Αρχική > πολιτική > Κυβέρνηση δημαγωγών και ανίκανων

Κυβέρνηση δημαγωγών και ανίκανων

de-salva:

From the book 
OKÄNT PARIS / Tore Johnson (photos), Ivar Lo-Johansson (text)

* Stockholm (1954)

 

OKÄNT PARIS / Tore Johnson (photos), Ivar Lo-Johansson (text), * Stockholm (1954)

Του Νίκου Τσούλια

 

      Ζούμε μια φενακισμένη πραγματικότητα. Ως λαός όλα αυτά τα χρόνια δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς κάνουμε και τι πρέπει να κάνουμε. Ψηφίζουμε κάθε φορά τον πιο μεγάλο δημαγωγό, που υποσχόταν κατάργηση του Μνημονίου, οικονομική ανάπτυξη και εθνική λύτρωση και περιμένουμε την ελευθερία!

      Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Κάθε φορά βρισκόμαστε σε χειρότερη κατάσταση. Κάναμε και ένα δημοψήφισμα για το τι θέλουμε σε σχέση με τους δανειστές. Κανένας δεν κατάλαβε ποιο ήταν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, ποιος ακριβώς ήταν ο στόχος του και ποια ήταν τελικά η «χρήση» του. Φαντάζομαι ότι υπόλοιποι ευρωπαίοι θα τα έχουν χάσει μαζί μας αφού δεν έχουν και αυτοί καταλάβει τι κάναμε με το δημοψήφισμα και αν είχε κάποιο νόημα.

      Σήμερα έχουμε μια κυβέρνηση που κάνει ότι κυβερνάει. Ζει σε μια φαντασίωση. Αφού κεραυνοβόλησε τους αντιπάλους της ως προδότες και ως προσκυνημένους που περπατούν στα τέσσερα, εφαρμόζει ένα χειρότερο πρόγραμμα από εκείνο των προδοτών αλλά αυτοί θεωρούν τους εαυτούς τους απελευθερωτές. Και ο λαός και οι πολίτες τι νομίζουν ότι γίνεται σήμερα στη χώρα μας, καταπού πάμε και τι θέλουμε; Ούτε και αυτό το ξέρουμε. Και όταν μια κοινωνία δεν έχει καμιά μα καμιά πρόταση για την πορεία της, είναι έρμαιο στις τύχες της ιστορίας (στην περίπτωσή μας, στις δυνάμεις της αγοράς…)

      Έχουμε μια κυβέρνηση που φαντασιώνεται ότι είναι αριστερή! Για τον απλό λόγο ότι έτσι το προσδιορίζει η ίδια. Τώρα πώς γίνεται μια κυβέρνηση να εφαρμόζει όχι απλά και μόνο μια ακραία νεοφιλελεύθερη οικονομική και κοινωνική πολιτική αλλά να συνεχίζει και να επιτείνει μια αντιλαϊκή πολιτική που έχει ρημάξει εκατοντάδες χιλιάδες οικογενειών και να αυτοχρίζεται ως προοδευτική και αριστερή νομίζω ότι κάθε απόπειρα ορθολογικής ερμηνείας σηκώνει τα χέρια. Ποιο είναι το πρόγραμμά της; Δεν υπάρχει κανένα πρόγραμμα και κανένα σχέδιο ούτε καν στα χαρτιά για το πώς θα βγούμε από την κρίση. Έχουμε υπουργούς λαλίστατους αλλά δεν έχουμε υπουργούς που να παράγουν πολιτική. Δεν υπάρχει κανένας τομέας της δημόσιας ζωής που να υλοποιείται μια κυβερνητική απόφαση, πέραν εκείνης του λεγόμενου οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης που κάθε ώρα και στιγμή σκέπτεται πού θα βάλει περισσότερους φόρους. Μέχρι χθες το χρέος της χώρας μας – κατά τους …κυβερνώντες – ήταν απεχθές και επονείδιστο, ενώ τώρα είναι βιώσιμο! Αλλά γιατί η σχιζοφρένεια είναι πρόβλημα μόνο επί ενός ανθρώπου και όχι επί μιας κυβέρνησης;

      Έχουμε έναν πρωθυπουργό – φάντασμα, που μιλάει με το πιο αθώο ύφος ότι σώζει την πατρίδα και δεν πρέπει να τον ενοχλούμε με περίεργα δημοσιεύματα. Αναλογίζομαι μόνο εκείνη τη στιγμή που ήταν δίπλα στον Ομπάμα, που ο κ. Τσίπρας δεν ήξερε τι έλεγε σε ό,τι έθετε ο συνομιλητής του και απλώς αράδιαζε μια ιστορία «περί ανάπτυξης» που του είχαν ετοιμάσει οι συνεργάτες του. Δεν ξέρω αν είναι ο πιο αμόρφωτος πρωθυπουργός που είχε ποτέ η Ελλάδα αλλά για την περίοδο της μεταπολίτευσης είμαι βέβαιος. Και φυσικά δεν είναι απαραίτητο να έχεις πτυχία επί πτυχίων για να είσαι πρωθυπουργός – είδαμε και αρκετούς προηγουμένως με πτυχία και το τι κατάφεραν, θα ισχυριστεί βάσιμα κάποιος – αλλά το να μην μπορείς να κατανοείς τη διεθνή πραγματικότητα και να μην μπορείς στοιχειωδώς να παράγεις πολιτική είναι μείζον πρόβλημα. Γιατί αυτό συμβαίνει στη χώρα μας.

      Φυσικά δεν χρειάζεται να αναφερθούμε στο δεύτερο εταίρο. Όταν ένας λαός επιλέγει τον κ. Π. Καμένο να λύσει το πρόβλημα της χώρας, ένα είναι βέβαιο. Τα χειρότερα έπονται… Έχουμε μια κυβέρνηση ανίκανων αλλά ποια μπορεί να είναι η εναλλακτική λύση; Είναι το δίδυμο ζήτημα / ερώτημα, που χρήζει απάντησης. Δεν έχω πρόταση επί του θέματος, για τον απλό λόγο ότι πρώτα οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε τι θέλουμε ως λαός. Γιατί εδώ υπάρχει απροσδιοριστία και αβεβαιότητα. Θέλουμε την Ευρώπη, αλλά θέλουμε και τους κανόνες της Ευρώπης; Υπάρχει μια ευφυής απάντηση που προσομοιάζει με παιδιάστικη επινόηση. Θέλουμε μια «άλλη Ευρώπη»… Επομένως εμείς οι Έλληνες μόνοι μας θα αλλάξουμε την Ευρώπη; Έχουμε καμιά χώρα σύμμαχο σ’ αυτή την προσπάθεια; Ο ορίζοντας είναι έρημος…

      Τι κυβέρνηση θέλουμε; Η άποψή μου είναι απλή. Ο τόπος χρειάζεται μια κυβέρνηση για να κινηθεί με βάση τα εξής στοιχεία. Να αποσυνδεθεί από κάθε ίχνος λαϊκισμού, να έχει ευρεία κοινωνική αντιστοίχηση και να εκφράζει τις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας. Όσο ως λαός δεν αποκρυσταλλώνουμε μια σαφή τάση υπέρβασης της κρίσης δεν πρόκειται να επιλέξουμε κυβέρνηση που θα θέσει της βάσεις για ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Αυτό είναι το μείζον διακύβευμα. Κι έτσι θα ψάχνουμε για «σωτήρες» σαν αυτούς που σήμερα μας σώζουν βυθίζοντας την οικονομία σε μεγαλύτερη ύφεση και το λαό σε περισσότερη απελπισία…

Magi Batet Balcells Barcelona, Spain · Dos figuras en las Ramblas_acrílico sobre tela 36X36 cm

 

Magi Batet Balcells, Barcelona, Spain, Dos figuras en las Ramblas

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: