Αρχείο

Posts Tagged ‘γράψιμο’

Ένας βιβλιοφάγος του καιρού μας…

24/07/2019 2 Σχόλια

image

 

Του Νίκου Τσούλια

 

     «Αυτό δεν σηκώνει καθόλου το κεφάλι του από το βιβλίο. Όπου και αν το δεις, στα ζώα, στα χωράφια, στο δρόμο, χωμένος μέσα σε ένα βιβλίο είναι…», ήταν η συνηθισμένη αναφορά των συγχωριανών του τότε που πήγαινε στο Δημοτικό.

Διαβάστε περισσότερα…

Ταπεινές, σημαντικές εκπαιδευτικές στιγμές μου (α)

01/06/2019 Σχολιάστε

image

CERN, Ένας κόσμος μαγείας και γνώσης

 

Του Νίκου Τσούλια

 

     Η εκπαίδευση αποτελεί προνομιακό πεδίο για τη διαμόρφωση σημαντικών στιγμών – ιδιαίτερα για εμάς τους εκπαιδευτικούς που αυτή αποτελεί το μεγαλύτερο και πολύ όμορφο μέρος της ζωής μας και ταυτιζόμαστε με το θεσμό του σχολείου. Έτσι, μετά την πρώτη μου αξιολόγηση των πιο σημαντικών εκπαιδευτικών στιγμών μου, προχωρώ σε με αντίστοιχη αξιολόγηση με πιο ταπεινές αναφορές. Είναι όμως λιγότερο σημαντικές; Θεωρώ πως όχι.

Διαβάστε περισσότερα…

Αγαπημένο μου γράψιμο, ξέρω τις ρίζες σου…

22/03/2019 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για γραψιμο

Του Νίκου Τσούλια

     Αν δεν ξέρεις το πώς γεννιέται ένα πάθος σου, σημαίνει ότι έχει σοβαρό πρόβλημα αυτογνωσίας. Αν όμως πορεύεσαι μαζί του όσο έχεις συνειδητοποιήσει τον εαυτό σου, τότε ίσως να το θεωρείς συστατικό σου στοιχείο – όπως είναι το όνομά σου, η καταγωγή σου κλπ – και να μην ξέρεις πως ακριβώς προέκυψε. Θα μου πείτε είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε την προέλευση κάθε χαρακτηριστικού γνωρίσματός μας; Και όμως, πιστεύω πως είναι γιατί μόνο έτσι μπορούμε να κατανοούμε την πραγματικότητά μας…

Διαβάστε περισσότερα…

Αγαπητό διαδίκτυο!

19/12/2018 2 Σχόλια

dappledwithshadow:

Paisaje Mallorquín con NaranjosJoaquin Mir Trinxet circa 1900-1901 Private collection	Painting - oil on canvas Height: 46 cm (18.11 in.), Width: 55 cm (21.65 in.)

Paisaje Mallorquín con Naranjos, Joaquin Mir Trinxet, circa 1900-1901

 

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα ήταν η ζωή μου χωρίς εσένα. Άλλαξες τον κόσμο με την ψηφιακή σου πληροφοριόσφαιρα, το μεγαλύτερο δημόσιο χώρο «συνάντησης» ανθρώπων, λαών και πολιτισμών στην ιστορία της ανθρωπότητας. Έκανες τον κόσμο πιο μικρό και πιο προσιτό. Μεταβιβάζεις εικόνες και πληροφορίες, γνώσεις και απόψεις από κάθε γωνιά της Γης μηδενίζοντας χρονικές δεσμεύσεις και χωρικούς περιορισμούς.

Διαβάστε περισσότερα…

Βιβλία μου, τι θα έκανα χωρίς εσάς…

18/10/2018 Σχολιάστε

Αλέξανδρος Serebryakov, διαβάζοντας ένα βιβλίο  - Zinaida Serebriakova

Αλέξανδρος Serebryakov, διαβάζοντας ένα βιβλίο – Zinaida Serebriakova

Του Νίκου Τσούλια

     Σκεπτόμαστε το μέλλον συνεχώς και σχεδόν αδιόρατα αναπολούμε το παρελθόν ασυνείδητα ή συνειδητά. Δύσκολα όμως κάνουμε απολογισμούς, τι σχέδια και τι όνειρα είχαμε παλιότερα και πόσα από αυτά έχουμε πραγματώσει αξιολογώντας λάθη και ευστοχίες, ταλαντεύσεις και βεβαιότητες που έρχονται και φεύγουν…

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:βιβλία Ετικέτες: , ,

Τα άρθρα μου: σημάδια των καιρών μου…

10/08/2018 1 Σχολιο

Probably Valentin de Boulogne Saint Paul Writing His Epistles

 

 

Του Νίκου Τσούλια

Αυτοαναφορικό το σημερινό μου άρθρο…

 

      Η σχέση μου με τα άρθρα μου είναι σχέση προσωπική, όχι με την έννοια ότι είναι δικά μου. Όχι, πρόκειται για μια έντονα προσωπική σχέση, σαν εκείνες που δημιουργούν την αίσθηση της ομορφιάς και της πληρότητας του πνεύματός μας. Τα νιώθω σαν δημιουργήματά μου, μέσα από τα οποία γεύομαι σε μεγάλο βαθμό την αυτοπραγμάτωσή μου.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:λογοτεχνία Ετικέτες: , ,

Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ: Είμαι πολύ απασχολημένος για να σκέφτομαι τον θάνατο

27/05/2018 1 Σχολιο

Αποτέλεσμα εικόνας για Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ

Προβατάς Μάκης,

TO BHMA  06/08/2017

Ενας από τους μεγαλύτερους χορευτές κλασικού μπαλέτου όλων των εποχών μιλάει για τον Τραμπ, τον Ομπάμα, τον Ντίκενς, την τρέλα, τα γηρατειά και τον μεγάλο φόβο του μήπως βαρεθεί τον εαυτό του

Διαβάστε περισσότερα…

Αγαπώ τα βιβλία!

27/01/2018 Σχολιάστε

Albert Ràfols Cullerés (1892-1986):

Albert Ràfols Cullerés (1892-1986)

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Αγαπώ τα βιβλία όχι ως φυσικά αντικείμενα που βρίσκονται απέναντί μου ή στα χέρια μου ή ακόμα ως κομμάτια του εαυτού μου αλλά ως απόλυτα αδιαίρετο συστατικό του εαυτού μου – ζάχαρη απλωμένη στο ζυμάρι που πλάθω το είδωλό μου -, που έπαιξε και παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του ταξιδιού της ζωής μου, στη δημιουργία του πνευματικού μου κόσμου, στην όποια “ολοκλήρωση” της προσωπικότητάς μου.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:βιβλία Ετικέτες: , , , ,

Όταν γράφω και διαβάζω, είμαι εγώ…

21/10/2017 Σχολιάστε

IMG_1224

Α΄ Λυκείου, 3ο Λύκειο Ζωγράφου, Επίδαυρος

 

Ένα διήγημα ζωής…

Του Νίκου Τσούλια

      Τοις πάσι είναι γνωστό και ξακουστό. Ο έρωτας θέλει απομόνωση. Θέλει να είσαι εσύ και το είδωλο του πόθου σου κάπου έρημα και μοναχικά, απομακρυσμένα από ό,τι μπορεί να αποσπά έστω και μια υποψία του βλέμματος και της καρδιάς από του πάθους σου τη μαγεία. Ο έρωτας και κάθε έρωτας θέλει το δικό του περίκλειστο σύμπαν. Και ο βιβλιοέρωτας είναι στο ίδιο σκηνικό…

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:βιβλία Ετικέτες: , , ,

Γράφοντας για το «αναπολώντας και νοσταλγώντας»

11/03/2017 1 Σχολιο

IMG_1224 3ο Λύκειο Ζωγράφου στην Επίδαυρο

 

 

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Όταν ένα «συμβάν» της ζωής βρίσκει μια από τις πιο βαθιές συναισθηματικές φλέβες της παιδικής ηλικίας σου, όταν αγγίζει ένα από τα πιο ισχυρά στερεότυπά σου και μάλιστα με περιεχόμενο παραπόνου, τότε σημαίνει ότι σου σημαδεύει τη ζωή με έναν απόλυτα μοναδικό τρόπο. Όταν χάνεις αναγκαστικά την πηγή της ομορφιάς της ζωής σου, τότε συνειδητοποιείς ότι θα ζήσεις σε τόπους διαρκούς αναπόλησης και νοσταλγίας και θα πρέπει να βρεις μια άλλη σχέση με το παρελθόν σου – πέραν εκείνης της παραδοσιακής πρόσληψής του!

Διαβάστε περισσότερα…

«Η γραφή ως (αυτό)ίαση»

19/11/2016 Σχολιάστε

grafi_

 

Γράφει η Όλγα Ντέλλα // *

http://fractalart.gr/grafi/

Η γραφή

«Η ποίηση» γράφει ο ποιητής Αργύρης Χιόνης, «είναι ένα ποτήρι αδειανό /που το γεμίζουμε με το αίμα μας. /Ύστερα το προσφέρουμε στους άλλους /ή δεν το προσφέρουμε αλλά μας το παίρνουν […]». Κατά τη διάρκεια, πριν και μετά, «η αιμορραγία συντελείται». Με αυτή την αιμορραγία σταματά η ίδια η αιμορραγία.

Διαβάστε περισσότερα…

Δωρεάν γράψιμο και διάβασμα!

21/05/2016 4 Σχόλια

By Manet – A woman writing

Του Νίκου Τσούλια

 

      Πού να φανταστώ εκείνους τους καιρούς της φτώχειας της δεκαετίας του 1960 στο μικρό χωριό μου, την Αυγή Αμαλιάδας, που αγοράζαμε τετράδια και μολύβια με το σταγονόμετρο από το μπακάλικο ανταλλάσσοντάς τα ακόμα και με αυγά, τότε που οι ξύλινες μπογιές έφταναν μέχρι τα έξι το πολύ χρώματα και ακούγαμε ότι στις πόλεις είχαν και με δώδεκα χρώματα και δεν μπορούσαμε να το καταλάβουμε, ότι θα ερχόταν κάποια στιγμή που θα ήταν δωρεάν το γράψιμο και το διάβασμα, ότι θα έγραφες όσο ήθελες χωρίς να νοιάζεσαι ότι θα τελειώσει το μολύβι σου ή ότι θα στεγνώσει το μελανοδοχείο της πένας σου, και πώς να ζητήσεις πάλι και πάλι να αγοράσεις καινούργια και γι’ αυτό έπρεπε να έχεις πάντα έτοιμη μια καινούργια δικαιολογία για τον πατέρα σου – μα τι τα κάνεις κάθε φορά; – γιατί θα σου αγρίευε, αφού τα λεφτά ήταν μόνο για τα πολύ απαραίτητα της ζωής.

Διαβάστε περισσότερα…