Αρχείο

Archive for the ‘διηγήματα Ν. Τσούλια’ Category

Αυγή Ηλείας

21/02/2018 Σχολιάστε

σάρωση0018

 

Του Νίκου Τσούλια

      Την οφείλω εδώ και καιρό αυτή την αναφορά, την αναφορά στο χωριό μου. Μπορεί αυτό να είναι θέμα για μια ιστοσελίδα; Μπορώ να πω πως «ναι», με τις εξής παραδοχές: α) κάθε χωριό αποτελεί την πρωταρχική εκείνη εστία που θρέφει σ’ όλη μας τη ζωή όνειρα και μνήμες με μια θαυμαστή ενότητα, οπότε δικαιολογεί για τον καθένα μας οποιαδήποτε δημόσια αναφορά β) με δεδομένο και έναν επιμέρους προσωπικό χρωματισμό του «Ανθολογίου», μπορεί να υπάρξει μια σχετική ανοχή – εκ μέρους των αναγνωστών μας – χωρίς να αλλοιώνεται η μέχρι τώρα κατακτημένη φυσιογνωμία του «Ανθολογίου» και γ) και σε εναντίωση με το προηγούμενο, το προσωπικό στοιχείο συχνά λειτουργεί και ως γενικό, οπότε μπορεί να αποκτά εξ ορισμού το χαμένο ενδιαφέρον.

Advertisements
Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,

Παίζοντας με το μέλλον

26/12/2017 Σχολιάστε

 

Χρόνος και τόπος Μετέωρος. Κώστας Μπαλάφας

Χρόνος και τόπος Μετέωρος. Κώστας Μπαλάφας

Του Νίκου Τσούλια

 

Το μέλλον έρχεται πάντα νωρίτερα…

      Από μικρός σκεπτόμουνα ζωηρά τις επόμενες στιγμές απ’ αυτές που ζούσα. Και ήταν τόσο έντονη αυτή η φαντασίωσή μου που νόμιζα ότι ζούσα παράλληλα και το παρόν και το μέλλον. Ίσως γιατί ονειρευόμουνα πολύ. «Όταν θα είμαι στα χωράφια μόνος μου, θα εμφανιστεί εκεί κάτω στην άκρη του δρόμου η Πα… η συμμαθήτριά μου στο Γυμνάσιο που την είχα ερωτευτεί και τη σκεπτόμουνα συνέχεια. Μπορεί να είναι πρώτη στην προφορική βαθμολογία η Πε… αλλά εγώ θα γράψω 20 Μαθηματικά, 20 Αρχαία, 20… και θα έλθω πρώτος. Αν θα περάσει η πέτρα που θα κλωτσήσω ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο σημάδια / δοκάρια, τότε θα κερδίσει ο ομάδα μου το απόγευμα στο ποδόσφαιρο».

Διαβάστε περισσότερα…

Η ψυχή μου στα χαλάσματα του σπιτιού μου…

23/12/2017 Σχολιάστε

CIMG0163

Του Νίκου Τσούλια

      Είχαν πέσει πάνω της όλοι οι παλιοί γείτονες που είχε στο πατρικό της σπίτι, στο ερειπωμένο σπίτι της εκεί κάτω στο παλιό χωριό με τα χαλάσματα. Γκρεμισμένοι οι τρεις τοίχοι του με τον τέταρτο να φαίνεται να αντέχει στους κατά καιρούς σεισμούς, στις βροχοπτώσεις και στις καταιγίδες, γιατί είχε σοβαντιστεί πολύ καλά. Ήταν ο τοίχος αυτός προς την πλευρά του δρόμου που πέρναγαν τους παλιότερους καιρούς οι χωριανοί και ο πατέρας της φοβούμενος την ασφάλειά τους τον είχε περιποιηθεί ιδιαίτερα. Τα δυο μπαλκόνια, ένα προς τη μια πλευρά και ένα προς την άλλη – έμεναν δύο οικογένειες, το σπίτι ήταν από αδελφομοίρια – είχαν μπατάρει για τα καλά και είχαν αγκαλιαστεί με τις σκάλες.

Διαβάστε περισσότερα…

Είμαι βιβλιοπαρμένος!

14/10/2017 1 Σχολιο

Painting of a bearded man reading a book

 

Matthew’s Island

 

Του Νίκου Τσούλια

 

      Δεν ξέρω αν πρόκειται γι’ αυτό που λένε για τις ελλείψεις των φοβερών επιθυμιών της παιδικής ηλικίας που γίνονται εμμονές σ’ όλη μας τη ζωή, για νευρώσεις, ψυχώσεις…

Διαβάστε περισσότερα…

Δεν με χωράει το χωριό μου

26/08/2017 Σχολιάστε

σάρωση0038

Του Νίκου Τσούλια

      Πάντα η επιστροφή στην πατρίδα σου είναι μια ξεχωριστή οδύσσεια. Πάντα η επιστροφή – ακόμα και προσωρινή – στην ιδιαίτερη πατρίδα σου έχει σε έξαψη όλες τις αντιφάσεις της νοσταλγίας, έχει αμφισημίες και πολυσημίες. Ίσως να μας στοιχειώνει και ο αρχέγονος μύθος του πολύπαθου Οδυσσέα που η Ιθάκη του ήταν ο μοναδικός του σκοπός, το νόημα της ζωής του.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,

Παράξενος έρωτας!

05/08/2017 Σχολιάστε

Most romantic paintings

The Kiss by Gustav Klimt, 1909

Του Νίκου Τσούλια

 

     Μπορεί να είναι απόλυτα ελεύθερος στις επιλογές του και να δημιουργεί έναν κόσμο ομορφιάς και πάθους. Μπορεί να έχει το δικό του ανεξάρτητο βασίλειο και να μη δίνει λογαριασμό σε κανέναν…

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,

Ένα αστέρι στο σχολείο!

29/07/2017 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για pretty woman with brown eyes

 

Του Νίκου Τσούλια

 

     Δύσκολα θα βρούμε πολίτη που να μην έχει στην ανάμνηση των μαθητικών του χρόνων κάποιο εκπαιδευτικό, τον οποίο θυμάται για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Αυτή η διαπίστωση έχει και μια άλλη όψη, που αφορά τους εκπαιδευτικούς. Δύσκολα, πολύ δύσκολα θα βρούμε εκπαιδευτικό, που δεν θυμάται κάποιο μαθητή ή μαθήτριά του και πάλι για κάποια ιδιαιτερότητα.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: