Αρχική > πολιτική > Είναι βρεγμένο;

Είναι βρεγμένο;

terminusantequem:
“Emil Nolde (German, 1867-1956), Alpenveilchen, c.1935-40. Watercolour on paper
”

Emil Nolde (German, 1867-1956), Alpenveilchen, c.1935-40

 

 

Του ΠΕΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΌΠΟΥΛΟΥ

15.5.2016

 

Έναν μύθο, μου έλεγε η μητέρα μου, τον οποίο, «παρομοιάζω με την σημερινή κατάσταση των πραγμάτων».

Ήταν λέει ο μύθος:

Ένας Ζακυνθινός ο οποίος ήταν φτωχός, ρακένδυτος, πεινασμένος, πεσμένος μέσα στα λασπόνερα, αδύναμος να περπατήσει.

Περνούσαν οι μέρες, όλο και πιο πολύ βούλιαζε στην λάσπη, όλο και οι δυνάμεις του τον άφηναν χωρίς να αντιδρά…

Οι περαστικοί τον κοιτούσαν και περνούσαν αδιάφορα, σαν να έβλεπαν πως δεν αντιδρά, πως δεν κάνει καμία προσπάθεια.

Κάποιος τον πλησιάζει και τον ρωτά, αν πεινάει.

Η απάντηση με ένα νεύμα ήταν ναι.

Ο περαστικός χωρίς καμία καθυστέρηση βγάζει από την τσάντα του ένα παξιμάδι  και του το προσφέρει.

Όπως το κοιτά ο βουτηγμένος στην λάσπη τον ρωτά: «Είναι βρεγμένο»?

Δεν είχε καν την διάθεση να το μασήσει, να το σπάσει, κοινώς να κουραστεί.

Το ήθελε μαλακό και έτοιμο.

Αρά και με δική του ευθύνη βρισκόταν σε αυτήν την μοίρα.

Έτσι είναι η εποχή που ζούμε.

Εμείς η πλειοψηφία είμαστε πεινασμένοι, ρακένδυτοι, στις λάσπες είτε κυριολεκτικά, είτε μεταφορικά.

Η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας είναι σ αυτήν την κατάσταση.

Με χρέη, με καθημερινά χαράτσια, με περικοπές, με ανεργία, με καμία προοπτική ανάσας.

Όμως δεν υπάρχει καμία διάθεση να ξεκουνήσουμε, να ξεβολευτούμε, να δώσουμε μιαν απάντηση.

Να φωνάξουμε φτάνει, δεν αντέχουμε άλλο, δεν ανεχόμαστε άλλη κοροϊδία, δεν παραμυθιαζόμαστε από νέους και παλαιούς σωτήρες,

Δεν μπορεί να μας φορτώνουν με νέα μέτρα και να μας λένε για αντίμετρα και να τα ακούμε  απαθείς.

Να μας γίνεται καθημερινή συνήθεια η κοροϊδία.

Τι περιμένουμε και από ποιόν?

Δεν έχει υπάρξει καμία ιστορικά περίοδος που να σταμάτησαν να παίρνουν μέτρα για  τις υποτελείς τάξεις, έτσι από ανθρωπιά, από συμπόνια.

Παρά μόνο όταν υπήρξε αντίδραση, όταν το πειραματόζωο αντέδρασε…

Μην Περιμένουμε να μας δώσει κάποιος «βρεγμένο» το παξιμάδι.

Μην δείχνουμε με την ανοχή μας πως αποδεχόμαστε τα νέα μέτρα, διότι θα βουλιάζουμε καθημερινά όλο και πιο κάτω, θα κολλάμε στην λάσπη με αποτέλεσμα να είμαστε βορρά στα όρνεα.

http://www.presspublica.gr/ine-vregmeno/

 

Georges Seurat - Child in White - 1884/85

Georges Seurat – Child in White – 1884/85

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: