Αρχείο

Archive for the ‘διηγήματα Ν. Τσούλια’ Category

Βασανισμένη μάνα

18/08/2019 Σχολιάστε

Vincent van Gogh - Bäuerin beim Umgraben2.jpg

 

painting by Vincent van Gogh, Peasant Woman Digging

Του Νίκου Τσούλια

     Έτσι ήταν οι περισσότερες μανάδες εκείνης της εποχής της δεκαετίας του 1960 στα χωριά μας, γεμάτες στεναχώριες και πίκρες, μέσα στη δοκιμασία της σκληρής αγροτικής δουλειάς· λίγες οι χαρές τους, μικρές ανάσες σε μια ζωή γεμάτη υποχρεώσεις και απαιτήσεις.

Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements
Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,

Μπουκάλα στο πέλαγο…

17/08/2019 Σχολιάστε

Διαβάζοντας το σημείωμα

Το διήγημα είναι συνέχεια του «Μπουκάλα στη θάλασσα…»

Του Νίκου Τσούλια

      Ξέρω ότι δεν θα φτάσει το σημείωμά μου στα χέρια σου – δεν θα το διαβάσεις. Αλλά πρέπει να ειπωθεί. Να νιώσω ότι κάποιος μπορεί να το διαβάσει – ας είναι και άγνωστος. Χρόνια πολλά τώρα – από τότε που είμαστε μαζί – ζω μαζί με τον πόθο μου. Δεν άφησα το παρελθόν να γίνει παρελθόν ή πιο σωστά δεν με άφησε καθόλου αυτό – είναι συνέχεια μαζί μου, ζω μαζί σου ας μη σε βλέπω καθόλου.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,

Μπουκάλα στη θάλασσα…

16/08/2019 Σχολιάστε

Να ανοίξω το σημείωμα;

Του Νίκου Τσούλια

      Είχα μανία με το θέμα, τη μπουκάλα ριγμένη στη θάλασσα. Πίστευα ότι υπάρχουν άνθρωποι που ρίχνουν το μήνυμά τους στη θάλασσα με την ελπίδα κάποιος να το βρει και να το διαβάσει. Όχι, δεν με ενδιέφερε η περίπτωση – που ήταν και η πρώτη με την οποία έμαθα αυτό τον τρόπο επικοινωνίας – του ναυαγού σ’ ένα νησί. Είχε την ιδιαιτερότητά του – δε λέω –, άλλωστε κάθε φωνή απελπισμένου είναι φωνή δικαιοσύνης και κραυγή ελευθερίας – τι πιο προκλητικό και όμορφο;

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,

Στο λόφο της κυρά – Παρασκευής

13/08/2019 Σχολιάστε

image

Από το λόφο… δεξιά είναι η δέση του φράγματος. Δεν φαίνεται…

Του Νίκου Τσούλια

     Την ίδια, την παιδική συνήθεια θα έκανα και τώρα – αρκετά χρόνια μετά. Τώρα δεν πήγαινα για δουλειές, για το μάζωμα των ζώων. Ήμουν ξέγνοιαστος. Ούτε θα διάβαζα, για να φτιάξω το μέλλον μου μόνο – αφού κάθε φορά που διαβάζεις εκεί προσβλέπεις.

Διαβάστε περισσότερα…

Τα δέντρα της ζωής μας

08/08/2019 Σχολιάστε

3-25-2013_001

Του Νίκου Τσούλια

 

      Στους καιρούς της πάλαι ποτέ αγροτικής μας ζωής η αντίληψη και η νοοτροπία μας ήταν πολύ διαφορετικές από αυτές που συναντήσαμε και υιοθετήσαμε αργότερα στο αστικό μέρος της ζωής μας. Τα ζώα και τα δέντρα ήταν βασικά στοιχεία της ζωής. Τα φροντίζαμε με περισσή έγνοια και αυτά ήσαν πολύ γενναιόδωρα μαζί μας˙ έδιναν τα πλούσια αγαθά τους. Στις διαχρονικές εικόνες της ζωής μας είναι παρόντα τα δέντρα αυτά και δεν ξεθωριάζουν με τίποτα τα είδωλά τους στη διαλυτική επέλαση της εντροπίας…

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,

Η μαύρη σκιά του παρελθόντος…

06/08/2019 Σχολιάστε

Του Νίκου Τσούλια

      Η είδηση είχε πέσει βαριά μέσα στις αίθουσες που γινόταν το Συνέδριο. «Ο Μάνθος έχει μια μαύρη πολιτική σκιά στο παρελθόν του». Το κλίμα μομφής δεν βάραινε μόνο τον ίδιο αλλά και την παράταξή του. Αυτός βρισκόταν στην απαρχή της φιλόδοξης πορείας του. Όλα κρίνονταν τώρα. Όλο το μέλλον του κρεμόταν από μια κλωστή. Ή θα έμπαινε στο ψηφοδέλτιο της παράταξής του και θα είχε μια πολύ καλή εξέλιξη ή θα αναγκαζόταν να γυρίσει κακήν κακώς στο σχολείο του ξεχνώντας κάθε προοπτική εξέλιξης.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες:

Παιδικός ορίζοντας: παντοτινό φυλαχτό της ζωής!

03/08/2019 Σχολιάστε

image

Στον μακρινό Ερύμανθο η Ανατολή μου…

Του Νίκου Τσούλια

     Όταν άρχισα να ξεκολλάω από το «φουστάνι της μάνας μου» και πιο πολύ από την παρέα με τη μεγαλύτερη αδελφή μου και έφτιαχνα τον προσωπικό μου κόσμο βάζοντας σιγά – σιγά τα πιο κοντινά αντικείμενα του σπιτιού, της αυλής και της γειτονιάς μου στο δικό μου κόσμο, το βλέμμα μου ταξίδεψε απότομα προς το «απέραντο». Αγνοήθηκε καθετί ενδιάμεσο και το βλέμμα ζήτησε τα όριά του.

Διαβάστε περισσότερα…