Αρχείο

Archive for the ‘διηγήματα Ν. Τσούλια’ Category

Βλέπεις τόση ομορφιά, όταν το ροδοχάραμα της ζωής συναντά το γέρμα της…

26/09/2021 Σχολιάστε

Τι γίνεται όταν το παιδί αγαπά πολύ την γιαγιά | Infokids.com.cy

Του Νίκου Τσούλια

     Έβλεπα το περιστατικό ξανά και ξανά και ένοιωθα απέραντη γλύκα ομορφιάς. Μια απλή σκηνή με είχε καταγοητεύσει. Χανόμουνα στις σκέψεις και στους στοχασμούς με μια αίσθηση απίστευτης πληρότητας.

Διαβάστε περισσότερα…

Δεν είχε σκοτεινιά εκείνη την ημέρα

04/09/2021 Σχολιάστε

Νίκος-Τσούλιας-Το-διάβασμα

Του Νίκου Τσούλια

     1η Σεπτεμβρίου 2021. Απαρχή του Φθινοπώρου και ελπίδες να φύγει η πνιγηρή ζέστη, που έχει φωλιάσει για τα καλά στον τόπο μας εδώ και μήνες αρκετούς. Οι φωτιές είναι πίσω – ξεχάστηκαν. Τα αποκαϊδια στην Εύβοια, στην Ηλεία, στην Βαρυμπόμπη έμειναν μόνα τους. Οι ειδήσεις έφυγαν απ’ αυτά. Τι και αν οι πληγές έμειναν στους ανθρώπους. Η σκοτεινιά είναι δική τους υπόθεση…

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνος σε ερημικό ακρογιάλι

14/08/2021 Σχολιάστε

pagratium maritimum-κρινάκι της άμμου

Του Νίκου Τσούλια

     Είναι μια φαντασίωση. Προσωπική, θα μου πείτε… Ναι, αλλά δύσκολα θα βρούμε κάτι φαντασιακό που είναι μόνο προσωπική υπόθεση. Οι περισσότερες φαντασιώσεις και ονειροπολήσεις έχουν αναφορά σε πολλούς ανθρώπους. Οπότε…

Διαβάστε περισσότερα…

Χαζό παιδί χαρά γεμάτο…

01/08/2021 Σχολιάστε

James Whitcomb RILEY memorial. The Children's Poet. USA, 1849-1916.  Crown Hill Cemetery, Indianapolis, Indiana. © John (Photographer)

Του Νίκου Τσούλια

      Άμα έρχονταν ξένοι στο φτωχικό τους σπιτικό, αυτό χωνόταν κάτω από το τραπέζι της σάλας – του ενός από τα δύο όλα κι όλα δωμάτια της χαμοκέλας –, γιατί σ’ εκείνους τους καιρούς η ντροπή ήταν σε πρώτη ζήτηση στον κόσμο των παιδιών.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,

Ο Γιώργος και η θάλασσα

18/07/2021 Σχολιάστε

Το να περνάς χρόνο μόνος σου, κάνει καλό στην καριέρα σου. Εδώ είναι οι 6  απλοί λόγοι | It's Possible

Του Νίκου Τσούλια

     Πολλοί άνθρωποι έχουν σχέση με τη θάλασσα, επαγγελματική, ερασιτεχνική… Άλλοι ασχολούνται με ένα θαλάσσιο σπορ, άλλοι τη γνωρίζουν στις διακοπές του καλοκαιριού – ως εθιμοτυπία – άλλοι εμπνέονται και την ερωτεύονται. Ναι υπάρχει και έρωτας για τη θάλασσα.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,

Όταν τα χωράφια χρυσάφιζαν

20/06/2021 Σχολιάστε

Αστεριάδης Αγήνωρ-θερισμός | paletaart3 – Χρώμα & Φώς

Του Νίκου Τσούλια

     Ιούνιος, μήνας θεριστής για δεκαετίες, για αιώνες και αιώνες. Σκληρή δουλειά μέσα στο λιοπύρι μα και χαρά για τους κόπους μιας χρονιάς, ευχές για τα γεννήματα, να σηκώσουν βάρος τα τσουβάλια, να γεμίσουν τα κασόνια και τα αμπάρια, να ελαφρώσει το χρέος των αγροτών στην Τράπεζα, να πουλήσουν το καλό, το “σκληρό” στάρι στους εμπόρους γιατί είχε καλύτερη τιμή, να αγοράσουν κανένα παπούτσι των παιδιών, για τα ρούχα θα έστελνε κανένας συγγενής από την Αθήνα (διπλοφορεμένα και τριπλοφορεμένα δεν τους ένοιαζε καθόλου – άσε που μπορεί να ήταν και στη μόδα)…

Διαβάστε περισσότερα…

Όχι, δεν είναι εικόνες που σβήνουν…

23/05/2021 Σχολιάστε

σάρωση0021

Του Νίκου Τσούλια

      Όλες οι εικόνες έχουν την ίδια τύχη… Έρχονται και παρέρχονται, όπως καθετί στον κόσμο μας και στη ζωή μας. Αλλά δεν αρκεί αυτή η διαπίστωση. Δεν αναφερόμαστε για τις τόσες και τόσες εικόνες – που ανά στιγμή συμβαίνουν είτε τις αντιλαμβανόμαστε είτε όχι – αλλά για εκείνες που σε αφορούν με κάποιο ενεργό ή και απροσδιόριστο τρόπο ή σε έχουν σημαδέψει και σε απασχολούν διαρκώς ή απλώς σου έχουν κάνει εντύπωση.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες:

Στιγμές ανάγνωσης και ποδοσφαίρου

22/05/2021 Σχολιάστε

Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης - Βικιπαίδεια

Του Νίκου Τσούλια

     Αγαπούσε το ποδόσφαιρο. Αν γινόταν, θα πήγαινε κάθε Κυριακή στο γήπεδο. Ήταν μια ιεροτελεστία. Πάντρευε το διάβασμα με το ποδόσφαιρο. Ξεκινούσε τουλάχιστον δύο ώρες πριν τον αγώνα.

Διαβάστε περισσότερα…

Παντού υπάρχουν λουλούδια!

09/05/2021 Σχολιάστε

The Confession of a Desert Flower – Pavan Writing's

Μοναχικό, όμορφο λουλούδι στην έρημο

Του Νίκου Τσούλια

– Τα ερωτήματά μου…

     Πώς βρέθηκες εκεί ολομόναχο; Ποιος άνεμος κουβάλησε το σπόρο σου; Πού βρήκες το νερό και ρίζωσες και βλάστησες και άνθισες;

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνος και …έρημος στο νοσοκομείο!

08/05/2021 Σχολιάστε

Κορονοϊός - Θεσσαλονίκη: “Χάνουμε ασθενείς πριν προλάβει να τους δει  γιατρός” Τραγική η κατάσταση στα νοσοκομεία - Iatropedia

Του Νίκου Τσούλια

     Ούτε στους πιο μαύρους εφιάλτες του δεν μπορούσε να το συλλάβει. Ποτέ το μυαλό του – που δεν αφήνει σπιθαμή για σπιθαμή στη χώρα του πιθανού και του απίθανου χωρίς να την επισκεφτεί – δεν είχε τέτοιο μοτίβο πρόσληψης και ερμηνείας.

Διαβάστε περισσότερα…

Το Πάσχα τότε και τώρα…

03/05/2021 Σχολιάστε

Του Νίκου Τσούλια

     Τι να πρωτοσυγκρίνεις και τι να πρωτοπείς ανάμεσα στο Πάσχα των παλιότερων δεκαετιών – του 1960 και του 1970 – και των σημερινών εποχών… Άλλοι άνθρωποι, άλλες κοινωνίες, άλλος πολιτισμός. Άλλη χώρα η Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα…

Φαντάσματα με τις σκιές και την ομίχλη

24/04/2021 Σχολιάστε

image

Του Νίκου Τσούλια

     Όταν μικρός μαθητής περνούσα περνούσα τα βράδια από τη βαριά σκιά της μεγάλης βελανιδιάς στο χαλικόδρομο πηγαίνοντας από τη μικρή μας χαμοκέλα στο χωριό κάπου ένα χιλιόμετρο απόσταση για να ψωνίσω, έτρεχα γρήγορα για να βγω στο φως του φεγγαριού. Παράξενες μορφές ξεπηδούσαν και δεν καταλάβαινα από που.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: