Archive

Archive for the ‘ποιήματα’ Category

Νεοελληνική ιστορία

17/05/2017 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για καλλιεργητης στο χωράφι παλια φωτοΓιάννης Υφαντής

 

Είκοσι χρόνια δούλεψα καπνά∙ είκοσι χρόνια
φυντάνια, βοτανίσματα, ποτίσματα,
όργωμα, ξαναόργωμα και σβάρνισμα
και φύτεμα και σκάλισμα και πότισμα και μάζεμα κι
αρμάθιασμα και διάλεγμα και λιάσιμο και κόψιμο
και τέλος
δεμάτιασμα

 

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες:

Ταξίδι

14/05/2017 Σχολιάστε

Τάσος Λειβαδίτης

  

Ζούσε την τελευταία του ώρα. Στο σταθμό, νύχτα, περίμενε το τρένο, που θα ‘πεφτε μπροστά του να τελειώνει. Άξαφνα, από μια παλιά ξεχασμένη παρόρμηση ανέβηκε στη γραμμή να περπατήσει, όπως άλλοτε, που ήταν ένα αιώνιο παιδί. Τότε, μ’ έκπληξη, είδε τη μικρή πεθαμένη εξαδέλφη να περπατάει στην άλλη γραμμή, απλώνοντας του το χέρι, για να κρατηθούν, πιο στέρεα, πάνω απ’ τ’ όνειρο.

Περπάτησαν ώρα, χαμογελώντας ο ένας στον άλλον, κι όταν πέρασε τυφλό το τρένο, βουίζοντας, τα δυο παιδιά χειροπιασμένα συνέχιζαν να προχωράνε πάνω στις ράγες, ενώ το πτώμα ενός άντρα κείτονταν πιο εκεί.

Από τη συλλογή Νυχτερινός επισκέπτης (1972), ενότητα Διασπορά

http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=33301.msg228407#msg228407

 

benbrahemb:

Albert Lebourg : Dieppe, Vapeur Amarre, 1881

Albert Lebourg : Dieppe, Vapeur Amarre, 1881

«SUPPOSE» του e.e.cummings (1894 – 1962)

07/05/2017 2 Σχόλια

ee-cummings

Υπόθεσε

 

πως η ζωή είναι ένας γέρος άνδρας με λουλούδια στο κεφάλι.

Ο νεαρός θάνατος κάθεται σ’ ένα cafe

χαμογελώντας, κρατώντας ένα νόμισμα ανάμεσα,

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

«Το βιβλίο»

23/04/2017 Σχολιάστε

Ολοήμερες εκδηλώσεις στις 22/4

 

Καλλιόπη Δημητροπούλου

 

Ένα βιβλίο ανοίγω

και στέκομαι

στο «καταιγίδα»

μουρμουρητών,

βοών, κλαυθμώνων

ψηφία πάνε κι έρχονται

λυγμοί, μορφές. ανάγκες

στάλα, σταλαγματιά, σταγόνα

ρυάκια σέρνουν το κουπί

ξεβράζονται ποτάμια

στίχοι ποιούν

βραδύγλωσση μομφή

συλλαβισμοί

στριμώχνουν τη γραφή

δισύλλαβα ναυάγια

σφαδάζει τ’ άψυχο χαρτί

τα δάχτυλα αργόσυρτο μολύβι

άνθρωποι τρέχουν αδειανοί

στο αγοραίον της ζωής

σφουγγίζουν ίδρωτα και δάκρυ

τραυλίζει το άπνοο γιαπί

θλιμμένα τα σοκάκια

το ανήθικο

του ανθρώπου πλοηγός

το άδικο

αιχμάλωτο παρόν

η σήψη

ανεξίτηλος λεκές,

της εξουσίας

λάγνο προσωπείο.

 

http://fractalart.gr/kalliopi-dimitropoulou-4/

Κατηγορίες:ποιήματα, βιβλία Ετικέτες: ,

Το Πάσχα στην ελληνική ποίηση

16/04/2017 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Εικόνες Αναστασης Πασχα

Η Ανάσταση, Εικόνα από το καθολικό της Ι.Μ. Αγίας Τριάδας, Τζαγκαρόλων (Ακρωτήρι, Χανιά Κρήτης)

 

 

«Λαμπρή», αιώνες κι αιώνες πριν, ονόμασε ο λαός μας το Πάσχα. Πανάρχαιη η λέξη, μετέφερε το πανάρχαιο αισιόδοξο μήνυμα του αέναου κινούμενου κύκλου της ανθρώπινης ζωής και της φύσης, της νίκης της ζωής επί του θανάτου, του ερχομού του «Ανώτατου Αγαθού», δηλαδή της γεμάτης λαμπρό φως άνοιξης. Πανάρχαιη και η καταγωγή των χριστιανικών μύθων και περί των παθών του θεανθρώπου και της εκ νεκρών «ανάστασής» του, «έθρεψε» και την ποιητική μούσα του λαού μας, δημώδη και έντεχνη. Μέσω της ελληνικής ποίησης – με χαρακτηριστικά αποσπάσματα δημοτικών ποιημάτων, καθώς και ποιημάτων σημαντικών παλαιότερων και νεότερων ποιητών – θελήσαμε να γιορτάσουμε φέτος τη γιορτή της άνοιξης. Η ποιητική περιήγησή μας στο «θείον» πάθος και την «Ανάσταση» αρχίζει με έξι στίχους από τον αριστουργηματικό «Επιτάφιο Θρήνο», ανωνύμου ποιητή.

Διαβάστε περισσότερα…

Ένα παιδί γράφει στο Θεό

02/04/2017 Σχολιάστε
 

Αντώνης Σαμαράκης 

 

Μ’ ένα ξύλινο σπαθάκι και δυο ψεύτικα μουστάκια
παίρνω φόρα και στη μάχη τους στρατιώτες μου οδηγώ.
Τους στρατιώτες…μια ντουζίνα μολυβένια στρατιωτάκια.
Κι έτσι τώρα παριστάνω τον μεγάλο στρατηγό!

Άναψε μεγάλη μάχη! Με το ξύλινο σπαθάκι
πάνω κάτω στην αυλή μας. Τι κακό, τι ταραχή!
Όμως, την επίθεσή μου τη διακόπτω λιγάκι,
γιατί μέσα μου είναι κάτι…κατιτί σαν προσευχή.

Όλοι οι στρατηγοί του κόσμου, δώσε, Θεέ μου, να’ χουν τώρα
τα μουστάκια τους σκιτσάρει μ’ ένα καρβουνάκι, και
το σπαθί τους που τραβάνε στη μεγάλη τους τη φόρα,
δώσε, Θεέ μου, να’ ναι μόνο από αθώο κοντραπλακέ.

Δώσε ακόμη να μην έχουν στο μυαλό τους άλλη έγνοια,
τα κουμπιά τους να γυαλίζουν της μεγάλης τους στολής
και να οδηγούν στη μάχη στρατιωτάκια μολυβένια
μεσ’ από τ’ άσπρα και τα μαύρα τα πλακάκια της αυλής.

                                                               
Από το βιβλίο της Unicef , Έχω δικαίωμα, ένα ποίημα και δέκα ιστορίες για παιδιά, 1992

 

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,

iv. e.e. cummings – Τι είναι το στόμα σας για εμένα;

26/03/2017 Σχολιάστε

September 15, 2016vequinox

Στρατής Φάβρος

 

iv.

Τι είναι το στόμα σας για εμένα;
Κύπελλο θυμιάματος θλίψης,
Δέντρο φύλλων κοφτερών,
Εν’ ανυπόμονο ψηλό καράβι,
Φαρέτρα έξοχων βελών.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: , ,