Αρχική > πολιτική, εκπαίδευση > ΟΤΑΝ Η ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ

ΟΤΑΝ Η ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ

 

Αθήνα, 11 Απριλίου 2020

Ανακοίνωση Τομέα Παιδείας του Κινήματος Αλλαγής

     Έκπληξη και απορία προκάλεσε η ανεύθυνη στάση του Υπουργείου παιδείας για την καταγραφή των αναγκών εκπαιδευτικών και μαθητών σε φορητό ηλεκτρονικό εξοπλισμό.

     Η καθημερινή και χωρίς ουσία επικοινωνιακή πολιτική της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας σκόνταψε στη δική της ανευθυνότητα. Μέσα σε μια ημέρα αυτοακυρώθηκε η απόφασή της, γιατί πολύ απλά δεν είχε καμιά σχέση με την πραγματικότητα.

     Το να αναθέτει στους Διευθυντές των σχολείων μια ευθύνη, που εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσαν ποτέ να έχουν – να προσδιορίσουν δηλαδή ποιοι μαθητές και ποιοι εκπαιδευτικοί έχουν ανάγκη τεχνολογικής υποστήριξης – καταδεικνύει στην καλύτερη περίπτωση ασχετοσύνη και προχειρότητα!

     Η κυβερνητική πολιτική της Ν.Δ. διατρέχεται από διοικητισμό και αλαζονεία! Δεν έχει κανένα εκπαιδευτικό και παιδαγωγικό πνεύμα. Γι’ αυτό και δεν επιζητεί τη συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς. Με διαδοχικές και αλληλοαναιρούμενες κάθε φορά οδηγίες και διευκρινίσεις οδηγείται τελικά σε αδιέξοδο!

     Αρχικά, ζητά από τους διευθυντές να καταθέσουν τις ανάγκες εκπαιδευτικών και μαθητών, μετά αναφέρεται στις ανάγκες των σχολείων και «επ’ ουδενί φυσικών προσώπων, εκπαιδευτικών ή μαθητών», στη συνέχεια ανακοινώνει ότι θα υπάρχει μία συσκευή ανά 50 μαθητές και στο τέλος σημειώνει ότι η όλη υπόθεση δεν αφορά τις ανάγκες της εξ αποστάσεως διδασκαλίας αλλά το πρόγραμμα ΕΣΠΑ που έχει σχέση γενικά με τη βελτίωση των ψηφιακών δεξιοτήτων. Δηλαδή τίποτα το συγκεκριμένο!

     Παράλληλα, είναι υποκριτική η στάση του ΣΥΡΙΖΑ για την εισβολή ιδιωτικών εταιρειών στην ψηφιακή εκπαιδευτική πολιτική της Ν.Δ., γιατί άφησε ανενεργό το πεδίο τις δημόσιες πλατφόρμες του Ψηφιακού σχολείου, που είχε διαμορφώσει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. από το 2011.

Προτείνουμε:

  • Η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να προχωρήσει σε άμεση λύση του τεχνολογικού προβλήματος με τη στήριξη σοβαρής κρατικής χρηματοδότησης – αφού αναγκαστικά θα είναι ευρείας κλίμακας – και με την αξιοποίηση του ΕΣΠΑ για τη διανομή ηλεκτρονικού εξοπλισμού σε σχολεία, μαθητές και εκπαιδευτικούς.
  • Να διαμορφώσει σχέδιο ανάπτυξης και ολοκλήρωσης του Ψηφιακού σχολείου στο σύνολό του με δημόσια υποστήριξη χωρίς τη συνέργεια ιδιωτικών εταιρειών. Η εισαγωγή της εκπαίδευσης στην ψηφιακή εποχή θα πρέπει να είναι συστατικό στοιχείο της Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας.

     Η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας οφείλει να αφήσει τους ανούσιους εντυπωσιασμούς και τα επικοινωνιακά παιχνίδια. Όχι γιατί, ούτως ή άλλως, η πραγματικότητα «εκδικείται» την ανευθυνότητα. Αλλά γιατί η χώρα μας χρειάζεται προοδευτική μεταρρυθμιστική εκπαιδευτική πολιτική!

 

image

 

  1. 12/04/2020 στο 2:10 ΜΜ

    Κυριε Τσούλια
    Συμφωνώ με το περιεχόμενο της ανακοίνωσης του Τομέα Παιδείας του ΚΙΝΑΛ. Ωστόσο ο τίτλος, που περιέχει την έκφραση «…η ανευθυνότητα καταρρέει…», ως λογική διατύπωση προκαταλαμβάνει για το αντίθετο. «η ανευθυνότητα καταρρέει» σημαίνει ότι δίνει τη θέση της στην υπευθυνότητα ή, όπως μαθαίνουν οι μαθητές στο μάθημα των μαθηματικών, δύο αρνήσεις μας κάνουν μια κατάφαση.
    Να είστε καλά

    • N.T.
      12/04/2020 στο 5:14 ΜΜ

      Αγαπητέ, φίλε.

      Θα μου επιτρέψετε να υπερασπιστώ τον τίτλο.

      1) Καθετί γενικά μπορεί να καταρρεύσει. Δεν υπάρχει κάτι απαγορευτικό.

      2) Όταν κάτι καταρρέει, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι αναδεικνύεται το αντίθετό του. Μια τέτοια αντίληψη παραπέμπει στον μανιχαϊκό τρόπο σκέψης – και ισχυρό θρησκευτικό και δογματικό στη συνέχεια – που ερμηνεύει τα πάντα στον άξονα «καλού – κακού» ή και «άσπρου – μαύρου». Αν καταρρέει το κακό, δεν θριαμβεύει το καλό στη ζωή και ιδιαίτερα στη φύση, που είναι φοβερά αδιάφορη για τον ηθικό κώδικα του ανθρώπου.

      3) Με βάση τον ορθολογισμό – που ασπάζομαι – η πραγματικότητα ερμηνεύεται και κατανοείται με τις πιο λεπτές εννοιολογικές αποχρώσεις της γλώσσας, που είναι και στην αιχμή της έρευνας, και σπάνια στην αντίθεση δύο εννοιών.

      4) Αν δεν μπορεί να καταρρεύσει η ανευθυνότητα, μπορεί πιο εύκολα η υπευθυνότητα;

      5) Δεν υπάρχουν δύο αρνήσεις στο παράδειγμά μας – παρά μόνο δύο έννοιες με το δικό τους ξεχωριστό σημασιολογικό φορτίο.

      6) Ακόμα και αν δεχτώ το συλλογισμό σας και θεωρήσω ότι αν καταρρέει η ανευθυνότητα και αναδεικνύεται η υπευθυνότητα – προφανώς όχι του Υπουργείου Παιδείας, γιατί η ίδια η πραγματικότητα κατέρριψε την ιδέα του – για τη συγκεκριμένη περίπτωση, πού είναι το μεμπτό; Μακάρι να κατέπιπταν τόσο εύκολα οι ανευθυνότητες…

      Ευχαριστώ θερμά για την παρατήρηση. Μου αρέσουν αυτές οι εννοιολογικές αντιπαραθέσεις. Φυσικά μπορείτε να επανέλθετε. Μου δώσατε πάντως αφορμή για το γράψιμο σχετικού άρθρου. Οπότε θα ξανασυναντηθούμε…

      Καλό Πάσχα!

  2. 13/04/2020 στο 6:54 ΠΜ

    Αγαπητέ κε Τσούλια

    Στη συγκεκριμένη περίπτωση εκτιμώ ότι κατέρρευσαν τα αποτελέσματα της ανευθυνότητας του Υπουργείου Παιδείας, δηλαδή ο τρόπος αντιμετώπισης των αναγκών τηλεκπαίδευσης, όχι η ίδια η ανευθυνότητα, η οποία ζει και βασιλεύει και μπορεί να έχει και άλλες παρόμοιες συνέπειες. Δεν καταρρέει μια συμπεριφορά με τα αποτελέσματά της.

    Νομίζω η ανευθυνότητα, όπως και η ασχετοσύνη και προχειρότητα που αναφέρει η ανακοίνωση, δεν κατέρρευσαν αλλά αναδείχτηκαν περίτρανα μέσω των αποφάσεων και ενεργειών του Υπουργείου.

    Αυτό ισχύει και για άλλες αιτίες συνεπειών. Ας πάρουμε π.χ. τον αυταρχισμό. Όπως θα γνωρίζετε, υπήρξαν αυταρχικά καθεστώτα τα οποία δυστυχώς διήρκεσαν αρκετά χρόνια. Πολλές φορές οι αποφάσεις και πρακτικές τους δεν ευοδώθηκαν για ποικίλους λόγους. Αυτό μπορεί να ήταν μια ήττα του αυταρχισμού, μια ας πούμε χαμένη μάχη. Μπορεί να κατέρρευσε το σχέδιο του αυταρχισμού, αλλά ο αυταρχισμός εξακολουθούσε να χαρακτηρίζει τις ενέργειες του καθεστώτος, με ενδεχόμενες ήπιες παραλλαγές, μέχρι την τελική πτώση του. Αλλά ακόμα και τότε δεν μπορούμε να πούμε ότι κατέρρευσε ο αυταρχισμός αν, όπως συνέβαινε συχνά με δικτατορικά καθεστώτα, απλώς αντικαταστάθηκε από κάποιον άλλο. Ο αυταρχισμός δεν καταρρέει με την αλλαγή δικτάτορα, όπως ούτε η μοναρχία με την αλλαγή μονάρχη. Μάλιστα πολλές φορές δεν καταρρέει ούτε και σε κατ’επίφαση δημοκρατίες. Δεν κάνουν τα ράσα τον παπά. Μπορούμε να πούμε ότι κατέρρευσε ο αυταρχισμός όταν οι συνθήκες είναι ώριμες για ουσιαστική και όχι τυπική δημοκρατία.

    Ας γυρίσουμε στην ανευθυνότητα. Αν αυτή σε μια κοινωνία αποτελεί κανόνα, η υπευθυνότητα δεν μπορεί να επαφίεται σε κάποιες εξαιρέσεις. Ακόμα και να υπάρξουν τέτοιες δεν είναι βέβαιο ότι θα στεφτούν από επιτυχία, αν το γενικότερο κλίμα είναι αντίθετο. Είναι και θέμα κουλτούρας και βαθμού ωρίμανσης μιας κοινωνίας. Ας μην αναφερθώ και στην ποικιλία αντιλήψεων περί υπευθυνότητας, η έννοια της οποίας θα έπρεπε να περικλείει και αυτή της συνυπευθυνότητας. Στην παιδεία αναλογεί ίσως το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την καλλιέργεια πνεύματος υπευθυνότητας. Ο βαθμός π.χ. στον οποίο ευνοεί και ανταμείβει τη συλλογική (σε ομάδες) εργασία, με τρόπο που η ύπαρξη στην ομάδα αδύναμων ή φυγόπονων να μη συγκαλύπτεται (υπάρχουν τρόποι γι’αυτό), ανοίγει μεταξύ των μελών της ομάδας θέματα ανάληψης ευθύνης, αλληλεγγύης, παρακίνησης, άμιλλας, λογοδοσίας κλπ, ή, με μια λέξη, συνυπευθυνότητας, που είναι η βάση για κάθε συλλογικότητα.

    Όσο, λοιπόν, λείπει το πνεύμα υπευθυνότητας, δεν καταρρέει η ανευθυνότητα, παρά τα συντρίμμια που δημιουργεί.

    Τέλος, νομίζω ότι η σύγκριση με μανιχαϊσμό, θρησκείες, δόγματα και την έννοια του καλού και κακού στην ηθική και τη φύση είναι τουλάχιστο άστοχη. Στον κοινωνικό διάλογο η αρνητική κριτική για το κακό, την ανευθυνότητα, τον αυταρχισμό κλπ, δεν γίνεται για να την αφήσουμε μετά στο έλεος της απαθούς φύσης, αλλά για μια θετική αντιπροσφορά. Σε αυτό αποβλέπει, ελπίζω, και η ανακοίνωση του Τομέα Παιδείας του ΚΙΝΑΛ. Αλλοιώς δεν έχει νόημα.

    Ελπίζω να εξήγησα επαρκώς γιατί στην συγκεριμένη περίπτωση, και όχι γενικά στην απαθή και μη νοήμονα φύση, βλέπω δύο αρνήσεις που δημιουργούν την εντύπωση κατάφασης.

    • N.T.
      13/04/2020 στο 9:17 ΠΜ

      Λέω να συνεχίσω σε άρθρο μου – κάποια στιγμή με ένα τέτοιο θέμα.

      Πάντως μια διαφορά μας που εντοπίζω στο διάλογο μας είναι ότι εσείς αναφέρεστε γενικά στην ανευθυνότητα – και θα μπορούσα να συμφωνήσω σε πολλά σημεια σας – και εγώ στην ανευθυνότητα της συγκεκριμένης πράξης.

      Και πάλι σας ευχαριστώ.

      Λατρεύω το διάλογο και την αντιπαράθεση ιδεών – γεννάνε πολλές πηγές δημιουργικότητας.

      Καλό Πάσχα!!

  3. 13/04/2020 στο 3:21 ΜΜ

    Καλό Πάσχα και σε σας, όσο πιο καλό γίνεται με τις παρούσες συνθήκες!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: