Archive

Posts Tagged ‘αξίες’

Βία, λαϊκισμός και ρατσισμός

02/09/2016 1 Σχολιο

Arab Encampment, Huguet Victor Pierre

Του Νίκου Τσούλια

      Τα χαρακτηριστικά στοιχεία που εκδηλώνονται στις δύσκολες στιγμές των ανθρώπων, στις όποιες κρίσεις της ιστορίας των λαών εκφράζουν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο τα ουσιαστικά στοιχεία του πολιτισμού τους. Τότε θα φανεί η εξευγενισμένη συμπεριφορά τους ή η εκτεταμένη βαρβαρότητά τους, ο ορθολογισμός τους και η πίστη τους στον αγώνα για τη ζωή ή ποικίλες χυδαιότητες και οι αναφορές στους λαϊκισμούς και στους μεσσιανισμούς των δήθεν εύκολων λύσεων. Τότε θα ξεπηδήσουν τα βαθύτερα μηνύματα του πνεύματός των και η έκταση και η ένταση ή όχι του ουμανισμού τους. Όταν όλα πάνε καλά ή όταν νομίζουμε ότι όλα πάνε καλά, τότε περισσεύει μια κάποια ανεκτικότητα και πολλή αδιαφορία, τότε προσπερνάμε ό,τι μάς είναι «αγκάθι» και δείχνουμε μια κάποια …ανωτερότητα.

Διαβάστε περισσότερα…

Η αξία της παιδαγωγικής επιστήμης

16/06/2016 Σχολιάστε

Nicholas Pocock, Mediterranean Coast Scene

 

Του Νίκου Τσούλια

      Η σύγχρονη Παιδαγωγική πέρασε από χίλια μύρια κύματα μέχρις ότου εδραιωθεί ως «έγκριτος» τομέας του επιστητού που μπορεί να θεμελιώνει τη γνώση του και να δομεί το επιστημονικό του στερέωμα με αντικειμενικά και ισχυρά κριτήρια. Για πολλές δεκαετίες η Παιδαγωγική αμφισβητείτο από το θετικισμό και από τις πειραματικές επιστήμες ότι δεν έχει τη δυνατότητα να συγκροτεί θεωρίες και να εξάγει ασφαλή συμπεράσματα στο πεδίο της μελέτης της.

Διαβάστε περισσότερα…

Ισότητα ή ελευθερία;

10/06/2016 Σχολιάστε

 

Eugène Delacroix - La liberté guidant le peuple.jpg

Eugène Delacroix

Του Νίκου Τσούλια

 

      «Ισότητα, ελευθερία, αδελφοσύνη»: είναι ο τριπλός αστερισμός της Γαλλικής Επανάστασης που οδήγησε σε μια μεγάλη κοινωνική αλλαγή, στο τέλος της φεουδαρχίας και στην άνοδο της αστικής τάξης αλλά και στην εισαγωγή της ιστορίας της ανθρωπότητας στη νεωτερική φάση της που βαστάει μέχρι σήμερα. Μετά τη Γαλλική Επανάσταση ο Κόσμος έπαψε να είναι ο ίδιος…

Διαβάστε περισσότερα…

Τι σημαίνει να μη σεβόμαστε τους εκπαιδευτικούς;

07/04/2016 3 Σχόλια

thunderstruck9:

Rick Bartow (American, 1946-2016), Things You Know But Cannot Explain, 1979. Graphite on paper, 24 x 19 in.

Rick Bartow (American, 1946-2016), Things You Know But Cannot Explain, 1979

 

 

Του Νίκου Τσούλια

      Να αφήσουμε τα μισόλογα και τις δήθεν περισπούδαστες θεωρητικές αναλύσεις. Να δούμε κατάματα το γυμνό πυρήνα του προβλήματος. Τι συμβαίνει όταν οι μαθητές δεν σέβονται και απαξιώνουν τους εκπαιδευτικούς τους; Τι σημαίνει όταν οι μαθητές αρνούνται την αγωγή και προσχωρούν στην ωμή βία;

Διαβάστε περισσότερα…

Τι κάνουμε με την κρίση;

04/03/2016 1 Σχολιο

Γ. Γουναρόπουλος, – ΟΝΕΙΡΙΚΟ, 1935

Μια αιρετική προσέγγιση

Του Νίκου Τσούλια

 

      Έχω την ισχυρή πεποίθηση ότι αν δεν φτάσουμε σε ένα πεδίο άρτιας αυτογνωσίας και γενναίας αυτοκριτικής, δεν θα μπορέσουμε να βρούμε δρόμους ουσιαστικής υπέρβασης της κρίσης. Διαφωνώ έντονα με το σημερινό πεδίο αναφοράς, στο οποίο οι συζητήσεις ως προς την κρίση οριοθετούνται στη γνωστή διαμάχη «μνημόνιο» – «αντιμνημόνιο, γιατί θεωρώ ότι αποτελεί εν πολλοίς το επίπεδο του συμπτώματος και έκφρασης της κρίσης και όχι το πεδίο της ανάλυσης των αιτίων της κρίσης και πολύ περισσότερων των παραγόντων της υπέρβασής της.

Διαβάστε περισσότερα…

Το «Παιδαγωγικό μου πιστεύω» / Πολιτικό μέρος

03/10/2015 3 Σχόλια

 Bust portrait of John Dewey, facing slightly left

John Dewey

 

 

Του Νίκου Τσούλια

      Κάθε θεωρία Παιδαγωγικής, κάθε «παιδαγωγικό πιστεύω» είναι και μια πολιτική θεώρηση. Γιατί κάθε συγκροτημένο παιδαγωγικό σχήμα οφείλει για να είναι συνεπές να δίνει και τον προσανατολισμό της πλήρους αρτίωσής του, να κατακτά τη μορφή του και εκτός των τειχών του σχολείου, γιατί μόνο έτσι μπορεί να ολοκληρωθεί.

Διαβάστε περισσότερα…

Η απώλεια της ντροπής και όχι μόνο…

21/08/2015 Σχολιάστε

Φωτάκης Νίκος – Nikos Fotakis [1904-1959] Γυναίκες στη βρύση

 

Αναζητώντας τα παλιότερα ίχνη της…

Του Νίκου Τσούλια

      Περί ντροπής ή, πιο ορθά, περί απώλειας της ντροπής ο λόγος. Το να ντρέπεσαι ήταν κάποτε υπαρκτό προσωπικό συναίσθημα, υπαρκτό κοινωνικό φαινόμενο. Ίσως να έδειχνε μια αδυναμία, ίσως και μια περιστολή. Αλλά το κύριο υπόστρωμα δεν ήταν αυτό. Η έννοια της ντροπής συνδεόταν με μια κουλτούρα ευαισθησίας, με μια γενικευμένη εικόνα φιλότιμου, με μια διάχυτη νοοτροπία σεβασμού.

Διαβάστε περισσότερα…