Αρχική > φιλοσοφία, βιολογία > Η πιο όμορφη ιστορία

Η πιο όμορφη ιστορία

Το «κορίτσι από το Αφγανιστάν» που συνέλαβε απροσδόκητα ο φακός του φωτογράφου Steve McCurry και έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό «National Geographic» αναγνωρίστηκε αργότερα. Ήταν η Sharbat Gula, η κοπέλα που καθήλωσε την οικουμένη με τα λαμπερά πράσινα μάτια της…

Sharbat Gula

Του Νίκου Τσούλια

    Είναι η πιο όμορφη ιστορία αλλά και η πιο καθολική ιστορία που οδήγησε στην ανάδυση της συνείδησης και στην εκ τούτου αποκάλυψη αυτής της ιστορίας. Γιατί είναι η απόλυτα συμπεριληπτική εμπεριέχουσα κάθε λογής ιστορίες. Έχει μόνο αρχή. Δεν έχει τέλος ή, μάλλον, το τέλος της είναι πέραν του κατανοητού σε εμάς χρόνου, οπότε…

    Και όμως δεν μπορεί να γραφτεί· όχι μόνο γιατί δεν ξέρουμε το τέλος της – και αν ποτέ θα μπορούσε να κατατεθεί, θα είχαμε παύσει να υπάρχουμε – αλλά και γιατί έχει άπειρες εκφράσεις, που ποτέ δεν μπορούν να αποκαλυφθούν στο φως της συνείδησης. Είναι η ιστορία της ζωής!

    Αναδύθηκε από τη μεγάλη μήτρα της Φύσης, του σύμπαντος, της ύλης. Εξελίχθηκε με μια πρωτόγνωρη ορμητικότητα και επεκτατικότητα. Σμίλεψε το φυσικό περιβάλλον και σμιλεύτηκε από αυτό. Βαδίζει στα τυφλά. Δεν έχει κανέναν συγκεκριμένο σκοπό αλλά οι δυνατότητές της κρίνονται κάθε φορά από το κατά πόσο είναι προσαρμοσμένες στα εξελισσόμενα και ποικιλόμορφα περιβάλλοντα και εκεί οι ροές της γίνονται πιο ευνοϊκές και πιο γρήγορες.

    Δεν είναι γραμμική ιστορία. Είναι ιστορία ενός πελώριου δέντρου, με ρίζα πολύτροπη, με έναν κορμό και πολλές διακλαδώσεις επί διακλαδώσεων. Άλλα άκρα του είναι τυφλά, άλλα έχουν ξεραθεί, άλλα έχουν πέσει και άλλα είναι όλο και πιο θαλερά και ξεπετάγονται από εδώ και απ’ εκεί.

    Είναι όμορφη ιστορία γιατί έχει μέσα της, στον πιο στενό πυρήνα της, την υπεράσπιση του εαυτού της, το πιο όμορφο μακρομόριο, το DNA, και μια αναπαραγωγική λειτουργία ακρίβειας· και τα όποια λάθη γίνονται αποτελούν τον πάντα ανοιχτό ορίζοντα για όλο και πιο νέες και πολύπλοκες μορφές, ιδιότητες, χαρακτηριστικά, εκδηλώσεις, συμπεριφορές στον αιώνα τον άπαντα. Και έτσι καθετί το έμβιο είναι και θα είναι εσαεί απόλυτα μοναδικό και ξεχωριστό κατακτώντας την ιστορικότητά του!

    Είναι όμορφη, γιατί αυτή η ιστορία δεν περιλαμβάνει την κλίμακα «καλού – κακού» και καθετί μπορεί να είναι καλό ή κακό, χρήσιμο ή επιβλαβές, με σχετικότητα και με αποχρώσεις απίθανες ανάλογα με τις συνθήκες· και έτσι δεν υπάρχει η περίφημη ηθική, που στον κόσμο των ανθρώπων γεννάει πρωτίστως ανηθικότητα και βαρβαρότητα, σκοταδισμό και κυνισμό.

    Και είναι όμορφη γιατί κάποια στιγμή άνοιξε ένα καινούργιο βιβλίο, χωρίς να σταματήσει την παλιά της γραφή. Ένα βιβλίο στο οποίο αναδύθηκε, η ανθρώπινη κατάσταση, ο Λόγος, η συνείδηση, το πνεύμα, η ελευθερία. Και όλα άλλαξαν! Τώρα η παλιά ιστορία γράφεται και διαβάζεται και έγινε όχι μόνο υπαρκτή αλλά και βιώνεται ως μέρος της ίδιας της αναζήτησης και της δημιουργίας του μέλλοντός της. Τώρα δεν είναι μόνο η τύχη και τα «λάθη», οι μεταλλάξεις και το φυσικό περιβάλλον που καθορίζουν τη γραφή της αλλά και το κορυφαίο πλάσμα της με οδηγό τις δικές του αναγκαιότητες και επιδιώξεις. Και είναι φοβερά ωραίο να συναγωνίζονται τύχη και αναγκαιότητα, λάθη και σκοπιμότητα στο παιχνίδι δημιουργίας του μέλλοντος…

    Άπειρες είναι οι εικόνες της ομορφιάς της, της δημιουργικότητάς της και της επινοητικότητάς της, της γλυκύτητάς της και της αισθητικής της: το ερωτικό παιχνίδι των βραχύβιων πεταλούδων, η ευτυχία του παιδιού στο παιχνίδι, η αγκαλιά του μωρού από τη στοργική μητέρα του, το γλυκό βλέμμα της γυναίκας, το αντάριασμα του έφηβου, ο σχηματισμός του σμήνους των αποδημητικών πουλιών, το ένστικτο κάθε νεογέννητου ζώου για θηλασμό, η στρατηγική της αγέλης για τη σύλληψη του θηράματος, το παιχνίδισμα της φυλλωσιάς με τα ριπίσματα του ανέμου…

    Είναι μοναδική η δύναμη της ζωής για να συνταξιδέψει με τη ροή του χρόνου με όλο και περισσότερες μορφές και εκφράσεις σε κάθε γωνιά της βιόσφαιρας: το τάισμα των μικρών πουλιών στο στόμα από τους γονείς των, η διαπάλη των αρσενικών ζώων για την επικράτηση στην αγέλη και την αναπαραγωγική τους κατίσχυση με όχημα τον οίστρο, η αποφασιστική υπεράσπιση των μικρών λιονταριών εκ μέρους της λέαινας απέναντι σε εχθρούς και …συγγενείς, οι θαλεροί βλαστοί σε έναν ξερό πεσμένο κορμό, το φύτρωμα του λουλουδιού πάνω στη σχισμή του βράχου, ο σπόρος που ξεπροβάλλει στην επιφάνεια της γης αγνοώντας τη φοβερή ξηρασία της ερήμου…

    Και είναι όμορφη γιατί ετοιμάζεται να γράψει νέες πρωτόγνωρες σελίδες, να σπάσει τα γήινα δεσμά, να βρει άλλους τόπους και άλλες πολιτείες για να αποικίσει το Διάστημα, γιατί η ζωή ακολουθεί τη μοίρα του Σύμπαντος διαστελλόμενη κι αυτή, γιατί ζωή σημαίνει αέναο παιχνίδι δημιουργίας στο χώρο και στο χρόνο, γιατί αυτή είναι η αιωνιότητα

    Και είναι κρίμα που δεν την ξέρουν όλοι αυτή την ιστορία και αρκετοί την αντιμάχονται ζώντας στην επικράτεια του φόβου και των προκαταλήψεων, του Μεσαίωνα και της ανελευθερίας του πνεύματος και χάνουν την ομορφιά της ζωής και της ιστορίας της.

    Εδώ είναι και το νόημα της ζωής κάθε ανθρώπου, να γράψει τη μικρή δική του όμορφη ιστορία για να ταξιδέψει κι αυτή μαζί με την πιο όμορφη ιστορία, την ιστορία της ζωής…

Μεθυστικά μάτια, βλέμμα που καθηλώνει και ένα Όσκαρ Α’ Γυναικείου για τα μάτια της μόνο…

Σαρλίζ Θερόν

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: