Archive

Posts Tagged ‘άνθρωπος’

Τι θεός είναι ο έρωτας;

14/02/2017 3 σχόλια

Sandro Botticelli, Birth of Venus, 1486

Του Νίκου Τσούλια

 

      Είναι ο μοναδικός θεός που ενώνει όλους τους λαούς και όλους τους καιρούς – ο απόλυτα διαχρονικά θεός, που ιεροποιεί τον άνθρωπο και συνενώνει τον απόλυτα φαντασιακό κόσμο με τη βιωμένη πραγματικότητά μας. Είναι ο μόνος θεός που μας επισκέπτεται απρόσκλητα και ανταριάζει αισθήσεις και συναισθήματα, ονειροπολήσεις και φαντασιώσεις, που μας ταξιδεύει από το σκοτάδι στο φως και αντίθετα από τη μια στιγμή στην άλλη, χωρίς να ξέρεις τίποτα για τη συνέχεια.

Διαβάστε περισσότερα…

Στα άδυτα του ανοσοποιητικού

08/02/2017 Σχολιάστε

Στα άδυτα του ανοσοποιητικού

Το ανοσο-ποιητικό σύστημα εξασφαλίζει ότι οι άνθρωποι θα συνεχίσουν την πορεία τους επί της Γης, αλλά και ότι τα φυτά, χάρη στην ανοσία τους, θα συνεχίσουν να αναπτύσσονται.

Σουφλέρη Ιωάννα Α.

ΤΟ ΒΗΜΑ, 29.5.2016

 

Είναι η ασπίδα μας ενάντια στους αόρατους εισβολείς, αλλά καμιά φορά τρελαίνεται και στρέφεται εναντίον μας. Αγνωστα «κουμπιά» του ανοσοποιητικού μας συστήματος ανακάλυψε ο νομπελίστας Μπρους Μπόιτλερ και μας μίλησε για αυτά.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:βιολογία Ετικέτες:, ,

Οι σχέσεις μας με τον χρόνο: αιρετική διερεύνηση

31/12/2016 1 Σχολιο

A graphical representation of the expansion of the universe with the inflationary epoch represented as the dramatic expansion of the metric seen on the left

 

 

Του Νίκου Τσούλια

      Οι σχέσεις του ανθρώπου με το χρόνο ήταν και είναι μια πολύ περίεργη υπόθεση. Εδώ και αιώνες όσο βαστάει η ιστορία της ανθρωπότητας προσπαθούμε να κατανοήσουμε τη φύση του χρόνου επιμερίζοντας και πολλαπλασιάζοντας τα εργαλεία με τα οποία τον μελετούμε ή απλά τον προσεγγίζουμε. Η επιστήμη σηκώνει το κύριο βάρος σ’ αυτή την προσπάθεια, αν και η φιλοσοφία επιμένει ότι ο δικός της δρόμος είναι πιο στέρεος, έστω και αν εκείνος της επιστήμης – ως περισσότερο εργαλειακός και διαχειρίσιμος – εμφανίζεται ως πιο ορθολογικός και πιο αποτελεσματικός.

Διαβάστε περισσότερα…

Οι σχέσεις μας με τον χρόνο: παραδοσιακή προσέγγιση

30/12/2016 1 Σχολιο

 Timeless Reality. Image Credit: violscraper via flickr.

 

 

Του Νίκου Τσούλια

      Πέραν της κοινής και συστηματικής προσπάθειας για μια γενική και ενοποιητική θεωρία του χρόνου, κάθε άνθρωπος καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του είναι αντιμέτωπος με το ζήτημα του χρόνου άλλοτε με αέρα υπεροχής απέναντί του, άλλοτε με μάλλον μια ουδέτερη στάση και άλλοτε με ένα κλίμα φοβίας. Γιατί η σχέση μας με το χρόνο συναρτάται και με το δικό μας χρόνο, το χρόνο ζωής, μας αλλά και με το «χρονική φάση» της στιγμής μας. Μήπως λοιπόν όλη αυτή η αλληλοσυνάρτηση δηλώνει την αυτοτέλεια του χρόνου και την αυτοαναφορικότητά του και εμείς απλώς θεωρούμε ότι συμμετέχουμε σε ένα παιχνίδι που απλώς είναι φαντασιακό;

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:φιλοσοφία Ετικέτες:, , ,

Η βιολογία συναντά την ψυχανάλυση

14/12/2016 Σχολιάστε

Η βιολογία συναντά την ψυχανάλυση

 

Η εξωτερική πραγματικότητα αλλά και τα εσωτερικά ερεθίσματα αποτελούν «περιβάλλον» το οποίο δρα πάνω στον εγκέφαλο και στον νου και δημιουργεί «ίχνη»

Βασλαματζής Γρηγόρης

ΤΟ ΒΗΜΑ, 10.4.2016

Ενας ψυχίατρος-ψυχαναλυτής και ένας νευροεπιστήμονας προτείνουν την προσέγγιση δύο επιστημών που ως τώρα παρουσιάζονταν ως ανταγωνίστριες.

Διαβάστε περισσότερα…

Έχει εξουσία ο θάνατος; (β΄ μέρος)

15/07/2016 Σχολιάστε

 thunderstruck9:
“ Michaël Borremans (Belgian, b. 1963), Torso, 2009. Oil on canvas, 40 x 50 cm.
”

Michaël Borremans (Belgian, b. 1963), Torso, 2009

 

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Αλλά ας έλθουμε επ’ ολίγον στο μη «φυσικό μέρος» της ζωής μας. Τι θα γινόταν αν δεν υπήρχε ο θάνατος; Η ιστορία, ο πολιτισμός, η κοινωνία δεν θα μπορούσαν να προχωρήσουν και να εξελιχθούν αλλά αντίθετα θα στόμωναν. Γιατί, πώς θα άλλαζαν οι κοινωνικοί ρόλοι μας αλλά και οι πιο απλές προσωπικές και οικογενειακές λειτουργίες μας, αν οι γενιές δεν έρχονταν και δεν παρέρχονταν;

Διαβάστε περισσότερα…

Έχει εξουσία ο θάνατος; (α΄ μέρος)

14/07/2016 1 Σχολιο

Pablo Picasso - Esquisse pour Autoportrait ‘Yo, Picasso’ - 1901

Pablo Picasso – Esquisse pour Autoportrait ‘Yo, Picasso’ – 1901

 

Του Νίκου Τσούλια


Κλίνω ολοένα και περισσότερο, ευρισκόμενος σε κατάσταση προσωρινότητας, προς μια συναίνεση με το Όλον,
εκεί όπου υπάρχει εντεινόμενη αλληλοδιείσδυση και σύντηξη μεταξύ ζωής και θανάτου.

U. Baer, Η σοφία του Ρίλκε

 

      Στα μεγάλα κυρίως μεταφυσικά ερωτήματα, στις οριακές προκλήσεις για τη δύναμη και για τη δυνατότητα του πνεύματός μας οι απαντήσεις δεν είναι μονομερείς και απόλυτες, δεν είναι καθόλου εύκολες, ίσως και να μην υπάρχουν και απλώς να αραδιάζουμε λέξεις και έννοιες νομίζοντας ότι απαντάμε… Μπορεί επίσης οι απαντήσεις να προσεγγίζονται με αμφισημίες και με πολυσημίες ή και να παραμένουν εν μέρει ή εν όλω ανοιχτές ενισχύοντας έτσι το ούτως ή άλλως πανίσχυρο στερέωμα των ερωτημάτων -  που παραμένουν διαχρονικά ερωτήματα και συνδέουν μόνα τους τις αγωνίες και τους προβληματισμούς των ανθρώπων όπου γης και όπου χρόνου, αφού οι όποιες «απαντήσεις» είναι σχετικές και ζήτημα κάποιας ιστορικότητας και μόνο.

Διαβάστε περισσότερα…