Αρχείο

Posts Tagged ‘απορία’

Αναζητώντας την αρχή της Δημιουργίας

24/09/2020 Σχολιάστε

Nothing existed before Big Bang: Stephen Hawking - Times of India

Υπάρχει μια πρωταρχική αιτία για όλο το Σύμπαν;

Του Νίκου Τσούλια

      Η σκέψη του ανθρώπου δημιουργήθηκε υπό την επίδραση συγκεκριμένων παραγόντων, άλλων βιολογικής και άλλων κοινωνικής και πολιτισμικής προέλευσης. Από τη στιγμή δε της συγκρότησής της χαρακτηρίζεται από ορισμένες «σταθερές».

Διαβάστε περισσότερα…

Γλυκιά μας μελαγχολία!

01/04/2019 Σχολιάστε

Girl in Afghanistan by Steve McCurry

Girl in Afghanistan by Steve McCurry

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Απλώνεται παντού, σε κάθε γωνιά της σκέψης μας, σε κάθε έκφραση των συναισθημάτων μας, σε κάθε πτυχή των ονείρων μας. Και δεν μπορώ να κατανοήσω το πώς διαχέεται σ’ όλη μας τη ζωή και δίνει μια γλυκιά γεύση στην ίδια την πρόσληψη του εαυτού μας.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Ψυχολογία Ετικέτες: , ,

Ποια είναι τα όρια ύπαρξης και ανυπαρξίας;

25/01/2014 4 Σχόλια

Του Νίκου Τσούλια

      Πώς δημιουργήθηκε η ανθρώπινη σκέψη που είναι πάντα ανήσυχη και διεγερμένη, που πάντα αναζητεί και δεν ηρεμεί καθόλου; Για ποιο λόγο η νόησή μας διερευνά τα όρια και δεν κατοικεί στα γνωστά της μέρη; Τι είναι αυτό που κεντρίζει τον εγκέφαλό μας και συνέχεια δημιουργεί και ερευνά;

Διαβάστε περισσότερα…

Η ζωή μας, ο εαυτός μας; Μια απορία…

21/12/2012 Σχολιάστε

πίνακας ζωγραφικής Bacchanale

 Dali Salvador, Metamorphosis of Narcissus

 

Του Νίκου Τσούλια

Η απορία μου – πιο ορθά μια συστάδα αποριών – φύτρωσε από πολύ νωρίς, από τότε που επιχειρούσα για πρώτη φορά να ερμηνεύσω ό,τι γύρω μου αισθανόμουνα, ό,τι έμπαινε στο σκέψη μου χωρίς να το θέλω. Και η απορία φώλιασε και θέριευε όσο περνούσαν τα χρόνια. Οι άλλες απορίες διαλύονταν στο πέρασμα του χρόνου, αυτή αντίθετα στοίχειωνε. Και έτσι με ακολουθεί σ’ όλη μου τη ζωή. Προσπάθησα να την εξωτερικεύσω στις λίγες φορές που στις παρέες σού δίνεται η δυνατότητα να πεις ό,τι σε απασχολεί βαθύτερα στη συνείδησή σου μήπως και απελευθερωθεί από τα σκιερά μέρη της σκέψης μου και ελαφρύνω κι εγώ. Εις μάτην. Η συστάδα παραμένει και είναι πάντα θαλερή και φουντώνει σε κάθε απόπειρα συνειδητής επίσκεψής μου.

Διαβάστε περισσότερα…