Αρχική > σχολείο, εκπαίδευση > Η «αριστερή» διάλυση του Λυκείου

Η «αριστερή» διάλυση του Λυκείου

thunderstruck9: Isaac Grünewald (Swedish, 1889-1946), Still life with amaryllis and apples. Canvas, 90 x 71 cm.

Isaac Grünewald (Swedish, 1889-1946), Still life with amaryllis and apple

Του Νίκου Τσούλια

      Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει Υπουργός Παιδείας που να μην έκανε κάποια παρέμβαση στο λύκειο – κάτι που δεν ισχύει για τις άλλες βαθμίδες της εκπαίδευσης. Ο λόγος δεν είναι ούτε εκπαιδευτικός ούτε ουσιαστικά πολιτικός και κοινωνικός – είναι πολιτικάντικος και άκρως δημαγωγικός.

      Επειδή είναι δεδομένο το έντονο ενδιαφέρον της κοινωνίας, μαθητών και γονέων γι’ αυτό το σχολικό θεσμό, οι Υπουργοί επιχειρούν να εμφανίσουν και να κάνουν ορατό ένα δήθεν «εκπαιδευτικό έργο», ακριβώς γιατί δεν έχουν καμιά πρόταση επί της ουσίας της θεσμικής εκπαίδευσης. Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Το πιο δημαγωγικό στοιχείο είναι ότι η ενασχόληση με το λύκειο αποβλέπει πρωτίστως στο «σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση» και όχι στο περιεχόμενό του και στους στόχους του. Είναι δε φοβερό το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι υπουργοί έβρισκαν το προϋπάρχον αυτών «σύστημα πρόσβασης» πάντα ανορθολογικό και έκαναν παρεμβάσεις για να επιφέρουν αλλαγές που ήταν ήδη αποτυχημένες στο παρελθόν.

      Πιο χαρακτηριστική βέβαια περίπτωση είναι η σημερινή του κ. Φίλη, ο οποίος μαζί με το κόμμα του δεν έχουν καμιά πρόταση για το λύκειο και το μόνο που κομίζουν είναι η ελαστικοποίησή του και η εκτός κάθε αναγκαιότητας με τις σημερινές απαιτήσεις των κοινωνιών διευκόλυνση απόκτησης ενός απολυτηρίου χωρίς καμιά αξία. Η όλη κίνηση θα έχει ως τελικό αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός «λυκείου – δημοτικού» για μεγάλα παιδιά! Εμφανίζουν δε οι εν λόγω φωστήρες την οιονεί διάλυση του λυκείου που προκαλούν ως προοδευτική κίνηση! Θέλουν να αγνοούν ότι επαναφέρουν ατόφια την ιδέα των Δεσμών της δεκαετίας του 1990, που είχε συναντήσει τη γενική απόρριψη. Και αντί να ενισχύσουν το θεσμό του Εθνικού απολυτηρίου με βάση τον οποίο κινούνται όλες οι χώρες της Ευρώπης, εφευρίσκουν το Απολυτήριο των ενδοσχολικών εξετάσεων που ίσχυε στις παλιές δεκαετίες και δεν έχει καμιά σχέση με τις σημερινές αυξημένες μορφωτικές ανάγκες της εποχής. Όλο αυτό το πλαίσιο του αναχρονισμού είμαι βέβαιος ότι θα ανατραπεί πολύ γρήγορα και οι λαϊκισμοί του κ. Φίλη θα τον εκδικηθούν. Εν τω μεταξύ όμως θα ενισχύσει την απαιδευσία των μαθητών και θα καθυστερήσει τις αναγκαίες εκπαιδευτικές εξελίξεις. Υπάρχει και μια δικαιολογία. Ο εν λόγω υπουργός, ως μέλος της πιο λαϊκίστικης κυβέρνησης που γνώρισε η Ελλάδα στη διάρκεια της μεταπολίτευσης, θα έπρεπε να αντιγράφει τον πρωθυπουργό του, το μέγα δημαγωγό.

      Η πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν μπορεί παρά να στηριχτεί σε μια μορφή Εθνικού Απολυτηρίου ή (και) σε κάποιου είδους Πανελλαδικών Εξετάσεων. Ο μύθος περί «ελεύθερης πρόσβασης» – για κάποια Τ.Ε.Ι. ο λόγος που εδώ και πολλά χρόνια παίρνουν φοιτητές με μικρή βαθμολογία και προφανώς είναι ελεύθερη η πρόσβαση – είναι πολύ φτηνός για να πείσει, και αυτό θα φανεί στο άμεσο μέλλον. Επί της ουσίας ποτέ ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ούτε και ο Συνασπισμός αλλά ούτε ακόμα και το Κ.Κ.Ε. εσ. παλιότερα, που είχαν κάνει «αριστερή σημαία» αυτό το φληνάφημα, δεν είχαν ποτέ προσδιορίσει κάτι συγκεκριμένο. Και ίσως δεν έχουν κατανοήσει ότι το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει γίνει ήδη μαζικό από το 1997 με τον υπερδιπλασιασμό του αριθμού των εισακτέων και δεν μπορεί να επεκταθεί περαιτέρω.

      Το λύκειο βρίσκεται στο πιο κρίσιμο στάδιο της μόρφωσης των νέων, γιατί εδώ παίρνονται οι πρώτες βασικές αποφάσεις των μαθητών. Αποτελεί τον τελευταίο θεσμό Γενικής Παιδείας και ως εκ τούτου οφείλει να δώσει ένα ουσιαστικό μορφωτικό περιεχόμενο τόσο για την κοινωνική εξέλιξη των νέων όσο και για την εκπαιδευτική τους μετεξέλιξη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το τελικό του εξαγόμενο – τυπικό και ουσιαστικό –, το Απολυτήριό του, θα πρέπει να είναι ισχυρό και να έχει μορφή Εθνικού Απολυτηρίου, όπως άλλωστε συμβαίνει και στις ομόρροπες χώρες της Ευρώπης. Κάτι τέτοιο είναι αναγκαία προϋπόθεση – εκτός των άλλων – τόσο στην ενδεχόμενη κινητικότητα των αποφοίτων του σε ξένο αξιόλογο πανεπιστήμιο όσο και στις προσλήψεις στο δημόσιο ή στην αγορά εργασίας.

      Η εξαγωγή Απολυτηρίου από κάθε σχολείο θα οδηγήσει στη γνωστή έκρηξη του ποσοστού των αριστούχων, όπως ήταν στη δεκαετία του 1990 και στην πλήρη απαξίωση του ίδιου του απολυτηρίου. Παράλληλα θα ενισχύσει το ήδη μεγάλο ποσοστό του λειτουργικού αναλφαβητισμού των αποφοίτων του λυκείου, αφού με τα νέα «προοδευτικά μέτρα» του Υπουργείου κανένας μαθητής δεν θα χάνει τη χρονιά του, εκτός αν ο ίδιος το επιθυμεί… Ένα τέτοιο αναχρονιστικό πισωγύρισμα συνιστά πλήρη άγνοια των εκπαιδευτικών πραγμάτων και αποτελεί εν τοις πράγμασι στόχευση για να γίνει η Ελλάδα νησίδα εκπαιδευτικού απομονωτισμού με το ιδεολόγημα ότι αυτό συνιστά …αριστερή πολιτική, την οποία οι άλλες χώρες ή δεν γνωρίζουν ή δεν μπορούν να την κάνουν γιατί δεν έχουν «προοδευτική κυβέρνηση»!

Van Gogh, Rooftops in Paris, Spring 1886. Oil on canvas, 45.6 x 38.5 cm. National Gallery of Ireland, Dublin.

Van Gogh, Rooftops in Paris, Spring 1886. Oil on canvas, National Gallery of Ireland, Dublin.

Advertisements
  1. 07/04/2016 στο 11:08 ΜΜ

    Γεια σας κ. Τσούλια.

    Συμφωνώ κατά βάσιν με το άρθρο σας, ειδικά ως προς το απολυτήριο.

    Ρίξτε μια ματιά, αν θέλετε, σε σχετική ανάρτηση στο προσωπικό μου ιστολόγιο:

    http://kostaskonstantinou.com/uncategorized/2677/

  1. 05/04/2016 στο 8:35 ΠΜ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: