Αρχείο

Posts Tagged ‘νόημα’

Ίρβιν Γιάλομ – Είμαστε πλάσματα που αναζητούν ένα νόημα

19/01/2020 4 Σχόλια

Ίρβιν Γιάλομ - Είμαστε πλάσματα που αναζητούν ένα νόημα

 

Επιμελείται ο Χρήστος Μαυρόπουλος

10/07/2018

 

ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΣΚΗΝΗ: ζητάμε από τριακόσιους ή τετρακόσιους ανθρώπους, άγνωστους μεταξύ τους, να σχηματίσουν ζευγάρια και να θέσουν στον παρτενέρ τους μία και μόνη ερώτηση: «Τι θέλεις;» ξανά και ξανά και ξανά.

Διαβάστε περισσότερα…

Υπάρχει Νόημα στη ζωή;

08/11/2018 Σχολιάστε

huariqueje:

Alberto Sughi 
Italian  1928-2012  

Alberto Sughi, Italian  1928-2012

Του Νίκου Τσούλια

      Υπάρχει Νόημα στη ζωή; Ποιο είναι το Νόημα της ζωής; Είναι ένα αχώριστο δίδυμο ερωτημάτων και προβληματισμών, με συνάφεια αλλά και με σημαντική απόσταση μεταξύ τους. Γιατί είναι σαφώς διαφορετικό το ερώτημα αν υπάρχει Νόημα στη ζωή από το συγγενικό του: ποιο είναι το Νόημα της ζωής.

Διαβάστε περισσότερα…

Τελικά, ίσως αρκεί ένα σφύριγμα

16/04/2014 1 Σχολιο

http://www.oceansbridge.com/oil-paintings/product/72582/donquixoteandsancho

«Η διάκριση ανάμεσα σε νόημα και ανοησία είναι η αφετηρία μου. Πριν απ’ αυτήν, τίποτε δεν είναι δυνατόν». Λούντβιχ Βιτγκενστάιν

Γράφει ο δρ Δ. ΒΑΡΤΖΙΩΤΗΣ, Ελευθεροτυπία, Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2014

* «Οπου υπάρχει νόημα υπάρχει τέλεια τάξη»

Πού υπάρχει το νόημα, στην πρόταση ή στο μυαλό; Η τέλεια τάξη είναι αποκλειστικά μεταφυσική έννοια, οριακή. Η τέλεια τάξη είναι το τέλος της δημιουργίας, εκεί που παύει να υπάρχει νόημα. Η τέλεια ανοησία. Το σπάσιμο της Συμμετρίας είναι Δημιουργία, είναι Το Νόημα. Η Συμμετρία είναι το όριο. Την περιγράφει η θεωρία ομάδων. Δημιουργία είναι και το ανάποδο, ο δρόμος προς τη Συμμετρία. Δημιουργία είναι ο δρόμος προς και από τη Συμμετρία.

Διαβάστε περισσότερα…

Αλλοτρίωση: διάχυτη, κυρίαρχη, παντού!

15/04/2014 3 Σχόλια

Του Νίκου Τσούλια

      Σχεδόν σε κάθε έκφραση της ζωής μας ελλοχεύει παντού η αλλοτρίωση. Η αποξένωσή μας από τη ζωή και από τον ίδιο τον εαυτό μας είναι διάχυτη και κρατούσα κατάσταση. Παντού είναι στημένο σκηνικό που υπονομεύει την αυθεντικότητα του εαυτού μας. Η κοινωνική μας λειτουργία μάς υποτάσσει σε ρόλους και λειτουργίες, όπου δεν γευόμαστε την αυτοπραγμάτωσή μας και τις βαθύτερες φαντασιώσεις μας. Η απόστασή μας από τα μεγάλα, από τα πιο όμορφα όνειρά μας παραμένει πάντα μεγάλη.

Διαβάστε περισσότερα…