Αρχική > πολιτισμός, γεωγραφία > Ιόνιο, το άλλο θαύμα των πελάγων μας

Ιόνιο, το άλλο θαύμα των πελάγων μας

Corfu Vlacherna R01.jpg

Ποντικονήσι και Μονή Βλαχέρνας

 

Του Νίκου Τσούλια

 

     Μπορεί το Αιγαίο να είναι πιο φημισμένο, αλλά ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι το Ιόνιο δεν είναι θαύμα ομορφιάς και αισθητικής απόλαυσης; Το Ιόνιο έχει σκάψει βαθιά τον βυθό του και οι θάλασσές του έχουν τη δική τους ιδιόμορφες εκδηλώσεις …

     Ιόνιο, Κρητικό και Αιγαίο Πέλαγος αγκαλιάζουν το ηπειρωτικό σώμα της Ελλάδας δημιουργώντας μια ενότητα αρμονίας ξηράς και θάλασσας. Ποια χώρα της Ευρώπης – για να μείνουμε στην ήπειρό μας – μπορεί να καυχηθεί ότι έχει αυτό το γεωγραφικό διαμελισμό και τη φυσική ποικιλομορφία που δίνουν σε κάθε τους γωνιά και μια εικόνα ομορφιάς;

     Και αν το Αιγαίο συνδέεται ιστορικά, γεωγραφικά, πολιτιστικά με τα παράλια της Μικράς Ασίας, με την Ανατολή, είναι το Ιόνιο που συνδέει την Ελλάδα με τη Δύση. Και ίσως γι’ αυτό, οι κάτοικοί του είχαν πάντα φιλελεύθερο πνεύμα, στην τέχνη και στον τρόπο ζωής.

     Εδώ είναι η Ιθάκη, το νησί σύμβολο, του Οδυσσέα και της Οδύσσειας, του νόστου και κάθε προορισμού ορόσημου. Φτωχικό μα με τις ταπεινές και μαγευτικές παραλίες που έχουν πάντα κάποια αφήγηση να σου πουν αλλά και να επινοήσεις τους δικούς σου μύθους στην Ομηρική εξιστόρηση.

     Εδώ η Ζάκυνθος, το νησί του Δ. Σολωμού, του Εθνικού μας ποιητή, με τον ναό του Αγίου Διονυσίου. «Η Ζάκυνθος, γνωστή διεθνώς και με το όνομα "Τζάντε", ή Φιόρο του Λεβάντε (= Άνθος της Ανατολής) κατά τους Βενετσιάνους. Η Ζάκυνθος, την οποία ο Όμηρος αναφέρει σαν "Υλήεσσα" δηλαδή δασώδη, πήρε το όνομά της από τον πρώτο εποικιστή της τον Ζάκυνθο γιο του Βασιλιά της Φρυγίας Δάρδανου».

     Ποιος έχει πάει στη Λευκάδα και δεν ποθεί να πάει ξανά και ξανά; Είναι το μοναδικό μας νησί (μαζί με την Εύβοια) που δεν έχεις την ανάγκη των πλοίων για να το επισκεφτείς. Το Πόρτο Κατσίκι σου προσφέρει μια ανοιχτή θάλασσα με χρωματισμούς του γαλάζιου, του μπλε και του πράσινου σε όλες τις αποχρώσεις τους. «Το όνομά της η Λευκάδα το πήρε απ’ το ακρωτήριο Λευκάτα η αλλιώς Κάβος της Κυράς, που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του νησιού. Το ακρωτήριο στην αρχαιότητα ονομαζόταν Λευκάς πέτρα ή Λευκάς άκρα. Ένας μύθος λέει ότι η ποιήτρια Σαπφώ, απ’ τη νήσο Λέσβο, πήδηξε απ’ το βράχο του ακρωτηρίου για να απαλλαγεί απ’ τον έρωτά της για τον Φάωνα. Κοντά σ’ εκείνη την περιοχή υπάρχει και ο ναός του θεού Απόλλωνα, στον οποίον είναι αφιερωμένος ο λευκός βράχος».

     Η Κεφαλονιά με τη διπλή όψη της, του Αργοστολίου και του Ληξουρίου διεκδικεί το βασίλειο του Οδυσσέα… «Οι ακτές της Κεφαλονιάς σχηματίζουν πολλούς κόλπους και ακρωτήρια. Σπουδαιότεροι κόλποι είναι της Σάμης, του Μύρτου, του Λουρδά, του Αθέρα, του Φισκάρδου, του Λιβαδιού, του Αργοστολίου. Η ορθή ονομασία της νήσου είναι "Κεφαλληνία" προερχόμενη από τους αρχαίους ορεσίβιους κατοίκους της, τους Ομηρικούς "Κεφαλλήνες" και όχι "Κεφαλονία – Κεφαλονιά" από τον μυθικό ήρωα της Αττικής τον Κέφαλο, που κατά τους Αθηναίους υποτίθεται πως κατέλαβε την νήσο και της έδωσε το όνομά του».

     Και η Κέρκυρα, το αρχοντικό νησί με την όμορφη πόλη της, τις ξεχωριστές πλατείες της, με έναν αέρα κοσμικότητας υπόσχεται όμορφες αναμνήσεις. «Οι ξένοι την αποκαλούν Κορφού κατά παραφθορά του βυζαντινού της ονόματος Κορυφώ, από τις δύο κορυφές που φαίνονται καθώς πλησιάζει ο επισκέπτης στο νησί».

Και τα …μακρινά Κύθηρα, “γνωστά και με την παλαιότερη ενετική ονομασία Τσιρίγο (Cerigo), είναι νησί το οποίο βρίσκεται στα νότια της Πελοποννήσου. Το όνομα Κύθηρα έχει βαθιά στην ιστορία τις ρίζες του. Ο Όμηρος το αναφέρει στο επικό του έργο, την Ιλιάδα, ενώ η θεά Αφροδίτη, η θεά του Έρωτα, ταυτίζεται με το νησί και παίρνει το όνομα Κυθέρεια (Ακύθηρος λεγόταν ο στερούμενος θέλγητρων άνθρωπος)”.

     Ιόνιο πέλαγος. Δεν γνωρίζει ξένες βουλιμίες όπως το Αιγαίο. Δεν έχει την εικόνα διασημότητας που έχει το Αιγαίο… Αλλά, ποιος μπορεί να συγκρίνει δύο απόλυτα ξεχωριστές ομορφιές και να τις ιεραρχήσει;

 

Τα εντός εισαγωγικών κείμενα είναι από το Βικιπαίδεια, όπως και οι φωτογραφίες – πλην της πρώτης

 

ionian sea map

 

Ειδυλλιακή άποψη του λιμανιού στα τέλη του 19ου αιώνα. Περιοδικό Εστία του 1894.

 

 

Κέρκυρα, Ο Αχιλλέας θνήσκων στον κήπο του Αχιλλείου

 

Λευκάδα, Ανατολή ηλίου μπροστά από το δρόμο είσοδο της πόλης.

 

 

Μερική άποψη της λιμνοθάλασσας στην πόλη της Λευκάδας.

 

 

Μάνια, κοντά στο Ληξούρι

 

Η παραλία του Μύρτου από ψηλά το 2007, Κεφαλονιά

 

Παράσταση του Οδυσσέα σε νόμισμα της Ιθάκης, 4ος αιώνας π.χ.

 

 

Η Ιθάκη σε έργο του Έντουαρντ Ντόντουελ (1821)

 

Η παραλία με το διάσημο Ναυάγιο της Ζακύνθου

 

Το Κερί Ζακύνθου

Η Παληοχώρα Κυθήρων, η βυζαντινή πρωτεύουσα του νησιού. Καταστράφηκε το 1537 από τον Μπαρμπαρόσα.

 

Διακόφτι, το βασικό λιμάνι των Κυθήρων

 

 

Το ναυάγιο στο Διακόφτι

 

Σεμπρεβίβα: Το λουλούδι των Κυθήρων

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: