Αρχείο

Posts Tagged ‘ποίημα’

Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα

02/11/2019 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για θεοδωρακης

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης:

 

Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα
βαθύ γαρούφαλο ακρωτήρι
το χέρι σου έφευγε με το νερό
να στρώσει νυφικό το πέλαγο
το χέρι σου άνοιγε τον ουρανό

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , ,

Της αγάπης αίματα

27/10/2019 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για θεοδωρακης

 

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης, Το άξιον εστί

 

Της αγάπης αίματα
με πορφύρωσαν
Και χαρές ανείδωτες
με σκιάσανε
Οξειδώθηκα μες στη
νοτιά των ανθρώπων
Μακρινή Μητέρα
Ρόδο μου Αμάραντο

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , ,

Με το λύχνο του άστρου

20/10/2019 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για ελυτης

 

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης,

Το άξιον εστί

Με το λύχνο του άστρου
στους ουρανούς εβγήκα
Στο αγιάζι των λειμώνων
στη μόνη ακτή του κόσμου
Πού να βρω την ψυχή μου
το τετράφυλλο δάκρυ!

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , ,

Ναοί στο σχήμα τ’ ουρανού

13/10/2019 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για μικης θεοδωρακης φωτογραφιες

 

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης,

Το άξιον εστί

 

Ναοί στο σχήμα τ’ ουρανού
και κορίτσια ωραία
με το σταφύλι στα δόντια που μας πρέπατε!

 

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , ,

Κ.Π.Καβάφης – Ένας Γέρος

06/10/2019 Σχολιάστε

Κ.Π.Καβάφης - Ένας Γέρος

Επιμελείται ο Χρήστος Μαυρόπουλος

11/07/2019

Στου καφενείο του βοερού το μέσα μέρος
σκυμμένος στο τραπέζι κάθετ’ ένας γέρος·
με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , ,

Η Σελήνη

29/08/2019 Σχολιάστε

 feggari_selini_566339524

Ρώμος Φιλύρας

(1935)

 

Ως πότε θα γυρνάς στ’ ουρανού τα πλάτη, αργυρή,
πασίφαη, πλησίφαη, γεμάτη, μισή, σα δρεπάνι,
σα μαγεία φωτεινή, δέσμη φώτων, σφυρί
που αργάζει, χρυσή, μια φεγγόρροη στεφάνη;

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

Ποιητική

25/08/2019 Σχολιάστε

 

Tasos Livaditis.jpgΤάσος Λειβαδίτης

 

Γράφω για κείνους που δεν ξέρουν να διαβάσουν
για τους εργάτες που γυρίζουνε το βράδυ με τα μάτια κόκκινα απ’ τον άμμο
για σας χωριάτες, που ήπιαμε μαζί στα χάνια τις χειμωνιάτικες νύχτες του αγώνα
ενώ μακριά ακουγότανε το ντουφεκίδι των συντρόφων μας.
Γράφω να με διαβάζουν αυτοί που μαζεύουν τα χαρτιά απ’ τους δρόμους
και σκορπίζουνε τους σπόρους όλων των αυριανών μας τραγουδιών
γράφω για τους καρβουνιάρηδες, για τους γυρολόγους και τις πλύστρες.
Γράφω για σας
αδέρφια μου στο θάνατο
συντρόφοι μου στην ελπίδα
που σας αγάπησα βαθιά κι απέραντα
όπως ενώνεται κανείς με μια γυναίκα.

Κι όταν πεθάνω και δε θα ’μαι ούτε λίγη σκόνη πια μέσα στους δρόμους σας
τα βιβλία μου, στέρεα κι απλά
θα βρίσκουν πάντοτε μια θέση πάνω στα ξύλινα τραπέζια
ανάμεσα στο ψωμί
και τα εργαλεία του λαού.

Από τη συλλογή Ο άνθρωπος με το ταμπούρλο (1956) του Τάσου Λειβαδίτη

[Ενότητα Στίχοι γραμμένοι σε πακέτα τσιγάρα]

 

https://thepoetsiloved.wordpress.com/2017/08/21/tassos-livaditis-poiitiki-%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%BF%CF%82-%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B2%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE/

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,