Αρχείο

Posts Tagged ‘όνειρο’

Πού «βρισκόμαστε» όταν κοιμόμαστε;

10/05/2018 Σχολιάστε

Sleep - Salvador dali Painting - Click Image to Close

Sleep – Salvador dali

 

Του Νίκου Τσούλια

Ο ύπνος είναι πρόσκαιρος θάνατος και ο θάνατος αιώνιος ύπνος

Ευριπίδης

      Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό ούτε και συμβολικό. Είναι ερώτημα που ζητάει απάντηση συγκεκριμένη και ικανοποιητική, που θα αφήνει δηλαδή κάποιες όψεις μετέωρες αλλά θα έχει μια σαφή βάση. Επίσης είναι αυτονόητο ότι το ερώτημα αφορά τη συνείδησή μας, και όχι το σώμα μας, αν και στο σημείο αυτό τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά. Συγκεκριμένα, το «Είναι» μας όταν κοιμόμαστε είναι κάπως διχοτομημένο, γιατί το μεν σώμα μας έχει σαφή θέση, το δε πνεύμα μας είναι ταξιδεμένο…

Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

Ονείρου συντρίμμια

05/05/2018 Σχολιάστε

adriana lima

Adriana Lima

Του Νίκου Τσούλια

      Ποτέ δεν κατάλαβε πώς έκανε το μεγάλο λάθος, το λάθος της ζωής του. Ήταν τότε που δεν ζύγιαζε καλά τις αποφάσεις του ούτε και ποτέ του πέρασε από το μυαλό του ότι κάποια απόφαση μπορεί να είναι διαρκές γεγονός της ζωής!

Διαβάστε περισσότερα…

Όνειρα γεμάτα βιβλία

12/03/2018 Σχολιάστε

Dennis Perrin

Dennis Perrin

Του Νίκου Τσούλια

      Η είδηση δεν κέντριζε τόσο με την ουσία της όσο με την τρυφερή αίσθηση και με τη γλυκιά παραξενιά που απέπνεε. Κάθε πνευματικά καλλιεργημένος άνθρωπος ένιωσε το άγγιγμα μιας όμορφης ευαισθησίας, το άγγιγμα της βιβλιοφιλίας και της φιλομάθειας. Αρκετοί γεύθηκαν και μια απόλυτα προσωπική νοσταλγία…

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:βιβλία Ετικέτες: , , ,

Η αμφισημία του ανεκπλήρωτου

29/12/2017 Σχολιάστε

Goya – Head of The Fait – 1779 (Detail)

 

Του Νίκου Τσούλια

 

Οι άνθρωποι σαν τις ώρες πάντα αλλάζουν.
Κι αν έχουν αποχτήσει, ό,τι ποθούνε,
ζητούν πιο ποθητό. Σαχλή πια λένε
την πιο τρανή ευτυχία. Παραιτούνε
τον ήλιο κι’ από τον πάγο ζέστη θένε.

Γκαίτε, Φάουστ

 

 

      Είναι βέβαιο και αναπόφευκτο. Από τη στιγμή που πάντα υπάρχει μεγάλη και διαχρονική απόσταση μεταξύ των επιθυμιών και της πραγματικότητας, το ανεκπλήρωτο θα ζει και θα βασιλεύει όσο υπάρχει πνοή ανθρώπου πάνω στη Γη. Και όχι μόνο αυτό αλλά το απέραντο βασίλειο του ανεκπλήρωτου θα κυριαρχεί επί του περιεχομένου της ζωής μας και επί του ίδιου του χαρακτήρα μας και της όλης προσωπικότητάς μας.

Διαβάστε περισσότερα…

Η απόλυτη ομορφιά του γυναικείου προσώπου

12/08/2017 1 Σχολιο

# An He : portrait painting #

http://www.pinterest.com/pin/364721269793309344/

Του Νίκου Τσούλια

      Αν τεθεί το ερώτημα: ποια εικόνα από όλα τα πράγματα του Κόσμου μπορεί να αξιολογηθεί ως η πρώτη των πρώτων, η απάντηση είναι εύκολη αφού το πρόσωπο της γυναίκας είναι η κορυφαία εκδήλωση της φύσης και της ζωής. Αν ζητηθεί να διερευνηθεί ποια είναι η πηγή της Ομορφιάς στο στερέωμα της ανθρώπινης ιστορίας, η απάντηση πάλι είναι εύκολη αφού το είδωλο της γυναίκας είναι η εστία της έννοιας της Καλαισθησίας και της Ωραιότητας. Αν για κάποιο λόγο έπρεπε να διασωθεί στη σύγχρονη Κιβωτό μόνο ένα «είδος» και μια «εικόνα», μόνο το γυναικείο πρόσωπο θα μπορούσε να είναι… Μπορεί άραγε κάποιος «κλείνοντας» τα μάτια του, της ψυχής και του σώματος, να φανταστεί έναν Κόσμο χωρίς το πρόσωπο της γυναίκας;

Διαβάστε περισσότερα…

Του ονείρου και της προσμονής…

24/06/2017 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για pretty woman in classical paintings

 

boredart.com

 

 

Του Νίκου Τσούλια

      Ούτε που κατάλαβα το πώς γεννήθηκε αυτή αντίληψη και έγινε στοιχείο της ταυτότητάς μου, που ποτέ δεν πρόκειται να με αφήσει. Ίσως να ήταν τόσο ισχυρός ο εφηβικός μου έρωτας, που έγινε νοητικός και κυρίως ψυχικός ιδεότυπος – κάτι σαν η μοναδική βάση του συναισθηματικού μου κόσμου.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,

ταξίδι στα όνειρα

11/06/2017 Σχολιάστε

οδυσσέας ζερβός

την νύχτα κάνει μέρα, λαμπρό του ήλιου φως μου
στην ψηλότερη κορφή της πόλης, βαδίζω μόλις δύσει
γλιστρώ με φόρα στην σπασμένη απ΄το χρόνο ρωγμή βράχων
και στα σύννεφα των ονείρων μας, γαλήνια ταξιδεύω
στραγγίζω, βρέχει όνειρα γλυκαίνουν τις ψυχές μας
περνώ μαζεύω δάκρυα, γεμίζω τους κουβάδες
τους ρίχνω στην βουνοκορφή, δύναμη να μας δώσουν
ρυάκια δροσιάς στις ρίζες μας, το μέλι να μεστώσουν
τις μέλισσες σαν μας ρουφούν, να μην τις φαρμακώσουν
στα σπίτια που περίσσεψαν, της πείρας τα αυλάκια
τα όνειρα κυλίσανε, γινίκανε μοίρα

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,