Αρχείο

Posts Tagged ‘ζητιάνοι’

Η όπερα της πεντάρας @ Θέατρο Βράχων

02/08/2012 Σχολιάστε

Moscow River at Zvenigorod, Bogolyubov, Alexey, 1873

 

http://www.neolaia.gr/2012/07/22/opera-tis-pedaras-theatro-braxwn/

Ιουλίου 22, 2012

Σόχο, Λονδίνο, 1928

Ένας εγκληματίας με τη συμμορία του. Ένας εκμεταλλευτής ανθρώπων με την πανούργα γυναίκα του, ένας διεφθαρμένος αρχηγός αστυνομίας και οι «αθώες κορούλες τους». Μία «βασίλισσα του δρόμου», πόρνες και μία προδομένη ερωμένη χωρίς λόγο να ζει. Ζητιάνοι, που ασκούν κριτική στην κοινωνία, άνθρωποι που είναι και νιώθουν παραγκωνισμένοι, «ονειρεύονται οι ζητιάνοι; μήπως δεν ονειρεύονται; Και τότε πως μπορούν να ζουν;».

Οι παρουσιαστές του Μπρεχτικού θεάτρου μας εισάγουν σε ένα παιχνίδι ισχύος. Απ’ τα κατώτερα στρώματα ως την «καλή κοινωνία του Κλάριτζ», ήρωες μπλεγμένοι σε μια ζάλη για την ανάδειξη του δυνατότερου. Η αράχνη, υφαίνει και ξετυλίγει τον ιστό της, σε ένα έργο με γέλιο, τραγούδι, αλλά και συγκίνηση για το «τι κάνει ο άνθρωπος για να επιζήσει». Μία ομάδα, σαράντα-εννέα άτομα, σας παρουσιάζουν τη δική τους «Όπερα της Πεντάρας».

Το έργο είναι βασισμένο στο ομώνυμο του Μπέρτολ Μπρεχτ, σε μουσική Κούρτ Βάϊλ (1928) και στο «Ρομάντζο της Πεντάρας» (1935) , ένα δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα με αναφορά στους ήρωες του πρώτου που επεξηγεί καλύτερα τα γεγονότα. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε το κείμενο «Στον καιρό των ζητιάνων» του Νίκου Τσούλια.

Από τη θεατρική ομάδα ΆΦΑΝΤΟΙ του Πολιτιστικού Ομίλου Φοιτητών Πανεπιστημίου Αθηνών, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαραβέλια.

Ευχαριστούμε τους μουσικούς μας:

Ιωσήφ Γεμενιτζόγλου: Φλάουτο
Γεώργιος Βασιλόπουλος: Τρομπέτα
Βαγγέλης Βασιλόπουλος: Τρομπόνι
Νατάσσα Στρατάκη: Άλτο Σαξόφωνο
Κώστας Στείρος: Τενόρο Σαξόφωνο
Μπέττυ Σανταμούρη: Πιάνο, Πλήκτρα
Θάνος Ντιμπέλος: Τύμπανα
Χρήστος Δρούζας: Ενορχήστρωση, Μουσική διδασκαλία, Μπάσο

 

Διαβάστε το αναφερόμενο κείμενο:

(Αναδημοσιεύτηκε στο “ΒΗΜΑ” με τίτλο: «Στον καιρό των ζητιάνων» 

Η κοινωνική ομάδα των ζητιάνων

 

At a Prison, 1874

Bronnikov Fiodor  

Προσπερνώντας τους άστεγους…

26/05/2012 Σχολιάστε
clip_image001

 

Του Νίκου Τσούλια

Βλέπουμε τους άστεγους στους δρόμους ή κάνουμε ημικύκλιο αποφυγής απομακρυνόμενοι από την ανεστιότητά τους και βαδίζουμε μουρμουρίζοντας φτηνές δικαιολογίες και περισπούδαστες αναλύσεις; Έχουμε κατανοήσει το τι σημαίνει να είσαι άστεγος; το τι σημαίνει να μην έχεις ενδεχομένως κανέναν “δικό σου” ή και αν έχεις, να είναι σαν να μην έχεις; να πεθαίνεις στο δρόμο ανάμεσα σε τόσους και τόσους ανθρώπους; Ποια είναι η έννοια και το περιεχόμενο του σύγχρονου πολιτισμού μας; Αρκεί μια οικονομική κρίση, ένα οικονομικό στρίμωγμα για να μεταπέσουμε στη σκιά της βαρβαρότητας;

Κατηγορίες:κοινωνία Ετικέτες: , , ,

Στον καιρό των ζητιάνων

13/12/2011 Σχολιάστε

Του Νίκου Τσούλια

image

    Στο χωριό δεν είχαμε ζητιάνους. Στα χρόνια της φτώχειας του 1960 και του 1970 δεν είχαμε ζητιάνους. Ζητιάνο είδα πρώτη φορά όταν πέρασα στο πανεπιστήμιο και ήλθα στην Αθήνα. Τότε ήταν «συγκεκριμένοι» οι ζητιάνοι, σε σταθερές γωνιές, ήσαν άνθρωποι με κάποια μορφή αναπηρίας. Στη διαδρομή που έκανα από την οδό Βερανζέρου κάτω από την Ομόνοια στις στάσεις των λεωφορείων μέχρι το κτίριο της Φυσικής στη “Σόλωνος” αλλά και στους κεντρικούς δρόμους που συχνά περιδιαβαίναμε τα επαρχιωτόπουλα θυμάμαι δύο ζητιάνους που ήταν τυφλοί, ο ένας είχε στέκι στο υπόγειο της Ομόνοιας στο σταθμό του «ηλεκτρικού» (μάλλον είχε μαγνητόφωνο και έβαζε συνέχεια τραγούδια του Καζαντζίδη) και ο άλλος ήταν στη συμβολή της Χαριλάου Τρικούπη και Πανεπιστημίου (αυτός έπαιζε ακορντεόν). Δεν ήξερα πώς γίνεται κάποιος ζητιάνος, αλλά ίσως λόγω αυτών των περιπτώσεων απέδιδα την ιδιότητα του ζητιάνου στην έννοια του τυφλού.

Κατηγορίες:κοινωνία Ετικέτες: , ,