Αρχική > πολιτισμός > Της φωτιάς το κάλεσμα

Της φωτιάς το κάλεσμα

Του Νίκου Τσούλια

      Είναι το αρχέγονο κάλεσμα της εστίας, της συγκέντρωσης των πρωτόγονων κυνηγών, της ομάδας που αποτελεί και την απαρχή της κοινωνικοποίησης του ανθρώπου. Απ’ εδώ θα πάρει νέα εκκίνηση / μετεξέλιξη η βιολογική εξέλιξή του, αφού και μόνο η ψημένη πλέον τροφή του θα μετασχηματίζει ακόμα και τα ανατομικά χαρακτηριστικά του προσώπου του και θα δίνει άλλη πνοή στην ενεργητικότητά του. Είναι το κάλεσμα της φωτιάς.

      Από τη στιγμή που ο Προμηθέας έκλεψε τη φωτιά από τους θεούς και την έδωσε στον άνθρωπο μια άλλη εποχή γεννιέται και για την ανθρωποποίησή μας και για τον εξανθρωπισμό μας. Τόσο η κυριολεκτική εκδοχή της μεταβίβασης της φωτιάς που σήμαινε μια νέα περίοδο στην πολιτισμική ανέλιξη του ανθρώπου, αφού ο μετασχηματισμός των υλικών και πιο πολύ των μετάλλων συνέργησε στην τεχνολογική και στη γενικότερη πρόοδο όσο και η συμβολική εκδοχή της εν λόγω μεταβίβασης που σήμαινε την εισαγωγή του φωτός των γραμμάτων στην πνευματική αλματώδη ανέλιξή του καταγράφουν την οριστική έξοδό μας από τη ζωική κατάσταση και το ξεκίνημα της σταδιακής απελευθέρωσής μας από τη δύναμη των στοιχείων της φύσης. Ο άνθρωπος εφεξής θα ερμηνεύει όλο και πιο άρτια τη φυσική πραγματικότητα και το πιο σημαντικό θα ανοίξει το κεφάλαιο της νέας πραγματικότητας, της κοινωνικής πραγματικότητας και του διαρκώς εντεινόμενου μετασχηματισμού της ίδιας της Φύσης, θα γράφει τη δική του αυτόνομη ιστορία.

      Η αρχέγονη εικόνα της ομαδικής συγκέντρωσης γύρω από την εστία – και είναι εστία της φωτιάς γιατί όταν δεν υπάρχει φωτιά, όλα αλλάζουν – θα διατηρηθεί δια μέσου των αιώνων και σ’ όλες τις μορφές της οικογενειακής ζωής της αγροτικής ιστορικής περιόδου και θα διεισδύσει και στην οικογενειακή ζωή της αστικής και βιομηχανικής περιόδου παραμένοντας το μοναδικό «νήμα» που συνδέει τη μακρόχρονη εκατοντάδων χιλιάδων χρόνων εξέλιξή μας. Το τζάκι με τη φωτιά είναι η διαχρονική εικόνα της οικογενειακής συγκέντρωσης, είναι η “συντροφιά” του μοναχικού ανθρώπου. Την αναζήτηση της εστίας θα έχει πάντα στην ψυχή του και ο πολύτροπος Οδυσσέας απορρίπτοντας ακόμα και την προσφερόμενη από την Καλυψώ αθανασία προς χάριν του νόστου και της εστίας, της οικογένειας και της πατρίδας.

      Η φωτιά είναι μοναδική! Μπορείς να κάθεσαι απέναντί της με τις ώρες και να χαζεύεις – όπως κάνεις με λίγα στοιχεία της φύσης: με το ηλιοβασίλεμα ή με τη βροχή ή με την …επίσκεψη του χιονιού – με τα σπινθηρίσματά της και τις εκρήξεις της, με τις διαρκώς νέες γλώσσες της και με τους παράξενους ήχους της. Η φωτιά είναι εξωγήινη! Είναι μόνο αυτή που δεν έχει καμιά σχέση με τις άλλες μορφές της ύλης (στερεά, υγρή και αέρια) που συναντάμε στον πλανήτη μας˙ είναι μια μορφή πλάσματος. Μόνο αυτή μπορεί να εξαϋλώνει καθετί που θα βρεθεί στο δρόμο της και να απελευθερώνει τα πρωτόλεια μικρά σωματίδια της υποατομικής ύλης από τη μορφολογία των μακροσκοπικών πραγμάτων. Συγγενεύει πιο πολύ με ό,τι συμβαίνει στον Ήλιο παρά με ο,τιδήποτε άλλο γήινο. Αλλά και ο Ήλιος μια μεγάλη φωτιά είναι με πολύ μεγαλύτερες όμως θερμοκρασίες.

      Και το φως του, που τόσο πολύ επιζητούν είτε οι γέροντες το χειμώνα ψάχνοντας το απάγκιο στην πλατεία του χωριού είτε οι νέοι στις παραλίες του καλοκαιριού, απομεινάρι της μεγάλης φωτιάς είναι εκεί στο Άστρο της Ημέρας (τον Ήλιο), που όσο θα καίει θα υπάρχει ζωή στη μικρή γωνιά του «Τρίτου Βράχου» μακριά απ’ αυτόν, όπως πολύ όμορφα ονομάζει τον πλανήτη μας ο μεγάλος μας επιστήμονας Δ. Νανόπουλος. Αλλά πόσο έχουμε συνειδητοποιήσει ότι ζούμε χάρη στην ενέργεια που μας στέλνει αυτή η μακρινή φωτιά του Ήλιου, αφού είναι η ενέργεια των φωτονίων του που μετασχηματίζεται από το βιολογικό «Προμηθέα», τη χλωροφύλλη των φυτών, σε ενέργεια χημική (γλυκόζη) και έτσι τρεφόμαστε με «μεταμορφωμένα» φωτόνια, με τις αναλαμπές της μεγάλης φωτιάς του δικού μας αστεριού;

      Αλλά πέραν όλων αυτών, το κάλεσμα της φωτιάς είναι κάλεσμα της ενιαίας οντότητας του ανθρώπου (σώματος και ψυχής κατά το δυισμό…), γι’ αυτό και η θαλπωρή που νιώθουμε αγγίζει όλη την ύπαρξή μας – και του σώματος και του πνεύματος – και μας εκστασιάζει αρκεί να μπορούμε να ψυχανεμιζόμαστε με της φωτιάς τα παιχνιδίσματα, να αγγίζουμε το μοναδικό φτερούγισμά της, της μεταμόρφωσης της ύλης σε ενέργεια και να αφήνουμε τον εαυτό μας πάντα «ανοιχτό» για να ταξιδέψουμε μαζί με τη φωτιά στο μακρινό παρελθόν του ανθρώπου ως μια μορφή ιδιότυπης νοσταλγίας και επιστροφής στην αρχέγονη Εστία

Ήρα & Προμηθέας

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: