Αρχική > γεωγραφία > Ομορφιές του χωριού μου

Ομορφιές του χωριού μου

DSC_1441

Λίμνη Πηνειού και Ερύμανθος!

 

Του Νίκου Τσούλια

 Αυγή Αμαλιάδας – Ήλιδας

    Τι είναι και πού βρίσκεται η ομορφιά: μέσα μας, στην καρδιά μας, στο συναίσθημα μας και στην κουλτούρα μας, στην άποψή μας για τη ζωή και στον τρόπο της ζωής μας ή είναι ένα εξωτερικό στοιχείο της φύσης και του πολιτισμού που απλώς αντανακλάται στον άνθρωπο;

    Και επειδή μπορεί να απαντηθεί ότι βρίσκεται και στα δύο σκέλη του διαζευκτικού ερωτήματός μου – και ως έναν βαθμό έτσι είναι -, εξειδικεύω το ερώτημα με τη εξής μορφή: πού κυρίως παίζεται το παιχνίδι της ομορφιάς στον αισθητό ή στον ψυχικό κόσμο;

    Τώρα η απάντηση είναι σίγουρα στον ψυχικό κόσμο χωρίς ταλαντεύσεις. Το αίσθημα της ομορφιάς και της αισθητικής απόλαυσης του κόσμου είναι δώρο της κατάκτησης της συνείδησής μας και της ελευθερίας του πνεύματός μας μέσα από το εξελικτικό ταξίδι, το πιο όμορφο ταξίδι, της ανθρωποποίησής μας αρχικά και του εξανθρωπισμού μας στη συνέχεια. «Το τρίσημο σχήμα, το αληθινό με το ωραίο και με το αγαθό… οι τρεις αυτοί κόσμοι είναι απαραίτητοι για τη ζωή του ανθρώπου», μας λέει πολύ εύστοχα ο Κ.Θ. Δημαράς.

    Η περί της ψυχικής εστίασης της ομορφιάς απάντησή μας αποκτά ακόμα μεγαλύτερο βάρος όταν πρόκειται για την ομορφιά του χωριού μας, του χωριού του κάθε ανθρώπου – για την πόλη δεν ξέρω αν ισχύει το ίδιο. Και αυτό προφανώς οφείλεται στην καταγραφή του χωριού μας στον ενδότερο πυρήνα της ύπαρξής μας αφού οι εικόνες του χωριού είναι αυτές που μας εισήγαγαν στον κόσμο και στη ζωή, και παράλληλα ο παιδικός μας ορίζοντας αποτελεί το πιο ουσιώδες περίγραμμα της εικόνας που έχουμε για τη φύση, της εικόνας που είναι εγχαραγμένη στη μήτρα της διαρκούς νοσταλγίας.

    Οι φωτογραφίες είναι από το χωριό μου, την Αυγή Αμαλιάδας και έχουν όλες αναφορές στη Λίμνη Πηνειού. Οι παρούσες είναι απλώς η αφετηρία. Στόχος είναι να αναδειχθεί η αισθητική ομορφιά της περιοχής της Λίμνης. Μπορεί το Φράγμα να ήλθε σαν χτικιό και να ρήμαξε ανθρώπους, χωριά και περιουσίες αλλά η ζωή προχωράει και μαζί με τις μνήμες μας πρέπει να καταθέτουμε την τωρινή άποψή μας, τα όνειρά μας και τις φιλοδοξίες μας – αλλιώς οι θύμησες παρασέρνουν σε σκοτεινές αβύσσους.

    Και μην ξεχνάμε ότι η νοσταλγία γεννιέται μόνο από τις αλλαγές και από την εξέλιξη των πραγμάτων και δεν θα υπήρχε καν αν τίποτα δεν άλλαζε! Και είναι η νοσταλγία και η φαντασία που μας κάνουν τη ζωή μας όμορφη και γοητευτική!!

Υ.Γ.

Υπάρχει και συνέχεια αύριο…

DSC_1456

Στο βάθος αριστερά είναι η δέση του Φράγματος. Αυτό είναι μικρό παρακλάδι της λίμνης… Πίσω από τους λόφους αριστερά είναι ο Άγιος Ηλίας.

DSC_1296

Το Πορτοβούνι είναι στην Αχαΐα, αλλά δεν μας ένοιαζε. Αφού ήταν στον ορίζοντά μας, ήταν δικό μας. Τι σημασία έχει η διοικητική όψη της γεωγραφίας;

DSC_1431

Λίμνη, λοφίσκοι, βουνό στο βάθος: το δεσπόζον τοπίο της περιοχής.

DSC_1430

Και να και ο Ερύμανθος στα δεξιά – τα χαμηλά του μέρη..

DSC_1462

Παιχνίδια του νερού…  Όταν ανεβαίνει, αγκαλιάζει και τα παραλίμνια φυτά. Οι λυγαριές όμως κάνουν υπομονή – θα έλθει το καλοκαίρι…

DSC_1442

Το δέντρο είναι στο τέλος του. Όμως αντέχει για να φιλοξενήσει φωλιές πουλιών. Μια άλλη μορφή ζωής ξεπετιέται πάνω σε εκείνη που φεύγει…

DSC_1340

Αγναντεύοντας τη λίμνη όλα γίνονται πιο όμορφα

DSC_1489

Και να ο τάφος της εστίας μου. Στο βάθος δεξιά μέσα στο νερό ήταν το πατρικό μας σπίτι. Εκεί ήταν ο αλευρόμυλος και το ελαιοτριβείο  του νουνού μου του Βενιζέλου. Τώρα περιμένουμε κάθε φορά πότε θα τραβηχτεί το νερό, για να δούμε κανένα  σημάδι του! Εδώ πέρναγε ο δημόσιος δρόμος Αμαλιάδας – Σιμόπουλου.

DSC_1469

Και εδώ μέσα είναι θαμμένα κάποια από τα χωράφια μας (και ο Παλιόμυλος), που έτρεφαν ε κόσμο και κοσμάκη!

DSC_1458

Μπήκα στη μέση για να πέσει συμβολικά η …σκιά μου στα χωράφια που περάσαμε χρόνια και χρόνια δουλειάς και παιχνιδιών, ονείρων και φαντασιώσεων. Οι θαμμένες ιτιές στις άκρες των χωραφιών, εκεί που περνούσε το λαγκάδι, ήξεραν πολλά μυστικά μας. Είναι τώρα στο βυθό – δύσκολα θα ξανα-αποκαλυφτούν.

Αλλά όταν στα πρώτα χρόνια του Φράγματος το νερό τραβήχτηκε πολύ προς τα κάτω, ήταν μαγική η εικόνα. Ψάχναμε να βρούμε τα σύνορα των χωραφιών μας, τις γράνες, σαν να ψάχναμε κάποιο θησαυρό!

DSC_1471

Στην προέκταση είναι η Κεραμιδιά, το χωριό που έκαψαν οι Γερμανοί.

DSC_1492

Το χωριό που φαίνεται δεξιά είναι το Βελανίδι. Το Πορτοβούνι ήταν και είναι το έμβλημά μας! Το κοιτάμε ξανά και ξανά… Αυτό δεν το αγγίζει το ραβδί του χρόνου

DSC_1528

Εδώ σ’ αυτό το μέρος της λίμνης ήταν τα μποστάνια, ο παράδεισος του χωριού… Στο βάθος στο λόφο ήταν ο Καλαθάς. Από εκεί έχουμε την πιο όμορφη θέα της λίμνης… Έρημο χωριό με ένα φοβερά όμορφο πέτρινο Δημοτικό σχολείο και το ονειρεμένο εκκλησάκι του Αγίου Φωκά!

DSC_1330

DSC_1347

Μια μικρή γλώσσα από τις πάρα πολλές της λίμνης

DSC_1371

DSC_1272

Από ψηλά στο επίπεδο του χωριού…

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: