Αρχική > βιολογία > Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τον Φώτη Καφάτο

Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τον Φώτη Καφάτο

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, χαμογελάει

του Νίκου Τσούλια

     Μαύρα χρόνια δικτατορίας, η χούντα γίνεται όλο και πιο αυταρχική. 1972, πρωτοετής φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας με όλες τις συστολές του νέου από μικρό χωριό. Η Έδρα των πανεπιστημιακών καθηγητών φόβητρο για τους φοιτητές.

     Η άφιξη του Φώτη Καφάτου ήρθε σαν άνοιξη μέσα στο καταχείμωνο. Φιλικός, προσιτός, εμψυχωτής για όλους μας. Νέος, με μόνιμο χαμόγελο, έγινε το είδωλό μας. Τόσο νέος καθηγητής στο Χάρβαρντ και στην Αθήνα και είχαμε μπροστά μας απτό παράδειγμα της πιο τολμηρής φιλοδοξίας ό,τι έθρεφε και η πιο τρελή ονειροφαντασία μας. Η επιστημονική του ακτινοβολία δεν ήταν γι’ αυτόν στοιχείο προβολής του αλλά απλότητα και σεμνότητα! Το μεγαλείο του σοφού ανθρώπου.

     Το μάθημά του ήταν απόλαυση. Δεν μας μάθαινε μόνο την γνώση που έχει κατακτηθεί αλλά και τη γνώση που ερχόταν από το μέλλον. Μας έλεγε για τις τάσεις της έρευνας. Ακόμα και σήμερα σχεδόν μισόν αιώνα μετά, πολλές νέες ανακαλύψεις στη Μοριακή Βιολογία είχαν προαναγγελθεί από τον Φώτη Καφάτο. Κρατάω τις σημειώσεις του στην καλή μου βιβλιοθήκη σαν φυλακτό και κάθε τόσο τις διαβάζω ξανά και ξανά. Βλέπω το μακρινό παρελθόν που είχε προαναγγελθεί!

     Δεκτικός σε ερωτήσεις, ένθερμος υποστηρικτής του διαλόγου χρησιμοποιούσε πολλές φορές τη μαιευτική μέθοδο. Ρωτούσε στην ερώτηση, σε παρακινούσε να βρεις μόνος σου την απάντηση. «Τα νέα μυαλά θα πάνε την έρευνα μπροστά. Να ασχοληθείτε με την έρευνα, με τη δημιουργία νέας γνώσης, να έχετε φιλοδοξίες, να κάνετε όνειρα αλλά και να αναλαμβάνεται ακέραια την ευθύνη για αυτά»!

     Χρόνια πολλά μετά και μέχρι το τέλος της εκπαιδευτικής μου καριέρας μέσα στο λύκειο θα έχω ως υπόδειγμά μου τον Φώτη Καφάτο! Γιατί με επηρέασε δημιουργικά όχι μόνο για το πανεπιστήμιο αλλά και για τον τρόπο σκέψης μου και για την ίδια τη ζωή μου.

     Ομολογώ ότι συνάντησα δύο εκπαιδευτικούς που με βοήθησαν καταλυτικά στη ζωή μου, τον Στάθη Πολυχρονόπουλο, δάσκαλό μου στην Ε΄ και στην ΣΤ΄ τάξη του Δημοτικού σχολείου του χωριού μου, που με ενθάρρυνε στο να ονειρευτώ ό,τι ήθελα και θα το επιτύγχανα αρκεί να συνεχίσω να αγαπώ τα Γράμματα και το διάβασμα και να γράφω γιατί “ήδη ήμουνα πολύ καλός από μικρός”,  και τον Φώτη Καφάτο, επιστήμονα και ερευνητή παγκόσμιας ακτινοβολίας, σεμνό παιδαγωγό και στοχαστικό καθηγητή.

Αποτέλεσμα εικόνας για φωτης καφατος

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: