Αρχική > πολιτική > Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ως υπηρέτης του Συστήματος

Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ως υπηρέτης του Συστήματος

unknown title - Lin Fengmian

unknown title, Lin Fengmian

 

Του Νίκου Τσούλια

 

     Ποιος είναι ο πολικός και ιδεολογικός πυρήνας της αριστεράς σ’ όλο τον κόσμο και σε όλες τις εποχές; Προφανώς η αλλαγή του καπιταλιστικού συστήματος είτε με επανάσταση είτε με μεταρρυθμίσεις. Υπάρχει μέχρι τώρα στην ιστορία μια τέτοια εξέλιξη;

     Σαφώς μπορεί να καταγραφεί ως τέτοιο ιστορικό γεγονός η ρωσική επανάσταση του 1917. Ωστόσο, η εξέλιξή της ήταν πλήρως αποτυχημένη. Επανέφερε τον καπιταλισμό στην πιο άγρια μορφή του, ενώ παράλληλα, και το πιο σημαντικό, τροφοδότησε τα κοινωνικά κινήματα και τους εργαζόμενους με απογοήτευση ότι τελικά ο καπιταλισμός είναι ανίκητος.

     Πού κολλάνε όλα αυτά με τον ΣΥΡΙΖΑ; Μα προφανώς στο ότι διακηρύσσει και καυχιέται ότι είναι αριστερό κόμμα. Αν είναι λοιπόν πράγματι αριστερό κόμμα, ποιος είναι ο βασικός πολιτικός στόχος του; Θεωρητικά είναι να αμφισβητήσει τουλάχιστον το σύστημα εξουσίας του καπιταλισμού. Υπάρχουν κάποιες έστω αμυδρές κινήσεις, που δείχνουν έστω μια τέτοια πρόθεση; Ή μήπως συνέβη το ακριβώς αντίθετο, να υπηρετηθεί δηλαδή το σύστημα αυτό μέσα από την διαχείρισή του, την οποία το ίδιο το σύστημα υπαγορεύει;

     Η περίφημη κ. Μπαζιάνα δήλωσε «αποκαλυπτικά» ότι «δεν πήραμε την εξουσία» – προφανώς γι’ αυτό και δεν έκαναν όσα έπρεπε να κάνουν ως αριστεροί. Ωραία, και γιατί δεν την πήραν; Δεν ήθελαν, δεν τους την έδωσαν (!), δεν μπορούσαν, προσπάθησαν και συγκρούστηκαν και έχασαν την μάχη όπως ο Αλιέντε στη Χιλή; Τι από όλα αυτά συνέβη; Το απόλυτο τίποτα, γιατί η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ απλά ήθελε την κυβερνητική εξουσία – που αυτονόητα από μόνη της δεν μπορεί να συνιστά και αλλαγή κοινωνικού συστήματος και ανατροπή του κοινοβουλευτισμού – και επιπλέον επιζητούσαν και τα οικονομικά οφέλη όχι μόνο με θεσμικούς τρόπους αλλά και χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς του συστήματος.

     Ο λαϊκισμός του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι και η μόνη σταθερή ιδεολογία του, του δίνει την ευχέρεια να μιλάει για «αριστερά» και για «κοινωνικές αλλαγές» και για θαύματα και πράγματα υπέρ των εργαζόμενων σε δήθεν αντιπαράθεση με τη δεξιά, αν και είχε την ίδια με τη Ν.Δ. κυβερνητική πολιτική! Χειραγωγεί και παγιδεύει τους πολίτες με μοναδικό κίνητρο και στόχο την λαφυραγωγία της ηγετικής ομάδας και των παρατρεχάμενών της επί της νομής της όποιας κυβερνητικής εξουσίας.

     Η κυνικότητά του είναι χωρίς προηγούμενο. Έγινε το χαϊδεμένο παιδί όλων των εκφράσεων του διεθνούς καπιταλισμού (ΗΠΑ, διευθυντήριο της Ε.Ε., ΝΑΤΟ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ) κάνοντας και τη βρώμικη δουλειά, που δεν τολμούσαν οι άλλες κυβερνήσεις (Μακεδονικό, υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για δεκαετίες κλπ). Τον κ. Τσίπρα τον αγκάλιασαν, τον επαίνεσαν όλα τα συμβολικά πρόσωπα του …επάρατου καπιταλισμού: Τραμπ, Μέρκελ, Μοσκοβισί κλπ ακόμα και ο Πάπας. Τώρα γυρίζει από φόρουμ σε φόρουμ συζητώντας στα διεθνή κέντρα του καπιταλισμού για την αντιμετώπιση της φτώχειας! Και εκεί που νομίζαμε ότι η αριστερά θεωρούσε τον καπιταλισμό ως υπαίτιο για τη φτώχεια, έρχεται ο πιο …αριστερός ηγέτης στην Ευρώπη και μας λέει «κακώς το νομίζατε, ο καπιταλισμός νοιάζεται για τη φτώχεια και γι’ αυτό φροντίζω κι εγώ».

     Μήπως οι ηγέτες του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έχουν πάθει ίλιγγο από τη γοητεία και από τη γεύση της εξουσίας; Προφανώς η ερμηνεία είναι μία: Όλα για την εξουσία. Η όλη πρακτική τους δεν έχει καμιά σχέση σε ό,τι προσδιορίζεται ως ηθική και αισθητική της αριστεράς; Ανέτρεψαν ένα δημοψήφισμα και πανηγύρισαν το αντίθετο από αυτό που επεδίωκαν! Έβαλαν την ελληνική οικονομία σε τροχιά πολύχρονης υποτέλειας. Έστειλαν στη δικαιοσύνη – ως γνήσια τέκνα του Στάλιν – 10 πολιτικούς τους αντιπάλους για το σκάνδαλο Novartis χωρίς στοιχεία με το επιχείρημα του Τσίπρα «αν είναι αθώοι, δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα» και με το ανάλογο του Κατρούγκαλου ότι “και αν δεν υπάρχουν στοιχεία, δεν σημαίνει ότι είναι αθώοι”!! Έστηναν εγκαίνια (π.χ. μετρό Θεσσαλονίκης) με φόντο τις ζωγραφιές σε μουσαμάδες αντί για τα έργα – κλέβοντας την ιδέα από την τσαρική εποχή των χωριών Ποτέμκιν.

     Δεν παρουσίασαν καμιά πολιτική ανάλυση για τις τόσο σημαντικές ανακατατάξεις της εποχής – στοιχείο που χαρακτήριζε πάντα την αριστερά. Αντίθετα, υιοθετώντας την παλαιοδεξιά συνταγή διαμόρφωσαν μια μεθοδολογία στο λόγο τους του τύπου «εμείς οι καλοί εκπρόσωποι των εργαζόμενων» και «οι άλλοι εχθροί του λαού και υπηρέτες του κεφαλαίου». Κι όμως τα κατάφεραν μέχρι τώρα. Γιατί, σε εποχές παρακμής ποτέ δεν επικρατούσε ο ορθολογισμός και η αυθεντική έννοια της πολιτικής – αντίθετα πάντα ήταν στο κύμα των εξελίξεων η δημαγωγία.

     Οι ηγέτες του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν έκαναν καμιά αντιπαράθεση στο Σύστημα. Αντίθετα, αντιπαρατέθηκαν και αντιπαρατίθενται στα άλλα κόμματα για να υπηρετήσουν αυτοί καλύτερα το Σύστημα υπηρετώντας παράλληλα και τα προσωπικά τους συμφέροντα. Έτσι ερμηνεύονται και οι τσαμπουκάδες των Τσίπρα, Πολάκη, Παπαγγελόπουλου, Δούρου κλπ επί των πολιτικών τους αντιπάλων!

 

Autumn Twilight in a Forest, 1960 - Lin Fengmian

Autumn Twilight in a Forest, Lin Fengmian, 1960

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: