Αρχείο

Posts Tagged ‘θάνατος’

Λεωνίδας Ανδρούτσος : Ο αδόκητος θάνατος του γιου του αγωνιστή της Επανάστασης, Οδυσσέα

01/04/2021 Σχολιάστε

Λεωνίδας Ανδρούτσος : Ο αδόκητος θάνατος του γιου του αγωνιστή της Επανάστασης, Οδυσσέα | tanea.gr

TANEA 28 Μαρτίου 2021

Μια άγνωστη ιστορία

Λεωνίδας Ανδρούτσος: Ο αδόκητος θάνατος του γιου του αγωνιστή της Επανάστασης, Οδυσσέα

Η «φυγή» του μικρού γιού του Οδυσσέα Ανδρούτσου μετά τη δολοφονία του πατέρα του στην Ακρόπολη. Ο τάφος του Λεωνίδα είναι στο Μόναχο και στην επιτύμβια στήλη «καταγγέλλει» τους διώκτες του.

Διαβάστε περισσότερα…

Σκληρή η μοναξιά του θανάτου, τουλάχιστον ο κοροναϊός να μην κλέψει την ανθρωπιά μας

18/12/2020 Σχολιάστε

Σκληρή η μοναξιά του θανάτου, τουλάχιστον ο κοροναϊός να μην κλέψει την ανθρωπιά μας

Ανθρωποι φεύγουν μόνοι. Χωρίς κηδείες κι αποχαιρετισμούς γιατί ο κοροναϊός τα απαγορεύει αυτά. Υπάρχουν, όμως, και οι ζωντανοί. Ας μην τους ξεχνάμε

Βασίλης Σ. Κανέλλης

in.gr

22 Νοεμβρίου 2020

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ζευγάρι ηλικιωμένων που ζούσε σε ένα διαμέρισμα της Καλλιθέας. Μόνοι τους, με πολλά προβλήματα υγείας, με τον κοροναϊό να έχει «τσακίσει» κάθε έννοια κοινωνικοποίησης.

Διαβάστε περισσότερα…

Ζωή και θάνατος

18/04/2020 Σχολιάστε

The stages of life, 1835 - Caspar David Friedrich - WikiArt.org

The stages of life, 1835 – Caspar David Friedrich

 

 

Του Άγγελου Τζίτζιρα

 

Μαθητή του 1ου ΓΕΛ Κερατσινίου

 

Το ζήτημα της ζωής και του θανάτου έχει απασχολήσει την ανθρωπότητα από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Και πιο συγκεκριμένα, για το τι θα γίνει μετά από τον θάνατο μας πολλοί έχουν δώσει απαντήσεις αλλά καμία δεν αποδεικνύεται επιστημονικά και απλά μπορούμε να πιστεύουμε σε κάποια απ’ αυτές.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:φιλοσοφία Ετικέτες: , ,

Η γέννηση και ο θάνατος στη ζωή μας

14/04/2020 Σχολιάστε

Fresco. St Anne rests in bed, in a richly decorated Renaissance room. Two women hold the newborn baby Mary, while a third prepares a tub to bath her. A group of richly dressed young women are visiting. On the left is a staircase with two people embracing near an upper door.

Domenico Ghirlandaio, The Birth of the Virgin Mary, shows the introduction of patron’s families into religious cycles.

Του Νίκου Τσούλια

      Η γέννηση και ο θάνατος είναι τα πιο σημαντικά γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή μας – δεν έχουν καμιά σχέση με όλα τα άλλα που θα μπορούσαμε να τα προσδιορίσουμε ως συμβατικά, γιατί είναι ευκολοερμήνευτα και ευκολοδιαχειρίσιμα. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τα γεγονότα που προσδιορίζουν τα όρια της ίδιας της ζωής μας, τη γέννηση και το θάνατο, που αποτελούν και τα ορατά υπαρξιακά σημεία της πραγματικότητάς μας και του (εν δυνάμει σε μερικές περιπτώσεις) στοχασμού μας.

Διαβάστε περισσότερα…

Η μαρτυρική εξέγερση στ γκέτο της Βαρσοβίας

13/11/2019 Σχολιάστε

 

Μια από τις πιο γνωστές φωτογραφίες του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, από την αναφορά του Γιούργκεν Στρόοπ προς τον Χάινριχ Χίμλερ σχετικά με την κατάπνιξη της εξέγερσης στο γκέτο της Βαρσοβίας. Η λεζάντα που τη συνοδεύει στην αναφορά: «Βγαίνουν με τη βία από τα λαγούμια τους».

 

 

Του Νίκου Τσούλια

«Είμαι ευτυχισμένη τώρα, γιατί μπορώ να κλάψω…»!

      Το άκουσμα της λέξης «γκέτο» παραπέμπει σε αποκλεισμό από την κοινωνία και από τη ζωή, σε εγκλεισμό μιας μεγάλης φυλακής, σε πλήρη περιθωριοποίηση και σε στέρηση κάθε ανθρώπινου δικαιώματος, σε ευτελισμό του ανθρώπου και της ιστορίας. Οι άνθρωποι εδώ βιώνουν μια επίγεια κόλαση και περιμένουν το τέλος της ζωής τους χωρίς ελπίδα και όνειρα. Τα όρια του κόσμου τους είναι η σκληρή επιβίωσή τους.

Διαβάστε περισσότερα…

Οι τελευταίες μας επιθυμίες

13/10/2019 Σχολιάστε

Starry Night Over the Rhone, 1888, Vincent van Gogh

και το φως της αγάπης…

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Πρέπει να κατατίθενται οι τελευταίες επιθυμίες του ανθρώπου και αν ναι, πότε και πώς πρέπει να γίνεται; Σε τι μπορεί να συνίστανται και πού αποσκοπούν αυτές; Σε ποιον να τις εμπιστευόμαστε και ποιο μπορεί να είναι το βαθύτερο νόημά τους;

Διαβάστε περισσότερα…

Η υποκουλτούρα του θανάτου στον κινηματογράφο

22/09/2019 Σχολιάστε

Του Νίκου Τσούλια

      Θεωρώ ότι το πιο χαρακτηριστικό δείγμα της παρακμιακής υποκουλτούρας της αμερικάνικης κινηματογραφικής βιομηχανίας είναι η εξύμνηση του θανάτου. Είναι το αγαπημένο θέμα της πάλαι ποτέ ακμάζουσας έβδομης τέχνης στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού. Ακόμα και όταν δεν υπάρχει ως κεντρικό θέμα σε μια ταινία ο θάνατος, από κάπου θα εμφανιστεί για να δώσει τη δική του …πλοκή στο όλο σενάριο και, το πιο πιθανό, να βάλει και τη σφραγίδα του.

Διαβάστε περισσότερα…

Ο θάνατος ως θέμα στη ζωγραφική

25/04/2019 1 Σχολιο

Θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη στη μάχη κοντά στο Καρπενήσι (1823). Ζωγραφική του Θεόφιλου (1932).

 

 

Ένα ηλεκτρονικό τετράδιο με τις εργασίες των παιδιών του Α1 (2012-2013) του ΓΕΛ Νέας Ζίχνης στο μάθημα των αρχαίων ελληνικών

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Η εκτέλεση του Θηραμένη μας έκανε να σκεφτούμε πώς έχει αποδοθεί το θέμα αυτό, της εκτέλεσης και γενικά του θανάτου, σε έργα ζωγραφικής.

Διαβάστε περισσότερα…

«Αντιμετωπίζοντας» το φόβο του θανάτου

22/02/2018 8 Σχόλια

 

Peter Paul Rubens, Flemish (active Italy, Antwerp, and England) – Prometheus Bound

Του Νίκου Τσούλια

      Η εικόνα που έχουμε για το θάνατο είναι εικόνα πολιτισμική και πιο συγκεκριμένα περισσότερο θρησκευτική και λιγότερο ευρύτερα φιλοσοφική και μεταφυσική εικόνα. Υπάρχει μια κρατούσα αντίληψη στους ανθρώπους ότι όλες οι κοινωνίες στην μακρά ιστορία του ανθρωπότητας έχουν παραχωρήσει αυτό το θέμα στις θρησκείες. Η άγνοιά μας για την ουσία του θανάτου μας έχει οδηγήσει στη δημιουργία ενός ισχυρότατου φόβου, που συχνά καθηλώνει και την ζωτικότητα της ίδιας της ζωής.

Διαβάστε περισσότερα…

Ο φόβος του θανάτου και ο οίστρος της ζωής

24/06/2017 Σχολιάστε

terminusantequem:
“Roger Mühl (French, 1929-2008), Lumière du matin, 2007. Oil on canvas, 114 x 145 cm
”

Roger Mühl (French, 1929-2008), Lumière du matin, 2007

 

Κώστας Θεολόγου

Ιούνιος 21, 2017

 

 

«Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. Υπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και απʼ αυτήν την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου έπους.  Σκοπός της ζωής μας είναι η αγάπη.  Σκοπός της ζωής μας είναι η ατελεύτητη μάζα μας. Σκοπός της ζωής μας είναι η λυσιτελής παραδοχή της ζωής μας και της κάθε μας ευχής εν παντί τόπω εις πάσαν στιγμήν εις κάθε ένθερμον αναμόχλευσιν των υπαρχόντων. Σκοπός της ζωής μας είναι το σεσημασμένον δέρας της υπάρξεώς μας»

(Εμπειρίκος, 1974)

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:φιλοσοφία Ετικέτες: , , ,

Ο Τέρρυ Ήγκλετον, ο θάνατος, κι εμείς

12/08/2016 Σχολιάστε

Turner

Turner

 

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ, Η ΑΥΓΗ, 27.9.2015

 

  • Σταριλίκια

 

Η ομιλία του γνωστού ακαδημαϊκού Τέρρυ Ήγκλετον στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο την Τετάρτη πριν τις εκλογές, ήταν ιδιαίτερα διαφωτιστική: έδειξε πόσο ευαίσθητοι και προσεκτικοί πρέπει να είναι οι διανοούμενοι όσο γερνούν και γίνονται όλο και πιο διάσημοι. Εγώ, τουλάχιστον, στο τέλος της ομιλίας αναρωτιόμουν αν στη συνέχεια ο ομιλητής θα μοίραζε και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς μιας χώρας απομακρυσμένης από τα κέντρα των εξελίξεων.

Διαβάστε περισσότερα…

Κι ο θάνατος δεν θα ‘χει εξουσία

17/07/2016 Σχολιάστε

A black and white photo of Thomas in a book shop, he is wearing a suit with a white spotted bow tie.Dylan Thomas

Κι ο θάνατος δεν θα ‘χει εξουσία.
Γυμνοί οι νεκροί στον άνεμο και το γερτό φεγγάρι
Με τον άνθρωπο θα σμίξουνֹ
‘Οταν γλυφτούν τα κόκκαλα τους
και τα γλυμμένα κόκκαλα χαθούν,
Θα ‘χουν αστέρια σε αγκώνα και ποδάριֹ
Αν και τρελοί, θα συνεφέρουν,
Αν θαλασσόπνιχτοιν θ’ αναδυθούν,
Αν κι εραστές χαμένοι αυτοί, δεν θα χαθεί η αγάπηֹ
Κι ο θάνατος δεν θα ‘χει εξουσία.

Κι ο θάνατος δεν θα ‘χει εξουσία.
Κάτω απ’ τις δίνες τις θαλάσσης
Χρόνια χωμένοι αυτοί, θάνατο ανεμόδαρτο δεν θα ‘βρουνֹ
Σε μέγκενη στριμμένοι, με τους τένοντες λυμένους,
Παιδεμένοι σε τροχό, δεν θα τσακίσουνֹ
Στα χέρια τους η πίστη θ’ ανοίξει
Και μονόκερα στοιχειά θα τους ξεσκίσουν,
Κουρελιασμένοι ολόκληροι, και δεν θα σπάσουνֹ
Κι ο θάνατος δεν θα ‘χει εξουσία.

Κι ο θάνατος δεν θα ‘χει εξουσία.
Ας πάψουν πια να σκούζουν στ’ αυτιά τους οι γλάροι
Και στις ακτές τα κύματα να σκάζουν άγριαֹ
Λουλούδι όπου ξεμύτισε μην ξεμυτίσει πια
Να υψώσει το κεφάλι του στους χτύπους της βροχής.
Αν και τρελοί, αν και νεκροί σαν τ’ άψυχα καρφιά,
Κεφάλια σημαδιών αυτοί, χτυπούν με μαργαρίτεςֹ
Χτυπούν τον ήλιο, όσο που να ξεκαρφωθείֹ
Κι ο θάνατος δεν θα ‘χει πια εξουσία.

 

μτφ. Γιώργος Μπλάνας

http://www.poiein.gr/archives/1341

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , ,