Αρχική > πολιτική > Συριζαίοι – Πασόκοι: η «νέα κομματική φυλή»

Συριζαίοι – Πασόκοι: η «νέα κομματική φυλή»

thunderstruck9:
“ Enrique Martínez Celaya (Cuban, b. 1964), The Field with Thistle, 2011. Oil on canvas, 60.5 x 68 in.
”

 

Enrique Martínez Celaya (Cuban, b. 1964), The Field with Thistle, 2011

Του Νίκου Τσούλια

 

      Μια καινούργια «κομματική φυλή» γεννήθηκε από τη μια στιγμή στην άλλη στους χαλεπούς καιρούς μας. Ένα κύμα μαζικής πολιτικής μετανάστευσης ανάστησε ένα κόμμα που ζούσε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και το έκανε (οιονεί) κόμμα εξουσίας.

      Και όλα άλλαξαν – ή έτσι νομίζουν. Υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι που προκάλεσαν την κομματική μετατόπιση από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Εν αρχή ην η αποενοχοποίηση. Αφού το ΠΑ.ΣΟ.Κ., το πάλαι ποτέ κραταιό κόμμα της μεταπολίτευσης, «κρίθηκε» ο κυρίως ένοχος για την κακοδαιμονία της χώρας και του λαού, θεωρήθηκε, από τη μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων του, ότι είναι προτιμότερο να το εγκαταλείψει, για να μην αισθάνονται οι ψηφοφόροι ένοχοι – ωσάν να ισχύει η συλλογική ευθύνη στην πολιτική (!) – αλλά και για να έχουν τα χέρια τους λυτά να εκδηλώσουν και αυτοί την οργή τους κατά του ένοχου.

      Αν ψήφιζες μέχρι εχθές το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αλλά το άλλαξες στην περίοδο της κρίσης, τότε ήσουνα ελεύθερος να εκφράσεις και εσύ την αγανάκτησή σου και να κουβεντιάζεις όμορφα και ωραία στα καφενεία και στις παρέες από θέση ισχύος. Και όσο πιο πολύ κατακεραύνωνες το αμαρτωλό παρελθόν, τόσο πιο πιστευτός γινόσουνα για το φωτεινό μέλλον. Αν όμως εξακολουθούσες να ψηφίζεις το Π.ΣΟ.Κ., ήσουνα και εσύ ένοχος και σε περιελάμβαναν στον κύκλο της ενοχής. Τόσο εύκολα, τόσο απλουστευτικά και τόσο παιδικά διαμορφώνονται οι στάσεις και οι συμπεριφορές στην κομματική ζωή του τόπου μας. Και όλη αυτή την εικόνα την ονομάζουμε πολιτική μετεξέλιξη ή και πολιτική υπέρβαση!

            Δεν έχει βέβαια καμιά σημασία ότι η συστράτευση πίσω από μια δημαγωγική πρόταση συνιστά φοβερή πολιτική οπισθοδρόμηση και μια χωρίς έρμα και αξίες «κοινωνική κινητικότητα», που αναπαραγάγει την παρακμή. Είδαμε στην ίδια κοίτη του ποταμού συνδικαλιστές να πορεύονται μαζί με την ηγετική ομάδα του προκυβερνητικού ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κατά των δεξιών μνημονίων και υπέρ της «απελευθέρωσης» της Ελλάδας από την τρόικα και της Ευρώπης και του Κόσμου από τον καπιταλισμό και να ποδηγετούν ακόμα και τα συνδικάτα τους σ’ αυτή την ανήθικη και αγελαία ομαδική κίνηση.

      Είδαμε και εξακολουθούμε να βλέπουμε επώνυμα κυβερνητικά στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να γοητεύονται από τη νέα εξουσία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και σαν έτοιμοι από καιρό να προσχωρούν με ύφος και έπαρση προς την κάθαρση και την κολυμβήθρα του Σιλωάμ για κάθε προηγούμενη αμαρτία τους. Η Μαριλίζα, που δεν την ήξερε κανένας στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. και την έφερε από το πουθενά ένας πρώην αρχηγός του, πρώτη σειρά φάτσα να απολαμβάνει την κομματική φιέστα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. εν μέσω λαβάρων πανηγυριού αλλά και με μια κυβερνητική πολιτική περαιτέρω εξαθλίωσης του λαού.

      Είδαμε τον Κουρουμπλή να μην ψηφίζει ως βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. το κεντροαριστερό μνημόνιο, να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του για τη σχετική υποδούλωση της Ελλάδας και να μετοικίζει προς την ελπιδοφόρα αριστερά. Και τελικά τι έκανε; Αυτό που δεν ψήφιζε ως βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. το ψηφίζει και το εφαρμόζει ως πρωτοκλασάτος Υπουργός του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.! Όμορφος κόσμος αγγελικά πλασμένος, που θέλει να «σώσει την Ελλάδα» αλλά γευόμενος την εξουσία και εφαρμόζοντας ό,τι αποστρεφόταν μέχρι την προηγούμενη στιγμή.

      Είδαμε τον Τζουμάκα, το κατ’ επανάληψη υπουργοποιημένο στέλεχος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., να γλείφει την εξουσία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. από το ίδιο το βράδυ των εκλογών και να θέτει το κόμμα της παρέας του (….) στην υπηρεσία της αριστεράς, δηλαδή της δημαγωγίας και του λαϊκισμού. Είδαμε τη Θ. Τζάκρη να επινοεί ένα φοβερό ιδεολογικό μανιφέστο για την μετακίνησή της στην κυβέρνηση του νέου και επαχθέστερου μνημονίου και να νιώθει και μια μορφή δικαίωσης για την επιλογή της. Πολλά είδαμε και βλέπουμε και θα τα δούμε και αύριο προς την άλλη πλευρά του λόφου, τη δεξιά…

      Δηλαδή ο Κουρουμπλής των κοινωνικών κινημάτων της αναπηρίας και της επανάστασης κατά του κεντροαριστερού μνημονίου, η Μαριλίζα του ΓΑΠ και της πρότερης κοινωνικής και πολιτικής ανυπαρξίας της, ο διαχρονικός υπουργός Στέφανος της ακτινοβολίας του Πολυτεχνείου άκουγαν τα εξ αμάξης από τους αυθεντικούς Συριζαίους για την πολιτική που αυτοί εφάρμοζαν, και αισθάνονταν δικαιωμένοι για ποιο πράγμα; Παλιότερα η μετακίνηση στελεχών από το ένα κόμμα στο άλλο επέσυρε και μια κριτική και μια αξιολόγηση ηθικού περιεχομένου. Τώρα ποιος κοιτάζει τέτοιες λεπτομέρειες – αρκεί να υπηρετείται στα μεν στελέχη η προσκόλληση στην εξουσία, στο δε λαό η αίσθηση ότι αυτή η μετακίνηση είναι και η λύτρωση! Τόσο απλά και τόσο δημαγωγικά, τόσο ανορθολογικά και τόσο μεσαιωνικά!

      Οικονομική κρίση; Ποια οικονομική κρίση, όταν έχουμε μια ακόμα χειρότερη κρίση (ηθική και ιδεολογική, πολιτική και αξιακή) που φώλιασε πάνω της και έρχεται να καθορίσει και την επόμενη ημέρα – αν και όποτε αυτή έλθει…

thusreluctant:
“ Flowers by the Sea by Fairfield Porter
”

Flowers by the Sea by Fairfield Porter

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: