Archive

Posts Tagged ‘ποίημα’

Kostis Palamas//Κωστής Παλαμάς

19/03/2017 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Κωστης Παλαμας

Ὀρφικὸς Ὕμνος

 

Έξω απὸ τους δρόμους των ἀστόχαστων,
λειτουργὸς και ψάλτης ὀρφικός,
έναν ύμνο ξαναφέρνω
μιας λατρείας πανάρχαιας προς το φως.

Έτρεξε ως τα τώρα ο λογισμός μου,
καταχωνιασμένος ποταμὸς
ξάφνισμα στο βούισμα των ἀνθρώπων
της κιθάρας μου ο ρυθμός.

Νύχτα ξεκινώ, νύχτ᾿ ανεβαίνω
τη δυσκολανέβατη κορφὴ
θέλω μόνος, θέλω πρώτος
τ᾿ ἀπολλώνιο φως να χαιρετίσω,
ἐνώ κάτου στους ἀνθρώπους
θα είν᾿ ἀκόμα ο ύπνος και το σκότος.

Διαβάστε περισσότερα…

Τα τείχη

12/03/2017 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για muroΜιχάλης Τερζής & Δημήτρης Λέντζος

 

Όταν γεννιέσαι στη ζωή σου τούτη ’δώ
να ξέρεις γύρω σου υπάρχουν μόνο τείχη
άλλοι τα είπανε κατάρα και χρησμό
κι άλλοι τα είπαν ριζικό και μαύρη τύχη

Αυτά τα τείχη τα γκρεμίσαν οι τρελοί
κι όλοι της γης οι ταπεινοί κι οι κολασμένοι
αυτοί που θέλανε ν’ αλλάξουν τη ζωή
και ζούνε τώρα μοναχοί και ξεχασμένοι

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες:

Karyotakis-Polydouri//The Tragic Love Story

05/03/2017 Σχολιάστε

KARIOTAKIS_POLYDOURI_cover_Oct31.indd

 

Ω ΒΕΝΕΤΙΑ

Ὦ Βενετία, πόλις ἀπὸ χρυσάφι κι ἀπὸ σμάλτο,
κορόνα στὴ λαμπρότητα τῆς Ἀδριατικῆς,
Μέγα Κανάλι, Γέφυρα τῶν Στεναγμῶν, Ριάλτο,
ὢ θύμηση ἀνεξάλειπτη μιᾶς ἐκθαμβωτικῆς

νύχτας, ποὺ ἐπερπάτησα στὴ μυθικὴ πλατεία
τοῦ Ἁγίου Μάρκου, μπρὸς στὸ παλάτι τῶν Δουκῶν,
ἀκούοντας νὰ σφυρηλατοῦν τὶς ὦρες μία μία
τὰ χάλκινα ὁμοιώματα τῶν δυὸ στρατιωτῶν —

πόσο πλάγι σου φαίνονται μικρὰ καὶ χωρὶς βάθος
τὰ αἰσθήματα ποὺ μᾶς κρατοῦν ἀκόμη ἐδῶ στὴ γῆ,
ἐφήμερος ἡ λύπη μας, ἀταίριαστο τὸ πάθος,
ὦ αἰώνια παράδοση τοῦ κάλλους καὶ πηγή!

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες:

χαλάλι οι νύχτες

26/02/2017 Σχολιάστε

οδυσσέας ζερβός

 

γυρνούσα τα βράδια με τους ξενύχτες
τους πόθους μου χόρευα για αλήθειες
τους έπνιγα μέσα στο ποτό
τα χρόνια αδικίας κυκλοφορώ
*
άκουγαν τον πόνο μου οι κουκουβάγιες
νυχτερίδες που χόρευαν στις λάμπες
μαρτύρησαν κάθε μου μυστικό
στης ανατολής το λαμπερό ουρανό
*
γέμισε η πλάση με τις αλήθειες
ήρθαν και έμειναν σαν σκυλοπνίχτες
τα λάθη με ορμή που επικρατούσαν
όλοι τα ξέχασαν…αλήθειες ζητούσαν
*
τώρα κοιτώ τον ουρανό
να ΄ρθει εδώ παρακαλώ
δεν έχω λόγο πια να πονώ
στον ορίζοντα λύτρωση να βρω
*
δεν θέλω συγνώμη ή ευχαριστώ
χαλάλι οι νύχτες, για μέρες ζω

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες:

Μνήμη Τάσου Λειβαδίτη

26/02/2017 Σχολιάστε

tasos_leivaditis

Γράφει ο Γιώργος Δουατζής //

http://fractalart.gr/mnimi-tasou-leivaditi/

Πέρασαν κιόλας 28 ολόκληρα χρόνια χωρίς τη φυσική παρουσία του μεγάλου μας ποιητή Τάσου Λειβαδίτη – εσαεί παρόντος μέσα από το υπέροχο έργο του – ο οποίος πέθανε στις 30 Οκτωβρίου του 1988.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατερείπωση

19/02/2017 Σχολιάστε
του Κώστα Κυριάκη

 

Έφτασε ο καιρός
Να  σκορπίσουμε
Κι αφήσαμε
Τα κλειδιά του σπιτιού μας
Στα αδέσποτα γατιά
Κι εκείνα
Μη βρίσκοντας τροφή και νερό
Έφυγαν
Κι άφησαν το σπίτι
Να ερημώσει
Ο ήλιος και τ’ αλάτι
Χειμώνα καλοκαίρι
Το ρημάζουν
Κάποτε κάτι πλάνητες περαστικοί
Βρίσκουν κατάλυμα
Σε αυτό το
Ρημαδιό
Στην άκρη της θάλασσας
Τα γέλια
Κι οι φωνές τους
Για μια στιγμή
Δίνουν ξανά ζωή
Στα ξύλα, στις πέτρες, στα χορταριασμένα αγκωνάρια
Κι έπειτα
Πάλι
Σαν φύγουν

Κατερείπωση

 

http://constantinoskyriakis.blogspot.gr/2015/05/blog-post_17.html

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες:

Λουλούδια κατὰ γῆς

14/02/2017 Σχολιάστε

Τέλλος Ἄγρας

Ἦταν στὶς δόξες τῶν περιβολιῶν
κι ἡ ὥρα τῶν ταξιδιάρικων πουλιῶν,
κι οἱ ἄξαφνες οἱ ἀνάσες, οἱ μισές,
ποὺ εὐκολοκατελοῦν τὶς φυλλωσιές.
Στὸ ἄφραχτο χαμοκάλυβο μπροστά,
λουλούδια ἐσυγκομίζαν σωριατά,
λουλούδια σωρευτά, λογῆς-λογῆς,
χυμένα ἀπὸ πανέρια κατὰ γῆς.

Μὲ τὰ μάτια τὰ φίλησα, πολύ…
Ψυχὴ σιμά μου. Μόνο στὴν αὐλὴ
περιδιάβαζε ἀργὴ περπατησιὰ
καὶ τὴν τύλιγε ἡ ἄκρα μοναξιά.
Κι ἔτσι ἤθελα ἡ θωριά τους μοναχὴ
ν᾿ ἀφήσω νὰ μοῦ πιεῖ ἀπ᾿ τὴν ψυχή…
Μὰ οἱ μνῆμες ἀναζήσανε σ᾿ αὐτὰ
τὰ λουλούδια τὰ χρωματιστά…

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: