Αρχείο

Posts Tagged ‘νοσταλγία’

Νοσταλγώ την Αλεξάνδρεια…

23/05/2020 Σχολιάστε

Αλεξάνδρεια - Ταξίδι στην πόλη που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος ...

 

 

Του Νίκου Τσούλια

 

     Πάντα κάτι νοσταλγώ. Όχι, η νοσταλγία δεν είναι του παρελθόντος γέννημα και θρέμμα. Είναι του συναισθήματος του ανθρώπου, που δεν χωρά στου χρόνου τις περιφράξεις. Το συναίσθημα τσακίζει τον χρόνο.

Διαβάστε περισσότερα…

Τα παιδικά παιχνίδια κάποτε…

18/09/2019 Σχολιάστε

 

 

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Ήταν το πιο …παιδικό μέρος της «τριλογίας» των ηλικίας των μικρών κάποτε˙ τα άλλα δύο μέρη ήταν το σχολείο και οι δουλειές. Το παιχνίδι ήταν η βασική «διαφορά» και σύγκρουση γονέων και παιδιών, γιατί τα παιδιά ήταν ενταγμένα στις δουλειές του σπιτιού και κυρίως στις τόσες και τόσες αγροτικές εργασίες και ο ελεύθερος, ο δικός τους χρόνος λιγοστός. Αλλά πάντα τα παιδιά έκλεβαν χρόνο. Υπήρχε και μια άλλη νοοτροπία των γονέων, το παιχνίδι το θεωρούσαν στην καλύτερη περίπτωση χαμένη ώρα και στη χειρότερη – όταν επρόκειτο για μπάλα – για …έδαφος αλητείας!

Διαβάστε περισσότερα…

Στο λόφο της κυρά – Παρασκευής

13/08/2019 Σχολιάστε

image

Από το λόφο… δεξιά είναι η δέση του φράγματος. Δεν φαίνεται…

Του Νίκου Τσούλια

     Την ίδια, την παιδική συνήθεια θα έκανα και τώρα – αρκετά χρόνια μετά. Τώρα δεν πήγαινα για δουλειές, για το μάζωμα των ζώων. Ήμουν ξέγνοιαστος. Ούτε θα διάβαζα, για να φτιάξω το μέλλον μου μόνο – αφού κάθε φορά που διαβάζεις εκεί προσβλέπεις.

Διαβάστε περισσότερα…

Μπορεί να επιστρέφει το παρελθόν;

28/04/2018 2 Σχόλια

Feast of Saints Jason and Sosipatros, in the Islan…, Joseph Cartwright, 1789-1829

 

 

Του Νίκου Τσούλια

 

 

      Συναντάς πολύ παλιούς φίλους και γνωστούς που έχεις χρόνια και χρόνια να δεις και χαίρεσαι με έναν πρωτόγνωρο τρόπο αλλά ταυτόχρονα βρίσκεσαι σε μια περίεργη αμηχανία. Κοιτάς και ξανακοιτάς το πρόσωπό τους και ενώ τους μιλάς, η σκέψη σου έχει αγκιστρωθεί στα σημάδια του χρόνου που φαίνονται παντού. Και άμα θέλεις να βρεις τα ανέγγιχτα σημεία, αναζητείς το βλέμμα τους και εστιάζεις εκεί για να βρεις σταθερά σημάδια ή καταθέτεις μια ιστορία για να συναφθούν οι κοινές αφηγήσεις σε μια μαρτυρία που αν ομολογηθεί από όλες τις πλευρές, αποκτά χαρακτηριστικά επιβεβαίωσης του κοινού παρελθόντος. Σε κάθε περίπτωση, θεωρείς ότι έχουν περισσότερα ίχνη του χρόνου πάνω τους από εσένα αγνοώντας θελημένα ή μη ότι και αυτοί τους ίδιους συλλογισμούς κάνουν. Και όταν αποχωρίζεσαι απ’ αυτούς, αρχίζεις τις βαθυστόχαστες αναλύσεις και θέτεις και ξαναθέτεις στον εαυτό του περίεργα ερωτήματα.

Διαβάστε περισσότερα…

Ομορφιές του χωριού μου

13/04/2018 Σχολιάστε

DSC_1441

Λίμνη Πηνειού και Ερύμανθος!

 

Του Νίκου Τσούλια

 Αυγή Αμαλιάδας – Ήλιδας

    Τι είναι και πού βρίσκεται η ομορφιά: μέσα μας, στην καρδιά μας, στο συναίσθημα μας και στην κουλτούρα μας, στην άποψή μας για τη ζωή και στον τρόπο της ζωής μας ή είναι ένα εξωτερικό στοιχείο της φύσης και του πολιτισμού που απλώς αντανακλάται στον άνθρωπο;

Διαβάστε περισσότερα…

Νοσταλγώντας το Πάσχα!

02/04/2018 Σχολιάστε

Αγία Μαρίνα, Το ερημοκκλήσι που έκλεψε την καρδιά του Οδυσσέα Ελύτη, Μυτιλήνη

“Στα Μυστεγνά, πρωί, ανεβαίνοντας τους ελαιώνες για το εκκλησάκι της Αγίας   Μαρίνας. Το βάρος που νιώθεις να σου έχει αφαιρεθεί σαν αμαρτία ή τύψη και χωνεύεται από το χονδρό χώμα, λες και το τραβά η μεγαθυμία των προγόνων!” (Οδ. Ελύτης).

Του Νίκου Τσούλια

    Δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος που μπορεί – φτάνοντας κάθε χρόνο μπροστά από το Πάσχα – να ισχυριστεί ότι δεν νοσταλγεί το Πάσχα των παιδικών του χρόνων. Είναι μια προσφυγή που προκύπτει κάπου εκεί από τα σύνορα μεταξύ του συνειδητού και του ασυνείδητου κόσμου μας, εκεί που γίνονται οι πιο φοβερές διεργασίες, και οι οποίες άλλοτε μας ανταριάζουν για τα καλά και άλλοτε μας δωρίζουν τις πιο γλυκές στιγμές.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:κοινωνία Ετικέτες: , ,

Το σχολείο «τότε» και «τώρα»

08/09/2017 Σχολιάστε

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Πώς να συγκρίνεις το σχολείο του «τότε» και του «τώρα», όταν η νοσταλγία σου για της παιδικότητάς σου την αθωότητα υπερχειλίζει τον κόσμο των συναισθημάτων σου, όταν η νοσταλγία σου για της εφηβείας τις μυθοπλασίες και τις φαντασιώσεις υπερβαίνει όλη τη δύναμη των μετέπειτα ονείρων σου, όταν η νοσταλγία σου για της νεότητάς σου το σφρίγος επισκιάζει κάθε απόπειρα ορθολογικής αξιολόγησης;

Διαβάστε περισσότερα…

Νοσταλγώντας τη διδασκαλία

22/04/2017 5 Σχόλια

20170322_124712 Δώρα, Δήμητρα, Δέσποινα, Βασιλική

 

 

 

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Όταν βρίσκεις στη ζωή σου ένα φωτεινό στερέωμα που σε ολοκληρώνει και ταυτίζεις το πιο δημιουργικό μέρος της ζωής σου με μια λειτουργία ονειρεμένη, όταν νιώθεις ευτυχισμένος που συνδέεσαι οργανικά με την ομορφιά και τη νιότη για χρόνους πολλούς και νιώθεις το ιερό άγγιγμα της σχολικής αίθουσας, τότε είσαι σε ψυχική κατάσταση μόνιμης νοσταλγίας. Γιατί έρωτας είναι η διδασκαλία…

Διαβάστε περισσότερα…

Γράφοντας για το «αναπολώντας και νοσταλγώντας»

11/03/2017 1 Σχολιο

IMG_1224 3ο Λύκειο Ζωγράφου στην Επίδαυρο

 

 

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Όταν ένα «συμβάν» της ζωής βρίσκει μια από τις πιο βαθιές συναισθηματικές φλέβες της παιδικής ηλικίας σου, όταν αγγίζει ένα από τα πιο ισχυρά στερεότυπά σου και μάλιστα με περιεχόμενο παραπόνου, τότε σημαίνει ότι σου σημαδεύει τη ζωή με έναν απόλυτα μοναδικό τρόπο. Όταν χάνεις αναγκαστικά την πηγή της ομορφιάς της ζωής σου, τότε συνειδητοποιείς ότι θα ζήσεις σε τόπους διαρκούς αναπόλησης και νοσταλγίας και θα πρέπει να βρεις μια άλλη σχέση με το παρελθόν σου – πέραν εκείνης της παραδοσιακής πρόσληψής του!

Διαβάστε περισσότερα…

Νοσταλγία και προσδοκίες την ίδια ψυχή έχουν

09/07/2016 1 Σχολιο

La Mer Al Estaque - Paul Cezanne Paintings - Click Image to Close

La Mer Al Estaque – Paul Cezanne

 

Του Νίκου Τσούλια

Αυτό είναι η νοσταλγία: να κατοικείς στο κύμα
και να μην έχεις πατρίδα μες στον χρόνο.
Κι οι επιθυμίες αυτό ‘ναι: σιγαλή ομιλία
της αιωνιότητας με καθημερινές ώρες.
Κι η ζωή ‘ναι αυτό: ώσπου από ένα χτες
να βγει η μοναχικότερη απ’ όλες τις ώρες ώρα,
που διαφορετικά απ’ τις άλλες αδερφές της
γελά και μπρος στο αιώνιο μόνο, θα σωπάσει…

Ράινερ Μαρία Ρίλκε[i]

 

 

      Είναι οι πιο όμορφοι τόποι μας, τα διαρκή καταφύγια της ψυχής μας, το απάγκιο των ανησυχιών μας και της αγωνίας μας, το σύμπαν των μεγάλων μας επιθυμιών είτε κατακτημένων είτε προς κατάκτηση. Όχι, η νοσταλγία και οι προσδοκίες μας δεν ανήκουν σε διαφορετικούς χωροχρόνους˙ δεν τέμνονται από την ασυνέχεια του χρόνου, από τη ρευστή οριοθετική γραμμή που χαράσσει το παρόν.

Διαβάστε περισσότερα…

Τι μπορεί να είναι νοσταλγία;

01/08/2015 1 Σχολιο

3-25-2013_010
Φράγμα Πηνειού στην Ηλεία, στο βάθος ο Ερύμανθος

 

Του Νίκου Τσούλια

      Μπορείς να νοσταλγήσεις κάτι που δεν ξέρεις; Μπορείς να νοσταλγήσεις το μέλλον σου καταπώς το σχεδιάζεις; Μπορείς να νοσταλγήσεις τα όνειρά σου; Μπορείς να νοσταλγήσεις χαμένες πατρίδες άλλων ανθρώπων; Όχι, νοσταλγία δεν είναι μόνο μια προσωπική «εικόνα» ή μια αφήγηση από το παρελθόν σου.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:φιλοσοφία Ετικέτες: , ,

Νοσταλγώντας το διάβασμα

25/04/2015 1 Σχολιο

Friday Nights by Deborah DeWit  A little bit of heaven at home!

Friday Nights by Deborah DeWit A little bit of heaven at home!

Του Νίκου Τσούλια

Ως πρόεδρος της ΟΛΜΕ (1996-2003)

      Υπάρχουν αρκετά αφετηριακά σημεία που προσφέρονται για μια εκτεταμένη αναφορά στο βιβλίο (διακοπές καλοκαιριού, γιορτές,  εκθέσεις βιβλίων κτλ.), αλλά αυτοί οι περιοδικοί προσδιορισμοί δε δημιουργούν κάποια δυναμική στα ρεύματα της φιλαναγνωσίας. Γιατί, δυστυχώς, δεν έχουμε κατανοήσει ακόμα πως η σχέση μας με το βιβλίο δεν μπορεί παρά να είναι πηγαία έκφρασης μιας διαφωτιστικής κουλτούρας, ένα διαρκές ταξίδι προς το αξιερώτητο, μια σχέση ζωής. Ωστόσο, όσοι έχουν πάθος με το διάβασμα και έχουν ιχνηλατήσει ένα νόημα αυτογνωσίας μέσα από την αέναη πνευματική αναζήτηση γνωρίζουν ότι ο έρωτας με το βιβλίο είναι μια υπόθεση γοητευτικής νοσταλγίας.

Διαβάστε περισσότερα…