Αρχική > κοινωνία > Το αστέρι Λιονέλ Μέσι

Το αστέρι Λιονέλ Μέσι

                                                                                                  2015 UEFA Super Cup 64 crop.jpg

Του Νίκου Τσούλια

      Να δηλώσω εξ αρχής ότι είμαι ποδοσφαιρόφιλος, για να μπορούν να δικαιολογηθούν οι ενδεχόμενες υπερβολές μου και για να γίνει κατανοητός ο θαυμασμός μου για ένα «αστέρι» της μπάλας. Και για να πάω ένα βήμα πιο πέρα, θεωρώ ότι το ποδόσφαιρο, παρά το γεγονός της πλήρους εμπορευματοποίησής του, παραμένει ένα εμβληματικό «αθλητικό και πολιτιστικό φαινόμενο» της εποχής μας και ως εκ τούτου έχει νόημα και αξία η ενασχόληση μαζί του.

      Και για να έλθω στο θέμα μου, είμαι της γνώμης ότι ο Λιονέλ Μέσι αποτελεί ένα μοναδικό αστέρι στον ποδοσφαιρικό γαλαξία των διάσημων παικτών. Και διαφέρει ως προς τις άλλες διασημότητες στο ότι έχει κάνει το ποδόσφαιρο τέχνη ομορφιάς και άσκηση συνεργατικότητας και ομαδικότητας. Και να γιατί. Όλοι οι όμοιοί του επιδιώκουν να βάζουν αυτοί τα γκολ για να αποκτούν με πολλαπλασιαστικό κέρδος τη δόξα και την αίγλη, που τόσο γενναιόδωρα προκύπτει. Ο Μέσι όμως δεν αρκείται και δεν αρέσκεται σ’ αυτό. Εκτελεί τις πιο όμορφες τελικές πάσες δίνοντας ευκαιρίες και δόξα στους συμπαίκτες του. Οι ασίστ του είναι συχνά καλύτερες και από το γκολ. Ποτέ δεν φανταζόμουνα ότι θα θαύμαζα την τελική πάσα περισσότερο από το γκολ. Πρόκειται για μια κίνηση μαγείας, γιατί πάντα βρίσκει τον πιο ευφάνταστο τρόπο για να ανατρέψει την όποια «πυκνότητα» της αντίπαλης άμυνας. Δίνει τη μπάλα έτοιμη μπροστά στον παίκτη με τη γωνία και την ταχύτητα που πρέπει, έτσι ώστε να αρκεί η εκτέλεση ενός τελικού σουτ για την επιτυχία τέρματος… Όλος ο ποδοσφαιρόκοσμος μιλάει εξίσου αν όχι περισσότερο για τις ασίστ του Μέσι όσο και για τα γκολ του, γιατί πρόκειται για κίνηση ευφυΐας.

      Ας δούμε την αντίστοιχη περίπτωση του Ρονάλντο της Ρεάλ. Μοναδικός του στόχος είναι να επιτύχει αυτός το γκολ και σπάνια δίνει την ευκαιρία σε συμπαίκτη του και φυσικά δεν έχει καν καλλιεργήσει την τέχνη της πάσας. Στην περίπτωση του Μέσι βλέπουμε ότι χαϊδεύει τη μπάλα, της δίνει εκείνες τις περιστροφές ώστε να βρεθεί εκεί που θα αποσυντονίζει μια ολόκληρη άμυνα. Δεν κλωτσάει τη μπάλα, την «προσφέρει» με έναν περίεργο σεβασμό σαν να μην είναι άψυχο αντικείμενο αλλά κάτι το «ιερό»! Αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζει το ρόλο της στη ζωή του, γιατί προφανώς δεν θα βρισκόταν στην κορυφή της διασημότητας επί κάποιου άλλου πεδίου δράσης.

      Και πέραν τούτου βλέπουμε και άλλα χαρακτηριστικά στοιχεία που δύσκολα βρίσκονται σε ποδοσφαιριστές αυτού του επιπέδου. Σέβεται τους αντιπάλους, δεν κάνει κινήσεις απαξίωσής τους, δύσκολα κάνει φάουλ και εξίσου δύσκολα κάνει «θέαμα» ένα φάουλ που του κάνουν. Διαπιστώνεις ότι νιώθει όμορφα παίζοντας ποδόσφαιρο, το πρόσωπό του λάμπει και διατηρεί χαμηλούς τόνους, κάτι που είναι δυσεύρετο σε ένα επίπεδο τέτοιου παγκόσμιου ενδιαφέροντος.

      Εδώ οφείλουμε να πούμε ότι ο Μέσι δεν «γεννήθηκε» αλλά «έγινε» και φυσικά θα κάνει Μεσάκια αλλά δεν θα είναι – το πιο πιθανό – …Μεσάκια. Εννοώ ότι είναι η σκληρή και πειθαρχημένη άσκηση και η ευφυΐα που ανέπτυξε με σκληρή δουλειά για να δημιουργήσει το είδωλό του. Το σώμα του Μέσι προφανώς το έχει …άπειρος αριθμός ποδοσφαιριστών. Είναι το μυαλό εκείνο που τον κάνει να ξεχωρίζει και να βρίσκεται στην κορυφή. Η διαρκής και συστηματική άσκηση του μυαλού – προφανώς και του σώματος στην περίπτωσή μας – και η πίστη και η αποφασιστικότητα του κάθε ανθρώπου να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα είναι τα στοιχεία που επωάζουν την επιτυχία και την ομορφιά.

      Είναι ομορφιά να τον βλέπουν εκατομμύρια άνθρωποι από όλο τον Κόσμο για την ποδοσφαιρική μαεστρία του, να τον θαυμάζουν Ιάπωνες και Έλληνες, Αργεντίνοι και Σουηδοί για το ξέσπασμα που κάνει κάθε φορά που παίρνει τη μπάλα στα πόδια του, να διαπιστώνεις το πόσο όλες οι άμυνες των αντίπαλων ομάδων προσανατολίζονται στο πώς θα περιορίσουν τη δράση του και ένα μπουλούκι παικτών κάθε φορά να τον περιτριγυρίζει, γιατί ποιος μπορεί να πάει να τον αντιμετωπίσει μόνος του όταν ξέρει εκ των προτέρων ότι θα εκτεθεί;

      Θεωρώ ότι και γι’ αυτούς που δεν βλέπουν ποδόσφαιρο ο Μέσι έχει μια ποδοσφαιρική και όχι μόνο αυταξία, αλλά αποτελεί και ένα «παιδαγωγικό παράδειγμα» – με την ευρεία έννοια του όρου -, γιατί καταδεικνύει τις δυνατότητες που έχει κάθε άνθρωπος, αρκεί βέβαια να μπορεί να βρει πού είναι η δική του «ευμενής επικράτεια» και κυρίως να πιστέψει στον εαυτό του.

 

                                                                           

Advertisements
Κατηγορίες:κοινωνία Ετικέτες: , , ,
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: