Αρχείο

Posts Tagged ‘διήγημα’

Ο Πέτρος, τα μπαλωμένα παπούτσια του και το …βραβείο

13/11/2022 2 Σχόλια

Φωτογραφίες που συγκινούν: Σχολεία και μαθητές από μια Ελλάδα που δεν  υπάρχει πια - ΤΑ ΝΕΑ

Του Νίκου Τσούλια

      Στις παλιότερες δεκαετίες, για παράδειγμα εκείνη του ’60, δύσκολα θα έβρισκες παιδί στις αγροτικές περιοχές της χώρας που να μην είχε ονειρευτεί παπούτσια. Και εννοώ όνειρα, που να βάστηξαν μήνες και μήνες ή και να παρέμειναν όνειρα για την παιδική ηλικία…

Διαβάστε περισσότερα…

Σπίτι μου, σπιτάκι μου

16/10/2022 Σχολιάστε

Το σπίτι στο χωριό, τόση «ομορφιά» κλεισμένη σε λίγα τετραγωνικά –  διαφορετικό

Του Νίκου Τσούλια

     Μορφή αρχετυπική, μήτρα κοινωνική και πολιτισμική, εικόνα – σύμβολο, φωλιά συναισθηματική, εστία ψυχική, από τις βροχές και απ’ τα λιοπύρια καταφύγιο, από την όποια εχθρότητα άσυλο απαραβίαστο, του οικείου αίσθηση, της οικογένειας εκκολαπτήριο, των πρώτων μας παραστάσεων αποκούμπι, του παιδικού βλαστού μας στήριγμα, της νοσταλγίας μας μόνιμο σχήμα, της αγάπης μας είδωλο.

Διαβάστε περισσότερα…

Εγώ βλέπω πίσω από τον ήλιο…

15/10/2022 2 Σχόλια

thunderstruck9:

Viktor Popkov (Russian, 1932-1974), Self-Portrait, 1963. Oil on cardboard, laid on canvas, 74 x 63.5 cm.

Viktor Popkov (Russian, 1932-1974), Self-Portrait, 1963

Του Νίκου Τσούλια

      Μοναστηράκι στην Αθήνα, πολύ πρωί, μόλις έχει αρχίσει να χαράζει, το φως του ήλιου έχει προαναγγελθεί αλλά αργεί ακόμα. Μουδιασμένη η κίνηση, οι άνθρωποι νωχελικοί και μάλλον πρόσχαροι, το ξεκίνημα της ημέρας πάντα έχει μια γοητεία. Τα μόνα καταστήματα που έχουν ανοίξει για καλά είναι τα «καφέ»˙ αυτά βάζουν μπροστά την ενέργεια των ανθρώπων.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες:

Το τέρας του νερού

24/09/2022 2 Σχόλια

DSC01661

Του Νίκου Τσούλια

      Οι παλιότεροι, οι προπαππούδες μας, μιλούσαν συχνά για το τέρας. Δεν το έλεγαν όμως με πολλή κακή διάθεση, δεν σημείωναν και κάποιο κακό που θα συνέβαινε και έτσι και οι παππούδες μας το μετέφεραν σε εμάς στην αρχή με την ίδια ατμόσφαιρα. Λίγο – λίγο το θυμάμαι. Εκεί απέναντι στους λόφους στο Καλαθέϊκο που είναι νεροφαγωμένοι και έχουν γίνει βυθίσματα και έχει σωριαστεί εντελώς το αποδώ μέρος των λόφων υπάρχουν νεράιδες.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες:

Η Μάγισσα της λίμνης

10/07/2022 1 Σχολιο

DSC02851

Του Νίκου Τσούλια

      Οι παλιότεροι έλεγαν ότι την έβλεπαν κατά καιρούς – οι νεότεροι απαλλαγμένοι από τις τόσες και τόσες προκαταλήψεις που βάραιναν την ατμόσφαιρα του μικρού χωριού και αγκιστρωμένοι για τα καλά στο όνειρό τους να φύγουν για την πόλη για να φτιάξουν τη ζωή τους ούτε καν που άκουγαν τις σκέψεις των παλιότερων θεωρώντας ότι μπέρδευαν τα παραμύθια με την πραγματικότητα.

Διαβάστε περισσότερα…

Μπορείς να χαλάσεις την ψυχή των δώρων;

09/07/2022 Σχολιάστε

Η ιστορία της ανέγερσης του Άγιου Παντελεήμονα Αχαρνών

Του Νίκου Τσούλια

     Βρεθήκανε τυχαία συγκάτοικοι σε ένα παλιό, τύπου νεοκλασικού, ψηλοτάβανο κτίριο στην Αλκιβιάδου, κοντά στον Άγιο Παντελεήμονα – ξεχωριστά δωμάτια, κοινό μπάνιο, μεγάλοι διάδρομοι. Και οι δύο για τον ίδιο σκοπό. Είχαν περάσει στο πανεπιστήμιο της Αθήνας και προσπαθούσαν να βρουν λύση διαμονής, φτωχής διαμονής.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες:

Το άλογο και το πηγάδι…

07/07/2022 Σχολιάστε

Cuánta agua bebe un caballo al día?

Του Νίκου Τσούλια

     Ήταν αρκετές ημέρες που έβρισκε το άλογό του έξω από την περίφραξη κάθε πρωί που πήγαινε στα χωράφια του. “Θα πρέπει να παίρνει φόρα, για να μπορεί να πηδάει τον φράχτη”, σκεπτόταν, “αλλά τότε κάπου θέλει να πηγαίνει”.

Διαβάστε περισσότερα…

«Μια φορά και έναν καιρό ζούσε ο Θύμιος»…

26/06/2022 Σχολιάστε

Εντοπίστηκε ο 39χρονος Θύμιος στον Πύργο – «Τρομαγμένο αγρίμι» σε εγκαταλελειμμένο σπίτι

Του Νίκου Τσούλια

     Μια φορά και έναν καιρό ζούσε ο Θύμιος. Ζούσε μόνος. Ζούσε από κάτι ψιλοδουλειές που έκανε εδώ και εκεί. Δεν είχε φίλους ούτε και συγγενείς. Δεν ήταν πάντα έτσι η κατάστασή του. Ένα ατύχημα του άλλαξε τη φτωχή ζωή του. Όχι, δεν ξέφυγε από τη φτώχεια. Το ατύχημα του άλλαξε το πρόσωπο. Τον παραμόρφωσε…

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες:

Φοιτητής παρέα με τη φτώχεια του

12/06/2022 Σχολιάστε

34 έγχρωμες φωτογραφίες της φτωχής Αθήνας του 1968-1970 | LiFO

Αθήνα, δεκαετία 1970

Του Νίκου Τσούλια

     Δύσκολα χρόνια τον βρήκαν σαν ήλθε στην Αθήνα στη δεκαετία του 1970. Κουβαλούσε τη φτώχεια του από το χωριό του, από τη μικρή του χαμοκέλα. Με τι λεφτά να σπουδάσει; Η οικογένειά του ίσα που τα έβγαζε πέρα για μια ζωή αγροτική, λιτή και μετρημένη, εκεί στην επαρχία – τίποτα παραπάνω.

Διαβάστε περισσότερα…

Τι να κάνει στο χωριό, τι να κάνει και στην πόλη…

01/05/2022 Σχολιάστε

Νεφελούδης: Θα απαγορευθεί οι ντελιβεράδες να δουλεύουν με τα δικά τους  μηχανάκια

Του Νίκου Τσούλια

     Σαν πήρε το πτυχίο, έκανε τα καθιερωμένα, αν και είχε ένα σφίξιμο. Πήγε τους στενούς του φίλους σε ένα μικρό μπαρ και το γιόρτασαν. Όλοι λίγο – πολύ, στην ίδια κατάσταση ήταν – πριν το πτυχίο, μετά το πτυχίο, κοντά σε ένα μεταπτυχιακό ή στο κενό…

Διαβάστε περισσότερα…

Βιβλιοαναμνήσεις…

17/04/2022 2 Σχόλια

ce9dceafcebacebfcf82-cea4cf83cebfcf8dcebbceb9ceb1cf82-ceb5cebacf80ceb1ceafceb4ceb5cf85cf83ceb7-ceb5cebacf80ceb1ceb9ceb4ceb5cf85cf84ceb9cebacebfceaf-cf80ceb1ceb9ceb4ceb1ceb3cf89ceb3cebfce

Του Νίκου Τσούλια

     Σαν με πήγε ο πατέρας μου για πρώτη φορά, μαθητής ων του Δημοτικού, στην κοντινή πόλη μας, στην Αμαλιάδα, στον οδοντίατρο – έτσι κι αλλιώς μόνο για τον γιατρό θα μπορούσα να πάω -, κάπου έπεσε το μάτι μου και είδα ένα μαγαζί που είχε στη βιτρίνα του βιβλία.

Διαβάστε περισσότερα…

Το λάθος και η καλοσύνη της αγάπης…

16/04/2022 2 Σχόλια

σάρωση0063

Του Νίκου Τσούλια

 

      «Το ξέρω, τώρα θα σε πάω εγώ προς τα κάτω, αλλά μετά το βραδάκι θα με φέρεις εσύ πάλι επάνω». Ήταν η παροιμιώδης φράση του μπάρμπα – Χαρλάμη. Την είπε στη γεμάτη με κρασί μπουκάλα που την κρατούσε στην αγκαλιά σα μικρό παιδί. Ήταν εκείνες τις εποχές που οι άντρες ξενοδούλευαν στα κτήματα του κάμπου και ξεκινούσαν τη νύχτα άλλοι με τα πόδια και άλλοι με τα άλογα για να φτάσουν αχάραγο ακόμα στη δουλειά˙ δουλειά σκληρή, σκάψιμο με την αξίνα όλη την ημέρα και το κρασί έδινε δύναμη στα χέρια και έδιωχνε τη δίψα του νερού που δεν το έπιναν για να μη φουσκώνουν και τους εμποδίζει στο να πηγαίνουν γρήγορα στην αράδα τους.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: