Αρχείο

Posts Tagged ‘Ιλιάδα’

Το μεγαλείο του Ομήρου

03/02/2018 1 Σχολιο

Του Νίκου Τσούλια

 

      Δεν υπάρχει άλλο πιο ισχυρό πεδίο αναφοράς όλων των Ελλήνων διαχρονικά – πέραν εκείνου της γλώσσας μας – από την αρχαιότητα και έως το άγνωστο μέλλον όσο τα έργα του Ομήρου. Και ίσως αυτό να αποτελεί μια πολύ αξιόλογη ιδιαιτερότητα που να μην έχει ανάλογό του σ’ άλλη περίπτωση λαού. Αναρωτιέμαι πόσο τυχεροί είμαστε που νιώθουμε αυτή την τόσο ξεχωριστή σχέση. Γιατί έχει έναν φοβερό συμβολισμό ακόμα και η γνώση του να ξέρεις ότι όλοι οι Έλληνες του παρελθόντος και του μέλλοντος συναντιούνται πνευματικά σε έναν κοινό τόπο αναφοράς, από όπου αντλούν την ίδια αφήγηση, τα ίδια διδάγματα, την ίδια στοχαστική περιπλάνηση.

Διαβάστε περισσότερα…

O Όμηρος «ακολούθησε» τα άστρα

06/02/2016 4 Σχόλια

 

ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΤΣΙΜΙΤΑΚΗΣ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 1.1.2016

 

Μια νέα απόπειρα χρονολόγησης των Ομηρικών Επών, η ακριβέστερη μέχρι στιγμής, συγκρίνει τα φυσικά φαινόμενα που περιγράφονται στα έπη με αστρονομικά φαινόμενα, και ελέγχει την ιστορική αλήθεια της αφήγησης. Αποτέλεσμα, ο εντοπισμός ημερομηνιών για συμβάντα που αποτυπώνονται στα έπη, και μια νέα αντίληψη για την ιστορικότητά τους, η οποία φιλοδοξεί να παρέμβει στο Ομηρικό ζήτημα.

Διαβάστε περισσότερα…

Τα κατά και τα υπέρ

19/02/2015 Σχολιάστε

File:Nikolay Ge 002.jpeg

Θρήνος του Αχιλλέα για τον Πάτροκλο. Πίνακας του Νικολάι Γκαι (1855).

Δ. Μαρωνίτης, ΤΟ ΒΗΜΑ, 23/03/2014

Συνεχίζεται το μελαγχολικό σίριαλ για τις εκπαιδευτικές ατυχίες της Ιλιάδας που διδάσκεται (άβολα και άκαιρα) στη δεύτερη τάξη του Γυμνασίου σε μετάφραση του Ιάκωβου Πολυλά. Ηλικίας άνω των 120 χρόνων, η οποία βρέθηκε στα κατάλοιπά του και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1923, σε μεταθανάτια προφανώς έκδοση. Την προβληματική μεταφραστική της επίδοση σχολίασα τις προάλλες όσο μπορούσα πιο διακριτικά, από σεβασμό στη γενικότερη παιδεία του Πολυλά και στην πολύτιμη σολωμική του συνεισφορά. Που δεν φαίνεται όμως να τη σέβεται, όσο και όπως πρέπει, το επίσημο σχολικό εγχειρίδιο, κρίνοντας από την παράλειψη κάθε συστατικού στοιχείου για τον μεταφραστή, εκτός του ονόματός του.

Διαβάστε περισσότερα…

Δ. Ν. Μαρωνίτης: Από τον Ομηρο στον Σοφοκλή

28/01/2015 Σχολιάστε

Δ. Ν. Μαρωνίτης: Από τον Ομηρο στον Σοφοκλή

Ο Δ. Ν. Μαρωνίτης, μεταφραστής και μελετητής της «Ιλιάδας» και της «Οδύσσειας»

 

Το καινούργιο βιβλίο του Δημήτρη Μαρωνίτη για το έπος και το δράμα αποτελεί ταυτόχρονα μια ιδιότυπη και γοητευτική αυτοβιογραφία. Η μνήμη, η λήθη, ο φόνος, η ικεσία, το πάθος, η εξιλέωση, το τέλος .

 

Βιστωνίτης Α., ΤΟ ΒΗΜΑ, 13/07/2014

Διαβάστε περισσότερα…

Τρία συν ένα

31/10/2014 Σχολιάστε

Odysseus and Nausicaa in the Odyssey

 

Δ. Μαρωνίτης, ΤΟ ΒΗΜΑ, 09/02/2014

 

 

Τέσσερα συναπτά Μονοτονικά για το ομηρικό υβρεολόγιο πάει πολύ, αλλά είναι αργά πια να κάνω πίσω. Αν μάλιστα τηρηθεί η υπόσχεση να προκύψουν κάποιας μορφής συμπεράσματα από αυτή την (απρόβλεπτη μάλλον) υβρεολογική επίδοση των ομηρικών επών. Η οποία, κατά τη γνώμη μου, αποτελεί ιδιότροπο μερίδιο του αρχαϊκού ρεαλισμού, που εξελίσσεται κατεβαίνοντας από την εμπόλεμη Ιλιάδα στη μεταπολεμική Οδύσσεια. Ο όρος «ρεαλισμός» μπορεί να ακούγεται στη συγκεκριμένη περίπτωση αναχρονιστικός, αρμόζει όμως πρωθύστερα και στα δύο ομηρικά έπη, με διαφορετικό τρόπο στο καθένα.

Διαβάστε περισσότερα…

Μήπως ξεδώσουμε

16/05/2014 Σχολιάστε

Nicolas-André Monsiau, Ο Οδυσσέας διατάζει τις δούλες να απομακρύνουν τα νεκρά σώματα των μνηστήρων, 1791

Μαρωνίτης Δ., ΤΟ ΒΗΜΑ, 12/01/2014

Πολλά κι ασύστατα λέγονται και γράφονται για την πολεμόχαρη και ανέραστη δήθεν Ιλιάδα, όπου κάποιες αγαπητικές σκηνές αυθαίρετα αγνοούνται. Παρεξήγηση που επικυρώνεται κατ’ εξοχήν στη σχολική διδασκαλία, όπου το θέμα του εξώγαμου προπάντων έρωτα προσγράφεται κατά κανόνα στα απαγορευμένα. Αφήνοντας στην άκρη τις ερωτοδουλειές των θεών, με πρωτεύοντα και στο θέμα αυτό τον Δία, θυμίζω δύο ερωτόληπτα επεισόδια, που αναπτύσσονται σε μικρές, συναρπαστικές νουβέλες.

Διαβάστε περισσότερα…

Από το δείγμα στο παράδειγμα

04/04/2014 Σχολιάστε

File:Nikolay Ge 002.jpeg

Achilles Lamenting the Death of Patroclus(1855) by the Russian realist Nikolai Ge

 

του Δ. Μαρωνίτη, ΤΟ ΒΗΜΑ, 26.1.2014

 

Επιμένω στην ανορθόδοξη προσήλωση της περασμένης Κυριακής, μιλώντας για το ομηρικό υβρεολόγιο, άνισα και αλλότροπα μοιρασμένο στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια. Σε όσους σκανδαλίζονται με τη λοξή αυτή επιλογή, υπενθυμίζω ότι τα δύο διάσημα ομηρικά έπη δεν είναι, ευτυχώς, εγχειρίδια καλών τρόπων και γλωσσικής ευπρέπειας. Με άλλα λόγια: δέχονται, υποδέχονται και εκμεταλλεύονται ακόμη και τις πιο παράτολμες τροπές και εκτροπές της επικής αφήγησης, όπου και όταν τις κρίνουν απαραίτητες για τον γενικότερο ποιητικό σχεδιασμό τους. Μία από αυτές είναι και το κατά συνθήκην υβρεολόγιο, που κρίνεται στην προκειμένη περίπτωση πολλαπλώς ωφέλιμο.

Διαβάστε περισσότερα…