Αρχική > πολιτική > Η δύναμη και το συμφέρον κυριαρχούν στη διεθνή πολιτική

Η δύναμη και το συμφέρον κυριαρχούν στη διεθνή πολιτική

Ελλάδα και Τουρκία θα ανακοινώσουν επανέναρξη των διερευνητικών επαφών  -Ξεκινούν μετά τη Σύνοδο Κορυφής | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | iefimerida.gr

Του Νίκου Τσούλια

     Παρακολουθούμε κάθε ημέρα τις προκλήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, στην Κύπρο αλλά και σε άλλες χώρες και νιώθουμε ότι το βαρύ κλίμα αυτής της εχθρότητας δεν θα δώσει καλή συνέχεια στις σχέσεις και των δύο χωρών, και πάντως υπάρχει μια διαρκής απειλή εκ μέρους της γειτονικής χώρας.

     Ταυτόχρονα ενιστάμεθα δικαίως για τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (κυρίως) και του ΝΑΤΟ (δευτερευόντως), που δεν διακρίνεται ούτε από αλληλεγγύη ούτε από πολιτική τήρησης της διεθνούς νομιμότητας αλλά από ευχολόγια μακρινού παρατηρητή.

     Ας δούμε μερικές πτυχές του όλου θέματος. Η συμμετοχή μας σε αυτούς τους δύο θεσμούς (Ε.Ε. και ΝΑΤΟ) δεν εξασφαλίζει εξ ορισμού και πλήρως την εθνική μας ασφάλεια. Για το μεν ΝΑΤΟ η όποια παρέμβασή του ισχύει όταν υπάρχει απειλή από άλλο κράτος – μη μέλος του ΝΑΤΟ και όχι για μέλος του. Για την Ε.Ε. ξέρουμε ότι δεν έχει επιτευχθεί ακόμα κάποια μορφής πολιτικής ενοποίησης, ότι δεν έχει “Υπουργό Εξωτερικών” – όπως έλεγε ο κυνικός Κίσσινγκερ – ούτε και Υπουργό Άμυνας και ότι δεν διαθέτει στρατό.

    Και ακόμα, ξέρουμε ότι η Ε.Ε. δεν έχει χειραφετηθεί από τις ΗΠΑ και δύσκολα κάνει κινήσεις στη διεθνή σκηνή χωρίς μια ομόλογη στάση των ΗΠΑ. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή την περίοδο για να δικαιολογήσει η Γερμανία την αδράνεια της Ε.Ε. επικαλέστηκε – και προσχηματικά και ουσιαστικά – το μεταβατικό στάδιο εξουσίας στις ΗΠΑ.

     Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι η Ε.Ε. δεν έχει πεδίο παρέμβασης, αφού στον τομέα της οικονομίας έχει πολλές δυνατότητες και – με δεδομένο μάλιστα ότι η οικονομία της Τουρκίας βρίσκεται σε κακή κατάσταση – υπάρχει ισχυρό έδαφος για ουσιαστική παρέμβαση. Για τις άλλες χώρες της Ευρώπης, που δεν έχουν πρόβλημα εδαφικής απειλής από την Τουρκία, βασικό πρόβλημά τους όσον αφορά τις διεθνείς εξελίξεις είναι το προσφυγικό και σε αυτό το πεδίο θέλουν μια πολιτική συνεννόησης με την Τουρκία και όχι κάποια μορφή σκληρής αντιπαράθεσης.

     Παράλληλα, κάθε χώρα της προσεγγίζει με έμφαση τα ιδιαίτερα εθνικά της συμφέροντα. Η Γερμανία, για παράδειγμα, έχει ισχυρές οικονομικές σχέσεις με την Τουρκία αλλά και μεγάλο τμήμα Τούρκων μεταναστών στο εσωτερικό της – και αυτό επηρεάζει τη στάση των κομμάτων της.

     Όμως πάνω από όλα όσα προαναφέρθηκαν πρέπει να φωτίσουμε το πως κινείται η πολιτική στη διεθνή σκηνή – ιδιαίτερα σήμερα που γίνονται ισχυρές γεωστρατηγικές ανακατατάξεις, τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο όσο και σε περιφερειακό. Εδώ λοιπόν οφείλουμε να δούμε τι λέει η ιστορία από τους αρχαίους χρόνους μέχρι σήμερα και η απτή τωρινή πραγματικότητα.

     Η βία, η δύναμη και το συμφέρον κάθε χώρας πρυτανεύει στη διεθνή πολιτική σκηνή. Το διεθνές δίκαιο, η παγκόσμια ειρήνη και η φιλία μεταξύ λαών και κρατών παραμένουν σε μεγάλο βαθμό θεωρητικά σχήματα, που τα επικαλούνται κυρίως οι αδύναμες χώρες, όπως το έχουμε δει από τους καιρούς της αρχαίας Αθήνας. Η πολύχρονη κατοχή της Β. Κύπρου από την Τουρκία και οι καθημερινές παραβιάσεις και παραβάσεις της στο Αιγαίο είναι το πιο απτό δείγμα της ισχύος των παραγόντων που προαναφέρθηκαν.

     Επομένως, η ισχυροποίηση της χώρας μας με κοινούς τόπους αναφοράς σε όλα τα πεδία (εθνική στρατηγική, ένοπλες δυνάμεις, οικονομία, κοινωνική συνοχή, πολιτική και κομματική συνεννόηση, κοινοβουλευτικός και κοινωνικός διάλογος κλπ) είναι ο πιο βασικός παράγοντας για την εθνική μας ασφάλεια και την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

     Αλλά δεν αρκούν όλα αυτά. Η δημιουργία ισχυρών διακρατικών σχέσεων με άλλες χώρες της περιοχής, η συμμετοχή μας σε διεθνείς θεσμούς (και η Ε.Ε. είναι σημαντική ακόμα και αν υστερεί σε αυτό που εμείς ζητάμε), η αποτελεσματική διπλωματία και η ενίσχυση της θέσης της χώρας μας στο διεθνή καταμερισμό εργασίας είναι συστατικά στοιχεία για μια ευοίωνη εθνική προοπτική.

     Η διαμόρφωση κοινών συμφερόντων με άλλες χώρες, όπως έχει γίνει με την Αίγυπτο, το Ισραήλ κλπ, τόσο στη Μεσόγειο όσο και στα Βαλκάνια είναι σημαντικός παράγοντας προάσπισης των εθνικών συμφερόντων μας. Με αυτή κυρίως τη στρατηγική, της ταύτισης συμφερόντων (αλλά και τη διορατικότητας…), ο Ελευθέριος Βενιζέλος μεγαλούργησε όσο κανένας άλλος στην ιστορία της χώρας μας.

     Η Ελλάδα σέβεται την ειρήνη. Πιστεύει στους κανόνες καλής γειτονίας. Αποδέχεται το σημερινό στάτους των συνόρων. Δεν έχει αναθεωρητική πολιτική. Παράλληλα όμως δεν μπορεί παρά να κάνει σαφές ότι δεν τίθεται καμιά περίπτωση συστολής των κυριαρχικών δικαιωμάτων της.

Η Τουρκία δεν θα ρισκάρει πόλεμο με Ελλάδα ή σκληρές κυρώσεις

Ελλάδα – Τουρκία: μια σύγκριση (πρώτο μέρος) | Metablogging.gr

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: