Αρχείο

Archive for the ‘διηγήματα Ν. Τσούλια’ Category

Αγγίζοντας τους μύθους μου

25/05/2019 Σχολιάστε

Του Νίκου Τσούλια

      Μπορεί να ισχυριστεί κανένας ότι είναι προσιτά τα σύνορα της φαντασίας (και δη της παιδικής), όταν αυτά βρίσκονται πολύ πέραν των συνόρων του Σύμπαντος; Κι όμως… Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι κάποια στιγμή αγγίζονται και ότι βιώνονται οι μύθοι του; Κι όμως… Είναι η ζωή, αυτή η μοναδική δύναμη στον Κόσμο όλο, που ανατρέπει κάθε περιορισμό και κάθε συνθήκη των πραγμάτων και κάνει τον άνθρωπο απόλυτο δημιουργό της επικράτειάς του…

Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

Αγαπημένο μου γράψιμο, ξέρω τις ρίζες σου…

22/03/2019 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για γραψιμο

Του Νίκου Τσούλια

     Αν δεν ξέρεις το πώς γεννιέται ένα πάθος σου, σημαίνει ότι έχει σοβαρό πρόβλημα αυτογνωσίας. Αν όμως πορεύεσαι μαζί του όσο έχεις συνειδητοποιήσει τον εαυτό σου, τότε ίσως να το θεωρείς συστατικό σου στοιχείο – όπως είναι το όνομά σου, η καταγωγή σου κλπ – και να μην ξέρεις πως ακριβώς προέκυψε. Θα μου πείτε είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε την προέλευση κάθε χαρακτηριστικού γνωρίσματός μας; Και όμως, πιστεύω πως είναι γιατί μόνο έτσι μπορούμε να κατανοούμε την πραγματικότητά μας…

Διαβάστε περισσότερα…

Χαμένη είναι η ζωή μου

16/03/2019 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για αστεγος

Του Νίκου Τσούλια

     Χαμένη είναι η ζωή μου. Ένα κενό αισθάνομαι για τον εαυτό μου. Από τότε που συνειδητοποίησα ότι είμαι άχρηστος, δεν έχω καμιά γεύση για τίποτα και για κανέναν. Απλά υπάρχω όπως τα δέντρα και οι πέτρες. Είναι σαν να μην έζησα τη ζωή μου…

Διαβάστε περισσότερα…

Ο πιο τρελός πόθος

14/02/2019 Σχολιάστε

This post-impressionist painting captures a moment of unadulterated passion.

Lautrec, 1892

Του Νίκου Τσούλια

      Άμα ποθείς κάτι πάρα πολύ, νύχτα ημέρα, άμα ανασαίνεις για ένα όνειρο, λένε ότι «το Σύμπαν συνωμοτεί και η ευχή σου πραγματοποιείται»… Αλλά έχει κανένας συζητήσει τι γίνεται σ’ αυτή την περίπτωση, το πώς μπορείς να σηκώσεις ένα τέτοιο βάρος – αν αντέχεις στην ορμή και στο στροβιλισμό ενός τρελού ονείρου;

Διαβάστε περισσότερα…

Όταν συναντιούνται τα πιο τρελά όνειρά μας…

07/02/2019 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για ομορφη ξανθιά ηθοποιος

Του Νίκου Τσούλια

     «Μπορεί ένα και μόνο χαμόγελο να σου αλλάξει τον κόσμο σου»; Αναρωτιόταν ξανά και ξανά. Και όσο προσπαθούσε να το ερμηνεύσει τόσο βυθιζόταν σε μια γλυκιά φαντασίωση, φούντωναν οι ονειροπολήσεις – μεταμορφώνονταν σε ψευδαισθήσεις… Ανατρεπόταν κάθε γκρίζα εικόνα της ζωής του. Δεσμεύσεις, συνθήκες, συμβατικότητες, του χρόνου τα αγγίγματα εξαϋλώνονταν, χάνονταν.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,

Πρώτη ημέρα στο Πανεπιστήμιο

06/12/2018 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για το κτηριο Φυσικής στη Σολωνος

Το κτήριο της Φυσικής!

Του Νίκου Τσούλια

      Όχι δεν ήταν η πρώτη μέρα στο Δημοτικό σχολείο για εκείνα τα αγροτόπαιδα της δεκαετίας του 1960 η φοβερή ημέρα, η ημέρα εισόδου σε έναν άλλο κόσμο. Το Δημοτικό σχολείο το έβλεπαν και το ξανάβλεπαν γιατί ήταν δίπλα στα σπίτια τους και στο προαύλιό του έπαιζαν μπάλα όταν δεν λειτουργούσε. Το Δημοτικό σχολείο το κουβαλούσαν και κάθε ημέρα στις διηγήσεις τους τα μεγαλύτερα αδέλφια τους και οι φίλοι τους. Και όσα παιδιά είχαν μάθει να διαβάζουν πριν ακόμα πάνε στο σχολείο το επιθυμούσαν μια ώρα αρχύτερα, αφού έτσι θα έκαναν λιγότερες αγροτικές δουλειές.

Διαβάστε περισσότερα…

«Να σε έχω συνέχεια στην αγκαλιά μου»

24/11/2018 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για ομορφη κοπέλα με καστανά μαλλια

Του Νίκου Τσούλια

     Η καλή συντροφιά είχε περάσει στην τελευταία φάση της διασκέδασής της. Είχαν καλοφάει, είχαν πιει ωραίο κρασί, τραγούδησαν, είπαν πειράγματα και υπαινιγμούς, αστειεύτηκαν, άρχισαν τις αφηγήσεις. Ήξεραν ότι εκεί θα κατέληγαν, αφού το νήμα που ένωνε τις ζωές τους ήταν το ερημωμένο πια χωριό των παιδικών τους χρόνων.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: ,