Αρχική > φιλοσοφία > Τόποι της Φύσης, Κόσμοι της Ζωής

Τόποι της Φύσης, Κόσμοι της Ζωής

Pegaso de Sol, 1922 - Xul Solar

Pegaso de Sol, Xul Solar, 1922

Του ΧΡΗΣΟΥ ΔΟΥΚΑ

Αγαπημένοι Φίλοι, θέλω να σας ζητήσω μια χάρη,  να αφιερώσετε έστω και λίγο χρόνο για να σκεφτείτε αυτή την παράξενη  σχέση που διατηρείται σταθερή ενώ αλλάζει συνεχώς, που περνά αλλεπάλληλες κρίσεις, αλλά πάντα ανανεώνεται. Είναι μια μυστική σχέση από παλιά. Δεν μπορεί, κάτι θα έχετε αισθανθεί σχετικά, αν φυσικά  ζητάτε κάτι διαφορετικό, κάποια αλλαγή ανανέωσης.

Εκείνο που δεν ξέρουμε είναι η μυστική δύναμη, κάτω από την επιφάνεια των αισθήσεων, σαν να μην ξέραμε από παλιά, απο τον καιρό του Πλάτωνα ακόμα, ότι το ορατό δεν είναι πάντα αληθινό, κάτι που ξαναβρίσκουμε, από φυσικής απόψεως, 25 αιώνες μετά, στα  περίφημα  «νοητικά πειράματα»  της Σχετικότητας του Αινστάιν.

Στην περίπτωσή μας, δε χωρά αμφιβολία ότι τα βουνά συγκαλύπτουν  απόκρυφα μυστικά των σχέσεών τους.  Όσο και να ψάξει κανείς, από τα λαγκάδια μέχρι τις ρεματιές και τα φαράγγια,  θα συναντήσει ένα πέπλο σιωπής. Μόνο κάποιες υπόνοιες, ένα πουλί που φτερουγίζει και μετά κρύβεται, δέντρα που φρικιούν με αυτά που βλέπουν, ένας ξεχασιάρης άνεμος σφυρίζει δήθεν αδιάφορα, ένα απειλητικό θρόισμα στους θάμνους, ένοχα ερπετά δίχως οίκτο, καμμιά μεταμέλεια,  βράχια-γρανίτες της σιωπής, κρύβουν ένα νόημα τόσο σκοτεινό, τόσο δύσκολο να το συλλάβεις..Σαν συνωμοσία σιωπής.

Ξεπεράσαμε ακόμα και το απαράβατο σύνορο της παιδικής  ηλικίας: «Ποτέ μετά τα τρίτα βάτα». Από κει και πέρα άρχιζε η επικράτεια των στοιχειωμένων πνευμάτων, με τις ανεξέλεγκτες πράξεις που εξιστορούνταν τα βράδια στις γειτονιές, στις εξώπορτες, καρέκλες μπροστά…

Περπάτησα πέρα απο τις απαγορεύσεις  περασμένων εποχών, όλα τώρα γύρω είναι διαφορετικά.  Αντί για τις υποτιθέμενες δυνάμεις του κακού, ξεπροβάλουν απρόσιτες βίλες, σπαρμένες εδώ και εκεί. Μεγάλες καγκελόπορτες.  Ένας μελαψός κηπουρός,  ερμητικά κλειστός  στην κηπευτική.  Εξαγριωμένα σκυλιά, αποφασισμένα να συνετίσουν με τον τρόπο τους, κάθε ολέθρια αδιακρισία.

Τί ακριβώς συμβαίνει στο εσωτερικό των σπιτιών του βουνού, τί κρύβεται εκεί μέσα,  τηρούνται άραγε τα πρωτόκολλα, εφαρμόζονται τα μέτρα ή μήπως τυχόν όταν βραδιάζει, βρίσκουν ορμητήριο σκοτεινές δυνάμεις του βουνού, αν βέβαια υπάρχουν, για να θέσουν σε εφαρμογή ποιος ξέρει τί ανομολόγητα σχέδια..

Αλλάζει η παράσταση τώρα, ένα μεγαλείο εδώ, χρώματα, αρώματα, ηλιαχτίδες, μελωδικοί ήχοι, κάτω  ο κάμπος, σπίτια, αερολιμένας, μέχρι το πεπερασμένο άπειρο των ακτών, σε απόσταση όσο το όνειρο από την  πραγματικότητα, η ορθολογικότητα από τη φαντασίωση καθώς εναλλάσσονται, συνυπάρχουν. Όπως παλιά όταν στριμωγμένοι στο φορτηγό, μετά τη  στροφή, βλέπαμε να προβάλει ξαφνικά σαν λύτρωση, ή κορύφωση: «Θάλασσα, θάλασσα!».

Τρελό βουνό… Tres long.  Μακρύ βουνό, μήκους 23 χιλ μέχρι τη νότια παράκτια ζώνη. Εκεί φτάσαμε προκειμένου να μελετήσουμε καλύτερα τη σχέση αυτή, σε ανεξάντλητες πεζοπορίες, σε θαλασσινά διαβήματα παντός καιρού, σταθμίζοντας τις εναλλαγές θερμότητας χειμώνα-καλοκαίρι μεταξύ ξηράς  θάλασσας, τί μένει σταθερό, τί ανανεώνεται, βαδίζουμε, όλο βαδίζουμε,  μήπως και μπορέσουμε να βρούμε..

Να βρούμε τί, γιατί να επιμένουμε  αφού όλα θα αλλάξουν, αφού είναι γνωστό ότι ο χώρος, θα γνωρίσει τη μεγαλύτερη ανάπλαση της ιστορίας του, έρχονται επενδύσεις, master-plan εντάξει, προσεχώς Airbnb,  μπουλντόζες και   εργοτάξια  αναλαμβάνουν, τα χρονοδιαγράμματα κανονικά. Δεν ξέρουμε μέχρι που θα φτάσουν, μακάρι να είναι για  καλό, μακάρι οι άνθρωποι να είναι σε πρώτο πλάνο.

Τελευταίες αναλαμπές… Ας συγκρατήσουμε τουλάχιστο ό,τι καλύτερο ζήσαμε,  αποθανατίζοντας σε φωτογραφίες της στιγμής, selfies στο facebook. Συλλέκτες αναμνήσεων…

Τί να τις κάνουμε τόσες μνήμες που στοιβάζονται στο μυαλό και δεν μπορούμε να βγάλουμε  νόημα, δε μαθαίνουμε τίποτα για την ουσία τους, τα λανθάνοντα στοιχεία, αποφεύγουμε τον κόπο να τις ξαναδημιουργήσουμε μέσα μας.  Αυτό γίνεται συνήθως, απωθούμε στη μνήμη τις εντυπώσεις τον καιρό που  η πραγματικότητα τις γεννά και μετά τις αναζητούμε όταν αυτή η πραγματικότητα δεν υπάρχει πιά.

Όλα αυτά φαίνονται αντιφατικά, δεν ξέρουμε πως να ενεργήσουμε.  Έτσι πέφτουμε στην παγίδα να νομίζουμε  ότι είναι τα πράγματα  που μπορούν να αναβιώσουν παλιές στιγμές και όχι τα ίδια τα συναισθήματα εντός μας.  Έτσι πιανόμαστε απελπισμένα, από ένα  δρόμο, τη λεμονιά της αυλής που ξέρανε ο χιονιάς, τον πλάτανο στην πλατεία, ένα αλέτρι, μια παλάντζα, ένα κιούπι, άλλα κουζινικά σκεύη, νομίζοντας ότι έτσι αναβιώνεται τεχνητά ένας παλιός κόσμος που, αλίμονο, δεν επανέρχεται πιά.

Από  κάποιες συμπτώσεις της μοίρας,   που όπως λένε καθορίζουν πολλές φορές τη ζωή, βρεθήκαμε να ατενίζουμε από το μπαλκόνι στο νησί, στο σημείο συνάντησης,  εκεί που το κύμα σπάει στα πόδια του βουνού, το ένα  αγγίζει το άλλο.  Καθηλωμένος στο ίδιο σημείο, κάτι άρχισε να σκιρτά.

Είδα μια ενότητα σε δυο διαφορετικές οντότητες που η μια δεν υπάρχει χωρίς την άλλη.  Άκουσα τις ανάσες της θάλασσας την ημέρα και το βράδυ σαν ανταπόκριση, τις ανάσες του βουνού, όπως σε ερωτική εξομολόγηση. Είδα τις φλογισμένες ανταλλαγές  φωτός-σκιάς με όλους τους τρόπους ανάκλασης-διάθλασης-σκέδασης που προσφέρουν τα φαινόμενα και οι νόμοι  του φυσικού κόσμου. Είδα..

Παλιά νόμιζα ότι όλα είναι θέμα μερικών θεμελιωδών φυσικών ιδιοτήτων, αλληλεπίδραση, ενέργεια, ύλη, χώρος-χρόνος, αργότερα διαδικασίες αλληλεξαρτήσεων,  κίνηση-ισορροπία, διατήρηση-αλλαγή, συμμετρία ασυμμετρία, τάξη-χάος σε μεταβλητό χώρο-χρόνο, σε μη γραμμικά συστήματα, που εκτυλίσσονται-όπως επινόησε ο Bhaskar-σαν δακτύλιος σε άλλα διακριτά, διαφοροποιημένα φαινόμενα,  ιστορικά, κοινωνικό-πολιτιστικά μέχρι τις υπέρτατες ιδέες, δημοκρατία, ελευθερία, δικαιοσύνη και τα λοιπά…

Μια φευγαλέα επιθυμία: Θάθελα να μπορούσα να αποσυρθώ, να ζήσω για πάντα εκεί,  θάπρεπε να το κάνω,  να αρχίσω μια  πραγματική ζωή, αν έμενα  προσηλωμένος στο σημείο των αιώνιων φυσικών σχέσεων.

Εξουθενωμένος από τα άλυτα προβλήματα της μνήμης, του πραγματικού και του φαντασιακού, κατέβηκα στο Γιαλό για ανθρώπινη επικοινωνία.

«Πολλά μποφόρ σήμερα», «Ναι, μάλλον έρχεται απαγορευτικό», «Από αποκλεισμό σε αποκλεισμό», «Υπάρχουν πολλά είδη αποκλεισμών».

Αφού λοιπόν τα πράγματα αλληλοσυνδέονται, από το πολύ μικρό μέχρι το πολύ  μεγάλο, κάθισα  και σκέφτηκα τα βάσανα της ζωής, τις απειλές που συσσωρεύονται στον πλανήτη λόγω κλίματος, πανδημιών, χρεωκοπιών, γεωπολιτικών αναστατώσεων, ως τις ανακατατάξεις στην προσωπική και κοινωνική ζωή. Κάποιος κρίκος λείπει, κάποιο υποστήριγμα χρειάζεται εδώ..

Φυσικά και είμαστε με την Πρόοδο, τί νομίζετε, αλλά όχι σαν επιδίωξη της τελειότητας σε ένα απροσδιόριστο μέλλον που ξέρουμε ότι δεν πρόκειται να έρθει, αλλά κάπως σαν ελικοειδή ανέλιξη, που έχει μεν σκαμπανεβάσματα, αλλά τελικά  θετικό πρόσημο, που βάζει τους ανθρώπους σε κίνηση, διαισθάνεται την ανθρώπινη φύση, περί αυτού πρόκειται.  Συνεχής  και ποτέ τελειωμένη ανθρώπινη πρόκληση, κάπως έτσι.  Αν μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα…

Τί να πεις, όσο   περισσότερο διερευνάς  την κατάσταση, τόσο περισσότερα ερωτήματα βρίσκεις, σαν να σηκώνεις το βράχο του Σισύφου, κίνηση ελπιδοφόρα, ταυτόχρονα απελπισμένη.

Φτάνεις στο σημείο να αναρωτηθείς: Αφού δεν μπορούμε να συναρμολογήσουμε τις εμπειρίες ώστε να βγαίνει ουσία, γιατί περιμένουμε  κάτω από τα πεύκα, γιατί δίνουμε ραντεβού σε ουζερί και καφενεία αφού κανείς δεν έρχεται και αν έρχεται είναι σαν απουσία, σαν ερώτημα μεταξύ ελευθερίας και ασφάλειας, ανάμεσα στους εγκλεισμούς της πανδημίας και τον εγκλεισμό στη μοναξιά  του πλήθους, γιατί να αναζητούμε συνεχώς  ξοδεύοντας τα χρόνια,  γιατί η  τρέλα των κρίσεων, στους φαντασιακούς τόπους  μετα-αλήθειας, fake-news και τα παρόμοια, μόνο στιγμές αναμνήσεων μιας παλιάς φλόγας που τρεμοσβήνει,  προσπαθώντας μάταια να δώσεις υπόσταση σε καινούργια πράγματα, στην  αληθινή  ζωή, γιατί, γιατί..

Η σχέση αυτή δεν τελειώνει..

Palacios en Bría, 1932 - Xul Solar

Palacios en Bría, Xul Solar, 1932

Κατηγορίες:φιλοσοφία Ετικέτες: , , ,
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: