Αρχική > ποιήματα > Στιγμή…

Στιγμή…

Στις γραμμές της παλάμης μου

Συνεπιβάτης στ’ όνειρο.

Να κλέψεις χρώμα απ’ το χαμόγελο

που σκορπά τις ψεύτικες αλήθειες.

Να με θυμηθείς

τις μέρες τις μικρές, τις δύσκολες.

Να με γυρεύεις στα ηλιοβασιλέματα

που πεθαίνουν κάθε μέρα

Στα θαλασσινά πουλιά

ν’ αγγίξεις την ψυχή μου.

Στα χρώματα της παλάμης μου

να ενωθείς, να πάρεις ανάσα

απ’ τη δική μου αναπνοή.

Να σβήσεις στα χείλη τη σιωπή

μια στιγμή αρκεί!

Εκεί είναι η στιγμή…

Εκεί είναι η ζωή,

τα λόγια της ηχούνε.

Μου χαμογέλασες, ψιθύρισες:

αυτή είναι η στιγμή, αυτή είναι η ζωή…!

 

Άννα Μαρία Πανταζή

5/5/2018

 

ο πίνακας: Pablo Picasso, 1901-02, Femme au café (Absinthe Drinker)

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες:
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: