Αρχείο

Posts Tagged ‘άστρο’

Μενέλαος Λουντέμης – «Γράμματα του σκολειού..»

23/08/2019 Σχολιάστε

Μενέλαος Λουντέμης - «Γράμματα του σκολειού..»

 

23.11.2018

 

..Το παιδί τ’ άνοιξε τρέμοντας. Ήταν σαν μικρό σπιτάκι. «Ιστορία Σεβάχ του Θαλασσινού έλεγε το ξωφυλλό του.» Αυτό ήταν!

Διαβάστε περισσότερα…

O Όμηρος «ακολούθησε» τα άστρα

06/02/2016 4 Σχόλια

 

ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΤΣΙΜΙΤΑΚΗΣ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 1.1.2016

 

Μια νέα απόπειρα χρονολόγησης των Ομηρικών Επών, η ακριβέστερη μέχρι στιγμής, συγκρίνει τα φυσικά φαινόμενα που περιγράφονται στα έπη με αστρονομικά φαινόμενα, και ελέγχει την ιστορική αλήθεια της αφήγησης. Αποτέλεσμα, ο εντοπισμός ημερομηνιών για συμβάντα που αποτυπώνονται στα έπη, και μια νέα αντίληψη για την ιστορικότητά τους, η οποία φιλοδοξεί να παρέμβει στο Ομηρικό ζήτημα.

Διαβάστε περισσότερα…

Της φωτιάς το κάλεσμα

09/01/2016 2 Σχόλια

Vincent van Gogh, Blossoming Almond Branch in a Glass, 1888

Vincent van Gogh, Blossoming Almond Branch in a Glass, 1888

Του Νίκου Τσούλια

 

      Της …φωτιάς πλάσματα είμαστε. Ναι οι πιο μακρινές απαρχές μας, η πρώτιστη καταγωγή μας είναι απ’ αυτήν. Όλα τα υλικά μας γεννήθηκαν εκεί μακριά στα άστρα πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Μπορεί τα υλικά μας να μην είναι ούτε καν από ένα και μόνο άστρο αλλά από περισσότερα. Είμαστε γεννοβολήματα των άστρων και του ουρανού, της αστερόσκονης!

Διαβάστε περισσότερα…

Οι Αστερισμοί του Καλοκαιριού

06/06/2015 Σχολιάστε

amare-habeo:



Giovanni Giacometti (Swiss, 1868 - 1933)

Morning Sun at the Lake Sils , 1924

Giovanni Giacometti (Swiss, 1868 – 1933), Morning Sun at the Lake Sils, 1924

του ΔΙΟΝΥΣΗ Π. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ, 30. 5.2015

Επίτιμου Διευθυντή Ευγενιδείου Πλανηταρίου

http://www.presspublica.gr/simopoulos-asterismoi-kalokairiou/

Καλοκαίρεψε πια, και οι περισσότεροι από ‘μας, άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο θα περάσουμε μερικές εβδομάδες ή έστω μερικές ημέρες μακριά από τις πόλεις σε κάποια εξοχή ή ακρογιαλιά. Ευκαιρία λοιπόν με την καθημερινή νυχτερινή ξαστεριά να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στον έναστρο νυχτερινό ουρανό. Έτσι ο θερινός παρατηρητής του ουρανού θα αντιληφθεί αμέσως πως τα φωτεινότερα άστρα είναι διατεταγμένα σε ομάδες που συχνά παρουσιάζουν παράξενα σχήματα. Είναι οι λεγόμενοι αστερισμοί. Ο καθορισμός της διατάξεως των άστρων που αποτελούν κάθε αστερισμό, οφείλεται στους αρχαίους λαούς και για αυτό η ερμηνεία τους είναι συχνά πολύ δύσκολη.

Διαβάστε περισσότερα…

Δεν είμαστε παρά σκόνη των άστρων

29/04/2015 Σχολιάστε

«Το Μάτι του Θεού», νεφέλωμα. Σύμφωνα με τον Hubert Reeves, το «Απειρο δεν έχει όρια και τέλος, επομένως είναι δίχως επέκεινα. Εννοια που η φαντασία μας δεν μπορεί να συλλάβει. Το μυαλό μας γοητεύεται από την υπέρβαση των ορίων, αλλά ταυτόχρονα την απωθεί, αφού δεν μπορεί να την συλλάβει, την αφορίζει».

 

«Το Μάτι του Θεού», νεφέλωμα. Σύμφωνα με τον Hubert Reeves, το «Απειρο δεν έχει όρια και τέλος, επομένως είναι δίχως επέκεινα. Εννοια που η φαντασία μας δεν μπορεί να συλλάβει. Το μυαλό μας γοητεύεται από την υπέρβαση των ορίων, αλλά ταυτόχρονα την απωθεί, αφού δεν μπορεί να την συλλάβει, την αφορίζει».

ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΥ*, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 23.2.2014

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:επιστήμη Ετικέτες: , , ,

"Το πορτρέτο του νεογέννητου Σύμπαντος συνδέει τη Γενική Σχετικότητα με την Κβαντομηχανική"

21/08/2014 Σχολιάστε

 

 

Άρθρο του Διονύση Π. Σιμόπουλου, Διευθυντή του Ευγενιδείου Πλανηταρίου, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 21.3.2014.

 

 

Στη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας το 1915 ο Αϊνστάιν περιέγραψε τη βαρύτητα ως τη παραμόρφωση που προκαλεί η παρουσία της ύλης στην δομή του τετραδιάστατου χωροχρόνου. Οποιοδήποτε μικρό ή μεγάλο κομμάτι ύλης, είτε άτομο είναι αυτό, είτε πλανήτης, είτε άστρο, είτε γαλαξίας, μπορεί και παραμορφώνει την δομή του χωρόχρονου. Καθώς τα διάφορα αντικείμενα κινούνται μέσα στο Σύμπαν είναι σαν να κυλάνε μέσα, έξω, και γύρω απ’ αυτές τις χωροχρονικές παραμορφώσεις, και η κίνηση τους επηρεάζεται από τις παραμορφώσεις αυτές που δεν μπορούμε να δούμε. Αντίθετα, εκείνο το οποίο βλέπουμε είναι το αποτέλεσμα που έχει στα διάφορα αυτά αντικείμενα η επίδραση της φαινομενικά μυστηριώδους δύναμης που ονομάζουμε βαρύτητα, με άλλα λόγια «η ύλη λέει στο χωροχρόνο πώς θα καμπυλωθεί και ο βαθμός καμπύλωσης του χωρόχρονου υπαγορεύει στην ύλη πώς θα κινηθεί».

Διαβάστε περισσότερα…