Αρχική > πολιτική > Και όμως η κρίση μάς διδάσκει σπουδαία πράγματα (β)

Και όμως η κρίση μάς διδάσκει σπουδαία πράγματα (β)

The Red Maple, 1914 - A.Y. Jackson

The Red Maple, A.Y. Jackson, 1914

 

 

Θέλουμε να διδαχτούμε;

Του Νίκου Τσούλια

Συνέχεια του πρώτου μέρους…

 

     Η αδυναμία ερμηνεία της πραγματικότητας συνεχίστηκε και μέσα στην κρίση. Θεωρήσαμε ως ένοχο το ΠΑΣΟΚ (κάτι σαν τον κακό δράκο του παραμυθιού), δεχτήκαμε το παραμύθιασμα του Σαμαρά και του Τσίπρα σαν να ήταν το «ζήσαμε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα» και τελικά γευθήκαμε τρία μνημόνια (αντί για ένα που είχαν άλλες ομόλογες χώρες) και τη μακρά εποπτεία της οικονομίας μας.

     Η παιδική πολιτική νοοτροπία του μανιχαϊσμού του «άσπρου – μαύρου» είναι το βασικό εργαλείο των αναλύσεών μας και παραβλέποντας την ουσία των πραγμάτων επινοήσαμε μια δική μας συλλογική φαντασιακή πραγματικότητα (προσφορά του μέγα δημαγωγού Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ). Και έτσι η ζωή συνεχίζεται και εμείς δεν είμαστε διαμορφωτές της αλλά παρατηρητές της και κατήγοροι όποιου δεν μας αρέσει…

     β) Η πορεία μιας χώρας δεν είναι πάντα μια πορεία προς τη συνεχή πρόοδο. Αν μελετήσουμε στοιχειωδώς την ιστορία της χώρας μας αλλά και την ιστορία κάθε χώρας και της Ευρώπης – που μας αφορά περισσότερο –, θα δούμε ότι είναι μια πορεία εναλλαγών «φωτεινών» και «σκοτεινών» περιόδων. Στις προσεγγίσεις δε των κλασικών κοινωνικών και πολιτικών αναλυτών αυτή η εναλλαγή παρουσιάζεται πάντα με βεβαιότητα.

     γ) Δεν μπορούμε να διασφαλίσουμε την προσωπική μας και την οικογενειακή μας ζωή, αν δεν υπάρχει καλή εξέλιξη στην κοινωνία μας και στην πατρίδα μας. Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι διασφαλίζει το μέλλον των παιδιών του δίνοντάς του ακόμα και τα περισσότερα δυνατά μορφωτικά και υλικά εφόδια; H φοβερή σημερινή κατάσταση του brain drain δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας.

     δ) Τα υλικά αγαθά δεν είναι διασφαλισμένα. Είδαμε και βλέπουμε περιουσίες και επιχειρήσεις να εξανεμίζονται εν μια νυκτί και τους κατόχους τους να μην μπορούν να κάνουν τίποτα. Είναι προφανές ότι κανένας μας δεν ελάμβανε υπόψη του μια κακή εξέλιξη του οικογενειακού οικονομικού status μας και θεωρούσαμε ότι τα πράγματα θα βαίνουν εσαεί καλώς.

     ε) Το να πορεύεσαι με τα ρεύματα και με τις εύκολες δήθεν λύσεις – ιδιαίτερα στις μεγάλες δυσκολίες – είναι μια αυταπάτη αλλά και μια βασική αιτία αναπαραγωγής της κρίσης! Ο υπερδανεισμός και ο υπερκαταναλωτισμός στην προ κρίσης εποχή ήταν τα κυρίαρχα «πολιτιστικά ρεύματα» που ένωναν τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων και υπερέβαιναν τις όποιες πολιτικές διαφορές μας. Στην περίοδο της κρίσης ευδοκίμησαν τα πρωτόγονα πολιτικά στοιχεία: η αγανάκτηση και ο λαϊκισμός. Και όταν αυτά εξάντλησαν την κίβδηλη δυναμική τους, πέσαμε σε βαθιά νάρκη. Σήμερα δεν κουνιέται φύλλο κατά των μνημονίων και της σκληρής εποπτείας που θα βαστήξει δεκαετίες και δεκαετίες.

     Κι όμως αν και όλοι ξέρουμε ότι κάθε κρίση είναι και μια ευκαιρία για να αναστοχαστούμε, να κάνουμε αυτοκριτική και ορθολογική κριτική, να κατακτήσουμε τα εργαλεία της λογικής και της πολιτικής και κυρίως για να παραδειγματιστούμε, δεν φαίνεται ότι κάνουμε την κρίση ευκαιρία. Η φοβερή ενίσχυση της Ν.Δ. ως αντίδοτο απέναντι στον καταστροφικό λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι δεν έχουμε συνειδητοποιήσει την όλη ιστορικότητα της εποχής.

     Και ο λόγος είναι απλός. Βιώνουμε βαθιά κρίση. Στη γειτονιά μας γίνονται ανακατατάξεις στρατηγικού χαρακτήρα. Το προσφυγικό γίνεται ένα ακόμα δυσεπίλυτο εθνικό μας πρόβλημα. Η Τουρκία μετασχηματίζεται σε όλο και πιο ισχυρή περιφερειακή δύναμη. Και εμείς, το πολιτικό μας σύστημα και η κοινωνία μας δεν προχωρά ούτε καν σε μια στοιχειώδη εθνική συνεννόηση…

     Για να διδαχτούμε από την κρίση πρέπει να είμαστε απλοί και ειλικρινείς. Να εμβαθύνουμε στα αίτια της κρίσης. Να διαβάσουμε έγκυρες αναλύσεις. Να δούμε τα οικονομικά δεδομένα της χώρας από τα προηγούμενα χρόνια και όχι από την εφαρμογή των μνημονίων το 2010. Να αξιολογήσουμε όλους τους παράγοντες που συνετέλεσαν στην πρόκλησή της. Να αναρωτηθούμε. Γιατί πήγε σε πρόωρες εκλογές ο Κ. Καραμανλής το 2009; Πρόλαβε ο Γ. Παπανδρέου και βούλιαξε την οικονομία σε ελάχιστους μήνες; Ήταν ο λαϊκισμός της ΝΔ (του Σαμαρά) και του ΣΥΡΙΖΑ στοιχείο υπέρβασης της κρίσης ή αναπαραγωγός της;

     Μα για όλα αυτά πρέπει να έχουμε κουλτούρα αυτοκριτικής. Γιατί κάναμε πολιτικές επιλογές, που δεν είχαν καμιά σχέση με την πραγματικότητα και τις ανάγκες της και όμως δεν το παραδεχόμαστε. Γιατί δεν αναρωτιόμαστε το εξής απλό. Τι έκαναν οι άλλες χώρες που βρέθηκαν στην ίδια με εμάς θέση και τώρα βρίσκονται σε τροχιά ανάπτυξης;

     Στο σχολείο λέμε ότι για να διδαχτείς πρέπει να έχεις διάθεση να μάθεις, να είσαι ταπεινός και να βάλεις τον εαυτό σου στο όμορφο παιχνίδι της ομορφιάς της γνώσης. Η γνώση απελευθερώνει – μόνο η γνώση όχι η γνώμη και η προκατάληψη, το παραμύθιασμα και η δημαγωγία.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Van gogh in wikiart

The Old Tower in the Fields, 1884 – Vincent van Gogh

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για woman reading books in pinterest

Books, coffee and rain. My heaven

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: