Αρχική > πολιτική, εκπαίδευση > Η συντριβή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στην αριστεία

Η συντριβή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στην αριστεία

image

 

Του Νίκου Τσούλια

 

     Δύσκολα θα βρεθεί εκπαιδευτικός που θα κατανοήσει τη στάση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. απέναντι στην αριστεία. Δεν υπήρξε άλλωστε ποτέ κανένα σημάδι όχι μόνο από την αριστερά αλλά και από το σύνολο των πολιτικών κομμάτων που να έθετε τέτοιο προσέγγιση.

     Αλλά ας μείνουμε στην αριστερά, για να προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε την ακατανόητη συμπεριφορά της ως προς ένα βασικό θέμα της εκπαίδευσης. Σ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης δεν «φάνηκε ποτέ κάποιο σημάδι» ότι η αριστεία αποτελεί πρόβλημα για την αριστερά. Αντίθετα, μπορούμε να θυμηθούμε ένα σχετικό σύνθημα της ΚΝΕ, που διαμήνυε το διπλό καθήκον των μελών της με το εμβληματικό σύνθημα «πρώτοι στον αγώνα, πρώτοι στα μαθήματα». Αλλά και η άλλη εκδοχή της αριστεράς, εκείνη του Κ.Κ.Ε. εσ. με δεδομένη την ισχυρή σχέση που είχε με τη διανόηση προφανώς τόνιζε τη σημασία των Γραμμάτων στην πολιτική ζωή. Τέλος, ούτε ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ έδειξε ποτέ κάποιου είδους αποστροφή προς την αριστεία.

     Πώς προέκυψε λοιπόν η επιθετική στάση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. σ’ αυτό το μείζον θέμα; Μια πιθανή ερμηνεία είναι η ανάγκη για ιδεολογική αντιπαράθεση απέναντι στη Ν.Δ. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ – και ουσιαστικά ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ηττήθηκε στο ιδεολογικό του περιεχόμενο όσον αφορά την κυβερνητική πολιτική με την ψήφιση του τρίτου μνημονίου και των παρεπομένων του. Στην ουσία εφάρμοσε νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική με την πρόσθετη αναφορά το ρήμαγμα της μεσαίας τάξης για να δοθούν επιδόματα φτώχειας σε διάφορες κατηγορίες.

     Επιπλέον στην εκπαίδευση τήρησε όλες τις ρήτρες που απαίτησε η τρόικα (οι θεσμοί…) αλλά και ο Ο.Ο.Σ.Α. χωρίς καμιά βασική ένσταση. Προσπάθησε να θέσει ένα αριστερό περιεχόμενο στην παιδεία με την επιχείρηση υποβάθμισης του μαθήματος των Θρησκευτικών αλλάζοντας το περιεχόμενό του όπως αυτό διδασκόταν παραδοσιακά. Αλλά εδώ «του τράβηξαν το αυτί». Συγκεκριμένα, ο ακροδεξιός εταίρος των ΑΝΕΛ Π. Καμμένος και ο αρχιεπίσκοπος απαίτησαν από τον τότε πρωθυπουργό απόσυρση της πρότασης. Και ο κ. Τσίπρας υπέκυψε. Και όχι μόνο αυτό αλλά αναδομήθηκε και ο Υπουργός Παιδείας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και εξέχον στέλεχός του ο κ. Ν. Φίλης. Έτσι, η ιδεολογική ήττα του κόμματος αυτού ήταν συντριπτική, αφού έγινε και επί του δικού του πολιτικού εδάφους!

     Έπρεπε λοιπόν να δοθεί μια ιδεολογική αντεπίθεση και επινοήθηκε η αριστεία – την οποία θα υπεράσπιζε φυσικά η Ν.Δ. Θεωρήθηκε δηλαδή από τους πολιτικούς ιθύνοντες του ΣΥΡΙΖΑ ότι το εν λόγω θέμα είναι ταξικό και όχι μόνο διαχωρίζει ιδεολογικά την αριστερά από τη δεξιά αλλά και προκαλεί προνομιακό πεδίο για την επικράτηση της αριστερής αντίληψης!!

     Τελικά έκαναν ένα απρόσμενο πολιτικό δώρο στη δεξιά. Γιατί ήταν τόσο μικρόνοες στη σύλληψη αυτή που δεν μπόρεσαν να λάβουν υπόψη τους μια ισχυρή κοινωνική, εκπαιδευτική και παιδαγωγική συνιστώσα της αριστείας.

          Ήταν όμως τόσο μικρόνοες στη σύλληψη αυτή που δεν μπόρεσαν να λάβουν υπόψη τους μια ισχυρή κοινωνική, εκπαιδευτική και παιδαγωγική συνιστώσα της αριστείας.

     Κάθε οικογένεια όταν στέλνει τα παιδιά της στο σχολείο μια από τις πιο βασικές της επιθυμίες είναι να γίνουν άριστοι μαθητές. Κάθε εκπαιδευτικός όταν κάνει μάθημα έχει έναν από τους βασικούς παιδαγωγικούς στόχους του να κάνει όσο το δυνατόν περισσότερους μαθητές άριστους. Και αυτά τα οικογενειακά και κοινωνικά, εκπαιδευτικά και παιδαγωγικά προτάγματα ίσχυαν πάντα, ισχύουν και θα ισχύουν πάντα.

     Πρέπει να είσαι αρκετά αφελής ή απόλυτα λαϊκιστής για να δεχτείς το σχήμα ότι οι άριστοι ανήκουν στη μεγαλοαστική τάξη και οι μη άριστοι στην τάξη των μη προνομιούχων (sic). Προφανώς υπάρχει η μεταβίβαση του πολιτισμικού κεφαλαίου στους μαθητές – κάτι που έχει εδραιωθεί επιστημονικά και από την κλασική μελέτη των Μπουρντιέ – Πασσερόν – αλλά αυτό δεν παραπέμπει σε καμιά περίπτωση στην απόρριψη της αριστείας.

     Εμείς στο Κίνημα Αλλαγής αυτονόητα στηρίζουμε την έννοια της αριστείας ως ισχυρή παιδαγωγική αξία. Αντιπαρατιθέμεθα στην αντιεκπαιδευτική αντίληψη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Αντιπαρατιθέμεθα φυσικά στη Ν.Δ., γιατί εμφανίζει τις ανισότητες στην εκπαίδευση ως μια φυσική / κανονική κατάσταση, αφού δεν δέχεται καν την ταξικότητα στο πεδίο της εκπαίδευσης.

     Αναδεικνύουμε όλες τις όψεις της μάθησης: το πώς θα ενισχύονται όλοι οι μαθητές και ιδιαίτερα οι «μαθητές των πίσω θρανίων», το πώς θα αμβλύνονται οι κοινωνικές ανισότητες (μέσα από τόσους και τόσους θεσμούς της αντισταθμιστικής εκπαίδευσης που νομοθετήσαμε ως κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ. από τη δεκαετία του 1980 και στη συνέχεια), την ανάπτυξη της ειδικής αγωγής (με όλες τις συνιστώσες της: νοητική υστέρηση, χαρισματικοί μαθητές κλπ) και της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης και την προαγωγή της διαφοροποιημένης διδασκαλίας στη σχολική αίθουσα, που είναι και μια βασική πρόκληση για όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα της Ευρώπης.

 

image

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: