Αρχική > διηγήματα Ν. Τσούλια > Αντιστέκομαι, αντιστέκομαι όσο μπορώ!

Αντιστέκομαι, αντιστέκομαι όσο μπορώ!

image

Μακρινίτσα

Του Νίκου Τσούλια

Αυτό είναι ζωή…

     Είναι δυνατόν να είσαι στην Πορταριά και να μην κάνεις ποδαράτο τη διαδρομή πήγαινε – έλα στην Μακρινίτσα; Πώς μπορείς να γευθείς τη γοητεία του Πηλίου, πώς θα νιώσεις τα κάλλη του, αν δεν χωθείς στα μονοπάτια του, αν δεν καμαρώσεις από κοντά τα πλατάνια και τα τόσα και τόσα δέντρα του, αν δεν φαντασιωθείς με το κελάρυσμα των μικρών χειμάρρων του, που όλο και κάτι λένε με τις πέτρες και με τα βράχια, αν δεν στοχαστείς στους φυλλοχρωματισμούς των θάμνων και στην πρωτόλεια αισθητική των αγριολούλουδων;

     Πλατανάκια τολμηρά, κάποια ρίζα βγήκε στο φως, εκεί στα βραχώδη τοιχώματα του δρόμου και από ρίζωμα έγινε βλάστημα. Μέσα από τις σχισμές ξεπρόβαλλαν, να δώσουν τη δική τους παρουσία. Καινούργια δεντράκια ξεφυτρώνουν στο πουθενά. Αντιστέκονται στο θάνατο των δέντρων – που με βιαιότητα προκάλεσαν τα μηχανήματα που άνοιξαν τους δρόμους – κουβαλάνε της φύσης τη δύναμη. Αυτό είναι ζωή…

     Κίτρινα, κατακίτρινα – ταπεινά μα και θαρρετά, ίσα που ξεχώριζαν πάνω από το χώμα. Μα ποιο χώμα; Μια υποψία χώματος εκεί μέσα στα βράχια, στο μέτωπο του ρήγματος που χαράκωνε το ύψωμα από πάνω μέχρι κάτω και οι βολβοί ανασταίνονται ξανά και ξανά στου καιρού τα γυρίσματα. Εκεί στο λιγοστό πράσινο τα κρινάκια, στους σχιστόλιθους και στα πετρώματα που δεν είχαν τελειωμό (αμέσως μετά την άγρια βλάστηση στα κοιλώματα των ρεματιών) ρούφαγαν τον ήλιο αδιαφορώντας για την ξεραΐλα – τους αρκούσε η πρωινή δροσιά να βγάλουν πέρα την ημέρα τους. Η λειψυδρία δεν τα τρόμαζε, η ολιγάρκεια ήταν στην κάθε πνοή τους, το λιγοστό νερό τους έφτανε και περίσσευε για να παίξουν το παιχνίδι της φωτοσύνθεσης, να σκορπίσουν ομορφιά. Αντιστέκονται στην έλλειψη και στην ασχήμια. Αυτό είναι ζωή…

     Στο κέντρο της Μακρινίτσας, που σαν μακρινάρι έχει κολλήσει από ψηλά στα βράχια μέχρι κάτω στα ριζά του βουνού με τα αρχοντικά να αγναντεύουν το Βόλο και τον Παγασητικό, αυτός καμαρωτός και αγέρωχος. Άνθρωποι γεννιούνται και πεθαίνουν, περιουσίες αλλάζουν χέρια, στις κληρονομιές περισσεύουν οι τσακωμοί και αυτός εκεί, σταθερή αξία. Ο πιο παλιός κάτοικος της περιοχής όλης ή μήπως αρχαίος κάτοικος που τα γεννητούρια ήταν μεσαιωνικά και βυζαντινά; Χίλια τα χρόνια του, δέκα αιώνες η ζωή του.

     Τι να τον πούμε, γεροπλάτανο; Δεν στέκει. Μα κορμό δεν έχει. Μια κουφάλα είναι – ένα κέλυφος. Μπαίνεις μέσα για να φωτογραφηθείς, να συνδεθείς με το θαύμα της φύσης. Μα πώς στέλνει τους χυμούς από τις ρίζες του στα πανύψηλα κλαδιά του που δεν νιώθουν καθόλου των αιώνων το βαρύ φορτίο και γεμίζουν όλο τον τόπο εκεί ψηλά αγνοώντας του κορμού την κενότητα; Αντιστέκεται στο χρόνο, στη φθορά του χρόνου. Αυτό είναι ζωή…

     “Μα έρχεστε από την Πορταριά με τα πόδια, πώς τα καταφέρνετε”; Την συναντήσαμε μόλις είχε αρχίσει η ανηφόρα για τη Μακρινίτσα, με το μπαστούνι να βαστάει ένα μέρος της μεγάλης ηλικίας της ή, μάλλον όχι, να βοηθά το ένα της πόδι που δεν πάταγε καλά και το μικρό της σώμα έγερνε μια αριστερά και μια δεξιά στο πολύ δύσκολο βάδισμά της.

     Είχε αγοράσει σπίτι στη Μακρινίτσα, είχε μείνει τέσσερις μήνες καλοκαιρινούς και λίγο φθινοπωρινούς και ετοιμαζόταν να πάει στην εστία της στην Αθήνα. “Μέσα στην Μακρινίτσα είναι δύσκολα. Δεν έχουν φτιάξει τα καλντερίμια και οι πέτρες ξεπροβάλλουν μια εδώ και μια εκεί. Κουραστικό το περπάτημα. Μου αρέσει να περπατάω – ας κουράζομαι. Αντιστέκομαι. Αντιστέκομαι όσο μπορώ”! Αυτό είναι ζωή…

image

Πορταριά

image

Μακρινίτσα

Κατηγορίες:διηγήματα Ν. Τσούλια Ετικέτες: , ,
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: