Αρχείο

Posts Tagged ‘Σολωμός’

Εθνικός Ύμνος Ελλάδας: Όλοι οι στίχοι και η ιστορία του!

25/03/2021 Σχολιάστε

Εθνικός Ύμνος Ελλάδας: Όλοι οι στίχοι και η ιστορία του!

Πρόκειται για τον μεγαλύτερο Εθνικό Ύμνο στον κόσμο σε μέγεθος, καθώς αποτελείται από 158 στροφές ή διαφορετικά 632 στίχους.

Ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν είναι ένα ποίημα που έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός το 1823, τμήμα του οποίου αποτελεί τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας από το 1865 και της Κύπρου από το 1966.

Το ποίημα γράφτηκε τον Μάιο του 1823 στη Ζάκυνθο και έναν χρόνο αργότερα τυπώθηκε στο Μεσολόγγι. Συνδυάζει στοιχεία από τον ρομαντισμό αλλά και τον κλασικισμό, οι στροφές που χρησιμοποιούνται είναι τετράστιχες, ενώ στους στίχους παρατηρείται εναλλαγή τροχαϊκών οκτασύλλαβων και επτασύλλαβων.

Διαβάστε περισσότερα…

Ύμνος εις την Ελευθερίαν

25/03/2020 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Διονυσίου Σολωμού

 

Του Διονυσίου Σολωμού

 

(στροφές 83-87)

 

Στὴ σκιὰ χεροπιασμένες,
στὴ σκιὰ βλέπω κι ἐγὼ
κρινοδάκτυλες παρθένες,
ὅπου κάνουνε χορό·

Διαβάστε περισσότερα…

Ζει ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός στην παιδεία, τη λογοτεχνία και την καθημερινότητα της χώρας του;

24/03/2018 2 Σχόλια

 

Παλιά Φιλοσοφική ΑΠΘ και Ροτόντα.

Η Κατερίνα Τικτοπούλου του ΑΠΘ παραδίδει τα πολύτιμα συμπεράσματά της στον Ιερώνυμο Πολλάτο.

19.02.2016

http://popaganda.gr/

Η Κατερίνα Τικτοπούλου είναι πτυχιούχος Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ιταλικής Φιλολογίας του πανεπιστημίου “La Sapienza” της Ρώμης και διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Διδάσκει Νεοελληνική Φιλολογία από το 1997 στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:λογοτεχνία Ετικέτες: , ,

Σολωμικά απεικάσματα στον ελληνικό υπερρεαλισμό

07/10/2016 1 Σχολιο

 

Ν. Εγγονόπουλος

 

 

 

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΑΝΘΗ, Η ΑΥΓΗ 20.7.2015

 

  • Θριαμβεύουσες ποιητικές μορφές στη ζωγραφική του Νίκου Εγγονόπουλου

Στο λογοτεχνικό κανόνα του Εγγονόπουλου από τη νεότερη ελληνική γραμματεία περιλαμβάνονται ο Σολωμός, ο Καβάφης, ο Καρυωτάκης, ο Παπαδιαμάντης, ο Εμπειρίκος και ο Κόντογλου. Ο Σολωμός κατατάσσεται πρώτος στον πίνακα αξιολόγησης των ποιητών που θαύμαζε και εκτιμούσε. Το δήλωνε άλλωστε διαρκώς σε συνεντεύξεις αλλά και σε δημοσιευμένα κείμενά του: «Ο Διονύσιος Σολωμός είναι, για μένα ένας από τους μεγαλύτερους ποιητάς των αιώνων. Ο Σολωμός (ο πρώτος), ο Baudelaire και ο Hölderlin με συνοδεύουνε, ανελλιπώς, από τα παιδικά μου χρόνια ίσαμε σήμερα. Κατόπιν αγάπησα τον Lautreamont, τον Καβάφη, τον Καρυωτάκη, τον Apollinaire. Ο Σολωμός, όμως παραμένει πάντα, φυσικά, ο πρώτος» («Για τον Διονύσιο Σολωμό», Πεζά Κείμενα).

Διαβάστε περισσότερα…

Η ημέρα της Λαμπρής

20/04/2014 Σχολιάστε

Διονύσιος Σολωμός

Posted on 04/04/2010 by Vicky Papaprodromou

1.

Καθαρώτατον ήλιο επρομηνούσε
Της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι,
Σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσε
Τ’ ουρανού σε κανένα από τα μέρη∙
Και από ’κει κινημένο αργοφυσούσε
Τόσο γλυκό στο πρόσωπο τ’ αέρι,
Που λες και λέει μες στης καρδιάς τα φύλλα:
Γλυκειά η ζωή κι ο θάνατος μαυρίλα.

2.

Χριστός Ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,
Όλοι, μικροί μεγάλοι, ετοιμαστήτε∙
Μέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρες
Με το φως της χαράς συμμαζωχτήτε∙
Ανοίξτε αγκαλιές ειρηνοφόρες
Ομπροστά στους Αγίους και φιληθήτε∙
Φιληθήτε γλυκά χείλη με χείλη,
Πέστε: Χριστός Ανέστη, εχθροί και φίλοι.

Δάφνες εις κάθε πλάκα έχουν οι τάφοι.
Και βρέφη ωραία στην αγκαλιά οι μανάδες∙
Γλυκόφωνα κοιτώντας τες ζωγραφι-
σμένες εικόνες, ψάλλουνε οι ψαλτάδες∙
Λάμπει το ασήμι, λάμπει το χρυσάφι,
Από το φως που χύνουνε οι λαμπάδες∙
Κάθε πρόσωπο λάμπει απ’ τ’ αγιοκέρι,
Οπού κρατούνε οι Χριστιανοί στο χέρι.

XXII.

Βγαίνει, γιατί στα σωθικά του ανάφτει,
Και για πρώτο απαντά τον νεκροθάφτη.

XXIII.

Κανείς δεν του μιλεί, και δεν του δίνει
Το φιλί το γλυκό που φέρνει ειρήνη.

XXIV.

Πάντα χτυπάει, σαν νάλπιζε εκεί κάτω
Ν’ αγροικηθή στης κόλασης τον πάτο.

Σημείωση: Μέρος του αποσπάσματος εδημοσιεύτηκε το 1853 στο έργο του Γρασσέτη «Grammatica della lingua greca moderna seguita da un dialogo sopra la lingua e da un discorso sulla metrica». Αναδημοσιεύτηκε η πρώτη στροφή στην έκδ. Ρωσσολίμου και ολόκληρο αναδημοσιεύτηκε στην έκδ. Τερζάκη απ’ όπου το παίρνουμε.

Πηγή: Διονυσίου Σολωμού άπαντα τα ευρισκόμενα ελληνικά ποιήματα με τον διάλογον και τα προλεγόμενα του Ιακώβου Πολυλά (εκδόσεις Δαμιανού, Αθήναι (στο βιβλίο δεν αναφέρεται το έτος έκδοσης))

Translatum: Favourite PoetryΔιονύσιος Σολωμός

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , , ,

Νεοελληνικότητα και Γυναίκα της Ζάκυθος

07/03/2014 Σχολιάστε

πίνακας ζωγραφικής Αναμνήσεις

Ρούσσος, Δ., Το Γράμμα

 

Βούλγαρης Κ., Η ΑΥΓΗ, 12.1.2014

 

Οι παρανοήσεις είναι καμιά φορά αναμενόμενες, όταν κανείς συζητά σημαντικά κείμενα της γραμματείας μας. Έτσι, αναγκάζομαι να επανέλθω σε ένα πρόσφατο σχόλιό μου, μπαίνοντας στην άχαρη διαδικασία να παραθέσω και να σχολιάσω αυτούσια αποσπάσματα απ’ αυτό. Έγραφα, λοιπόν (10/11/2013), ξεκινώντας απ’ το ερώτημα:

Διαβάστε περισσότερα…

Η ημέρα της Λαμπρής (Διονύσιος Σολωμός)

05/05/2013 Σχολιάστε

 

 

Διονύσιος Σολωμός & Νίκος Ξυδάκης, Η ημέρα της Λαμπρής
(δίσκος: Προς τον κύριον Γεώργιον Δε Ρώσση (1990))

Η ημέρα της Λαμπρής

1.

Καθαρώτατον ήλιο επρομηνούσε
Της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι,
Σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσε
Τ’ ουρανού σε κανένα από τα μέρη∙
Και από ’κει κινημένο αργοφυσούσε
Τόσο γλυκό στο πρόσωπο τ’ αέρι,
Που λες και λέει μες στης καρδιάς τα φύλλα:
Γλυκειά η ζωή κι ο θάνατος μαυρίλα.

2.

Χριστός Ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,
Όλοι, μικροί μεγάλοι, ετοιμαστήτε∙
Μέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρες
Με το φως της χαράς συμμαζωχτήτε∙
Ανοίξτε αγκαλιές ειρηνοφόρες
Ομπροστά στους Αγίους και φιληθήτε∙
Φιληθήτε γλυκά χείλη με χείλη,
Πέστε: Χριστός Ανέστη, εχθροί και φίλοι.

Δάφνες εις κάθε πλάκα έχουν οι τάφοι.
Και βρέφη ωραία στην αγκαλιά οι μανάδες∙
Γλυκόφωνα κοιτώντας τες ζωγραφι-
σμένες εικόνες, ψάλλουνε οι ψαλτάδες∙
Λάμπει το ασήμι, λάμπει το χρυσάφι,
Από το φως που χύνουνε οι λαμπάδες∙
Κάθε πρόσωπο λάμπει απ’ τ’ αγιοκέρι,
Οπού κρατούνε οι Χριστιανοί στο χέρι.

XXII.

Βγαίνει, γιατί στα σωθικά του ανάφτει,
Και για πρώτο απαντά τον νεκροθάφτη.

XXIII.

Κανείς δεν του μιλεί, και δεν του δίνει
Το φιλί το γλυκό που φέρνει ειρήνη.

XXIV.

Πάντα χτυπάει, σαν νάλπιζε εκεί κάτω
Ν’ αγροικηθή στης κόλασης τον πάτο.

Σημείωση: Μέρος του αποσπάσματος εδημοσιεύτηκε το 1853 στο έργο του Γρασσέτη «Grammatica della lingua greca moderna seguita da un dialogo sopra la lingua e da un discorso sulla metrica». Αναδημοσιεύτηκε η πρώτη στροφή στην έκδ. Ρωσσολίμου και ολόκληρο αναδημοσιεύτηκε στην έκδ. Τερζάκη απ’ όπου το παίρνουμε.

Πηγή: Διονυσίου Σολωμού άπαντα τα ευρισκόμενα ελληνικά ποιήματα με τον διάλογον και τα προλεγόμενα του Ιακώβου Πολυλά (εκδόσεις Δαμιανού, Αθήναι (στο βιβλίο δεν αναφέρεται το έτος έκδοσης))

Translatum: Favourite PoetryΔιονύσιος Σολωμός

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , , ,