Αρχείο

Posts Tagged ‘ποίημα’

Βελούχι μου περήφανο

05/04/2020 Σχολιάστε

Βελούχι 

 

Βελούχι μου περήφανο
κι οξιά ζωγραφισμένη,
λιώσε τα χιόνια γλήγορα
να χορταριάσει ο τόπος.

 

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

«Ποιος τον έρωτα καταστρέφει…»

29/03/2020 Σχολιάστε

image

 

 

Θ’ θελα… να μπορούσα

στο έλεός σου να αφεθώ

να παρασύρομαι,

από τα χέρια σου να κινούμαι,

τον έρωτα μόνο να ζούμε!

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

Ύμνος εις την Ελευθερίαν

25/03/2020 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Διονυσίου Σολωμού

 

Του Διονυσίου Σολωμού

 

(στροφές 83-87)

 

Στὴ σκιὰ χεροπιασμένες,
στὴ σκιὰ βλέπω κι ἐγὼ
κρινοδάκτυλες παρθένες,
ὅπου κάνουνε χορό·

Διαβάστε περισσότερα…

Μαργαρίτα μόνη

21/03/2020 Σχολιάστε

Στον κήπο μου φυτρώνει
ανθίζει, καμαρώνει
γύρω της κοιτά
παντού μοναξιά

Μα νοιώθει ομορφιά

Μόνη τον κήπο φωτίζει
ολόγυρα χρωματίζει
περαστικούς γοητεύει 
εμένα με μαγεύει!

Χρόνια πολλά εαρινή ισημερία!!

 

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

Ομορφιά ζωής…

17/03/2020 Σχολιάστε

image

Ό,τι και να συμβεί η άνοιξη θα ‘ρθει

λουλουδένιο χαλί θα στρωθεί

Και ένα μόνο αγριολούλουδο να ανθίσει

ομορφιά και σπόρους ζωής την πλάση θα γεμίσει

Ν.Τ.

Υ.Γ.

Δεν είναι ποίημα. Τέσσερις στίχοι είναι γραμμένοι για την πρόσκαιρη «συννεφιά» της εποχής, εμπνευσμένοι από αγριολούλουδα του χωριού μου!

image

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , ,

Το καντήλι

14/03/2020 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Ντίνος Χριστιανόπουλος

 

Ντίνος Χριστιανόπουλος

 

[Από την ενότητα Νεκρή πιάτσα]

Παλιό, ακατοίκητο αρχοντικό, με κήπο στο βάθος, και στην άκρη του κήπου ένα εκκλησάκι. Μια τρελή, που ζούσε εκεί μέσα ολομόναχη, άναβε κάθε βράδυ το καντήλι. Το έβλεπα, από μια χαραμάδα στο πορτάκι του κήπου, να λαμπυρίζει μέσ’ από τις φυλλωσιές, και γαλήνευε η ψυχή μου.

Η διάθεσή μου ήταν σχεδόν πάντα χαλασμένη, καθώς τα βράδια επέστρεφα στο σπίτι γυρνώντας από το ερωτικό μου δωμάτιο. Δεν ξέρω πώς, αυτό το καντήλι είχε γίνει η πιο κρυφή παρηγοριά μου. Και καταλάβαινα γιατί χιλιάδες άνθρωποι σ’ όλο τον κόσμο ακόμη εξακολουθούν ν’ ανάβουν το καντήλι τους.

Ένα βράδυ, το βρήκα σβηστό. Κάτι είχε πάθει, φαίνεται, η τρελή. Λίγο αργότερα έχασα κι εγώ το ερωτικό μου δωμάτιο κι έπαψα πια να περνάω από κείνο τον δρόμο. Κανένα καντήλι δεν παρηγόρησε από τότε τη ζωή μου.

Από τη συλλογή Πεζά ποιήματα (1986)

 

Τα Πεζά ποιήματα αποτελούνται από τις ποιητικές συλλογές Νεκρή Πιάτσα και Η πιο βαθιά πληγή.

https://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=1895.msg1007240#msg1007240

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Ντίνος Χριστιανόπουλος

 

 

 

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

Γυναίκα, πλάσμα γένους θηλυκού

08/03/2020 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για παγκόσμια Ημέρα γυναικας

Ας με συγχωρέσουν οι άνδρες

είναι «η ημέρα της γυναίκας»…

Γυναίκα, πλάσμα γένους θηλυκού,

θεϊκό, μοναδικό.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,