Αρχική > πολιτική, κοινωνία > Διακήρυξη της Δημοκρατικής Συνδικαλιστικής Πρωτοπορίας για το 36ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ

Διακήρυξη της Δημοκρατικής Συνδικαλιστικής Πρωτοπορίας για το 36ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ

Αποτέλεσμα εικόνας για χαρακτικά του Τάσσου για απεργία

Χαρακτικό του Τάσσου

«Πρέπει να κουβαλήσουμε πολύ νερό,
γιατί το μέλλον έχει πολλή ξηρασία»

Μιχ. Κατσαρός

Ποιοι είμαστε και για τι αγωνιζόμαστε!

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

 

     Η Πρωτοπορία συγκροτείται ως η δυναμική συνάντηση δύο συλλογικών υποκειμένων: Το ένα πηγάζει από την «ΠΑΣΚ Δημοσίων Υπαλλήλων», των πολυάριθμων εκείνων συνδικαλιστικών στελεχών που από την αρχή της πρόσφατης κρίσης, επιβεβαίωσαν στην πράξη τις αρχές τους για έναν ακηδεμόνευτο, ανεξάρτητο από κομματικές ή άλλες επιρροές συνδικαλισμό, σε προοδευτική κατεύθυνση.

     clip_image002

 

     Το άλλο αναδύθηκε από «νέα σχήματα, κινήσεις, πρωτοβουλίες και συλλογικότητες», που δημιουργήθηκαν από τους ίδιους τους εργαζόμενους στους τόπους δουλειάς, ως αυτόνομες ανατρεπτικές οντότητες ενάντια στη λαίλαπα που μάνιασε να ξεριζώσει κάθε εργασιακή, κοινωνική και πολιτική κατάκτηση του λαού μας.

     Η εμπιστοσύνη των συναδέλφων στη συνεπή, αυτόνομη και δυναμική μας στάση, ο αγώνας μας για την ανάκτηση και διατήρηση της εργασιακής, κοινωνικής και εθνικής αξιοπρέπειας και η πείρα που κατακτήσαμε μας έπεισαν ότι είναι απαραίτητη μία ανασυγκρότηση, που θα τονώσει την ενότητα και θα δώσει νέα δυναμική στη δράση μας. Η Πρωτοπορία δεν έχει κομματικές δεσμεύσεις και εξαρτήσεις.  Συγκροτείται αυτοτελώς και στο πολιτικό και στο οργανωτικό πεδίο για την υποστήριξη των συνδικαλιστικών αγώνων, για την προώθηση των συμφερόντων των εργαζομένων στο δημόσιο.

     Ως συνέχεια της ΠΑΣΚ Δημοσίων Υπαλλήλων δημιουργηθήκαμε μέσα από τις βαθιές διεργασίες του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος στις αρχές της μεταπολίτευσης, μέσα από την ανάγκη εκδημοκρατισμού του συνδικαλισμού και της αυθεντικής έκφρασης των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα. Ζυμωθήκαμε με τα αιτήματα των εργαζομένων και με τις στρατηγικές επιδιώξεις των κοινωνικών κινημάτων.

     Γίναμε βασικός κορμός του συνδικαλιστικού μας κινήματος και συνδεθήκαμε με τις μεγάλες κατακτήσεις του. Κάναμε λάθη. Παρουσιάσαμε αδυναμίες και ελλείψεις. Αλλά είχαμε πάντα αταλάντευτο στόχο την ανάπτυξη του Δημόσιου Τομέα στη χώρα μας, του κοινωνικού κράτους και του κράτους δικαίου και την προαγωγή των συμφερόντων των εργαζομένων στο Δημόσιο.

     Όλη αυτή την περίοδο είμαστε στην πρώτη γραμμή των αγώνων. Οι αποφάσεις και οι θέσεις του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος έχουν σε σημαντικό βαθμό τη δική μας αντίληψη και πρακτική. Αγωνιστήκαμε και αγωνιζόμαστε για την προαγωγή της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης ως υπέρτατων αξιών, ως στάσεων της κοινωνικής ζωής. Κινηθήκαμε και κινούμαστε με πνεύμα σύνθεσης απόψεων και συνεργασίας με μια θεώρηση μετριοπάθειας και παραταξιακής υποχωρητικότητας, για να έχουμε συνδικάτα με αποφάσεις και με ατζέντα ισχυρής διεκδίκησης.

Γιατί είναι χρέος μας η διαμόρφωση ισχυρής ταξικής συνείδησης

     Σήμερα βιώνουμε τη μεγαλύτερη κρίση της χώρας μας στη μεταπολιτευτική περίοδο. Η ανάγκη για συλλογική δράση και για ενότητα των εργαζομένων είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε. Ο καπιταλισμός και το διεθνές κεφάλαιο επιχειρούν να αναγορευτούν ως μοναδικά υποκείμενα της ιστορίας. Ο κόσμος της εργασίας στην Ευρώπη και σ’ όλο τον Κόσμο δέχεται τη μεγαλύτερη επίθεση από την εποχή του τελευταίου πολέμου. Το κοινωνικό κράτος ανατρέπεται. Ο μισθός, οι συντάξεις, τα εργασιακά δικαιώματα όλων των εργαζομένων αποδομούνται. Η βαρβαρότητα των δυνάμεων της αγοράς οδηγεί την κοινωνία σε απόγνωση. Όλο και μεγαλύτερα κοινωνικά στρώματα βιώνουν τη φτώχεια και την ανεργία, την περιθωριοποίηση και την ανέχεια.

     Οι κυβερνήσεις των Μνημονίων με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους είναι υποταγμένες στις επιδιώξεις των δανειστών. Έχουν διαμορφώσει καθεστώς υποτέλειας για τη χώρα μας. Η κυβερνητική πολιτική ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. γίνεται όλο και πιο ταξική. Αντί να είναι ταξική κατά του κεφαλαίου – αν είχε στοιχειωδώς αριστερό περιεχόμενο – είναι ταξική κατά του κόσμου της εργασίας! Η ύφεση και η ανεργία επεκτείνονται διαρκώς δημιουργώντας όλο και πιο νέες μαύρες ζώνες στους εργαζόμενους. Καμιά ανάπτυξη δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Κάθε μνημόνιο αναπαράγει το επόμενό του. Η Ελλάδα είναι σε αδιέξοδο!

     Μπροστά σ’ αυτό το σκηνικό της εκτεταμένης βαρβαρότητας, δοκιμαζόμαστε ως συνδικάτα στο βασικό πυρήνα της καταστατικής μας σύστασης. Η ευθύνη μας είναι ιστορική και αμεταβίβαστη. Είναι χρέος μας να συσπειρώσουμε τους εργαζόμενους στο συλλογικό μας αγώνα μέσα από την κοινή αγωνία για το μέλλον μας. Η ένταση των προβλημάτων δεν αφήνει κανένα περιθώριο για μικροπαραταξιακή πρακτική.

    Εμείς θα αγωνιστούμε με αποφασιστικότητα για τη διαμόρφωση θέσεων και για τους συλλογικούς αγώνες μας. Εμείς δηλώνουμε ότι δεν κατέχουμε καμιά αλήθεια, ότι η αλήθεια είναι «κοινωνική κατασκευή» και αναδύεται μέσα από την αντιπαράθεση ιδεών και απόψεων, που οδηγεί όμως στη σύνθεση απόψεων, στη διαμόρφωση ισχυρών πλειοψηφιών.

     Οι παρατάξεις δεν είναι αυτοσκοπός αλλά παράγοντες για τη δυναμική των κοινωνικών κινημάτων! Τα συνδικάτα υπάρχουν και δρουν μόνο μέσα από συνεργασίες και συνθέσεις. Είναι ιστορικό λάθος η προσπάθεια διχοτόμησης του συνδικαλιστικού κινήματος. Το συνδικάτο ή θα είναι ενιαίο ή απλώς δεν θα υπάρχει. Η επαναφορά της οδυνηρά γνωστής από το πολύ πρόσφατο παρελθόν κυβερνητικής πρότασης της Ν.Δ. προφανώς θα συνεχίσει τον ίδιο αδιέξοδο σημερινό δρόμο. Δεν μας ενδιαφέρει καμιά εναλλαγή στην άσκηση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής αλλά η αλλαγή αυτής της πολιτικής!

     Σήμερα είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε η κινηματική αντίληψη, η ενότητα στη σύνθεση απόψεων και στην αγωνιστική δράση. Η επόμενη ημέρα της ΑΔΕΔΥ αρχίζει από σήμερα! Δεν μπορεί να υπάρξει ΑΔΕΔΥ της «επόμενης ημέρας» χωρίς συγκρότηση Προεδρείου. Η συμβολή μας στην κατεύθυνση ενίσχυσης των συλλογικών οργάνων της ΑΔΕΔΥ και συγκρότησης Προεδρείου θα είναι απόλυτη.

Γιατί πιο σημαντικό είναι να πολλαπλασιάζεις τη δύναμη τη δική σου και όχι να μετράς τη δύναμη του αντίπαλου…

     Η συσσώρευση του πλούτου σε όλο και πιο λίγα κέντρα εξουσίας και οι πολλαπλές ανισότητες στους κόλπους των κοινωνιών προκαλούν ευρεία επέκταση ενός σκηνικού βαρβαρότητας. Το μείζον ιστορικό και ιδεολογικό ερώτημα: «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» τίθεται σήμερα πιο επιτακτικά όσο ποτέ άλλοτε!

     Η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. αντί να καταργήσει τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς τους νόμους, όπως είχε δεσμευτεί πολιτικά, προχώρησε στην ψήφιση ενός ακόμα πιο επώδυνου Μνημονίου. Μια αυτοπροσδιοριζόμενη ως αριστερή Κυβέρνηση υπηρετεί πιστά και εφαρμόζει την ίδια νεοφιλελεύθερη πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Ν.Δ. – και παρά το γεγονός ότι όλες αυτές οι συνταγές του διεθνούς κεφαλαίου με τη σύμπραξη της εκάστοτε εγχώριας εξουσίας οδηγούν την κοινωνία σε αδιέξοδο.

     Το συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας βρίσκεται στην πιο δύσκολη θέση μετά την αντιπολίτευση. Είναι σαφές ότι η οποία αντίσταση του κινήματος δεν διευκολύνει το πέρασμα πολιτικών και μέτρων που αφαιρούν δικαιώματα και περικόπτουν τα εισοδήματα. Διακηρύσσουμε αδιαπραγμάτευτα: «Κάτω τα χέρια από το συνδικαλιστικό νόμο 1264/1982»!

     Το Συνδικαλιστικό μας Κίνημα και η αγωνιστική μας δράση είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε. Η υπεράσπιση του Κοινωνικού Κράτους και του Κράτους Δικαίου και η προαγωγή του δημόσιου χαρακτήρα όλων των Κοινωνικών Αγαθών είναι ο πυρήνας της καταστατικής συγκρότησης του Κινήματός μας και της συλλογικής συνείδησής μας.

     Ο γαλαξίας των αξιών μας και των αιτημάτων μας: «Για μισθούς και συντάξεις αξιοπρέπειας, για την αντιμετώπιση της ανεργίας, για την προαγωγή της Δημόσιας Παιδείας, της Υγείας και του Ασφαλιστικού Συστήματος» είναι αυτός που συσπειρώνει τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και δίνει δυναμική στον αγώνα μας.

     Η συλλογικότητά μας, τα δίκαια αιτήματά μας, η συσπείρωση και η ενότητα των εργαζομένων στα θεσμικά μας Όργανα είναι εκείνα που μπορούν να ανατρέψουν την επιχειρούμενη καθολική και βάρβαρη κυριαρχία των δυνάμεων της αγοράς. Σήμερα οι ευθύνες και οι προκλήσεις των Κοινωνικών Κινημάτων είναι πολλαπλές. Έχει διαφανεί ότι μόνο η ενότητα και η κοινή δράση όλων των εργαζόμενων και των ανέργων είναι η δύναμη που θα ανατρέψει τις μνηνομονιακές πολιτικές.

10 Θέσεις για προοδευτική πορεία

1. Αναδιοργάνωση της ΑΔΕΔΥ με σταθερή λειτουργία, συγκρότηση και ανανέωση της σχέσης με τις ομοσπονδίες-μέλη και τους εργαζόμενους στην βάση κοινών θέσεων και μίνιμουμ ενότητας.

2. Η ανάγκη για συνεργασία σε διεθνές επίπεδο οργανώσεων και κινημάτων που παλεύουν ζητήματα δημοκρατίας, ελευθεριών, δικαιωμάτων στην εργασία και την ζωή και ο συντονισμός  κοινών αγωνιστικών δράσεων περνά μέσα από την αναβάθμιση και ενίσχυση της παρουσίας μας ιδιαίτερα στην Ευρώπη.

3. Παλεύουμε σταθερά για μια «Ευρώπη των κοινωνιών», δημοκρατική και οραματική για τον άνθρωπο, την πρόοδο, την συνεργασία των λαών. Αγωνιζόμαστε σταθερά και αταλάντευτα κατά του φασισμού και του ρατσισμού.

4. Η κατοχύρωση των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων και Συμβάσεων στο δημόσιο είναι μια πρόκληση που οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε το 2018, να προετοιμάσουμε το 2017 με εσωτερικό διάλογο και στρατηγική να ολοκληρωθεί στην πράξη η πρώτη ΣΣΕ στο δημόσιο που έχει τεράστια σημασία για την προοπτική του κινήματός μας.

5. Η κατάσταση στην δημόσια διοίκηση με τη συνεχή αποδόμησή της είναι σε τραγικά σημεία από άποψη στελέχωσης, χρηματοδότησης, εσωτερικής λειτουργίας και συνοχής, διαφάνειας, πρόσβασης του πολίτη κλπ. Η μάχη ενάντια στην γραφειοκρατία, στην κάθε μορφή πελατειακής εκμετάλλευσης και χειραγώγησης από τις ελαστικές μορφές εργασίας έως τις διαμεσολαβήσεις από λόμπυ και υπέρ ιδιωτικών συμφερόντων και υπόγειων μορφών οικονομίας πρέπει να είναι το επίκεντρο της δράσης μας.

6. Δίνουμε πρώτη προτεραιότητα στο επίπεδο των μισθών και της χρηματοδότησης δημοσίων πολιτικών, παραγωγής κοινωνικών υπηρεσιών, παροχής και προστασίας των κοινωνικών αγαθών από την υγεία και την παιδεία έως το νερό και τα μέσα μαζικής μεταφοράς.

7. Η ανασυγκρότηση του ΕΣΥ είναι εκ των ων ουκ άνευ. Η επανίδρυσή του με νέο πλαίσιο των αναγκών για σύγχρονη διοίκηση, καθαρές και διασφαλισμένες χρηματοδοτικές ροές, σύγχρονη διάρθρωση και ανάπτυξη των υποδομών, των δικτύων φροντίδας στο σπίτι, και με πόρους υποστήριξης πρέπει να τεθούν στις κεντρικές διεκδικήσεις μας.

8. Η διεκδίκηση μιας σύγχρονης Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας σημαίνει φυγή από συντηρητισμούς και φοβίες. Η εξίσωση πρέπει να γίνεται προς τα πάνω και με το βλέμμα στο μέλλον. Η επέκταση προτύπων και πειραματικών σχολείων και πρακτικών σε πραγματικές συνθήκες λειτουργίας, η διαρκής ανανέωση του εκπαιδευτικού δυναμικού καθώς και ο σεβασμός των θρησκευτικών πεποιθήσεων είναι η βάση που η ΑΔΕΔΥ σε συνεργασία με τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες οφείλει άμεσα να συντονίσει μια εκστρατεία για την υποστήριξη της δημόσιας παιδείας.

9. Ο πολιτισμός μπορεί να είναι η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα. Ανατρέχοντας στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ανακαλύπτει κανείς ότι ο σχετικός κλάδος, αν και κατά πολύ ευρύτερος όσων εννοούμε λέγοντας «πολιτισμός», το 2015 εισέφερε μόλις 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ στο ελληνικό ΑΕΠ.

10. Η εκμετάλλευση των πόρων, των αποθεματικών του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, από τις τράπεζες και η καταλήστευση τους από ποικιλώνυμα συμφέροντα ειδικά στο ιατροφαρμακευτικό σύμπλεγμα ή από προϊόντα π.χ. δομημένα σε συνδυασμό με την βαθειά και επιμένουσα οικονομική κρίση έφεραν στην κατάρρευση την κοινωνική ασφάλιση. Και οφείλουμε να αντιστρέψουμε αυτή την πολιτική.

Γιατί χωρίς συγκροτημένη και αγωνιστική ΑΔΕΔΥ δεν μπορεί να υπάρξει συνδικαλιστικό κίνημα…

     Μπορούμε να κάνουμε πιο ουσιαστικό και πιο αποτελεσματικό τον αγώνα μας, να καλλιεργήσουμε συστηματικά και οργανωμένα τη συνείδηση ότι οι κοινωνικοί αγώνες είναι νόημα ζωής, είναι παράγοντας χειραφέτησης του ανθρώπου και δημιουργός μιας δίκαιης, ουμανιστικής και σοσιαλιστικής κοινωνίας.

     Οι μεγάλοι αγώνες θα είναι στο πεδίο του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος και όχι στους κλαδικούς χώρους. Εδώ μέσα από την ενότητα όλων των εργαζόμενων στο δημόσιο θα δοθούν οι μάχες την κατάργηση των Μνημονίων, για την ανατροπή των νεοφιλελεύθερων κυβερνητικών πολιτικών, για την ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους, για δημόσια παιδεία και υγεία, για αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, για ασφάλιση και εργασιακή ασφάλεια.

     Καλούμε τις παρατάξεις και τους ανεξάρτητους συνδικαλιστές σε ένα γόνιμο και δημιουργικό Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ. Εμείς θα πορευόμαστε με αποφασιστικότητα και μετριοπάθεια, με κινηματική κουλτούρα και αντίληψη συνεργασίας και ενότητας. Θα αγωνιζόμαστε σταθερά και αταλάντευτα για την προαγωγή της ειρήνης. Θα σταθούμε αλληλέγγυοι στους πρόσφυγες.

Γιατί η «Πρωτοπορία» αγωνίζεται για μια ενωτική και αποτελεσματική ΑΔΕΔΥ στο 36ο Συνέδριο…

 

Τα αιτήματά μας μάς ενώνουν

Εμπνεόμαστε από τα μεγάλα προτάγματα των εργαζομένων και των κοινωνικών κινημάτων για:

· Δίκαιη κοινωνία χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση

· Δημιουργική συλλογικότητα και κοινωνικούς αγώνες

· Χειραφετημένους πολίτες που θα μπορούν να αυτοπραγματώνονται

· Ελλάδα απαλλαγμένη από εξαρτήσεις που υπονομεύουν την ελευθερία της

· Ουμανιστικό πολιτισμό σε έναν κόσμο σοσιαλισμού και δημοκρατίας

 

Ψηφίζουμε:

Δημοκρατική Συνδικαλιστική Πρωτοπορία

*

Αγωνιζόμαστε:

για αγωνιστική και κινηματική ΑΔΕΔΥ

*

Διαμορφώνουμε:

δημιουργικό και αποτελεσματικό συνδικαλισμό

*


Το δρόμο τον ανοίγουν οι συλλογικοί μας αγώνες!

 

Αποτέλεσμα εικόνας για χαρακτικά του Τάσσου για απεργία

Χαρακτικό του Τάσσου

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: