Αρχείο

Posts Tagged ‘διήγημα’

Πάμε από εκεί που ερχόμαστε…

24/10/2019 Σχολιάστε

Allegorical scene, 1945 - 1955 - Konstantinos Parthenis

Allegorical scene, Konstantinos Parthenis, Αλληγορική σκηνή

Του Νίκου Τσούλια

     Φίλε μου, δεν μπορείς να στοχάζεσαι σε αυτό το ζήτημα στα καλά καθούμενα, να ερευνάς, να προβληματίζεσαι, να αναρωτιέσαι, να αναστοχάζεσαι και ξανά πάλι από την αρχή. Δεν μπορείς νοητικά να βρεις άκρη με όση δύναμη και να έχει ο ορθολογισμός σου, όση σοφία και να σου έχουν δώσει οι γνώσεις σου και τα διαβάσματά σου.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες:

Ασλί Ερντογάν | Ιστανμπούλ | Διήγημα

19/10/2019 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Ασλί Ερντογάν

 

29 Ιουλίου 2019

Ασλί Ερντογάν | Ιστανμπούλ | Διήγημα

Εδώ είναι το σοκάκι όπου ζω, η γειτονιά μου, ο τόπος μου, η πατρίδα μου

Καλά, πού είναι; Μια τόσο παλιά πόλη, αυτή η πόλη που της έχουν δώσει τόσα ονόματα, σχεδόν όσα έχουν δώσει στο Θεό, δεν έχει καθόλου φαντάσματα;

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ετικέτες: , ,

Ημέρες ραδιοφώνου

18/10/2019 Σχολιάστε

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Δεν είμαστε από τους πρώτους τυχερούς του χωριού μου, από αυτούς που είχαν ραδιόφωνο, που είχαν κάνει ένα μεγάλο βήμα στο μέλλον και στην πρόοδο. Τρεις ήταν όλοι κι όλοι οι τυχεροί, τα δύο καφενεία στην πλατεία και ένας γείτονάς μας. Αλλά είμαστε και εμείς λίγο τυχεροί, αφού μπορούσαμε να ακούμε μουσική από το γειτονικό ραδιόφωνο, όταν έλειπαν οι μεγάλοι στις δουλειές τους. Το υπόλοιπο χωριό ήταν στο «μεσαίωνα», και μόνο οι άντρες στα δυο καφενεία άκουγαν τα νέα και τα μετέφεραν στις οικογένειές τους.

Διαβάστε περισσότερα…

Τα παιδικά παιχνίδια κάποτε…

18/09/2019 Σχολιάστε

 

 

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Ήταν το πιο …παιδικό μέρος της «τριλογίας» των ηλικίας των μικρών κάποτε˙ τα άλλα δύο μέρη ήταν το σχολείο και οι δουλειές. Το παιχνίδι ήταν η βασική «διαφορά» και σύγκρουση γονέων και παιδιών, γιατί τα παιδιά ήταν ενταγμένα στις δουλειές του σπιτιού και κυρίως στις τόσες και τόσες αγροτικές εργασίες και ο ελεύθερος, ο δικός τους χρόνος λιγοστός. Αλλά πάντα τα παιδιά έκλεβαν χρόνο. Υπήρχε και μια άλλη νοοτροπία των γονέων, το παιχνίδι το θεωρούσαν στην καλύτερη περίπτωση χαμένη ώρα και στη χειρότερη – όταν επρόκειτο για μπάλα – για …έδαφος αλητείας!

Διαβάστε περισσότερα…

62o τεύχος Fractal

15/09/2019 Σχολιάστε

Ένα όμορφο λογοτεχνικό περιοδικό… Θα βρείτε και δικά μου άρθρα.

// Περιεχόμενα

Διαβάστε περισσότερα…

Μήπως ξέχασα να ζήσω;

08/09/2019 Σχολιάστε

Materialização de um quadro imaginário, 1975 - Fernando Calhau

Materialização de um quadro imaginário, Fernando Calhau, 1975

Του Νίκου Τσούλια

     Όχι, αυτά δεν είναι με το ούζο – είναι πριν. Κλωθογυρίζουν συνέχεια μέσα μου. Άμα είσαι νέα, το μυαλό σου είναι στα όνειρα και στη δημιουργία. Άμα μεγαλώνεις, βυθίζεσαι στις σκέψεις σου, στο τι έκανες. Τρώγεσαι με την αυτοκριτική σου.

Διαβάστε περισσότερα…

Το πρώτο μου ραδιόφωνο

26/08/2019 Σχολιάστε

σάρωση0019

Του Νίκου Τσούλια

      Είναι στιγμές που γίνονται σταθμοί στην ιστορία της ζωής, που γίνονται γεγονότα διαχρονικά, συμβολίζουν μια δυνατή εκκίνηση προς το μέλλον – το διαρκές μέλλον – και γίνονται σύμβολα για μια ειδική σχέση με τη ζωή και τον εαυτό σου.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: