Αρχείο

Posts Tagged ‘διήγηση’

Ύμνος στην ανατολή

03/05/2019 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για ανατολη ηλιου

Ανατολή ηλίου στο Δέλτα Αξιού

Πρωί – πρωί χαράματα
Κόβω από τον ήλιο γράμματα
Στη γλώσσα που διαβάζουνε
Οι αγράμματοι και αγιάζουνε

Ελύτης

Του Νίκου Τσούλια

     Ντουκ – ντουκ – ντουκ, η πόρτα στο δωμάτιό μου. Αχάραγο, ημέρες Χριστουγέννων. Ήταν ο πατέρας μου. Πρώτη επιστροφή στο χωριό μου μετά την εισαγωγή μου στο πανεπιστήμιο.

Διαβάστε περισσότερα…

Γιορτάζουμε τα 1.000.000 Hits

21/03/2018 4 Σχόλια

Του Νίκου Τσούλια

    «Γιορτάζουμε» σήμερα τις 1.000.000 επισκέψεις αναγνωστών στο «Ανθολόγιό μας». Είναι μια συμβολική και μόνο αναφορά, γιατί το δικό μας blog δεν έχει κανέναν εμπορικό χαρακτήρα ούτε και ειδησεογραφικό περιεχόμενο, αλλά διεκδικεί να είναι ένα βήμα μορφωτικό και εκπαιδευτικό, πολιτιστικό και λογοτεχνικό, ποιοτικό και δημιουργικό παίρνοντας «θέση βέβαια» και στις τρέχουσες γενικές εξελίξεις, για να είμαστε μέσα στη ροή της πραγματικότητας που ζούμε.

Διαβάστε περισσότερα…

Έρημη πόλη

19/10/2011 Σχολιάστε

clip_image002«Έχουν ξεσπάσει στον κόσμο τόσο πολλές πανούκλες όσο και πόλεμοι.
Κι ωστόσο οι πανούκλες και οι πόλεμοι εξακολουθούν να βρίσκουν πάντοτε τους ανθρώπους το ίδιο απροετοίμαστους».
Αλμπέρ Καμύ

Του Νίκου Τσούλια

«Μα πώς έγινε, μια χαρά πηγαίναμε, κανένας μας δεν κατάλαβε ότι βαδίζαμε στον γκρεμό»;
«Εμείς πού να ξέρουμε; Οι πολιτικοί δεν είναι γι’ αυτή τη δουλειά»;
«Αυτοί κοιτάνε πώς θα φάνε, πού να νοιαστούν και για τα άλλα»;
«Είσαι άδικη, δεν είναι όλοι το ίδιο».
”Καλά αν δεν είναι αυτοί υπεύθυνοι, τότε για ποιο λόγο κυβερνάνε; Δεν έκαναν τίποτα για να μη βρεθούμε ως εδώ, τουλάχιστον δεν έβαζαν τις φωνές μήπως κάνουμε τίποτα μόνοι μας; Τόσο άχρηστοι είναι;”

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες:

Ἡ Ζωὴ τοῦ Μεγάλου Μοναστηριοῦ

12/07/2011 Σχολιάστε

Ζαχαρίας Παπαντωνίου

Ἀπὸ τὸ «Ἅγιον Ὄρος». Ἀθήνα, Ἐκδόσεις Ἐστία, 1934.

Φτάσαμε στὸ Βατοπέδι τὴν ὥρα τοῦ ὕπνου, στὶς δυὸ τὸ ἀπόγεμα. Ἡ μονὴ ἡσυχάζει. Τὸ κῦμα τοῦ μεγάλου του κόλπου νανουρίζει τὴν ἀπραξία της, σβήνοντας ἀπάνω στὰ χαλίκια ρυθμικὸ καὶ ἤρεμο. Εἴμαστε μπροστὰ στὸ θολωτὸν πυλώνα, ποὺ κρύβει στὴν κοιλότητά του ζωγραφισμένη τὴν Παρθένο, καθὼς ὅλοι οἱ πυλῶνες τῶν μοναστηριῶν, καὶ περιμένομε νὰ προβάλη ὁ πορτάρης. Ἔρχεται μὲ τὴν ἀπροθυμία καὶ τὴν ἀπεριέργεια—δυὸ χαρακτηριστικὰ τοῦ καλόγερου.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ετικέτες:

Το σύννεφο και ο αμμόλοφος

05/07/2011 Σχολιάστε
 
Paulo Coelho
Μια ερωτική ιστορία αγάπης

Όμορφες φωτογραφίες με σύννεφαΈνα νεαρό σύννεφο γεννήθηκε στο μέσο μιας μεγάλης καταιγίδας στη Μεσόγειο. Αλλά δεν πρόλαβε να μεγαλώσει εκεί, ένας δυνατός άνεμος έσπρωξε όλα τα σύννεφα προς την Ανατολή.
Μόλις έφτασαν στην ήπειρο, το κλίμα άλλαξε στον ουρανό έλαμπε ένας γενναιόδωρος ήλιος και από κάτω τους εκτεινόταν η χρυσαφένια άμμος της ερήμου Σαχάρα. Ο άνεμος συνέχισε να τα σπρώχνει προς τα δάση του Νότου, καθώς στη έρημο δεν βρέχει σχεδόν ποτέ.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ετικέτες:

Διατί η Μηλιά δεν έγινε Μηλέα

04/07/2011 Σχολιάστε

 

Γεώργιος Βιζυηνός

  Αγαθή τύχη, ανεκινήθη εσχάτως το περί νεοελληνικής γλώσσης ζήτημα, το ουσιωδέστερον, κατ’ εμέ, των όσα έπρεπε να επασχολούν το ημέτερον έθνος, ουσιωδέστερον ίσως και αυτού ακόμη του ανατολικού ζητήματος. Πλην, αναγνώσται και αναγνώστριαι, όσοι υπολείπεσθε ακόμη της Μεγάλης ημών Ιδέας θιασώται, μη εκπλαγείτε δια την άμεσον ταύτην συσχέτισιν του ζωτικοτέρου των ζητημάτων με την γραμματικήν των σχολαστικών της Ελλάδος. 
  Το γνωρίζω: Οι καλόγηροι φρονούν ότι θα υπάγομεν όλοι εις τον διάβολον, όσοι δεν αποκληρούμεν τους υιούς και τας θυγατέρας ημών, δια ν’ αφιερώσομεν τα κτήματά μας εις τα μοναστήρια, προς ψυχικήν σωτηρίαν. Οι συγγραφείς πρεσβεύουν, ως άρθρο πίστεως ιδίας, ότι πρόοδος εθνική δεν είναι δυνατό να γίνει, ενόσω έκαστος των Ελλήνων δεν σπεύδει να εγγραφεί συνδρομητής εις τα βιβλία των, προπληρώνων, εννοείται, την συνδρομήν του.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ετικέτες: