Αρχείο

Posts Tagged ‘ποίημα’

Ἀγαπάω

10/12/2017 Σχολιάστε

Νίκος Καββαδίας

Posted by Το κόσκινο on January 1, 2016

Ἀγαπάω τ᾿ ὅτι θλιμμένο στὸν κόσμο.
Τὰ θολὰ τὰ ματάκια, τοὺς ἀρρώστους ἀνθρώπους,
τὰ ξερὰ γυμνὰ δέντρα καὶ τὰ ἔρημα πάρκα,
τὶς νεκρὲς πολιτεῖες, τοὺς τρισκότεινους τόπους.

Τοὺς σκυφτοὺς ὁδοιπόρους ποὺ μ᾿ ἕνα δισάκι
γιὰ μία πολιτεία μακρυνὴ ξεκινᾶνε,
τοὺς τυφλοὺς μουσικοὺς τῶν πολύβουων δρόμων,
τοὺς φτωχούς, τοὺς ἀλῆτες, αὐτοὺς ποὺ πεινᾶνε.

Τὰ χλωμὰ τὰ κορίτσια ποὺ πάντα προσμένουν
τὸν ἱππότην ποὺ εἶδαν μία βραδιὰ στ᾿ ὄνειρό τους,
νὰ φανῇ ἀπ᾿ τὰ βάθη τοῦ ἀπέραντου δρόμου.
Τοὺς κοιμώμενους κύκνους πάνω στ᾿ ἀσπρόφτερό τους.

Τὰ καράβια ποὺ φεύγουν γιὰ καινούρια ταξίδια
καὶ δὲν ξέρουν καλὰ -ἂν ποτὲ θὰ γυρίσουν πίσω
ἀγαπάω, καὶ θά ῾θελα μαζί τους νὰ πάω
κι οὔτε πιὰ νὰ γυρίσω.

Ἀγαπάω τὶς κλαμμένες ὡραῖες γυναῖκες
ποὺ κυττᾶνε μακριά,ποὺ κυττᾶνε θλιμμένα …
ἀγαπάω σὲ τοῦτον τὸν κόσμο -ὅ,τι κλαίει
γιατὶ μοιάζει μ᾿ ἐμένα.

[1929]

Advertisements
Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

«Σώπα, μη μιλάς»

03/12/2017 Σχολιάστε

 Αζίζ Νεσίν

Αζίζ Νεσίν

 

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή

κόψ’ τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή είναι χρυσός.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

Διαζύγιο

26/11/2017 Σχολιάστε

Τάσος Κόρφης

 

Τα βγάλαν όλα στο σφυρί:
τα έπιπλα, τα κάδρα, τα χαλιά.
Είπαν να μην αφήσουν τίποτα που να θυμίζει
τα είκοσι χρόνια που έζησαν μαζί
κάτω από την ίδια στέγη.
Απόφαση πικρή, απεγνωσμένη
–παρά τον κάποιο της ηρωισμό– προσπάθεια
εκ των προτέρων καταδικασμένη, μια και γνώριζαν
ότι στο τέλος
θα κέρδιζε η μνήμη, εκείνη θα πλειοδοτούσε.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες:

Τρία ποιήματα του Νάνου Βαλαωρίτη

19/11/2017 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Νάνου Βαλαωρίτη

 

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

 

 

ΛΕΝΕ ΠΟΛΛΟΙ ότι ο Κόσμος γεννήθηκε ανάποδα.

Μ’ αυτό δεν είναι αλήθεια. Όσοι ήταν εκεί είπανε ότι γεννήθηκε κανονικά, με το κεφάλι κάτω κι όχι με τα πόδια απάνω.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

Το λούκι

12/11/2017 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για αγριολούλουδοτου Νίκου Δόικου

 

Ξαναγυρνάς σ’ αναλαμπές ανάμεσα
Διαγώνιο και Βασιλέως Γεωργίου.
Μια πινελιά λεπτή, στα μαύρα,
κείνο το μαύρο από την κόγχη του Αγίου.
Βαρδάρης στα μαλλιά σου ανάβρα.
Μου λες: ανάσανε πάλι την αύρα
του Θερμαϊκού, τ’ αστέρια μέτρα,
που τα μετρούσαμε με τ’ ασφαλίτικο πιο κει δυο μέτρα,
κείνες τις νύχτες τις ακίνητες, μήπως μας διέφυγε
κάποιο με τ’ άλλα τ’ άμωμα της εποχής και ξέφυγε
στις αλλαγές – συναλλαγές ανάμεσα.

 

Ανέκδοτο ποίημα από την υπό έκδοση συλλογή Ρανίδες ύδατος κι αίματος-ασκήσεις επί χάρτου του Νίκου Δόικου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Δόικος

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες:

Ελύτης: "Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν"

03/11/2017 Σχολιάστε

 

106 χρόνια από τη γέννηση του Ελύτη

Πρόσωπο σαν φτιαγμένο από χαρτί

Που κάποιος το τσαλάκωσε να το πετάξει

Και όμως να το υπάρχει και με κάποια

Χαιρεκακία χαμογελά την ώρα που εμείς

Οι αληθινοί, πεθαίνουμε

 

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ , ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1979

 

Επιμέλεια: Ράνια Παπαδοπούλου

Διαβάστε περισσότερα…

Σε ζητώ

15/10/2017 Σχολιάστε

ε 5

 

WRITTEN BY ΕΚΤΩΡ ΠΑΝΤΑΖΗΣ

15/04/2016

 

αναζητώντας
ιδέα
από ενδείξεις εποχών
όλο το σιωπηλό του χρόνου
που σαν νεράκι έτρεξε
στα γεφύρια του ουρανού
μνήμη είναι μέσα μας

 

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: