Αρχείο

Posts Tagged ‘Χικμέτ’

Μικρόκοσμος

15/07/2018 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας

Ποίηση: Ναζίμ Χικμέτ
Απόδοση στίχων στα Ελληνικά: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη

Και να τι θέλω τώρα να σας πω
μες στις Ινδίες μέσα στην πόλη της Καλκούτας
φράξαν το δρόμο σ’ έναν άνθρωπο
αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο κει που εβάδιζε
Να, το λοιπόν, γιατί δεν καταδέχουμαι
να υψώσω το κεφάλι στ’ αστροφώτιστα διαστήματα
Θα πείτε τ’ άστρα είναι μακριά
κι η γη μας τόσο δα μικρή

Ε, το λοιπόν, ό,τι και να είναι τ’ άστρα
εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω
για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό
πιο επιβλητικό πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο
είναι ένας άνθρωπος που τον ’μποδίζουν να βαδίζει
είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

Ναζίμ Χικμέτ – Ο Χιζίρης

12/07/2018 Σχολιάστε

 

Απόσπασμα από το βιβλίο «Το ερωτευμένο σύννεφο»

 

Μια φορά κι έναν καιρό ήτανε ένας βασιλιάς. Μια μέρα λοιπόν βγάζει τελάληδες και λέει στούς υπηκόους του:

– Όποιος μου βρει και μου φέρει τον Χιζίρη θα του κάνω ότι μου ζητήσει.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:λογοτεχνία Ετικέτες: , ,

Ναζίμ Χικμέτ: «Τις πιο όμορφες μέρες μας, δεν τις ζήσαμε ακόμα»

27/01/2017 Σχολιάστε

15.1.2017

Είμαι κομμουνιστής / Είμαι αγάπη απ’ την κορφή ως τα νύχια

Σαν σήμερα γεννιέται ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της παγκόσμιας λογοτεχνίας του 20ου αιώνα, ο Ναζίμ Χικμέτ.

Διαβάστε περισσότερα…

Ναζίμ Χικμέτ: Για να γενούνε τα σκοτάδια λάμψη

05/06/2016 1 Σχολιο

 

Ριζοσπάστης, Κυριακή 6 Μάρτη 2016

Συνεπής αγωνιστής, από τους αλύγιστους της ταξικής πάλης. Γνήσιος διεθνιστής, γι’ αυτό και πραγματικός πατριώτης. Κομμουνιστής έως το τέλος της ζωής του, γι’ αυτό φίλος της ειρήνης, εχθρός των πολεμοκάπηλων, του εθνικισμού, του ρατσισμού, του φασισμού. Ο Ναζίμ πίστευε βαθιά ότι ο μόνος τρόπος για να σωθεί η ανθρωπότητα ήταν ο σοσιαλισμός. Ολη του την τέχνη, τη δημιουργικότητά του, την αξιοποίησε για να ανοίξει δρόμους στη μελλοντική μάχη της ανθρωπότητας.

Διαβάστε περισσότερα…

Ὁ ἄνθρωπος μὲ τὸ γαρύφαλο

05/01/2014 Σχολιάστε

του Ναζίμ Χικμέτ

Ἔχω πάνω στὸ τραπέζι μου
τὴ φωτογραφία τοῦ ἀνθρώπου
μὲ τ᾿ ἄσπρο γαρούφαλο
ποὺ τὸν τουφέκισαν
στὸ μισοσκόταδο
πρὶν τὴν αὐγὴ
κάτω ἀπ᾿ τὸ φῶς τῶν προβολέων.

Στὸ δεξί του χέρι
κρατᾶ ἕνα γαρούφαλο
πού ῾ναι σὰ μιὰ φούχτα φῶς
ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ θάλασσα
τὰ μάτια του τὰ τολμηρὰ
τὰ παιδικὰ
κοιτάζουν ἄδολα
κάτω ἀπ᾿ τὰ βαριὰ μαῦρα τους φρύδια
ἔτσι ἄδολα
ὅπως ἀνεβαίνει τὸ τραγούδι
σὰ δίνουν τὸν ὅρκο τους
οἱ κομμουνιστές.

Τὰ δόντια του εἶναι κάτασπρα
ὁ Μπελογιάννης γελᾶ
καὶ τὸ γαρούφαλο στὸ χέρι του
εἶναι σὰν τὸ λόγο πού ῾πε στοὺς ἀνθρώπους
τὴ μέρα τῆς λεβεντιᾶς
τὴ μέρα τῆς ντροπῆς.

Αὐτὴ ἡ φωτογραφία
βγῆκε στο δικαστήριο
ὕστερ᾿ ἀπ᾿ τὴ θανατικὴ καταδίκη.

Ἀπρίλης 1952

http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/nazim_hikmet_poems.htm#Ο_ΑΝΘΡΩΠΟΣ_ΜΕ_ΤΟ_ΓΑΡΥΦΑΛΟ

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , ,

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ

15/12/2013 Σχολιάστε

Ναζίμ Χικμέτ

Τι όμορφο που είναι να ζεις
να μπορείς να διαβάζεις τον κόσμο
τη ζωή να τη νοιώθεις τραγούδι χαράς
τι όμορφο που είναι να ζεις σαν παιδί
να απορείς και να ζεις.

Κι όμως είναι ν’ απορείς
πως αυτό το ωραίο τραγούδι
πως αυτή η ζωή η γεμάτη χαρά
έχει γίνει σκληρή,
έχει γίνει φτηνή και τόσο πικραμένη
που είναι πονεμένη.

Τι όμορφο που είναι να ζεις
να σου λεν καλημέρα του κόσμου τα χείλη
τη ζωή να την κάνεις τραγούδι αγάπης
τι όμορφο που είναι να ζεις
σαν παιδί να απορείς και να ζεις!

http://astrofuteutis.wordpress.com/2010/02/14/%CF%85%CE%BC%CE%BD%CE%BF%CF%83-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B6%CF%89%CE%B7/

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , ,

ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ

01/12/2013 Σχολιάστε

Ναζίμ Χικμέτ

(ἀπόδοση: Γιάννης Ρίτσος)

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρά,
Ὅπως, νὰ ποῦμε, κάνει ὁ σκίουρος,
Δίχως ἀπ᾿ ὄξω ἢ ἀπὸ πέρα νὰ προσμένεις τίποτα.
Δὲ θά ῾χεις ἄλλο πάρεξ μονάχα νὰ ζεῖς.
Τὶς πιὸ ὄμορφες μέρες μας δὲν τὶς ζήσαμε ἀκόμα
Κι ἂχ ὅ,τι πιὸ ὄμορφο θά ῾θελα νὰ σοῦ πῶ
Δὲ στό ῾πα ἀκόμα.

Γιὰ τὴ ζωή

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε 
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρά, 
Ὅπως, νὰ ποῦμε, κάνει ὁ σκίουρος, 
Δίχως ἀπ᾿ ὄξω ἢ ἀπὸ πέρα νὰ προσμένεις τίποτα. 
Δὲ θά ῾χεις ἄλλο πάρεξ μονάχα νὰ ζεῖς.

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε 
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρὰ 
Τόσο μὰ τόσο σοβαρὰ 
Ποὺ ἔτσι, νὰ ποῦμε, ἀκουμπισμένος σ᾿ ἕναν τοῖχο 
μὲ τὰ χέρια σου δεμένα 
Ἢ μέσα στ᾿ ἀργαστήρι 
Μὲ λευκὴ μπλούζα καὶ μεγάλα ματογυάλια 
Θὲ νὰ πεθάνεις, γιὰ νὰ ζήσουνε οἱ ἄνθρωποι, 
Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ποτὲ δὲ θά ῾χεις δεῖ τὸ πρόσωπό τους 
καὶ θὰ πεθάνεις ξέροντας καλὰ 
Πὼς τίποτα πιὸ ὡραῖο, πὼς τίποτα πιὸ ἀληθινὸ 
ἀπ᾿ τὴ ζωὴ δὲν εἶναι.

Πρέπει νὰ τηνε πάρεις σοβαρὰ 
Τόσο μὰ τόσο σοβαρὰ 
Ποὺ θὰ φυτέυεις, σὰ νὰ ποῦμε, 
ἐλιὲς ἀκόμα στὰ ἑβδομῆντα σου 
Ὄχι καθόλου γιὰ νὰ μείνουν στὰ παιδιά σου 
Μὰ ἔτσι γιατὶ τὸ θάνατο δὲ θὰ τόνε πιστεύεις 
Ὅσο κι ἂν τὸν φοβᾶσαι 
Μὰ ἔτσι γιατί ἡ ζωὴ θὲ νὰ βαραίνει 
πιότερο στὴ ζυγαριά.

http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/nazim_hikmet_poems.htm#ΓΙΑ_ΤΗ_ΖΩΗ

Αποτέλεσμα εικόνας για Ναζίμ Χικμέτ

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , ,