Αρχική > πολιτική > Για ποια αριστερά μιλάμε;

Για ποια αριστερά μιλάμε;

Chaos, 1906 - Kuzma Petrov-Vodkin

Chaos, Kuzma Petrov-Vodkin, 1906

 

Του Νίκου Τσούλια

 

     Έχουμε ακούσει για την ΕΔΑ. Ξέρουμε τι ήταν η «Ενωμένη Αριστερά», το ΚΚΕ εσ. και τι ο «ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ». Ξέρουμε πολύ καλά τι είναι το ΚΚΕ.

     Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι γνωρίζει τι είναι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., όταν ακόμα και οι ίδιοι οι ηγέτες του ισχυρίζονται ότι είναι αριστερά αλλά θα εκφράσουν την κεντροαριστερά (μέσω μιας πρωτοφανούς δημαγωγικής σύλληψης της πολιτικής) και όταν στην κυβερνητική πολιτική του εφάρμοσε την πιο σκληρή μνημονιακή πολιτική και μια απόλυτα νεοφιλελεύθερη πολιτική (με μίγμα άγριας φορολογίας) δίνοντας έτοιμο πεδίο στον κατ’ εξοχήν εκφραστή του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας, τον Κ. Μητσοτάκη;

     Ποιος μπορεί να αγνοήσει ότι συνδέθηκε με το μεγαλύτερο πολιτικό ψέμα στη σύγχρονη πολιτική ιστορία με εκείνο το δημαγωγικό «θα καταργήσουμε τα μνημόνια με έναν Νόμο, με ένα άρθρο» ψηφίζοντας άλλα δύο μνημόνια;

     Ποιος μπορεί να ξεχάσει ότι άλλαζε το γλωσσικό κώδικα παίζοντας με τις λέξεις για να συγκαλύψει την πραγματική πολιτική του ευτελίζοντας με αυτό τον τρόπο κάθε ίχνος αξιοπιστίας του πολιτικού λόγου;

     Ποιος μπορεί να «βάλει στην άκρη» τις πολιτικές λιτότητας, τις ιδιωτικοποιήσεις, το γονάτισμα της μεσαίας τάξης, την επέκταση της φτώχειας, τη γενική επέκταση της ελαστικής και επισφαλούς απασχόλησης, το τσάκισμα των συντάξεων;

     Και το αποτέλεσμα που αποδέχτηκε και επέλεξε είναι ότι θα παραμείνουμε σε καθεστώς μνημονιακής λιτότητας, επιτήρησης και επιτροπείας για δεκαετίες. Αυτή ήταν η «έξοδος» από τα μνημόνια που πέτυχε ο Αλέξης Τσίπρας: μεγάλα και ασήκωτα πρωτογενή πλεονάσματα, λιτότητα και έλεγχος από τους δανειστές σε βάθος χρόνου. Για ποια αριστερά μιλάμε όταν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν δρομολόγησε καμιά «κοινωνική πολιτική», όπως επαίρεται, αλλά φτηνά επιδόματα για να τα έχουν ως αιτιολογία και να μην μπαίνουν ακόμα και σε προγράμματα απασχόλησης αρκετοί …καλοθελητές;

     Τώρα οι επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ μιλάνε για αριστερά αλλά έχουν στο μυαλό τους την κεντροαριστερά. Πάντα σε θολά νερά κινούνται και βασίζονται στη σύγχυση και στην άγνοια των πολιτών. Έχουν βρει το εργαλείο της χειραγώγησης. Αρχικά ήταν ο «αντιμνημονιακός αγώνας» – που κατάντησε η πιο σκληρή μνημονιακή πολιτική – αλλά «πέρασε στους εύκολα αγανακτισμένους», στη συνέχεια είναι η στείρα αντιδεξιά ρητορική, που ήταν ο πυρήνας της πάλαι ποτέ αυριανικής εκδοχής και που από μόνη της δεν λέει τίποτα…

     Αλλά πρέπει να σκεφτούμε δύο απλά ιστορικά στοιχεία. α) Ο ΣΥΡΙΖΑ δικαίωσε και έδωσε με την κυβερνητική πολιτική του (και όχι με τις φραστικές αερολογίες) τη μεγαλύτερη δύναμη στη ΝΔ που είχε ποτέ στις τελευταίες δεκαετίες. β) Η ηγεσία της αριστεράς στη σύγχρονη Ελλάδα είχε ως αντίπαλο το ΠΑΣΟΚ και όχι τη δεξιά, γιατί το ΠΑΣΟΚ είχε κυριαρχήσει στον κοινωνικό χώρο και εξέφραζε το πιο δυναμικό και το πιο δημιουργικό κομμάτι του ελληνικού λαού στη μεταπολίτευση. Το ΠΑΣΟΚ μισούσε και ήθελε να αλώσει με το βρώμικο 1989 και με τις αθλιότητες σε βάρος του Α. Παπανδρέου.

     Τώρα εξαπατώντας σημαντικό μέρος του προοδευτικού λαού και με τη βοήθεια πρόθυμων πρώην πασοκικών στελεχών που διψάνε για εξουσία και χρήμα επιχειρεί να μας πει ότι είναι και αριστερά και κεντροαριστερά. Πρόκειται για ένα από τα λαϊκίστικα σχήματα που ακόμα ευδοκιμούν στην Ευρώπη της κρίσης, σαν αυτά στην Ιταλία, όπου και εκεί τώρα κυριαρχεί η δεξιά με τη βοήθεια των λαϊκιστών και αντιευρωπαίων ομόλογων συριζαίων…

     Το Κέντρο και η Κεντροαριστερά έχουν ιστορικό φορτίο και αυτόνομη ιδεολογική και πολιτική κοσμοθεωρία. Έχουν συνδεθεί με τις φωτεινές περιόδους της χώρας μας. Αντιμάχονται τη Δεξιά. Δεν έχουν καμιά σχέση με την Αριστερά. Τσίπρας και Μητσοτάκης πλιατσικολογούν έναν χώρο που κατ’ ουσία αντιμάχονται. Και τα έχουν καταφέρει, ακριβώς γιατί εδώ και αρκετά χρόνια έχει λείψει ο ορθολογισμός από την πολιτική σκέψη.

     Είναι όμως βαριά πολιτική και ιστορική η ευθύνη του ΚΙΝ.ΑΛ. να ανατρέψει τη σημερινή κατάσταση. Και πρέπει να δημιουργήσει πολιτικά γεγονότα και να πάρει πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση ανασύνταξης και ανασύστασης της Κεντροαριστεράς. Αλλ’ επ’ αυτού θα επανέλθουμε…

 

Thirsty Warrior, 1915 - Kuzma Petrov-Vodkin

Thirsty Warrior, Kuzma Petrov-Vodkin, 1915

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: