Αρχείο

Archive for the ‘λογοτεχνία’ Category

Συναντιούνται οι «ήρωες – σύμβολα» των Γραμμάτων;

17/02/2018 Σχολιάστε

J.H.W. Tischbein, “Οδυσσέας και Ναυσικά”. Wikimedia Commons

 

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Αναφέρομαι σε εκείνους τους εμβληματικούς ήρωες των κλασικών έργων του ανθρώπου που ταξιδεύουν καθ’ όλη την πορεία της ιστορίας μας, που υφαίνουν σταθερά και αταλάντευτα το βασικό νήμα της σκέψης μας, που έχουν σφραγίσει την αιωνιότητα του Πνεύματος και έχουν μετασχηματίσει τον Κόσμο των Γραμμάτων παντοτινό φως για όλους τους μελλοντικούς καιρούς μας.

Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

Οδυσσέας Ελύτης – Ανοιχτά χαρτιά

10/02/2018 Σχολιάστε

Αν υπάρχει ένας χώρος επάνω στη γη όπου όλοι οι παράγοντες, όσοι συντελούν στη δημιουργία, φυσικοί, εθνικοί, φυλετικοί, ιστορικοί, συνηγορούν για την ύπαρξη μιας τέχνης –στις θεμελιακές της βάσεις- καθαρά αντιμιμητικής, ο χώρος αυτός είναι η Ανατολική Μεσόγειος, ο τόπος αυτός είναι η Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα…

44o τεύχος Fractal

08/02/2018 Σχολιάστε

// Περιεχόμενα

ΒΙΒΛΙΟ

Διαβάστε περισσότερα…

Το μεγαλείο του Ομήρου

03/02/2018 1 Σχολιο

Του Νίκου Τσούλια

 

      Δεν υπάρχει άλλο πιο ισχυρό πεδίο αναφοράς όλων των Ελλήνων διαχρονικά – πέραν εκείνου της γλώσσας μας – από την αρχαιότητα και έως το άγνωστο μέλλον όσο τα έργα του Ομήρου. Και ίσως αυτό να αποτελεί μια πολύ αξιόλογη ιδιαιτερότητα που να μην έχει ανάλογό του σ’ άλλη περίπτωση λαού. Αναρωτιέμαι πόσο τυχεροί είμαστε που νιώθουμε αυτή την τόσο ξεχωριστή σχέση. Γιατί έχει έναν φοβερό συμβολισμό ακόμα και η γνώση του να ξέρεις ότι όλοι οι Έλληνες του παρελθόντος και του μέλλοντος συναντιούνται πνευματικά σε έναν κοινό τόπο αναφοράς, από όπου αντλούν την ίδια αφήγηση, τα ίδια διδάγματα, την ίδια στοχαστική περιπλάνηση.

Διαβάστε περισσότερα…

Η ιστορία αγάπης του Μάνο Χατζιδάκι, «Το νησί των συναισθημάτων»!

03/02/2018 Σχολιάστε

2.7.2016

 

«Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.
Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.

Διαβάστε περισσότερα…

Το ψωμί και το βιβλίο. Ο Γκόρκι (β)

02/02/2018 Σχολιάστε

Το ψωμί και το βιβλίο. Ο Γκόρκι, του Μήτσου Αλεξανδρόπουλου

Του Νίκου Τσούλια

Συνεχίζουμε με το δεύτερο μέρος της παρουσίασης.

      Ο Μ. Αλεξανδρόπουλος όντας ένας από τους καλύτερους μελετητές της ρώσικης λογοτεχνίας ανατέμνει τόσο το συγγραφικό έργο του Γκόρκι όσο και την ίδια τη στάση της ζωής του, μια στάση απόλυτα επαναστατική και ταπεινή. Με πολύ ευσύνοπτο και εύστοχο τρόπο περιγράφει τη βασική γραμμή πλεύσης του Γκόρκι. «Στα έργα του βαθύς παλμός συναισθηματικής κατάφασης, προσμονής κι ακόμα ιστορικής επίγνωσης και βεβαιότητας»[i].

Διαβάστε περισσότερα…

Το γράμμα του Ουμπέρτο Έκο στον εγγονό του

02/02/2018 Σχολιάστε

Καλλιέργησε τη μνήμη σου και θα ζήσεις χίλιες ζωές

 

Χριστίνα Πετροπούλου,
σχολική σύμβουλος Φιλολόγων Α΄ Δ/νσης Δ/θμιας Εκ/σης Αθήνας

 

29.1.2018

 

Το ιταλικό περιοδικό «L’ Espresso» ζήτησε από δεκατέσσερις προσωπικότητες του πνεύματος να γράψουν μια επιστολή για το 2014.  Ο Ουμπέρτο Έκο έγραψε μια επιστολή στον εγγονό του, ο οποίος πριν από λίγες μέρες εκφώνησε έναν λιτό και ουσιαστικό επικήδειο λόγο στον παππού του.

Διαβάστε περισσότερα…