Αρχείο

Posts Tagged ‘λογοτεχνία’

Διαβάστε το συγκλονιστικό αντίο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

21/07/2017 2 Σχόλια

ΤΟ ΣΤΕΡΝΟ ΑΝΤΙΟ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ

Ένα πεζοποίημα του «Γκάμπο» όπως φώναζαν τον διάσημο συγγραφέα, θεωρείται το στερνό του αντίο προς φίλους και αγαπημένους αφού το έγραψε όταν έμαθε ότι χρειάζεται να δώσει την έσχατη των μαχών.

Διαβάστε την αποχαιρετιστήρια επιστολή του

Διαβάστε περισσότερα…

Για το μυθιστόρημα των μυθιστορημάτων

12/07/2017 Σχολιάστε

Γράφει η Γιόλα Πετρίτση //

http://fractalart.gr/fyodor-dostoevsky/

Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι «Αδελφοί Καραμάζοφ», μετάφραση: Ελένη Μπακοπούλου, εκδ. Ίνδικτος

Μια γενναία περίληψη:

Μέρος πρώτο

Διαβάστε περισσότερα…

Το τίμιο ξύλο του Καβάφη

07/07/2017 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για καβάφης

 

Η διαχείριση του Αρχείου Καβάφη από το Ιδρυμα Ωνάση απασχολεί έντονα τον τελευταίο καιρό την ακαδημαϊκή κοινότητα και τον δημόσιο λόγο. Γιατί αντιδρούν οι ερευνητές, τι απαντά το Ιδρυμα

Κουζέλη Λ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 29/04/2017

Διαβάστε περισσότερα…

Ο επίλογος

25/06/2017 Σχολιάστε

Τάσος Λειβαδίτης

Κι αν έφτασα τόσο μακριά, ήταν για να μην ακούσω που δε μου αποκρίθηκαν
κι αχ, πλανήθηκα πολύ σε δρόμους, ακολουθώντας τούτο η εκείνο, κληρονόμος μιας ανεξήγητης ώρας: τότε που όλα θα εξηγηθούν,
      χωρίς λόγια ή και χωρίς να υπάρχουμε καν — όταν, τέλος, ξαναγύρισα η πόλη είχε λεηλατηθεί, τα βαγόνια       αναποδογυρισμένα,
      η εξέγερση ήταν πια παρελθόν κι όσοι απόμεναν όρθιοι πυροβολούσαν ακόμα
για ένα φτωχό έπαθλο στα υπαίθρια σκοπευτήρια
      και το βράδυ «τι ώρα είναι;» ρωτάς, «οχτώ» σου απαντάνε, με τέτοιες άθλιες βεβαιότητες ζούμε
και κανείς δεν είδε το έγκλημα — αφού το τέλειο έγκλημα έγινε
      εκεί που δεν μπορεί πια τίποτα να συμβεί. Όμως εγώ υπήρξα ανυπόμονος
σαν κάποιον που ανοίγει την ομπρέλα του σε καιρούς ξηρασίας (ίσως γιατί δε θέλει να ξεχάσει),
      ή κάποιον που ντύνεται γυναίκα για να πει ένα ψέμα ακόμα παιδικό —
μη μ’ αδικείτε, λοιπόν, αν έκλεισα τα μάτια, ήταν για να υπερασπίσω τον κόσμο
      ή θυμόμουν τα χέρια της μητέρας καθώς έβαζαν τη σκούπα πίσω απ’ τη χαλαρωμένη πόρτα
      — στερεώνοντας ίσως κάτι πιο μακρινό,
      ενώ το κοιμητήρι, αντίκρυ, θρόιζε απαλά, σαν το σύντομο επίλογο ενός μυστηρίου.

Από τη συλλογή Εκκρεμότητες

http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=33301.msg228407#msg228407

 

oscar100world:

Mark Rothko

Mark Rothko

Ουίλιαμ Μπλέικ, ο οραματιστής, ο ασυμβίβαστος

23/06/2017 Σχολιάστε

Ουίλιαμ Μπλέικ, ο οραματιστής, ο ασυμβίβαστος

 

«Το όνειρο του Ιακώβ», χαρακτικό του Ουίλιαμ Μπλέικ

Κουζέλη Λ, ΤΟ ΒΗΜΑ

5.3.2017

Διαβάστε περισσότερα…

Με Ομηρο η ομιλία του Μπομπ Ντίλαν για το Νόμπελ (βίντεο)

08/06/2017 Σχολιάστε

Ιούνιος 7, 2017

 

 

Με μια ομιλία 4.000 λέξεων, που διήρκησε 27 λεπτά και είχε κεντρικές αναφορές στον Όμηρο και το έπος της «Οδύσσειας» ο θρύλος της ροκ σκηνής Μπομπ Ντίλαν παρέλαβε το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Διαβάστε περισσότερα…

36o τεύχος Fractal

04/06/2017 Σχολιάστε

// Περιεχόμενα

 

Διαβάστε περισσότερα…