Αρχική > πολιτική > Ο Κριμιζής έφυγε, η Μπαζιάνα ήλθε!

Ο Κριμιζής έφυγε, η Μπαζιάνα ήλθε!

Wolf Kahn - Exuberance II (1998)

Wolf Kahn – Exuberance II (1998)

O tempora o mores

Του Νίκου Τσούλια

    Ναι είναι δύο φαινομενικά αντιτιθέμενα συμβάντα αλλά στην ουσία είναι όψεις του ίδιου νομίσματος. Πρόκειται για εκφράσεις μιας σκληρής κομματικής υποκουλτούρας που θυμίζει το κράτος της δεξιάς στις δεκαετίες του 1950 και του 1960.

    Δεν υπάρχει τίποτα εκτός ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που να περνάει σε καίριες θέσεις του κρατικού μηχανισμού ή και σε απλά διοικητικά πόστα. Είναι η γνωστή συνταγή των σταλινικών για απόλυτο έλεγχο των δομών του κράτους από το κόμμα, από την πλήρη υποταγή όλων των θεσμών στο μοναδικό θεσμό, το κόμμα. Πόσες και πόσες σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν κρίθηκαν αντισυνταγματικές γιατί είχαν διατάξεις τέτοιες που να προκρίνουν με απόλυτο τρόπο τα σκληρά κομματικά στελέχη τους; Τι να τα κάνουν τα προσόντα, αφού θέλουν να υπηρετηθεί το κομματικό αλλά και το προσωπικό και μόνο συμφέρον;

    Και εκεί που είχαμε κάνει βήματα εκλογίκευσης, εκσυγχρονισμού και εκδημοκρατισμού στη Διοίκηση ήλθε η χειραγωγική νοοτροπία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για να μας γυρίσει στο πολύ παλιό παρελθόν. Ποια κρίση μπορεί να συνεργήσει σε μια πολιτική αυτοκρική και σε μια συλλογική αυτογνωσία, όταν κρίνεται ως ο μόνος ορθός θεσμός το κόμμα; Πώς μπορεί να αλλάξει η πολιτική νοοτροπία όταν η σύζυγος του πρωθυπουργού πρωταγωνιστεί σε προκλητικό ρουσφέτι;

    Ας απολαύσουμε ένα απόσπασμα από το σχετικό δημοσίευμα για την κ. Μπαζιάνα του έγκυρου Protagon. «Αποσπασμένη ούσα στο ΕΜΠ, τον Ιούνιο του 2017, έκανε αίτηση να διοριστεί στο μόνιμο διοικητικό προσωπικό του Ιδρύματος. Και με το ΦΕΚ 496/30-5-2017 όντως διορίστηκε μόνιμη. Και τώρα, μόλις 10 μήνες μετά, με νέο ΦΕΚ επισημοποιείται η μετατροπή της θέσης, η οποία έχει υπογραφεί από τον πρύτανη του ΕΜΠ Ιωάννη Γκόλια, από τον περασμένο Δεκέμβριο: από μόνιμη διοικητική υπάλληλος του ΕΜΠ, η κυρία Μπαζιάνα γίνεται μέλος του Ε.ΔΙ.Π. στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς και Μηχανικούς Υπολογιστών του Πολυτεχνείου»!

    Η περίπτωση της κ. Μπαζιάνα είναι εξωφρενική. Φωτογραφικές ρυθμίσεις η μία πίσω από την άλλη για να γίνει καθηγήτρια πού, στο πιο ονομαστό ίδρυμα της χώρας μας! Ποιος Έλληνας έχει αυτή τη δυνατότητα να του ρυθμίζουν με προσωπικές νομοθετικές προβλέψεις ένα μέλλον που δεν μπορεί να εξασφαλίσει με τους γενικούς νόμους; Και είναι φοβερά παρακμιακό το γεγονός ότι ουδόλως τους νοιάζουν τα σχόλια και η κριτική – τους είναι αδιάφορο! Όταν ένα κόμμα είναι μόνιμα για δεκαετίες στο πολιτικό περιθώριο από την κοινωνία και του δίνεται η δυνατότητα λόγω κρίσης και κυρίως λόγω λαϊκισμού να βρεθεί στην εξουσία, τι μπορεί να κομίζει στην πολιτεία μας παρά μόνο την παρακμή και τον ευτελισμό.

    Ο κ. Κριμιζής – μεγάλη προσωπικότητα στη διεθνή επιστημονική δυνατότητα – αναγκάζεται να παραιτηθεί κακήν κακώς με το συμβολισμό του «follow the money» και βλέπει να έρχεται στην επιφάνεια του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου η κ. Μπαζιάνα με αλληλοδιάδοχες μετατάξεις που αντικαθιστούν τα επιστημονικά και τα πανεπιστημιακά προσόντα! Το ερώτημα είναι απλό. Μπορεί με πολιτική απόφαση κάποιος να «αποκτά» εφόδια που μόνο το πανεπιστήμιο παρέχει θεσμικά και με την ευθύνη της πολιτείας σε όλες τις χώρες; Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο. Ας πούμε χαλάλι αν η μετάταξη είναι διοικητική. Αλλά εδώ έχει επιστημονικό περιεχόμενο. Δηλαδή με νομοθετική ρύθμιση «αποφασίζουμε» να έχει η κυρία Μπαζιάνα τα τάδε μορφωτικά και επιστημονικά προσόντα που δεν έχει!

    Και γιατί σκοτώνονται να δίνουν Πανελλαδικές εξετάσεις για το ΕΜΠ που θέλει σκληρή δουλειά για να εισαχθούν και μόνο ως φοιτητές και τρώνε δεκαετίες και δεκαετίες για να πάρουν επιστημονική θέση στο ΕΜΠ; Είχαμε βέβαια και την περίπτωση της νηπιαγωγού που έγινε χειρουργός. Δηλαδή η παρακμή όχι μόνο ζει και βασιλεύει αλλά και θριαμβεύει. Πού να βρει η Ελλάδα πορεία που να αντιστοιχεί σε μια ευρωπαϊκή πορεία; Βέβαια όλα έγιναν είναι νομότυπα, αλλά με Νομοθετική ρύθμιση για την κ. Μπαζιάνα. Πόσοι Έλληνες έχουν τέτοια δυνατότητα με προσωπική ρύθμιση; Φυσικά δεν έχει νόημα να μιλάμε για ηθική… Γιατί καλό είναι να μη καταστρέψουμε το γλωσσικό μας κώδικα, όπως κάναμε με το Μνημόνιο σε Συμφωνία, με το Όχι του Δημοψηφίσματος σε Ναι, με το καμιά μείωση σε μισθούς και συντάξεις στη λεηλασία τους κλπ κλπ

    Έχουν φτιάξει ατέλειωτες Επιτροπές και Υποεπιτροπές, έχουν γεμίζει με συμβούλους και με παρασυμβούλους γραφεία και γραφεία. Γίνονται μετατάξεις των δικών τους ανθρώπων ακόμα και μέσα στην ήδη γεμάτη από υπαλλήλους Βουλή και μάλιστα χωρίς να εμφανίζονται στην εργασία τους! Στις τράπεζες και στους δημόσιους οργανισμούς ανθίζει η βιομηχανία των golden boys και οι προσωπικές συμβάσεις και μάλιστα με παχυλές αποζημιώσεις! Μπορεί έξω στην αγορά εργασίας να θερίζει η ανεργία, η αδήλωτη και η απλήρωτη εργασία αλλά οι κομματικές αγκάλες του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι πάντα ανοιχτές για τα μέλη του.

    Όταν σαρωθεί η επέλαση του λαϊκισμού και του εθνικισμού από τη διακυβέρνηση της χώρας, θα βγουν στην επιφάνεια οι ατέλειωτες χαριστικές ρυθμίσεις της ντροπής και του σταλινισμού και φυσικά ελπίζουμε να υπάρξει έλεγχος και δικαιοσύνη.

Inge Schiöler - Sjöbodar, Långestrand (1958)

Inge Schiöler – Sjöbodar, Långestrand (1958)

Κατηγορίες:πολιτική Ετικέτες: , ,
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: