Αρχική > πολιτική > Νίκος Κωνσταντόπουλος:«Ο παραγοντισμός σαπίζει κυβέρνηση και Δικαιοσύνη»

Νίκος Κωνσταντόπουλος:«Ο παραγοντισμός σαπίζει κυβέρνηση και Δικαιοσύνη»

Αποτέλεσμα εικόνας για Νίκος Κωνσταντόπουλος

 

Παπαδόπουλος Παύλος

 

ΤΟ ΒΗΜΑ, 23.7.2017

 

Ο πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού μιλάει για την κατάρρευση της εμπιστοσύνης σε θεσμούς, κόμματα και ιδεολογικές αρχές

Νίκος Κωνσταντόπουλος:«Ο παραγοντισμός σαπίζεικυβέρνηση και Δικαιοσύνη»

Εκλεισαν δύο χρόνια από το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015. Τελικά πιστεύετε ότι ήταν λάθος που αποφασίστηκε ένα τέτοιο δημοψήφισμα ή ήταν λάθος που δεν εφαρμόστηκε το αποτέλεσμά του;

«Δεν έγινε λάθος. Σας έχω πει και στο παρελθόν ότι έγινε πρωθυπουργικό-συνταγματικό πραξικόπημα. Ενας ακόμη ιστορικός εμπαιγμός, μια επιπρόσθετη πολιτική απάτη. Αποκρουστικό είναι και το ότι αυτή η μεθόδευση επινοήθηκε με σύνθημα της κακιάς ώρας ότι "το ΟΧΙ σημαίνει καλύτερο ΝΑΙ", χωρίς να συζητηθεί σε κανένα κυβερνητικό, κοινοβουλευτικό, κομματικό όργανο. Μια μικρή παρέα, με περγαμηνές κομματικού φραξιονισμού, αποφάσισε να γελοιοποιήσει το πρώτο συνταγματικό δημοψήφισμα και τη δημοκρατική διαφάνεια στο όνομα της Αριστεράς».

Δεν είναι ξεκάθαρο πλέον ότι η Αριστερά δεν μπορεί να υπάρξει στην πράξη;

«Το ξεκάθαρο είναι ότι έχουν αποτύχει όλα τα ιδεολογικοπολιτικά συστήματα διεύθυνσης και οργάνωσης κοινωνίας, κράτους, κυβέρνησης. Και ο πολιτικός φιλελευθερισμός, και η σοσιαλδημοκρατία και ο υπαρκτός κρατικοκομματικός κομμουνισμός. Εχουν υποχωρήσει οι ιδεολογικοί δογματισμοί και αφορισμοί. Εχουν διαβρωθεί οι αντιπροσωπευτικοί θεσμοί και οι νέες εξουσίες της επικοινωνίας, της τεχνολογίας και της χρηματοοικονομίας έχουν υποτάξει την κλασική δημοκρατία, την κοινωνία και την οικονομία, την ανθρώπινη συμπεριφορά και τα πεδία διεργασίας του μέλλοντος. Είμαστε σε περίοδο μετανεωτερικότητας, μεταδημοκρατίας, μετα-αλήθειας και παγκόσμιων μεταλλάξεων. Η ριζοσπαστική Αριστερά αυτής της νέας ιστορικοπολιτικής και κοινωνιολογικοπολιτισμικής περιόδου και υπάρχει και διαρκώς θα αναδεικνύεται, με αξίες, ιδέες και αρχές δημοκρατικής πολιτικής διακυβέρνησης, που σήμερα είναι έκθετες και κούφιες. Κανένας καθεστωτικός οικονομισμός δεν θα λύσει τα προβλήματα δημοκρατίας, ιδεών, πολιτισμού και ανθρωπισμού».

Οι Ελληνες χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες σε ό,τι αφορά τη στάση τους απέναντι στην κυβέρνηση. Είναι εκείνοι που την κατηγορούν κι εκείνοι που την επικροτούν γιατί δεν προχώρησε στη ρήξη με τους ευρωπαίους εταίρους. Εσείς σε ποια κατηγορία ανήκετε;

«Σε αυτούς που έχουν χάσει τον ύπνο τους, γιατί η πατρίδα μου από πατρίδα αγώνων ή ελπίδας, έγινε χώρα υποτελών, με τον ΣΥΡΙΖΑ έναν από τους "επιτελάρχες της καταστροφής". Την ώρα που οι πολίτες τραγουδούν με συγκίνηση τη "Ρωμιοσύνη", βλέπουν να εκχυδαΐζονται όλα εκείνα τα πολιτικο-κοινωνικά και ηθικoπνευματικά αποκτήματα, το ύφος και ήθος εξουσίας, η πολιτική ειλικρίνεια και αξιοπιστία, η συνταγματική δημοκρατική ευαισθησία, η ηθική και πνευματική εγρήγορση, η κοινωνική και θεσμική λογοδοσία, που καταξιώνουν την πολιτική. Είναι απογοητευτικό να βλέπεις κυβερνητικούς βουλευτές, που άλλοτε ήταν "αγκωνάρια", τώρα να γίνονται σφουγγάρια, που καταπίνουν όλα όσα σήμερα συναποτελούν την ελληνική υπαρξιακή δοκιμασία, την κυβερνητική υποκρισία, την πολιτική μιζέρια».

Σαράντα τρία χρόνια μετά την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας έχουμε δει όλες τις παρατάξεις στη διακυβέρνηση, τη Δεξιά, το Κέντρο, την Αριστερά. Γιατί παρατηρείται τόσο μεγάλη απογοήτευση; Ζούμε τη διάψευση της πολιτικής;

«Για σκεφτείτε το οξύμωρο, να έχουν κυβερνήσει όλες οι παρατάξεις, επί το μακρότερο χρονικό διάστημα σταθερότητας, περίπου μισό αιώνα, και να κατρακυλάμε από τους ενθουσιασμούς, τις δημαγωγίες και επιπολαιότητες της Μεταπολίτευσης στο καθεστώς επιτήρησης, με τα εγκλήματα που γίνονται, καθηλώνουν και θα λεηλατούν τη χώρα μέχρι το 2050. Στην ελληνική πολιτική Ιστορία δεν υπήρξε ποτέ τυπικό δεξιο-φιλελεύθερο, κεντρωο-σοσιαλδημοκρατικό, αριστερο-δημοκρατικό κόμμα. Ιδεολογικοπολιτικό "λειψανεμπόριο" και πολιτικοκομματική "βατραχομυομαχία" δεσπόζουν, ενώ μεταξύ "προγραμματικών" Καστελόριζου, Ζαππείων και Θεσσαλονίκης, χάνονται ιστορικά χρόνια, δημιουργικές γενιές και εθνικά πλούτια».

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι και δικό σας παιδί. Τι γνώμη έχετε σήμερα για τον Πρωθυπουργό;

«Ο κ. Πρωθυπουργός δεν έπρεπε να κάνει αυτά που έκανε, όπως τα έκανε, για να φτάσει τόσο γρήγορα να συμβολίζει σήμερα, στην πλειοψηφία της κοινωνίας και κυρίως των νέων, τόσα αρνητικά πράγματα. Αλήθεια, πού είναι η πραγματική ανάληψη ευθύνης, με κόστος και κυρώσεις, γιατί δεν λέγονται τα πράγματα με το όνομά τους, γιατί θριαμβεύει και σήμερα ο παρασκηνιακός παραγοντισμός χωρίς αρχές, πού είναι οι εσωκομματικές δημοκρατικές διαδικασίες, πού η επεξεργασία νέων ιδεών και υγιών σχέσεων μεταξύ κοινωνίας – κράτους – κόμματος; Για μία ακόμη φορά ο πολιτικός χρόνος ταυτίζεται με τον εκλογικό χρόνο και ο ιστορικός χρόνος με τον προσωπικό-κομματικό υπολογιστικό χρόνο. Λυπάμαι γιατί σε μια περίοδο με τέτοια ιστορικότητα, κυριαρχούν οι πολιτικές επιθεωρησιακές σκηνοθεσίες και δεν καταλαβαίνουν ότι όλοι είναι ή γίνονται κομπάρσοι. Δείτε πόσα μορφώματα πολιτικού κιτς θορυβούν επικοινωνιακά. Στον 21ο αιώνα δεν μπορείς να κάνεις πολιτική με το εγχειρίδιο του καλού λαϊκιστή και του "επικοινωνιακού αλχημιστή"».

Η Δικαιοσύνη δίνει την εντύπωση ενός κατακερματισμού. Αλλες περιοχές της, όπως το ΣτΕ, δείχνουν ότι περιφρουρούν την ανεξαρτησία τους και άλλες επιδεικνύουν μια υπερβολική ευκολία εναρμόνισης με τις κυβερνητικές επιθυμίες. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση;

«Τα της Δικαιοσύνης δεν είναι τωρινά προβλήματα. Στη Γ’ Ελληνική Δημοκρατία δεν υπάρχει διάκριση των εξουσιών ούτε πραγματικά διαφανής διακυβέρνηση. Υπάρχει σύγχυση εξουσιών, που εξυπηρετεί την εκτελεστική εξουσία, για φανερά ή κρυφά, θεμιτά ή αθέμιτα παιχνίδια εξουσίας και συμφερόντων. Και η σημερινή κυβέρνηση συμπεριφέρεται σαν να θέλει διαθέσιμη, έμφοβη και υπαλληλοποιημένη Δικαιοσύνη. Υπάρχουν κυβερνητικά στελέχη που αρέσκονται να φέρονται σαν νεομακιαβελικοί ηγεμονίσκοι. Υπάρχουν, βεβαίως, και στελέχη της Δικαιοσύνης που διαρκώς σκανδαλίζονται να αλλάζουν τη δικαστική τήβεννο με την πορφύρα εξουσίας. Το καταστροφικό σαράκι του δημόσιου βίου, ο θεσμικός, πολιτικός και προσωπικός παραγοντισμός, σαπίζει την κυβέρνηση και τη Δικαιοσύνη, περιφρονεί το περί δικαίου κοινωνικό αίσθημα που θέλει καταφύγιο και στήριγμα ζωής στη συνταγματική νομιμότητα, στη δημοκρατική ισονομία και στη θεσμική διαφάνεια. Δυστυχώς έχουμε καθεστώς ετεροδικίας, επιλεκτικής ασυλίας με ευθύνη της νομοθετικής και κυβερνητικής εξουσίας, που αντιπροσωπεύουν αυτό που η πολιτική θεωρία ορίζει, σήμερα, ως μόρφωμα ημιαποικιοποίησης».

«Ο κ. Παυλόπουλος παραμένει ο πολιτευτής Προκόπης»

Εκτιμάτε λοιπόν ότι ίσως ωριμάζουν οι συνθήκες για τη συνεργασία των μεγάλων δημοκρατικών κομμάτων, της Νέας Δημοκρατίας, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠαΣοΚ στην επόμενη κυβέρνηση με στόχο την οριστική υπέρβαση της κρίσης;

«Η διαρκής ενασχόληση με τακτικισμούς σχημάτων, κινήσεων και προσώπων κάνει κραυγαλέο το έλλειμμα προγραμματισμού, στρατηγικής και αρχιτεκτονικής της επόμενης μέρας. Η επόμενη μέρα δεν θα είναι η θαυματουργός υπέρβαση του σημερινού οδυνηρού ξεπεσμού, αλλά η εξίσου σκληρή δοκιμασία της τραυματικής πραγματικότητας μιας τσακισμένης Ελλάδας. Δυστυχώς, η καθημερινή πολιτική πραγματικότητα κυριαρχείται από τη νοοτροπία της στατικής προσέγγισης των κοινωνικοπολιτικών διεργασιών, της διθυραμβικής αναδρομής και λογοδοσίας στο παρελθόν, της ρευστοποίησης του παρόντος σε επικοινωνιακές αφηγήσεις. Το λυτρωτικό, το καινούργιο, το διαφορετικό και αξιόπιστο έρχεται και θα έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά».

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κάλεσε στο Προεδρικό Μέγαρο τον Σάκη Ρουβά και την Κάτια Ζυγούλη για να τους ευχηθεί για τον γάμο τους. Δεν είναι αυτό ένα σημάδι ότι η Ελλάδα του «Survivor» μπορεί και πάλι να χαμογελά και να ονειρεύεται μετά από μια δύσκολη επταετία;

«Ο κ. Παυλόπουλος καταβάλλει συστηματική προσπάθεια για να αποδείξει ότι θα παραμείνει ο πολιτευτής Προκόπης. Κινητικός και εύχαρις, ομιλεί επί παντός του επιστητού μη ακουόμενος πλέον, ενασχολείται με ιερά και όσια, προσκυνάει επικοινωνιακά σύμβολα, λατρευτικές εικόνες και λείψανα. Η αγωνία του είναι να δείχνει και να δείχνεται. Ο κ. Παυλόπουλος σύμβολο της αισιόδοξης Ελλάδας; Ε, όχι. Οπως θα έλεγε ο Σεφέρης "Κύριε, όχι μ’ αυτούς. Ας γίνει αλλιώς το θέλημά Σου"»!

 

huariqueje:
“ Sea View with woman at the table - Gerard Hordijk , 1931.
Dutch,1899-1958
Oi on canvas, 60 x 72,5 cm.
”

Sea View  with woman at the table  -    Gerard Hordijk, 1931

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: