Αρχείο

Posts Tagged ‘έρωτας’

Θα ήθελα…

06/12/2019 Σχολιάστε

image

 

(ανώνυμο)

 

image

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

Αν ρωτάς γιατί πικρά χαμογελάμε…

03/11/2019 Σχολιάστε

Saint Jerome Writing, c.1605 - Caravaggio

 

Saint Jerome Writing, Caravaggio, c.1605

 

 

Αύγουστος 2, 2019

 

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ

Φεύγουν και δε γυρίζουν ούτε να δουν τον διάδρομο, τη σπαστή πόρτα με το νούμερο θαλάμου. Δεν αντέχουν, λένε, τις οδυνηρές αναμνήσεις.

Κατηγορίες:λογοτεχνία Ετικέτες: , ,

Τι μπορεί να λένε το φεγγάρι και η θάλασσα;

20/08/2019 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για φεγγαρι και θάλασσα

Μήπως είναι ερωτευμένα το φεγγάρι και η θάλασσα;

Του Νίκου Τσούλια

     Θα μου πείτε γιατί δεν αναφέρομαι σε μια πιθανή συζήτηση της Σελήνης με τη Γη συνολικά και γιατί μιλώ μόνο για τη θάλασσα. Η απάντησή μου είναι απλή – ίσως και πειστική. Η γη στο σύνολό της δεν μπορεί να μιλήσει στον παντοτινό σύντροφό της, το φεγγάρι.

Διαβάστε περισσότερα…

Ο έρωτας της θάλασσας για το φεγγάρι

19/08/2019 Σχολιάστε

 

sea_night_background__by_inbalfeldman-d565gqo

«Κανένα πλάσμα του βυθού δε μπορούσε να την παρηγορήσει, δε μπορούσε να την πείσει πως μακριά από το φεγγάρι θα ήταν καλά..»

– γράφει η Μαρία Λυδία Κυριακίδου

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:λογοτεχνία Ετικέτες: , , ,

Μπουκάλα στο πέλαγο…

17/08/2019 Σχολιάστε

Διαβάζοντας το σημείωμα

Το διήγημα είναι συνέχεια του «Μπουκάλα στη θάλασσα…»

Του Νίκου Τσούλια

      Ξέρω ότι δεν θα φτάσει το σημείωμά μου στα χέρια σου – δεν θα το διαβάσεις. Αλλά πρέπει να ειπωθεί. Να νιώσω ότι κάποιος μπορεί να το διαβάσει – ας είναι και άγνωστος. Χρόνια πολλά τώρα – από τότε που είμαστε μαζί – ζω μαζί με τον πόθο μου. Δεν άφησα το παρελθόν να γίνει παρελθόν ή πιο σωστά δεν με άφησε καθόλου αυτό – είναι συνέχεια μαζί μου, ζω μαζί σου ας μη σε βλέπω καθόλου.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,

Μπουκάλα στη θάλασσα…

16/08/2019 Σχολιάστε

Να ανοίξω το σημείωμα;

Του Νίκου Τσούλια

      Είχα μανία με το θέμα, τη μπουκάλα ριγμένη στη θάλασσα. Πίστευα ότι υπάρχουν άνθρωποι που ρίχνουν το μήνυμά τους στη θάλασσα με την ελπίδα κάποιος να το βρει και να το διαβάσει. Όχι, δεν με ενδιέφερε η περίπτωση – που ήταν και η πρώτη με την οποία έμαθα αυτό τον τρόπο επικοινωνίας – του ναυαγού σ’ ένα νησί. Είχε την ιδιαιτερότητά του – δε λέω –, άλλωστε κάθε φωνή απελπισμένου είναι φωνή δικαιοσύνης και κραυγή ελευθερίας – τι πιο προκλητικό και όμορφο;

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,

Οι πιο τραγικοί έρωτες της Ιστορίας

25/07/2019 Σχολιάστε

 Οι πιο τραγικοί έρωτες της Ιστορίας

19 Οκτωβρίου 2017

Έρωτες καταδικασμένοι, έρωτες τραγικοί και έρωτες… πέρα για πέρα αληθινοί. Επειδή τα πιο παθιασμένα ειδύλλια συμβαίνουν εκτός Χόλιγουντ.

Διαβάστε περισσότερα…