Αρχική > πολιτισμός > Βύβλος. Η βασιλική έδρα μιας προϊστορικής ηγεμονίας που κυβερνούσε τα παράλια βόρεια της Βηρυττού.

Βύβλος. Η βασιλική έδρα μιας προϊστορικής ηγεμονίας που κυβερνούσε τα παράλια βόρεια της Βηρυττού.

«Οι ανθρώπινες μορφές της Βύβλου», χάλκινα, επίχρυσα και αργυρά ειδώλια του 1900-1800 π.Χ., στο Εθνικό Μουσείο της Βηρυττού

 

Πολιτιστική Εταιρεία Πανόραμα

 

Βύβλος. Η βασιλική έδρα μιας προϊστορικής ηγεμονίας που κυβερνούσε τα παράλια βόρεια της Βηρυττού. Εκεί στη Βύβλο, τη Σιδώνα και την Τύρο διαπλάστηκε ο λαός που θα ονομαστεί φοινικικός από τους Έλληνες.

Αλλά τώρα πάμε μία τουλάχιστον χιλιετία πριν εμφανιστούν οι Φοίνικες. Στο θαλασσινό βασίλειο της Βύβλου οι ανασκαφές έφεραν στο φως ένα πάρα πολύ εντυπωσιακό τέμενος, που το ονόμασαν «Ναό των Οβελίσκων», διότι εκεί βρέθηκαν στημένοι δεκάδες λίθινοι οβελίσκοι – στην ουσία: επεξεργασμένα μεγάλα κομμάτια πέτρα. Ο ναός ιδρύθηκε γύρω στα 2600 π.Χ. και οι επιρροές από την Αίγυπτο είναι πολλές. Εξάλλου στο λιμάνι της Βύβλου φορτώνονταν στα πλοιάρια οι κέδροι του Λιβάνου για να πάνε στη χώρα του Νείλου. Ασταμάτητα τα πήγαινε-έλα. Πλούτος αξιολογότατος. Κάτι έβαζαν στη μπάντα και τα πληρώματα. Ίσως οι ναυτικοί ή οι καραβοκύρηδες ή οι έμποροι της πανάκριβης ξυλείας ή της πευκορητίνης, αλλά κι όσοι εμπορεύονταν την πορφύρα, να ήταν αυτοί που αφιέρωναν τις επίχρυσες, τις χάλκινες και τις αργυρές μορφές στον ναό.

Σε όλο τον Λίβανο βρέθηκαν μέχρι τώρα περίπου 2.000, αλλά οι περισσότερες βρέθηκαν στον Ναό των Οβελίσκων στη Βύβλο. Είναι τόσα δα μικρά αγαλματίδια («ειδώλια» στην αρχαιολογική διάλεκτο). Το ύψος τους κυμαίνεται μεταξύ 20 και 38 εκατοστά, αλλά βρέθηκαν και μικρότερα. Χρονολογούνται μεταξύ 1900 και 1800 π.Χ. Τι συμβολίζουν; Πιθανότατα απεικονίζουν τους ίδιους τους αφιερωτές; Ή μικρές θεότητες, από αυτές που συμπαραστέκονται τον άνθρωπο στις καθημερινές δυσκολίες. Απαντήσεις δεν υπάρχουν ακόμα, όπως δεν υπάρχουν για τις «κούκλες», τα εκατοντάδες μαρμάρινα κυκλαδικά ειδώλια που χρονολογούνται κι αυτά περίπου στην ίδια εποχή.

«Οι ανθρώπινες μορφές της Βύβλου» εκτίθενται στο Εθνικό Μουσείο της Βηρυττού. Το οικοδόμημα είχε μετατραπεί σε πολυβολείο στη διάρκεια του Εμφύλιου (1975-1990/91) και χρειάστηκαν χρόνια για να αποκτήσει και πάλι τη μορφή του μουσείου, ενώ ταυτόχρονα, η κυβέρνηση αγόραζε κλεμμένες αρχαιότητες για να τις επαναπατρίσει. Το έργο της αποκατάστασης και επανέκθεσης ολοκληρώθηκε μόλις το 1999. Ειδήσεις δεν έχουμε για την κατάστασή του μετά τις προχθεσινές (4/8) εκρήξεις στο λιμάνι. Το φοβερό είναι ότι το ιστορικό κέντρο της πόλης περιβάλλει σαν πέταλο το λιμάνι.

Όλες οι παλαιές γειτονιές με τα αρχοντόσπιτα, τα μουσεία, τις κεντρικές εκκλησίες, τα πολυτελή ξενοδοχεία, τα καλά εστιατόρια και καφέ, τα βιβλιοπωλεία και τα καλά μαγαζιά, τα εξαιρετικά ζαχαροπλαστεία και τα ελάχιστα παλαιά τζαμιά, όλη η παλαιά Βηρυττός εξακτινώνεται με κέντρο το λιμάνι. Το λιμάνι εξάλλου ήταν ο λόγος ύπαρξης και αυτού του φοινικικού τόπου. Εδώ κατέληγε ένας από τους πιο δύσκολους, πιο μακρινούς, πιο θρυλικούς καραβανόδρομους της Ανατολής. Αυτός που άρχιζε από το Χίντου Κους (τον Ινδικό Καύκασο στο Αφγανιστάν) και διασχίζοντας πολλές ερήμους, περνούσε από την Παλμύρα, όπου συναντούσε καραβάνια που είχαν έρθει από τον Κόλπο, για να συνεχίσουν μαζί τον δρόμο της ερήμου μέχρι τη Δαμασκό, να ανηφορίσουν τις πλαγιές του Αντιλιβάνου, να διασχίσουν εγκάρσια την Κοιλάδα της Μπεκάα, να κατηφορίσουν τις απότομες πλαγιές του Λιβάνου και να φτάσουν εντέλει στη Μεσόγειο.

Κι εσύ, ο πραματευτής που κατέπλευσε στη Βηρυττό από τον Νείλο, την Πύλο, τις Μυκήνες, την Κνωσό, την Κόρινθο, την Έφεσο, τη Δήλο ή τη Θεσσαλονίκη, α! «Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι // που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά // θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους· // να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά, // και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις, // σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους, // και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής, // όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά· …. ». Ναι. Όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά, που θα τα ανακατέψουμε «κατά τες συνταγές αρχαίων Ελληνοσύρων μάγων».

Αγαπημένη Βηρυττός

 

https://web.facebook.com/permalink.php?story_fbid=3010789539031961&id=724905307620407&_rdc=1&_rdr

 

 

 

 

 

 

 

Βύβλος. Ο Ναός των Οβελίσκων, όπου βρέθηκαν δεκάδες οβελίσκοι, καθώς και μικρά αφιερώματα, μικρές ανθρώπινες μορφές, λειτούργησε από το 2600 π.Χ.

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: