Αρχική > ποιήματα > ΗΣΟΥΝ ΜΙΑ ΒΡΥΣΗ Τ΄ΟΥΡΑΝΟΥ

ΗΣΟΥΝ ΜΙΑ ΒΡΥΣΗ Τ΄ΟΥΡΑΝΟΥ

Νίκος Γκάτσος: Του στίχου του το ... χρυσάφι - Ατέχνως

Νίκος Γκάτσος

Όταν την πόρτα μου χτυπήσεις κάποια μέρα

μετανιωμένη θα κατέβω τα σκαλιά

να θυμηθούμε λίγο λίγο τα παλιά

που γίναν στάχτη και καπνός μες στον αγέρα.

να θυμηθούμε λίγο λίγο τα παλιά

που γίναν στάχτη και καπνός μες στον αγέρα.

Ήσουν μια βρύση τ’ ουρανού κι ήμουν μια στάλα

πικρή μου αγάπη στον απάνω μαχαλά

μέρα και νύχτα κάναμ’ όνειρα πολλά

μέρα και νύχτα κάναμ’ όνειρα μεγάλα

μέρα και νύχτα κάναμ’ όνειρα τρελά

μέρα και νύχτα κάναμ’ όνειρα μεγάλα.

Όλα χαθήκαν κι η ζωή μας πήγε στράφι

μας βρήκαν μπόρες μες στου κόσμου την ψευτιά

ποιος ξέρει η μοίρα στα κρυφά της τα χαρτιά

τι άλλη απόφαση για μας τους δυο να γράφει.

Απολαύστε το

https://www.youtube.com/watch?v=Sx0eaxkKuTY

Homo Universalis: ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ ( 1911 - 12 Μαΐου 1992)

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: