Αρχική > φιλοσοφία > Πετράδια μες στις στάχτες

Πετράδια μες στις στάχτες

kundst:Auguste Rodin (Fr. 1840 - 1917) Minerva (early 20th century)

Auguste Rodin (Fr. 1840 – 1917),  Minerva (early 20th century)

Του Νίκου Τσούλια

Σκύβω εκεί κάθε βράδυ και μαζεύω τα παραπονεμένα δίχτυα μου
από τη θάλασσα εκείνη που κλυδωνίζει τα ωκεάνια μάτια σου[i]

      Καθετί υπαρκτό, κάθε σημάδι της πραγματικότητας το «αγγίζεις», το προσλαμβάνεις με κάποια αίσθησή σου, το γεύεσαι, το βιώνεις πολλαπλά. Και όμως αυτό που καθορίζει τα πάντα είναι ανέγγιχτο και δεν ξέρεις ούτε καν αν είναι υπαρκτό. Όσο δεν προσεγγίζουμε ικανοποιητικά τη φύση του χρόνου, θα βολοδέρνουμε ανάμεσα στο φαντασιακό και στο πραγματικό χωρίς να έχουμε ακέραια την υπόστασή μας, αφού τόσα και τόσα πράγματα που μόλις «τώρα» είναι του «χεριού μας» την αμέσως επόμενη στιγμή δεν υπάρχουν.

      Κάνεις ένα βήμα προς τη μια κατεύθυνση και την ίδια στιγμή έχεις χάσει την επιλογή και τη δυνατότητα να κάνεις το βήμα σου προς μια άλλη κατεύθυνση. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Έχεις χάσει και το βήμα που έκανες. Δεν υπάρχει πια! Ζούμε σε μια λεπτή φλούδα του χρόνου, μια ανάσα είναι η ύπαρξή μας, μια ανάσα και η πραγματικότητά μας. Κρατάμε μια απόγευση αυτού που λέμε παρελθόν, για να διαστείλλουμε αυτή την ανάσα, αλλά ξέρουμε πολύ καλά ότι το παρελθόν δεν υπάρχει, ότι είναι μια φαντασίωσή μας. Προ-οικονομούμε κάποια στοιχεία των όσων θα συμβούν τις επόμενες στιγμές – από τις στιγμές εκείνου που λέμε «μέλλον» – και προεκτείνουμε τη μοναδικότητα της ύπαρξής μας για να την πολλαπλασιάσουμε συναισθηματικά την εικόνα μας, για να μην είμαστε στην κόψη του ξυραφιού.

      Και δεν έχουμε ακόμα κατανοήσει πώς το υπαρκτό γίνεται ανύπαρκτο ούτε και το αντίστροφό του – αλλά αυτό δεν μας πειράζει -, δεν μπορούμε να δεχτούμε τη φθορά ως νόμο της φύσης, εναντιωνόμαστε με κάθε τρόπο στην αμφισβήτησή μας, στην εξαφάνιση του εαυτού μας. Γι’ αυτό η συνείδησή μας – που είναι αυτή που μας έφερε την υπαρξιακή αγωνία – διαμόρφωσε το συναισθηματικό μας στερέωμα, για να μας χαρίσει το καταλάγιασμα του πνεύματός μας, για να μας παρηγορήσει ότι κάτι – που δεν ξέρουμε τώρα – μπορεί να συμβεί και έτσι ελπίζουμε (…) και είναι αυτή η φωτεινή αχτίνα της ελπίδας η μεγάλη μας φαντασίωση ότι θα συντρίψουμε ό,τι φαίνεται να μας συντρίβει.

      Και αφήνει πίσω του – αυτό που λέμε χρόνος – στάχτες και αποκαΐδια, συντρίμμια και ερείπια, χάος και ανυπαρξία. Αλλά υπάρχει η δική μας εκδίκηση. Υπάρχει η μνήμη που περισώζει τα σημάδια του «παρελθόντος» – λέει η ροή του χρόνου – αλλά για εμάς είναι του παρόντος, είναι μαζί μας κάθε στιγμή της ζωής μας, σε κάθε βιωμένη και πραγματική φλούδα του χρόνου.

      Είναι πετράδια άκαυστα από τη φλόγα του. Μένουν μέσα στις στάχτες, ατόφια και αυθεντικά, ανέγγιχτα και ακέραια, χωρίς να χάνουν ούτε ένα μόριο από την ύλη τους. Δεν οξειδώνονται αλλά και η σκουριά πού πλημμυρίζει δίπλα τους, παντού και πάντα, δεν κολλάει ούτε ένα ίχνος πάνω τους. Γι’ αυτά δεν υπάρχει αυτό που λέμε χρόνος και φθορά. Καμιά επέλαση του παρελθόντος δεν τα αλλοιώνει. Είναι πετράδια μες στις στάχτες.

      Εμείς τα φτιάχνουμε αυτά τα πετράδια, η αγάπη του ανθρώπου τα επινοεί και μένουν αθάνατα στο δικό μας, τον προσωπικό κόσμο και είμαστε ευτυχισμένοι γι’ αυτό. Γιατί βλέπουμε με τα δικά μας μάτια ότι υπάρχουν πράγματα – δικά μας δημιουργήματα – για τα οποία δεν υπάρχει ούτε η έννοια του χρόνου ούτε και η σκληρή, η αδυσώπητη ροή του… Και είναι τόσο εύκολη η δημιουργία τους…

      Μπορεί να είναι ένας ανεκπλήρωτος έρωτας που στοίχειωσε για τα καλά μέσα μας, αλλά που έχει έστω ένα λεπτό νήμα ζωντάνιας. Μπορεί να είναι μια αγάπη που βρήκε το δρόμο της πλήρους έκφρασής της και διατηρεί τη νεανικότητα και τη σφριγηλότητα της πρώτης εκείνης στιγμής μέσα από το συνταξίδεμα των δύο προσώπων. Μπορεί να είναι μια διαχρονική φιλία που έχει τον ίδιο βηματισμό με εμάς και η κοινή γεύση της πραγματικότητας φιλοτεχνεί την εικόνα του διαρκούς παρόντος και δεν εστιάζει σε ό,τι φεύγει αλλά σε ό,τι μένει μαζί μας.

      Μπορεί να είναι ένα απλό γεγονός – απόλυτα προσωπικό μας δημιούργημα – η είσοδός μας στο πανεπιστήμιο, μια επαγγελματική κατάκτηση, μια κοινωνική καταξίωση που διατηρεί τη ζωή μας στο πεδίο της διαρκούς απόλυτης ευχαρίστησης και δεν αξιώνεις από το μέλλον – αυτό που θα γίνει παρελθόν στη συνέχεια και θα σου πάρει ό,τι δήθεν θα σου δωρίσει – απολύτως τίποτα, γιατί βιώνεις την απολυτότητα της διαρκούς στιγμής, του δικού σου παρόντος που δεν «βλέπει» το φως του μέλλοντος, γιατί ξέρει ότι θα γίνει η σκιά του παρελθόντος!

      Μπορεί να είναι ένα βιβλίο, η Οδύσσεια, που τη διαβάζεις ξανά και ξανά, και γίνεται η σταθερή σχεδία με την οποία κωπηλατείς στον ωκεανό του χρόνου χωρίς να παραληρείς από την απεραντοσύνη του γαλάζιου, γιατί έχεις δημιουργήσει το απόλυτα δικό σου προσωπικό σύμπαν, το οποίο ο «χρόνος» δεν μπορεί να το βρει, γιατί είναι πετράδι της ψυχής μας…

      Γιατί η απεραντοσύνη της φύσης και του χρόνου γίνεται στο δικό μας σύμπαν απεραντοσύνη του έρωτά μας για εκείνη τη γυναίκα, του έρωτά μας για τη ζωή! Αλλά η ζωή δεν είναι το πετράδι του σύμπαντος;

Κι όπως τα πράγματα όλα ποτισμένα είναι από την ψυχή μου,
έτσι αναδύεσαι κι εσύ μες απ’ τα πράγματα, ποτισμένη απ’ τη δική μου ψυχή.
Του ονείρου πεταλούδα, της ψυχής μου εσύ της μοιάζεις έτσι,
σαν όπως μοιάζεις και στη λέξη μελαγχολία, καθώς ηχεί.[ii]

[i] Pablo Neruda – 20 ερωτικά ποιήματα

https://anthologio.wordpress.com/2014/06/15/pablo-neruda-20-%CE%AC-%CE%AE/

[ii] ο.π.

thunderstruck9:Milton Avery (American, 1885-1965), Ringed Sun, 1960. Oil on paper, 17 1/2 x 23 in.

Milton Avery (American, 1885-1965), Ringed Sun, 1960

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: