Αρχική > εκπαιδευτικός > Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος: Η ιστορική και αγωνιστική ομοσπονδία

Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος: Η ιστορική και αγωνιστική ομοσπονδία

ΔΟΕ: 8.065 κενά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση | Sofokleousin

Του Νίκου Τσούλια

      Πρόκειται για μια ιστορική ομοσπονδία που εκπροσωπεί ένα από τα πιο όμορφα και από τα πιο «διαχρονικά» επαγγέλματα. Φέρνει το βάρος μιας πλούσιας παράδοσης κοινωνικών αγώνων για παιδεία και μόρφωση σε όλο τον ελληνικό λαό αλλά και έντονων συνδικαλιστικών αγώνων για την προαγωγή του διδασκαλικού κλάδου σε χρόνους χαλεπούς και σε φοβερά δυσοίωνες πολιτικές συνθήκες.

      Από τη δημιουργία της η Δ.Ο.Ε. θέτει τους στρατηγικούς της στόχους και τους ευρύτερους κοινωνικούς προσανατολισμούς της, έτσι ώστε να συσπειρώνονται τα μέλη της και όλοι οι δάσκαλοι σε μια κοινή δημοκρατική και προοδευτική προσπάθεια για την προαγωγή των λαϊκών και κοινωνικών συμφερόντων.

      Στο Άρθρο 2 του καταστατικού της αναφέρονται ως σκοποί της Δ.Ο.Ε.

α) Ο συντονισµός και η ενιαία κατεύθυνση των προσπαθειών όλων των Συλλόγων που τη συγκροτούν για τη βελτίωση της Πρωτοβάθµιας Εκπαίδευσης, την ηθική και υλική εξύψωση των λειτουργών της και την προάσπιση και προαγωγή των επαγγελµατικών και υλικών συµφερόντων του κλάδου.

β) Η συµβολή της στη βελτίωση της όλης Παιδείας του Ελληνικού λαού.

γ) Η προώθηση της συνεργασίας και της αλληλεγγύης µεταξύ των ∆ηµοσίων Υπαλλήλων και των εργαζοµένων γενικότερα.

δ) Η προάσπιση των συνδικαλιστικών ελευθεριών, της δηµοκρατίας, εθνικής ανεξαρτησίας και ειρήνης.

ε) Η έκφραση γνώµης για θέµατα γενικότερου ενδιαφέροντος καθώς και η συµµετοχή της στις κοινές προσπάθειες για την αντιµετώπισή τους.

στ) Η καλλιέργεια του συνδικαλιστικού ενδιαφέροντος και της ταξικής συνείδησης των εργαζοµένων.

ζ) Η προάσπιση και επέκταση του δικαιώµατος για ενεργό συµµετοχή των εργαζοµένων στη Γενική Εκπαίδευση στα κέντρα λήψης αποφάσεων[i].

      Από το «δημοδιδάσκαλο» των πρώτων χρόνων του νεοελληνικού κράτους – που τον φρόντιζε η τοπική κοινωνία και ο δήμος – με τη στοιχειώδη δική του εκπαίδευση που εστιαζόταν κυρίως στην εκμάθηση ανάγνωσης και γραφής σε έναν λαό με πρωτόγνωρα ποσοστά αναλφαβητισμού, θα περάσουμε στην ονομασία του «δασκάλου» που βάστηξε και βαστάει εν πολλοίς ακόμα και που συνδέθηκε με τις μεγάλες εκπαιδευτικές αλλαγές στη χώρα μας και κυρίως στις επαναλαμβανόμενες γλωσσικές μεταρρυθμίσεις και στον εκδημοκρατισμό της θεσμικής εκπαίδευσης αλλά και στην προαγωγή της ποιότητας της δημόσιας εκπαίδευσης.

      Σήμερα η έννοια και το περιεχόμενο του όρου «δάσκαλος» – που σταδιακά αντικαθίσταται από τους ίδιους τους δασκάλους σε «εκπαιδευτικό της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης» – δηλώνει τους μετασχηματισμούς και τις βαθιές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα όχι μόνο στο επάγγελμα αυτό αλλά και στον ίδιο το θεσμό της εκπαίδευσης, διεργασίες που συναρτώνται από τη γενικότερη πολιτική και κοινωνική πορεία του τόπου μας. Σημαντικό ρόλο σ’ αυτή την μετεξέλιξη της ονοματολογίας έπαιξε – κατά τη γνώμη μου – και το γεγονός της επέκτασης των σπουδών εκπαίδευσης των δασκάλων από δύο χρόνια σε τέσσερα και το μετασχηματισμό των παραδοσιακών Παιδαγωγικών Ακαδημιών σε Πανεπιστημιακές σχολές.

      Ας δούμε σε γενικές γραμμές την ταυτότητα της Δ.Ο.Ε., όπως αυτή προσδιορίζεται από την επίσημη ιστοσελίδα της. «Η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας (Δ.Ο.Ε.) ιδρύθηκε το 1922 (1849 / 18-5-22 απόφαση του Πρωτοδικείου Αθήνας). Tο καταστατικό συνέδριο που αποφάσισε την ίδρυση της Δ.Ο.Ε. πραγματοποιήθηκε στις 21.4.1921. Πρώτος Πρόεδρος της Δ.Ο.Ε. εκλέχτηκε ο Αντώνιος Καραγιάννης. Το πρώτο δημοσιογραφικό όργανο της Ομοσπονδίας είναι το περιοδικό «ΕΡΜΗΣ» που εκδίδεται στη Χαλκίδα. Από τον Ιούνιο του 1924 μέχρι σήμερα, δημοσιογραφικό όργανο της Δ.Ο.Ε. είναι το ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΚΟ ΒΗΜΑ.

      Σημαντικοί σταθμοί στην πορεία της Δ.Ο.Ε. ήταν οι εξής:

1927: Διάσπαση της Δ.Ο.Ε. ύστερα από κρατική παρέμβαση. Η αποσχισθείσα ομάδα ιδρύει τη «Νέα Διδασκαλική Ομοσπονδία» στην οποία συμμετέχουν ελάχιστοι Διδασκαλικοί Σύλλογοι. Ο Υπουργός Παιδείας την αναγνώρισε γιατί βάδιζε «επί τη βάσει των κοινωνικών και εκπαιδευτικών απόψεων του κράτους».

1930: Επανένωση της Δ.Ο.Ε. στην ΙΓ΄ Γενική Συνέλευση. H «Νέα Ομοσπονδία» διαλύθηκε και οι σύλλογοι που την αποτελούσαν, επανήλθαν στη δύναμη της Δ.Ο.Ε.

1935: Με συντακτική πράξη (Μάιος 1935) διαλύεται η Δ.Ο.Ε. και οι άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Για 11 μήνες δεν υπάρχει Δ.Ο.Ε. μέχρι την επανίδρυσή της, τον Απρίλιο του 1936.

1936-1947: Από τον Ιούνιο του 1936 (που πραγματοποιείται η ΙΗ΄ Συνέλευση) δεν υπάρχει διοίκηση στη Δ.Ο.Ε. λόγω της έκτακτης κατάστασης της χώρας (Δικτατορία Μεταξά, πόλεμος, εμφύλιος πόλεμος).

1947: Ιούλιος. Η πρώτη μεταπολεμική Συνέλευση (ΙΘ΄) στην οποία Πρόεδρος εκλέγεται ο Ζαχαρίας Κωτσίκης.

1967-1975: Διορισμένη Διοίκηση στη Δ.Ο.Ε. από τη δικτατορία. Τελευταίος εκλεγμένος, πριν τη δικτατορία, Πρόεδρος ο Κυπριανός Αρναούτογλου.

8.5.1975: Πραγματοποίηση της πρώτης έκτακτης μεταδικτατορικής Συνέλευσης. Ύστερα από σχετικό αίτημα 35 Συλλόγων στο Πρωτοδικείο Αθήνας κατάργηση της διορισμένης Διοίκησης και εκλογή νέας με Πρόεδρο τον Παναγιώτη Καζαντζή»[ii].

      Σ’ όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο η Δ.Ο.Ε. πρωτοστατεί στους εκπαιδευτικούς και κοινωνικούς αγώνες: στις γενικές κινητοποιήσεις Γ.Σ.Ε.Ε. και ΑΔΕΔΥ, στο δημοσιοϋπαλληλικό κίνημα με το γενικότερο πλαίσιο της ΑΔΕΔΥ, στο εκπαιδευτικό κίνημα μαζί με την ΟΛΜΕ και την ΠΟΣΔΕΠ, πολύ συχνά από κοινού με την «αδελφή ομοσπονδία», την ΟΛΜΕ και τέλος στους δικές της κλαδικές κινητοποιήσεις με πιο εμβληματική μορφή την απεργία διάρκειας του 2006 (18 Σεπτεμβρίου – 30 Οκτωβρίου)[iii].

      Σημαντικός σταθμός στην πορεία της Δ.Ο.Ε. είναι και η ίδρυση μορφωτικού ινστιτούτου. «Το Ινστιτούτο Παιδαγωγικών και Ερευνητικών Μελετών – Δ.Ο.Ε. αποτελεί αστική εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, η οποία συστάθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1997, ύστερα από απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του κλάδου και τελεί υπό την αιγίδα του.

Το Ινστιτούτο Παιδαγωγικών ερευνών – μελετών της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας ιδρύθηκε ως αστική, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα εταιρεία (Ν.Π.Ι.Δ) το 1997.

Η ανάγκη για έρευνα και επιστημονική τεκμηρίωση εκπαιδευτικών θεμάτων και ζητημάτων κυρίως της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης αλλά και γενικά της εκπαιδευτικής κοινωνίας, η επεξεργασία τους και η προβολή τους από τον Κλάδο μέσω της ΔΟΕ ήταν ο θεμέλιος λίθος της ίδρυσης.

· Η επιστημονική, παιδαγωγική και συνδικαλιστική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης

· Η ανάληψη πρωτοβουλιών, εκμετάλλευσης και αξιοποίησης επιστημονικών πορισμάτων από μελέτες άλλων αντιστοίχων φορέων του εσωτερικού ή του εξωτερικού

· Η παρακολούθηση της εξέλιξης των εκπαιδευτικών θεμάτων σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο»[iv].

      Η Δ.Ο.Ε. συμμετέχει ενεργά στις διεθνείς εκπαιδευτικές συνομοσπονδίες τόσο στην ευρωπαϊκή σκηνή όσο και στην αντίστοιχη διεθνή οργάνωση. Σήμερα η Δ.Ο.Ε. πρωτοστατεί στους κοινωνικούς αγώνες εναντίον των πολιτικών της λιτότητας και της συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα και του κοινωνικού κράτους και αγωνίζεται συστηματικά για μόρφωση και παιδεία σ’ όλα τα παιδιά και σ’ όλους τους νέους / τις νέες χωρίς διακρίσεις και φραγμούς.

[i] http://www.doe.gr/diaf/newkatastatiko.pdf

[ii] http://www.doe.gr/index.php?categoryid=32

[iii] http://www.doe.gr/2010/1139.pdf

[iv] http://ipem-doe.gr/

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: