Αρχείο

Posts Tagged ‘Καββαδίας’

O Nίκος Καββαδίας, όπως τον έζησαν οι συνταξιδιώτες του

09/07/2021 Σχολιάστε

O Nίκος Καββαδίας, όπως τον έζησαν οι συνταξιδιώτες του

Άγνωστες ιστορίες για τον σπουδαίο ποιητή όπως τις αφηγήθηκαν οι ναυτικοί που ταξίδεψαν μαζί του

Γιάννης Θ. Διαμαντής

in.gr

11 Ιανουαρίου 2021, 09:00

ο ποιητής – ασυρματιστής Νίκος Καββαδίας.

Το 1933, εξέδωσε την ποιητική του συλλογή «Μαραμπού», το 1947 το «Πούσι», το 1954 το μυθιστόρημά του «Βάρδια». Το 1975 δεν πρόλαβε να δει την ποιητική του συλλογή «Τραβέρσο» να κυκλοφορεί. Πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου, το «Τραβέρσο» έφτασε στα βιβλιοπωλεία λίγες ημέρες αργότερα.

Διαβάστε περισσότερα…

Παναγιώτης Μελάς: Στον Νίκο Καββαδία

16/04/2021 Σχολιάστε

kavadias

Άσμα για τον ποιητή των ναυτικών και των γαλάζιων πόντων…

Ποιος είμ’ εγώ, που αποτολμώ για σένανε να γράψω,
τον ποιητή των ναυτικών και των γαλάζιων πόντων;
Εγώ είμ’ απλά ένας ναυτικός που θέλησα να κλάψω
πάνω απ’ τους τάφους τους υγρούς εκόντων και ακόντων.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

Αγαπάω

13/02/2021 Σχολιάστε

Νίκος Καββαδίας

“Αγαπάω τ’ ό,τι θλιμμένο στον κόσμο,

Τα θολά τα ματάκια, τους άρρωστους ανθρώπους,

Τα ξερά, γυμνά δέντρα και τα έρημα πάρκα,

Τις νεκρές πολιτείες, τους τρισκότεινους τόπους.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , ,

Ἀγαπάω

10/12/2017 Σχολιάστε

Νίκος Καββαδίας

Posted by Το κόσκινο on January 1, 2016

Ἀγαπάω τ᾿ ὅτι θλιμμένο στὸν κόσμο.
Τὰ θολὰ τὰ ματάκια, τοὺς ἀρρώστους ἀνθρώπους,
τὰ ξερὰ γυμνὰ δέντρα καὶ τὰ ἔρημα πάρκα,
τὶς νεκρὲς πολιτεῖες, τοὺς τρισκότεινους τόπους.

Τοὺς σκυφτοὺς ὁδοιπόρους ποὺ μ᾿ ἕνα δισάκι
γιὰ μία πολιτεία μακρυνὴ ξεκινᾶνε,
τοὺς τυφλοὺς μουσικοὺς τῶν πολύβουων δρόμων,
τοὺς φτωχούς, τοὺς ἀλῆτες, αὐτοὺς ποὺ πεινᾶνε.

Τὰ χλωμὰ τὰ κορίτσια ποὺ πάντα προσμένουν
τὸν ἱππότην ποὺ εἶδαν μία βραδιὰ στ᾿ ὄνειρό τους,
νὰ φανῇ ἀπ᾿ τὰ βάθη τοῦ ἀπέραντου δρόμου.
Τοὺς κοιμώμενους κύκνους πάνω στ᾿ ἀσπρόφτερό τους.

Τὰ καράβια ποὺ φεύγουν γιὰ καινούρια ταξίδια
καὶ δὲν ξέρουν καλὰ -ἂν ποτὲ θὰ γυρίσουν πίσω
ἀγαπάω, καὶ θά ῾θελα μαζί τους νὰ πάω
κι οὔτε πιὰ νὰ γυρίσω.

Ἀγαπάω τὶς κλαμμένες ὡραῖες γυναῖκες
ποὺ κυττᾶνε μακριά,ποὺ κυττᾶνε θλιμμένα …
ἀγαπάω σὲ τοῦτον τὸν κόσμο -ὅ,τι κλαίει
γιατὶ μοιάζει μ᾿ ἐμένα.

[1929]

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

Σύντομο υπόμνημα στο ποίημα “Σταυρός του Νότου” του Νίκου Καββαδία

22/11/2015 Σχολιάστε

Ιδανικός και ανάξιος εραστής…

14/12/2014 Σχολιάστε

Θα μείνω πάντα ιδανικός και ανάξιος εραστής

των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων,

και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές,

χωρίς να σκίσω την θολή γραμμή των οριζόντων.

Διαβάστε περισσότερα…

Οι “Λωτοφάγοι” και η σύγχρονη λογοτεχνία (ελληνική και ξένη): μια καταγραφή

29/08/2014 Σχολιάστε

Posted by antonispetrides.wordpress.com in ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ

Στους “Λωτοφάγους” έχουν μαζευτεί πλέον αρκετά κείμενα και για τη σύγχρονη λογοτεχνία, ελληνική και ξένη. Επομένως θα ήταν ίσως βολικό και χρήσιμο για τους αναγνώστες του ιστολογίου να συγκεντρωθούν και τα κείμενα αυτά, όπως τα σχετικά με το Αρχαίο Θέατρο, σε ένα πρόχειρο ευρετήριο. Ιδού!

Διαβάστε περισσότερα…