Αρχείο

Posts Tagged ‘αναπηρία’

Η αδερφή μου είναι άτομο με Αναπηρία και είναι η καλύτερη που θα μπορούσα να έχω. Με κάνει περήφανη

01/01/2021 Σχολιάστε

Περήφανη αδελφή: Μίλησε χαμηλόφωνα. Προσπάθησε να μη δακρύσει. Ήταν δύσκολο για εκείνη, αλλά το προσπάθησε. Το έκανε για να μην καταλάβει τίποτα η αδερφή της.

«Μπορεί να πάμε κάπου για φαγητό και στο διπλανό τραπέζι να κάθεται μια οικογένεια και η Μαρίνα να θέλει να τους γνωρίσει. Δεν καταλάβει ότι είναι προσωπική στιγμή τους. Μπορεί να πάει και να τους ρωτήσει, επειδή έχει την αθωότητα, “Ποιος είσαι;”. Έτυχε πολλές φορές να μου πουν, “έλα πιάσε την αδερφή σου”. Η ίδια όταν κάποιος της συμπεριφερθεί περίεργα το προσπερνά. Εμένα, όμως ενοχλεί με πάρα πολλά… Είναι πολλά δύσκολο… Πολλά…. Δεν απαντώ. Και εγώ δεν έχω κλεισμένη την αδερφή μου. Θα πάει παντού. Είμαι πολλά περήφανη για την αδερφή μου. Πιστεύω ότι είναι και αυτή περήφανη για μένα».

Καμπανάκι αφύπνισης

Τα λόγια της είναι ένα χαστούκι αφύπνισης… Ένα καμπανάκι για όσους έμαθαν είτε να μην ανέχονται, είτε να λυπούνται οτιδήποτε διαφορετικό. Οι δύο τους όμως, πρεσβεύουν πολλά περισσότερα. Αποτελούν το πιο τρανό παράδειγμα της δύναμης που κουβαλά η αδελφική αγάπη.

Η ζωή της μίας, εξαρτάται από τη ζωή της άλλης… Μεγάλωσαν μαζί, δεν είχαν την ίδια εξέλιξη, αλλά δεν σταμάτησαν ποτέ, να έχουν κοινή πορεία… Η μία είναι η Άντρη Κουκκίδου, μια γυναίκα 42 χρόνων, με τρία παιδιά. Η άλλη είναι η Μαρίνα Κουκκίδου, ένα παιδί 37 χρόνων. Είναι τα δύο από τα τέσσερα παιδιά, μιας γυναίκας που στάθηκε βράχος δίπλα τους, της κυρίας Ιφιγένειας.

«Εγώ μένω στην Κλήρου και η μάμα μου με τη Μαρίνα μένουν στο συνοικισμό Ανθούπολης. Η Μαρίνα, όμως είναι κάθε μέρα στο πρόγραμμά μου. Δεν έχει αν μπορώ… Είναι… Πρέπει έτσι κι αλλιώς, να πηγαίνω κάθε μέρα να της κάνω ένεση ινσουλίνης. Δεν έχει μέρα που δεν την είδα. Για να μην την δω σημαίνει, πέθανα…», λέει συγκινημένη η Άντρη.

Η Μαρίνα, γελά συνεχώς. Είναι ενθουσιασμένη που θα έδινε συνέντευξη. Της αρέσουν οι ειδήσεις στην τηλεόραση. Το πρώτο που κάνει, είναι να αναφέρει ονομαστικά τους πλείστους Κύπριους παρουσιαστές και να ρωτήσει γι’ αυτούς. Όταν ανάβει το κασετοφωνάκι, τις ερωτήσεις κάνει αρχικά η αδελφή της. Ωστόσο, σε λίγο αναλαμβάνει η ίδια ρόλο δημοσιογράφου.

Ερωτήσεις και απαντήσεις

Άντρη: Μαρίνα μου, πότε γεννήθηκες;

Μαρίνα: Πέντε Ιουλίου το 1983. Είμαι που την Αυλώνα εσύ; “Εγώ είμαι που τη Λύση”, απαντώ.
Μαρίνα: Η μάμα σου ποια είναι; “Η Αντρούλλα”, της λέω και συνεχίζει τις ερωτήσεις, μέχρι που η κουβέντα φτάνει στο σχολείο της.

Είναι ενθουσιασμένη που επέστρεψε την περασμένη Δευτέρα στα μαθήματά της, στο ίδρυμα Χρίστου Στέλιου Ιωάννου, μετά από μήνες απουσίας λόγω κορωνοϊού.

«Ήταν πολλά χαρούμενη. Αγοράσαμε τα πάντα για να πιουν τον πρώτο καφέ. Ποτήρια, καλαμάκια ζάχαρη, κεραστικά… Οι κοπέλες είναι πολύ καλές. Πριν τον κορωνοϊό κανόνιζαν να τους πάρουν στο mall, σε εστιατόρια ή σινεμά. Έχει κοπέλες, που είναι γεννημένες γι’ αυτό που κάνουν», λέει η Άντρη και ρωτά τη Μαρίνα για τις αγαπημένες της δασκάλες.

Μαρίνα: Η Λώρα και η Χαρούλα.
Άντρη: Επεθύμησες τες, που έμεινες σπίτι τόσο καιρό;
Μαρίνα: Ναι, πολλά. Είμαι στο ίδρυμα. Έκαμα χάντρες και αλογάκι, καφέ τζαι μαύρο. Γεμώνω και το ποτήρι και κάμνουμε φραπέ στο σχολείο, με τη Λώρα.

Οι υπόλοιπες ερωτήσεις και απαντήσεις

Όπως εξηγεί η Άντρη, η Λώρα εργάζετται στο ίδρυμα και είναι από τις αδυναμίες της Μαρίνας. Μεγάλωσε στη Αγγλία και η Μαρίνα έμαθε κάποιες λέξεις Αγγλικά για να τις λέει κάθε πρωί. «Εκάμναμε Αγγλικά για να πηγαίνει να τα λέει. Όταν είμαστε στην έξοδο λέει μου, άμα περάσουμε καλά τι να της πω “Have fun;”». Βάζουν και οι δύο δυνατά τα γέλια…

Άντρη: Το όνομα σου από πού το πήρες;
Μαρίνα: Από την Αγία Μαρίνα.

«Είναι η προστάτιδα του χωριού μας, της κατεχόμενης Αυλώνας και ήθελε ο παπάς μου να την βγάλει Μαρίνα», συμπληρώνει η Άντρη. Αυτό συνεχίστηκε καθόλη τη διάρκεια της κουβέντας. Η μία συμπλήρωνε την άλλη.
Η στιγμή του αποχωρισμού
Όταν η κουβέντα έρχεται στη σχέση τους, η Άντρη ρωτά τη Μαρίνα εάν την αγαπά. «Αγαπώ σε», απαντά μεγαλόφωνα.

«Είμαστε τέσσερα αδέλφια, δύο αγόρια και εγώ με τη Μαρίνα. Η Μαρίνα είναι άτομο με ειδικές ανάγκες και γεννήθηκε με αναπηρία στο χέρι. Εμείς μάθαμε να ζούμε με την αδελφή μου, δεν καταλαβαίνουμε τη διαφορά. Απλά ξέρουμε ότι πέραν από τον εαυτό μας, φροντίζουμε ακόμα ένα άτομο».

Τα δάκρυα της Άντρη

Η Άντρη δεν καταφέρνει να συγκρατήσει τα δάκρυά της, όταν η συζήτηση έρχεται στη στιγμή που έπρεπε να φύγει από το σπίτι για να φτιάξει τη δική της οικογένεια. «Ήταν πάρα πολλά δύσκολο… Πολλά…». «Τι έχεις Άντρη;», ρωτά γεμάτη αγωνία η Μαρίνα. «Εν κλαίω Μαρίνα μου, γελώ…», λέει και συνεχίζει χαμηλόφωνα.

«Ξέρεις έλεγε μου “που θα παντρευτώ και εγώ, θα κάμω το τάδε και το τάδε”. Tο ήθελε και η ίδια για τον εαυτό της και σε αυτό το κομμάτι ήταν δύσκολο να τη διαχειριστώ. Όταν έκαμα οικογένεια, την έβαζα να δει πως είναι να έχεις βρέφος, ήταν με τα μωρά μου. Μπορεί να μένει με τη μάμα μου, αλλά δεν έχει μέρα που δεν βρεθήκαμε».

Το σοκ από το χαμό του πατέρα της

«Όταν έπρεπε να πάει από τον Ευαγγελισμό, στο ίδρυμα Χρίστου Στέλιου Ιωάννου και κάναμε αναλύσεις, διαπιστώσαμε πως είχε διαβήτη. Ο διαβήτης προήλθε από ένα πολλά δυνατό σοκ. Είχαν πάει με τον Ευαγγελισμό στην Αίγυπτο και πριν επιστρέψει, πέθανε ο παπάς μας, ο οποίος είχε πάθει εγκεφαλικό. Όταν ήρθε, ήταν η μέρα της κηδείας. Ήταν πολλά δυνατό το σοκ της. Μετά από δύο μήνες, ανακαλύψαμε το διαβήτη. Εμπήκε στο νοσοκομείο και οι γιατροί εκάμαν μία βδομάδα, να την σταθεροποιήσουν με ισνουλίνη. Όταν βγήκε, έπρεπε να μάθουμε να της βάζουμε ινσουλίνη. Βρήκαμε το γιατρό μας, τον Δώρο Λοΐζου, που μέχρι τώρα στέκεται δίπλα μου ότι ώρα τον πιάσω τηλέφωνο. Κάνουμε συνέχεια εξετάσεις και κάθε μέρα, εδώ και 19 χρόνια της βάζω ινσουλίνη».

Μητέρα θησαυρός

«Η μάμα μας είναι 75 χρονών. Είναι αυτοκόλλητες. Κοιμούνται μαζί, για να καταλάβεις. H μάμα μου είναι μια ηρωίδα, όπως και η κάθε μητέρα που έχει παιδί με ειδικές ανάγκες. Εμείς θα πάμε λίγη ώρα την ημέρα, όμως είναι οι μανάδες που είναι συνέχεια… Η μάμα μου την έχει τέλεια, είναι η πρώτη της κουβέντα και η τελευταία.

Έχει μανάδες που στέκονται, έχει που λυγίζουν όμως. Η μάνα μας εν βράχος. Εν υπάρχει, εν υπάρχει… Μακάρι να εξελιχθώ και εγώ όπως η μάνα μου. Είναι γυναίκα που κάμνει το χώμα, χρυσάφι. Πήγαμε πολλά ταξίδια μαζί με τη Μαρίνα, κυρίως στην Ελλάδα και κρουαζιέρες. Πήγαμε και στους Αγίους Τόπους. Ήθελα να τες πάρω. Αρέσκουν τους πολλά τα προσκυνήματα.

Κάθε μέρα θα κάμουν τα μπάνια τους, θα πιουν τους καφέδες τους, μαγειρεύουν, βλέπουν τηλεόραση μαζί και πηγαίνουν συνέχεια εκκλησία, ακόμα και στους εσπερινούς». “Αρέσκει μου στην εκκλησία”, επιβεβαιώνει η Μαρίνα με ένα επιφώνημα χαράς.

Για να μην την δω σημαίνει… πέθανα

«Μένω στην Κλήρου και η μάμα μου με τη Μαρίνα στην Ανθούπολη. Έχω τρία παιδιά, την Ιφιγένεια που είναι 16, το Μάρκο και τον Νικόλα που είναι 11 και 10. Βοηθά με ευτυχώς πάρα πολλά ο άντρας μου, αλλά ο χρόνος με τρία μωρά δεν είναι αρκετός. Η Μαρίνα, όμως, είναι κάθε μέρα στο πρόγραμμά μου. Δεν έχει αν μπορώ. Είναι… Πρέπει έτσι κι αλλιώς να πηγαίνω κάθε μέρα να της κάνω την ένεση ινσουλίνης. Η μάμα μου δεν καταφέρνει να της κάνει.

Διαβάστε περισσότερα…

Ένα σχολείο για όλους τους μαθητές

02/03/2020 1 Σχολιο

Αποτέλεσμα εικόνας για παλια σχολεια

Του Νίκου Τσούλια

      Το σχολείο, ως πρώτιστος μαθησιακός και κοινωνικός θεσμός, μπορεί να μορφώνει και να διαπαιδαγωγεί μόνο όταν περιλαμβάνει όλους τους μαθητές, αλλιώς θα υποκρίνεται προκλητικά, θα βυθίζεται σε μια σκληρή αντίφαση και τελικά θα υπονομεύεται κάθε απόπειρα αγωγής του.

Διαβάστε περισσότερα…

Αυτισμός: Η κοινωνική τύφλωση

04/10/2018 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Αυτισμός

Τάκης Παπακωνσταντινόπουλος*

 

Δευτέρα, 4 Δεκέμβριος, 2017

 

Δεν είναι ψυχιατρική πάθηση όπως πίστευαν παλιά και μιλούσαν για τους γονείς – «ψυγείο»

«Κάθε αναπηρία είναι τόσο μεγάλη, όσο της το επιτρέπουμε να είναι».

Διαβάστε περισσότερα…

Αλκίνοος Ιωαννίδης: Δεν υπάρχει πολιτισμός, αν δεν είναι για όλους

04/01/2018 Σχολιάστε

thunderstruck9:
“Mamma Andersson (Swedish, b. 1962), Star-Gazer, 2012. Oil on poplar panel, 160 x 100 cm.
”

Mamma Andersson (Swedish, b. 1962), Star-Gazer, 2012

 

 

Αλκίνοος Ιωαννίδης

Τετάρτη, 20 Σεπτέμβριος, 2017

Η Κίνηση Καλλιτεχνών με Αναπηρία είναι μια συλλογικότητα που στηρίζεται στον εθελοντισμό

Διαβάστε περισσότερα…

Η ΠΕΚ για την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

05/12/2017 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για αναπηρία

Προοδευτική Ενότητα Καθηγητών (ΠΕΚ)

      Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, στις 3 Δεκεμβρίου, θεσπίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 1992, για να υπάρχει ένα συμβολικό σημείο αναφοράς προκειμένου να υπενθυμίζει στα κράτη τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει με την υπογραφή της Διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία στις 30 Μαρτίου 2007. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ (2014), γύρω στο 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο παρουσιάζουν κάποιας μορφής αναπηρία.

Διαβάστε περισσότερα…

Η βάρβαρη ιδεολογία μας για την αναπηρία

02/12/2017 Σχολιάστε

Σχετική εικόνα

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Θέτω από την αρχή τη βασική εστία της θεώρησής μου και θα προσπαθήσω στη συνέχεια να την τεκμηριώσω. Ισχυρίζομαι ότι η ιδεολογική και κοσμοθεωρητική, η πολιτική και η κοινωνική ματιά μας για την αναπηρία είναι ανορθολογική, σκοταδιστική, ρατσιστική, αντιδημοκρατική…

Διαβάστε περισσότερα…

Η αναπηρία ως κοινωνική κατηγορία: για μια πολιτική οικονομία της αναπηρίας

24/01/2017 Σχολιάστε

artist-cezanne:
“ Little Girl with a Doll by Paul Cezanne
Size: 73x60 cm
Medium: oil on canvas”

Little Girl with a Doll by Paul Cezanne

 

Θανάσης Αλεξίου

 

Τρίτη, 13 Δεκέμβριος, 2016

 

Πως όμως συνδέεται η ατομική περίπτωση (αναπηρίας) με το κοινωνικό επίπεδο για να αρθούν οι δευτερογενείς παράγοντες που «κατασκευάζουν» την κοινωνική κατηγορία της αναπηρίας;

Διαβάστε περισσότερα…

Ο αμφίσημος ρόλος της εκπαίδευσης στην ειδική αγωγή

06/12/2016 5 Σχόλια

 

Του Νίκου Τσούλια

 

 

     Στην εκπαίδευση αναπαράγονται οι κυρίαρχες αντιλήψεις, οι οποίες μετουσιωμένες σε εκπαιδευτικές πεποιθήσεις, γίνονται αθώες και πιο πειστικές, αφού το παιδαγωγικό σκηνικό θεμελιώνεται στη σχέση εκπαιδευτικού / μαθητή, που είναι εν πολλοίς απαλλαγμένη από σκιές σκοπιμότητας. Έτσι και οι εκπαιδευτικοί βολεύονται σε σημαντικό βαθμό από τις κρατούσες θεωρήσεις, οχυρώνονται πίσω από το συντηρητικό / παραδοσιακό τρόπο λειτουργίας τους, δύσκολα αλλάζουν τον τρόπο εργασίας τους μέσω έρευνας και ακόμα πιο δύσκολα αμφισβητούν τα υπάρχοντα στερεότυπα. Οι γονείς των ατόμων με αναπηρία (α.μ.α.) με το βάρος της ενοχής και του στίγματος στο εαυτό τους, φοβούνται μια νέα δοκιμασία του παιδιού τους στο σχολικό περιβάλλον και προτιμούν την «ασφάλεια» του σπιτιού ή του ιδρύματος.

Διαβάστε περισσότερα…

Το κυρίαρχο πολιτικό μοντέλο αντιτίθεται στην ένταξη των ατόμων με αναπηρία

02/12/2016 1 Σχολιο

Αποτέλεσμα εικόνας για ατομα με αναπηρία που διαβάζουν

 

Του Νίκου Τσούλια

 

 

      Τα σύγχρονα εκπαιδευτικά συστήματα των αναπτυγμένων χωρών είναι αποτέλεσμα του βιομηχανικού πολιτισμού και χαρακτηρίζονται, εκτός των άλλων, από μια βαθιά αντινομία. Αφενός μεν επιδιώκουν την επέκταση των μορφωτικών αγαθών και τη μαζικοποίηση της θεσμικής εκπαίδευσης για τις ανάγκες της οικονομικής κυρίως ανάπτυξης και αφετέρου λειτουργούν ως αναπαραγωγοί του υπάρχοντος καταμερισμού εργασίας, της ταξικής διαίρεσης και των επιλεκτικών μηχανισμών και η αναπαραγωγή γίνεται με αδιόρατο και απλό τρόπο και ως εκ τούτου με ισχυρό τρόπο, αφού «για να ευνοηθούν οι πιο ευνοημένοι και να αδικηθούν οι πιο αδικημένοι, πρέπει και αρκεί το σχολείο να αγνοήσει τις πολιτιστικές ανισότητες που υπάρχουν ανάμεσα στα παιδιά»[1].

Διαβάστε περισσότερα…

Η Προοδευτική Ενότητα Καθηγητών για την Ειδική Αγωγή

29/11/2016 2 Σχόλια

Αποτέλεσμα εικόνας για μαθητες με αναπηρία

 

 

Προτεραιότητα στην ειδική αγωγή τώρα!

 

      Η πολιτική και εκπαιδευτική προτεραιότητα στην ειδική αγωγή προκύπτει επιτακτικά για πολλούς και σημαντικούς λόγους. Δεν αποτελεί κάποιου είδους παραχώρηση αλλά μορφωτικό και κοινωνικό δικαίωμα για την πρώτιστη επιλογή της διαρκούς και συστηματικής προαγωγής «ίσων ευκαιριών γι’ όλους τους μαθητές και όλες τις μαθήτριες».

Διαβάστε περισσότερα…

Διαμαρτυρία Αναπληρωτών Εκπαιδευτικών Ειδικής Αγωγής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

18/11/2016 Σχολιάστε

terminusantequem:
“ Jonas Lie (American/Norwegian, 1880-1940), A Norwegian Fjord, c.1910s-20s. Oil on canvas, 35 x 50 in.
”

Jonas Lie (American/Norwegian, 1880-1940), A Norwegian Fjord, c.1910s-20s

 

 

Αθήνα, 10/11/2016

Διαμαρτυρία Αναπληρωτών Εκπαιδευτικών Ειδικής Αγωγής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για την τοποθέτηση μονίμων συναδέλφων γενικής χωρίς κανένα προσόν (!!!) σε θέσεις ειδικής αγωγής

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνος στην τάξη…

10/11/2016 1 Σχολιο

van Gogh

Van Gogh

 

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Είναι μια εικόνα δεκάδων χρόνων ή μάλλον μερικών αιώνων. Είναι μια αρχετυπική εικόνα, ένας ισχυρός συμβολισμός των εκπαιδευτικών συστημάτων όπου γης και όπου χρόνου. Ο δάσκαλος, ο καθηγητής διδάσκει στους μαθητές και στις μαθήτριές του μόνος του, κυρίαρχος και υπεύθυνος, παιδαγωγός και επιστήμονας.

Διαβάστε περισσότερα…