Αρχική > πολιτική > Ανάγκη για το τέλος του λαϊκισμού στην Ελλάδα

Ανάγκη για το τέλος του λαϊκισμού στην Ελλάδα

kundst:
“Joan Eardley (UK 1921-1963)
Figure in a field, Catterline (c. 1960)
Oil, soil and sand on board (90 x 122cm)
How beautiful. Scottish painter; she died far too young.
”

Joan Eardley (UK 1921-1963), Figure in a field, Catterline (c. 1960)

 

 

Του Νίκου Τσούλια

 

    Σήμερα σχεδόν όλη η Ευρώπη έχει σχήματα διακυβέρνησης συντηρητικά ή βαθιά συντηρητικά και πουθενά δεν υπάρχει αριστερή έκφρασή τους. Στη χώρα μας, που εμφανίζεται να αποτελεί εξαίρεση, η εικόνα είναι ίδια.

    Και να γιατί. α) Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν διαμόρφωσε αυτόνομη πλειοψηφία αλλά σε συνεργασία με ένα ακροδεξιό κόμμα και β) το παρόν κυβερνητικό σχήμα εφαρμόζει απόλυτα νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική με μια ισχυρή δόση κρατισμού – λόγω της πρωτόγνωρης σε έκταση φορολογίας – και ανήλθε στην εξουσία όχι ως πρόταση αριστερή αλλά ως εκδοχή απόλυτου λαϊκισμού.

    Και αυτά τα στοιχεία ήταν ο ισχυρός και μοναδικός άξονας σύνδεσης με τους ΑΝ.ΕΛ., γι’ αυτό και δεν συνάντησαν σοβαρές δυσκολίες στη θεωρητική – κατά τα άλλα ιδεολογική και πολιτική απόστασή τους και κανονικά αντίθεσής τους. Αλλά η τελική εκροή του λαϊκισμού είναι πάντα αντιδραστική και καταστροφική. Και αυτή είναι η τελική συνεισφορά της κυβερνητικής αριστεράς στη χώρα μας. Γιατί δεν μπορεί ένα κόμμα που αναπτύχθηκε στην απάτη και στο ψέμα να βρει δρόμους ορθολογισμού και ευρωπαϊκού ορίζοντα – απλώς υποκρίνεται.

    Η προσπάθεια του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να ενσωματωθεί στη σοσιαλδημοκρατία – πέραν των εγγενών αντιφάσεών του – είναι εκ προοιμίου αποτυχημένη, αφού αναδείχτηκε ως ρεύμα λαϊκισμού και μόνο. Το κακό γι’ αυτόν είναι ότι δεν τον θέλει ούτε και η ευρωπαϊκή αριστερά – ιδιαίτερα οι Ποντέμος – και απλώς περιμένει το ξεφούσκωμά του… Δηλαδή είδαμε και βλέπουμε σήμερα την προσπάθεια αυτού του χώρου να διαλαλεί ότι είναι αριστερό και μάλιστα αντισυστημικό κόμμα και ταυτόχρονα να επιδιώκει να εισέλθει στο ιδεολογικό φάσμα της κεντροαριστεράς με μοναδικό στόχο τη διάσωσή του και τη μελλοντική επαφή του με την εξουσία, αφού οι σημερινές εξελίξεις καταδεικνύουν την αποδόμησή του.

    Είναι τόσο το άγχος του που προσεταιρίζεται οτιδήποτε βρίσκει πρόσφορα. Αγκαλιάζει και το πάλαι ποτέ ανορθολογικό ρεύμα του αυριανισμού! Ας απολαύσουμε την επίσημη δήλωση του κ. Τζανακόπουλου στο μήνυμα συλλυπητηρίων για το θάνατο του κ. Γ. Κουρή. «Ο Γιώργος Κουρής υπήρξε πιστός στη δημοσιογραφία μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής του. Καθ’ όλη τη διάρκεια της μακράς πορείας του στο χώρο της ενημέρωσης άφησε το δικό του ιδιαίτερο αποτύπωμα τόσο ως δημοσιογράφος, όσο και ως ιδιοκτήτης Μέσων».

    Μάλιστα, «κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι του». Και εκεί που στη δεκαετία του 1980 δώσαμε μάχη στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. για τον εξοβελισμό του αυριανισμού – της κορυφαίας μέχρι την εποχή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. μορφής λαϊκισμού – και του εκχυδαϊσμού της πολιτικής ζωής, ήλθε σήμερα η …αριστερά να τον νεκραναστήσει και να τον αγκαλιάσει. Θυμίζω ότι τότε ο αυριανισμός επιχείρησε ανεπιτυχώς να εκφράσει το αυθεντικό δήθεν ΠΑ.ΣΟ.Κ. αλλά ηττήθηκε απόλυτα από τις εκσυγχρονιστικές δυνάμεις του κόμματός μας. Που να ξέραμε τότε ότι ένα κόμμα της αριστεράς – που τότε κατηγορούσε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. γιατί είχε στους κόλπους του αυτό το επιμέρους ρεύμα του λαϊκισμού – θα το έκανε ιδεολογική σημαία και βασικό πολιτικό χαρακτηριστικό του!

    Αλλά η ιστορία μπορεί να ξεγελαστεί – όπως έχει γίνει πολλές φορές στην μακρόχρονη πορεία της – αλλά τελικά αποτιμά με ορθολογισμό το τέλος κάθε απάτης. Μόνο που το τίμημα δεν θα το πληρώσουν πρωτίστως οι ωφελημένοι του λαϊκισμού – δηλαδή η ηγετική ομάδα και οι άνθρωποι εξουσίας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – αλλά όσοι τον εξέθρεψαν ως «μωρές παρθένοι» και ακόμα όσοι τον πολεμήσαμε. Γιατί στα κύρια προβλήματα της χώρας μας δεν είναι μόνο η κρίση αλλά και η ήττα των δυνάμεων που την αναπαρήγαγαν και την ενίσχυσαν.

    Και η ήττα αυτή μπορεί να προέλθει μόνο μέσα από τη δυναμική ανάπτυξη των δημιουργικών κοινωνικών δυνάμεων, που έχουν σαφή και αταλάντευτο ευρωπαϊκό προσανατολισμό και που επιδιώκουν την κοινωνική πρόοδο και όχι τη βαρβαρότητα της αγοράς. Πρόκειται για τον πολιτικό χώρο της κεντροαριστεράς, που λοιδορήθηκε και από τη δεξιά και από την αριστερά με επαναστατικές κορώνες περί κατάργησης του πρώτου μνημονίου, ενώ στην πραγματικότητα μας οδήγησαν σε άλλα δύο μνημόνια – και το πιο φοβερό είναι ότι έχουμε μια ουρά του τρίτου και αριστερού μνημονίου που είναι και η πιο επώδυνη εξέλιξη. Και οι θιασώτες του λαϊκισμού ξεδιάντροπα μιλούν για το τέλος των μνημονίων, όταν έχουν ψηφίσει ένα μνημόνιο δεκαετιών!

 

artist-vangogh:
“ The Rhone with Boats and a Bridge, 1888, Vincent van Gogh
Medium: ink on paper”

The Rhone with Boats and a Bridge, 1888, Vincent van Gogh

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: